روبرتو فرناندز رتامار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

روبرتو فرناندز رتامار (Roberto Fernández Retamar) (زاده ۹ ژوئن ۱۹۳۰) از شاعران، مقاله‌نویس‌ها، و منتقد ادبی اهل کوبا است.

روبرتو فرناندز رتامار، پس از تحصیل در کوبا، پاریس، و لندن، در کشورش به‌امر تدریس مشغول است. وی پس از انقلاب در زندگی فرهنگی کشورش نقش مهمی ایفا کرده‌است.

نمونه شعر[ویرایش]

وطن[ویرایش]

اکنون دیگر می‌دانم: تو شب نیستی،

آن یقین سخت و هر روزه‌ای.

تو آن خشمی، تو آن غضبی،

که ما را در برابر دشمن

برمی‌خیزاند.

انبوه ما را که در نور تو رشد کرده‌ایم

تو آن زبان تفاهمی.

تو زمین حقیقتی، و آن هوا

که سینه هماره مشتاق تنفـّس توست.

تو آن حیاتی که دیروز مژده بود

مَر مردگانی را که در بطن تو خفته‌اند.

تو مکان عشق بی‌انتها

شادی و شهامت

و انتظارِ بایستهٔ مرگی.

تو هیئت وجود مائی،

تو آن سنگی که بر تو استوار ایستاده‌ایم،

تو آن کفن زیبا و بیکرانی

که در آن، استخوان‌های ما خواهد شکست

تا تو ساختنِ سیمایت را ادامه دهی.

منابع[ویرایش]

  • دو شعر از کوبا، برگردان فرهاد غبرائی. در: کتاب جمعه. سال اول شماره ۲۷ صفحه ۳۷. ۴ مرداد ۱۳۵۸.
  • ویکی‌پدیای انگلیسی.