راه بی‌پایان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

مجموعه تلویزیونی راه بی‌پایان
پوستر راه بی‌پایان
کارگردان	همایون اسعدیان
تهیه‌کننده	مصطفی عزیزی
نویسنده	علی‌رضا بذرافشان مهدی شیرزاد
بازیگران	آتیلا پسیانی فرهاد اصلانی سید مهرداد ضیایی هومن سیدی آزاده صمدی
موسیقی	حمیدرضا صدری
تدوین	بابک رضاخانی
انتشار	شبکه سوم سیما
زبان	فارسی

راه بی پایان نام مجموعه‌ای تلویزیونی ساخت ایران است که در بهار ۱۳۸۶ از شبکه سوم سیما به نمایش درآمده است. نام این مجموعه در زمان تولید بوی گندم بود که در هنگام پخش به راه بی‌پایان تغییر نام داد. تاکنون این سریال توانسته است بیشترین درصد رضایت‌مندی مخاطبان (۹۱/۱ درصد) را از آن خود کند.^[۱]

فهرست مندرجات ۱ طرح ۲ سرنوشت شخصیت‌ها ۳ شناسنامه ۴ بن‌مایه ۵ بازتاب‌های مطبوعاتی ۶ نقدها ۷ موسیقی ۸ پانویس ۹ منابع ۱۰ پیوند به بیرون

[ویرایش] طرح

منصور پور وطن در آلمان در رشته مهندسی پلیمرتحصیل کرده اکنون با طرح جامع تحقیق و تولید پروتزهای پزشکی وارد ایران شده. منصور با کمک دوست قدیمی‌اش وحید تیمی از جوانان آشنا با این مقوله را جمع می‌کند شروع به کار کنند. واردات پروتز در ایران درانحصار دو شریک به نام‌های ابوالحسنی وتوتونچی است. آن دو با قصد جلوگیری از تولید پروتز خود را سرمایه‌گذارانی علاقمند به تولید پروتز نشان می‌دهند. منصور ۱۰ سال پیش خواستگار غزل، دختر توتونچی بوده که در آن زمان به خاطر مخالفت شدید توتونچی این ازدواج سرنگرفته، برخورد منصور با غزل عشق قدیمی او را زنده کرده و پیشنهاد وسوسه کننده‌ی توتونچی و ابوالحسنی به وی باعث می‌شود او حاضر به همکاری و اجرای طرحش با آن‌ها شود. ابوالحسنی که عاشق غزل شده او را از توتونچی خواستگاری می‌کند و توتونچی به شدت مخالفت می‌کند و این دو شریک را درگیر می‌کند. تا جایی که دعوا دو شریک را وادار به جدایی از هم می‌کند، توتونچی مشکوک به این می‌شود که ابوالحسنی دراین مدت به نوعی از او کلاهبرداری می‌کرده از یک حسابرس خبره می‌خواهد به صورت مخفی حساب‌های شرکت را بررسی کند و حسابرس به این موضوع پی‌می‌برد ابوالحسنی از طریق این شرکت پولشویی می‌کرده دسترسی به این اطلاعات به قیمت جان حسابرس و توتونچی تمام می‌شود. کامران می‌شود مقداری از پول‌هایی که همراه توتونچی بوده کم است و به این نتیجه می‌رسد شاید پول را راننده برداشته و ماجرای مرگ توتونچی آن طور نبوده که به نظر می‌رسد. فردی به نام شیرزاد به غزل مراجعه می‌کند و او که چکی با امضاء توتونچی دارد مدعی می‌شود مهندس پلیمری است که طرح تولید پروتز از آن اوست و منصور که دوست قدیمی او در آلمان است طرح را دزدیده و توتونچی نیز پس از تحقیق چک را در واقع به‌عنوان غرامت به شیرزاد داده و غزل به بهدوج مراجعه می‌کند، بهدوج نیز حرف شیرزاد را تایید می‌کند. موازی با این جریان کامران سعی دارد متوجه شود توتونچی چه کار می‌کرده، سربرگ یک حسابرس با لیست اسنادی که کپی آن‌ها را می‌خواسته در یکی از زونکن‌های مالی جا مانده، به دفتر حسابرس می‌رود و متوجه می‌شود حسابرس کشته شده. غزل کم‌کم اطمینانش را به منصور از دست می‌دهد و تصمیم می‌گیرد از ایران برود. کامران دیگر به ماجرای قتل توتونچی مطمئن شده، حال روحی نا‌مساعدی پیدا کرده و کاملاً به پرت و پلا گویی افتاده و خودکشی می‌کند اما نجات می‌یابد. منصور و وحید شروع به جستجو درباره شیرزاد می‌کنند. منصور از روی فونت طرح شیرزاد می‌فهمد که او به تازگی طرح را کپی کرده. شیرزاد در مقابل به ابوالحسنی پناه می‌برد و او تصمیم می‌گیرد او را از کشور خارج کند. منصور ساعت پرواز خروج شیرزاد را پیدا می‌کنند. در فرودگاه شیرزاد موفق به فرار می‌شود در حالی که وحید کیف او را با زیرکی نگه می‌دارد. از طریق قبض آژانس به محل اختفای شیرزاد می‌رسند و در آن‌جا با کمال تعجب با راننده‌ای که با توتونچی تصادف کرده روبرو می‌شوند، با اطمینان از اینکه شیرزاد عامل ابوالحسنی است و با راننده در یک خانه مخفی شده‌اند. ابوالحسنی که سعی دارد ماجرا را حل کند. راننده وانت و شیرزاد توسط عوامل تمدن کشته می‌شوند اما موفق به قتل کامران نمی‌شوند ولی کامران به شدت مجروح می‌شود. منصور به پلیس مراجعه می‌کند، پلیس ماشین سوخته ابوالحسنی را در جاده لواسان پیدا می‌کند. منصور جسد ابوالحسنی را از روی انگشترش شناسایی می‌کند اما زمانی که با غزل به خانه توتونچی برمی‌گردد با پیامی از طرف ابوالحسنی روبه‌رو می‌شوند که یک‌ساعت پس از قتل وی گذاشته شده. درواقع جسد تمدن در ماشین ابولحسنی سوخته است. پلیس که به ماجرا پی می‌برد همراه منصور به فرودگاه می‌روند تا از خروج ابوالحسنی جلوگیری کنند. ابوالحسنی پس از آن‌که راه فراری برای خود نمی‌بیند دست به خودکشی می‌زند. کارگاه تولید پروتز در مرکز پلیمر شکل می‌گیرد.

[ویرایش] سرنوشت شخصیت‌ها

بازیگر	نقش	درباره	وضعیت
آتیلا پسیانی	بهزاد توتونچی	واردکننده پروتز	به دست عوامل اکبر کشته شد
فرهاد اصلانی	اکبر ابوالحسنی	واردکننده پروتز	قبل از دستگیری توسط پلیس،‌ خودکشی کرد.
سید مهرداد ضیائی	کامران صارمی	حسابدار، دایی غزل
هومن سیدی	منصور پوروطن	مهندس پلیمر	با غزل ازدواج می‌کند.
آزاده صمدی	غزل توتونچی	دختر بهزاد توتونچی	با منصور ازدواج می‌کند.
بیتا سحرخیز	مینا	خواهر منصور	با وحید ازدواج می‌کند.
بابک بهشاد	وحید	مهندس کامپیوتر، دوست منصور	با مینا ازدواج می‌کند.
محبوبه بیات	منیرخانم	صاحب کارگاه عروسک‌سازی	به دست یکی از کارگرانش کشته شد.
مهران رجبی	میکائیل	خدمت‌کار توتونچی
حمید مهین‌دوست	سعید تمدن	زیردست ابوالحسنی	توسط عوامل خودش و با دستور ابوالحسنی کشته شد.
مهدی صباغی	خلیل پوروطن	پدر منصور
مسعود کرامتی	دکتر محسن نیک‌نظر	حسابرس	به دست عوامل تمدن کشته شد.
حمیدرضا هدایتی	شیرزاد	دوست قدیمی منصور	به دست عوامل تمدن کشته شد.
محمدحسین عمرانی	سرگرد ملکان	؟	؟
سعید پیردوست	دوست ابوالحسنی	؟	؟
کیانوش گرامی	راننده وانت	قاتل توتونچی	به دست عوامل تمدن کشته شد.
علا محسنی	بهدوج	کارمند مرکز پلیمر

[ویرایش] شناسنامه

• مدت: ۲۶ قسمت ۴۵ دقیقه‌ای
• سیستم ضبط: بتاکم
• شبکهٔ تلویزیونی سفارش دهنده: شبکه سوم سیما
• پخش شده: شبکه سوم سیما، روزهای چهارشنبه (تکرار پنج‌شنبه)، شروع پخش از: چهارشنبه ۵ اردیبهشت ۱۳۸۶.

[ویرایش] بن‌مایه

[ویرایش] بازتاب‌های مطبوعاتی

مجموعه تلویزیونی راه بی‌پایان به صورت گسترده در مطبوعات و رسانه‌های ایرانی بازتاب پیدا کرد. تعدادی از این‌ها از این قرارند.

• «زین راه بی‌نهایت». همشهری خانوادگی. ۳۱ مرداد ۱۳۸۶. ۳۳، ۲۴.
• «نمی‌دانم پایان قصه چه می‌شود (گفت‌وگو با علی‌رضا بذرافشان)». همشهری جوان. ۲۷ مرداد ۱۳۸۶. ۱۳۰، ۲۸.
• «به تماشاگر احترام می‌گذاریم (مصاحبه با عوامل سریال راه بی‌پایان)». سینما. ۱۳ تیر ۱۳۸۶. ۷۷۹، ۱۲.
• ««راه بی‌پایان» زندگی واقعی انسان‌ها را به تصویر می‌کشد». روزنامه شرق. ۳ مرداد ۱۳۸۶. ۹۱۵،

[ویرایش] نقدها

مجموعهٔ تلویزیونی راه بی‌پایان جزو مجموعه‌هایی محسوب می‌شود که مورد توجه منتقدین قرار گرفته است و نقد‌های زیادی در مجلات و نشریه‌های تخصصی و غیرتخصصی در باره این مجموعه منتشر شده است و توسط منتقدین بسیاری از زوایای مختلف مورد نقد و بررسی قرار گرفته است. برخی از منتقدین کارگردانی کار را وجه تمایز آن می‌دانند و برخی دیگر فیلم‌نامه‌ٔ راه بی‌پایان را عامل اصلی موفقیت آن قلمداد می‌کنند. محمدتقی فهیم از جمله منتقدانی است که به وجه کارگردانی کار اهمیت بیشتری می‌دهد او طی نقد مفصلی در مجله سروش کارگردانی درست اسعدیان را دلیل اصلی موفقیت این سریال می‌داند، او در این باره می‌نویسد: ««قاب‌»های «راه بی‌پایان» را به نمونه‌های دیگر در سریال‌های در حال پخش، مقایسه کنیم آن وقت به این مهم دست می‌یابیم که اگرچه قصه و شخصیت‌پردازی و گره‌افکنی و غیره در یک کار نمایشی با اهمیت هستند، اما آن چیزی که درجه نخست و قبل از هر چیزی بیننده را مجذوب می‌کند و به ویژه توجه خواص را جلب می‌کند، همین قاب‌ها و تصاویر استاندارد است، چیزی که برای همایون اسعدیان از اهمیت به سزایی برخوردار بوده و پیشاپیش نیمی از توفیق او را تضمین کرده است،^[۲] اما رضا درستکار بیشتر به وجه فیلم‌نامه‌ای این مجموعه توجه می‌کند و نقطهٔ قوت آن را نشان دادن مسائل اجتماعی در قالبی دراماتیک ارزیابی می‌کند. او در این باره می‌نویسد:«مجموعه «راه بی‌پایان» توانسته است موضوعات مختلف روحی و روانی متلاطم در جامعه و آشفته را به درستی به تصویر بکشد و مهم‌تر این که کمک کرده است تا به موضوع درام جدی‌تر نگاه شود. این مجموعه با پرداخت زیرکانه‌ای که به موضوع دارد به مخاطب هشدار می‌دهد و نظر مخاطب را به طور جدی به خود جلب کرده است و این جای تحسین دارد.^[۳] محدثه واعظی‌پور در فیلم‌نگار متمایز بودن فیلم‌نامهٔ راه بی‌پایان نسبت به سایر مجموعه‌های تلویزیونی ایرانی را در باورپذیری آن می‌داند، او می‌نویسد:«تصویر باورپذیری که در خلاف‌کارهای مدرن در راه بی‌پایان می‌بینیم، قابل توجه است. در مجموعه‌های ایرانی،‌ تصویری که از خلاف‌کارها و باندهای مخوف‌شان دیده‌ایم، معمولاً کاریکاتوری بوده اما در راه بی‌پایان با آدم‌ بدهایی روبه‌روییم که شرارت و سبعیتشان را زیر ظاهر مدرن و مرفه‌شان پنهان کرده‌اند. خونسردی آن‌ها در مواجهه با جرم‌های مختلف، تصویری حرفه‌ای از آن‌ها می‌سازد، تصویری که هم جذاب است و هم ترسناک!^[۴] محسن بیگ‌آقا در مجله فیلم نیز راه بی‌پایان را از نظر فیلم‌نامه‌یی مورد بررسی قرار می‌دهد. او هر چند معتقد است عنوان بهترین سریال سال شبکهٔ سوم تا کنون را می‌توان به این مجموعه اختصاص داد^[۵] و فیلم‌نامه و کارگردانی و بازیگری را در خور توجه می‌داند، اما به عنوان انتقاد از سریال می‌نویسد:«اما نکتهٔ آخر، حضور پلیس در قسمت‌های پایانی است که، تأثیر روایت را کم‌رنگ و سریال را به اثری خنثی تبدیل کرده است.» ^[۶]

[ویرایش] موسیقی

از آهنگ‌های ذکر شده در بعضی از قسمت‌های سریال راه بی‌پایان استفاده شده است:

• آهنگ" No Volvere " (باز نخواهم گشت) معروف به Amor mio ساخته [جیپسی کینگز] در قسمت‌های ۱، ۸، ۱۹، ۲۰.
• موسیقی فیلم رومئو وژولیت ساخته نینو روتا.

[ویرایش] پانویس

1. ↑ «رضایت‌مندی مردم از «راه بی‌پایان» روزنامه جام‌جم صفحه ۱۶
2. ↑ فهیم، "جذابیت‌ تنش‌های اجتماعی در قاب‌های استاندارد"، ۵۰
3. ↑ درستکار، "«راه بی‌پایان» به مخاطب هشدار می‌دهد"، ۱۰
4. ↑ واعظی‌پور، "درام اجتماعی، معمایی"، ۸۸
5. ↑ بیگ‌آقا، "نگاهی به سریال «راه بی‌پایان»، میکاییل میکاییل..."،‌ ۳۶
6. ↑ همان، ۳۷

[ویرایش] منابع

• «"راه بی‌پایان" به پروتزهای پزشکی ختم می‌شود». جام جم. ۵ اردیبهشت ۸۶. سال هفتم ۱۹۸۲، ۳.
• «"راه بی‌پایان" به پخش می‌رسد». بانی فیلم. ۲ اردیبهشت ۸۶. ۹۲۰، ۱۱.
• «"راه بی‌پایان" اسعدیان به پایان رسید». آفرینش. ۲ اردیبهشت ۸۶. ۲۷۱۴، ۸.
• «روزهای پایانی تصویربرداری "بوی گندم"». بانی فیلم. ۲ اردیبهشت ۸۶. ۹۱۴، ۱۱.
• «"بوی گندم" در شبکه ۳». جهان سینما. ۳ اردیبهشت ۸۶. سال چهارم ۹۵، ۱۳.
• «همایون اسعدیان با "بوی گندم" در شبکه ۳». سروش. ۱۵ مهر ۸۵. سال بیست و هشتم ۱۲۸۵، ۰۷.
• «رضایت‌مندی مردم از «راه بی‌پایان»». روزنامه جام‌جم. ۳ شهریور ۸۶. هشتم ۲۰۸۱، ۱۶.
• درستکار، رضا. ««راه بی‌پایان» به مخاطب هشدار می‌دهد». بانی فیلم. ۸ مرداد ۱۳۸۶. ۹۹۲، ۱۰.
• «جذابیت تنش‌های اجتماعی در قاب‌های استاندارد (نگاهی به سریال «راه بی‌پایان» ساخته همایون اسعدیان)». سروش هفتگی. ۱۷شهریور۱۳۸۶. ۱۳۲۴، ۵۰.
• «درام اجتماعی،‌معمایی». فیلم‌نگار. شهریور ۱۳۸۶. ۶۰، ۸۸.

[ویرایش] پیوند به بیرون

• وب‌گاه سریال راه بی‌پایان.
• امتیازدهی به سریال راه بی‌پایان.

سریال‌های تلویزیونی پخش شده از سیمای جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۸۶

سریال‌های شبکه اول: مدار صفر درجه | | اغما|پرستاران| سریال‌های شبکه دوم: جواهری در قصر | چهل سرباز | افسران پلیس | سریال‌های شبکه سوم: سال های برف و بنفشه | امپراتور دریا |چارخونه |راه بی‌پایان | حلقه سبز |