دان جان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دان جان

پوستر فیلم
کارگردان جوزف گوردون-لویت
تهیه‌کننده Ram Bergman
Nicolas Chartier
فیلم‌نامه Joseph Gordon-Levitt
بازیگران جوزف گوردون-لویت
اسکارلت جوهانسون
جولیان مور
موسیقی Nathan Johnson
فیلم‌برداری Thomas Kloss
تدوین‌گر Lauren Zuckerman
استودیو Voltage Pictures
HitRecord Films
Ram Bergman Productions
توزیع Relativity Media[۱]
تاریخ انتشار
  • ۱۸ ژانویه ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-01-۱۸) (Sundance)
  • ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-09-۲۷)
مدت ۹۰ minutes[۲]
کشور United States
زبان English
بودجه $۶ million[۳]
گیشه $30 million[۳]

دان جان فیلم کمدی رمانتیک و کمدی-درامبه کارگردانی جوزف گوردون-لویت است. این فیلم در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۳ به نمایش درامد. در این فیلم بازیگرانی چون جوزف گوردون-لویت، اسکارلت جوهانسون، جولیان مور به ایفای نقش می‌پردازند.[۴]

خلاصه داستان[ویرایش]

خطر لوث‌شدن: آنچه در زیر می‌آید ممکن است قضیه یا پایان ماجرا را لو دهد!

جان مارتلو، نوع امروزی دن خوان است که به چیزهای کمی اهمیت میدهد. از جمله "بدنم، تشکم، گردشم، خانواده ام، کلیسایم، دوستانم، پورنوگرافیم". او زندگی جنسی فعالی دارد ولی از فیلم های هرزه نگاری راضی تر است.

یک شب که با دو دوستش، بابی و دنی، بیرون می رود با بارابارا شوگرمن آشنا می شود. اگرچه باربارا از او خوشش می آید ولی جان موفق نمی‌شود آن شب را با او بگذراند. جان او را از طریق فیس بوک پیدا می کند و با او قرار می گذارد. این علاقه دوطرفه است ولی باربارا اصرار به آشنایی طولانی مدت سنتی دارد. پس این رابطه بیش از یک ماه بدون سکس ادامه میابد. باربارا، جان را تشویق می کند تا به کلاس های شبانه برود تا شغلی دفتری پیدا کند. آنها با خانواده های هم آشنا می شوند و والدین جان سریعاً عاشق باربارا می شوند.

نهایتاً این دو باهم رابطه برقرار می کنند ولی جان هنوز راضی نیست، زیرا حس می کند هنوز چیزی کم است. پس به سراغ فیلم های هرزه نگاری می رود. باربارا می فهمد و شوکه می شود. جان انکار می کند و می گوید این یک شوخی بوده است.

رابطه آنها ادامه می یابد و جان به دیدن فیلم های هرزه نگاری ادامه می دهد ولی معمولاً این کار را خارج از آپارتمانش انجام می دهد تا باربارا متوجه نشود. یک بار که جان در حال دیدن این فیلم ها با گوشی است، استر که یک زن میانسال است او را می بیند. یک شب، باربارا در کامپیوتر جان شواهدی پیدا می کند که نشان می دهد او هم چنان فیلم های هرزه نگاری می بیند. بعد از این رابطه‌شان را تمام می کند.

جان سعی می کند به زندگی قبلی خود برگردد ولی موفق نیست. استر با جان تماس می گیرد و قصد دارد تجربیاتش را در اختیارش بگذارد. استر می گوید دلیل این که او دیگر از دیدن فیلم های هرزه نگاری لذت نمی‌برد این است که پورنوگرافی یک خیانت یک طرفه است و رابطه داشتن از پورنوگرافی بهتر است و باید خواهان این باشد که خودش را به زنی ببازد و آن زن هم همینطور تا این مثل "خیابان دوطرفه" باشد. استر فاش می کند که شوهر و پسرش، 14 ماه پیش در یک تصادف رانندگی کشته شده اند. او می گوید نیاز به رابطه جنسی باید یک تجربه دو نفره باشد و با کمک او، نهایتاً جان موفق می شود رابطه جنسی احساسی بدون نیاز به فیلم های هرزه نگاری داشته باشد.

جان نهایتاً از این گونه فیلم ها خودداری می کند. او به والدینش درباره اتمام رابطه اش با باربارا می گوید و آنها بشدت ناراحت می شوند. خواهرش، مونیکا، می گوید باربارا هرگز به جان اهمیت نمی داده و از او استفاده می کرده تا در رویای فیلم عاشقانه خود زندگی کند.

جان از بارابارا بخاطر دروغش درباره فیلم های هرزه نگاری عذرخواهی می کند. او می گوید من فقط از تو یک چیز خواستم و تو موفق نشدی. جان پاسخ می دهد تو از من چیزهای زیادی خواستی و من از عهده انتظارات تو برنمی آیم. بارابارا خداحافظی می کند و از جان می خواهد دیگر با او تماس نگیرد.

جان با استر دوست می شود و اگرچه هیچ علاقه ای به ازدواج ندارد و می گوید عاشق نیست، ولی باور دارد آنها مناسب هم هستند و از لحاظ احساسی می توانند خود را به هم ببازند.

پایان خطر لوث‌شدن

بازیگران[ویرایش]

نقد و بررسی[ویرایش]

این نقد برگرفته از وب سایت نقد فارسیاست."Don Jon/دان جان" فیلمی درباره اعتیاد،وسواس فکری و عملی است و به این مسئله می پردازد که چطور عناصری که به زندگی ما انگیزه و جهت می دهند می توانند ما را از رفتاری عادی و سازنده باز دارند.لحن فیلم بر خلاف فیلمی مثل "Shame/شرم" که همین موضوع را با لحنی تاریک به تصویر می کشید طنز گونه است.اگر چه "Don Jon/دان جان" حرف های زیادی برای گفتن در مورد هرزه نگاری دارد اما در اصل تحلیل شخصیت مردی است که برای غلبه بر اعتیادش می جنگد.از خیلی جهات شخصیت اول فیلم تفاوتی با یک الکلی ندارد تنها تفاوت این است که عادت مشاهده هرزه نگاری تمام زندگی او را فلج نکرده،بلکه تنها توانایی او در حفظ رابطه عاشقانه را از بین برده است.

جان (جوزف گوردن لویت) یک کارگر عادی بخش خدمات در نیوجرزی است.(یک متصدی بار است) او اهل روابط طولانی نیست و معمولاً با دو تن از رفقای صمیمی خود به کلوپ های شبانه می روند و به بانوان امتیاز (یک سیستم امتیاز دهی از یک تا ده که در آمریکا در بین عامه رایج است و از آن برای تعیین میزان زیبایی ظاهری زنان استفاده می شود) می دهند.او هر گاه به زنی با امتیاز 8 یا 9 بر می خورد پا پیش می گذارد و معمولاً هم موفق می شود شب را با او بگذراند.اما برای جان رابطه جنسی واقعی جذابیت خود ارضایی در حین تماشای هرزه نگاری را ندارد و او نمی‌تواند لذتی که از آن لحظه خاص در زمان تماشای هرزه نگاری می برد را در رابطه واقعی تجربه کند.رسیدن به اوج لذت در حال تماشای هرزه نگاری عملی خود خواهانه است؛نیازی نیست او نگران ارضا کردن فرد دیگری باشد و همین امر برای جان جذابیت دارد.اما اوضاع با آشنا شدن جان با باربارا (اسکارلت جوهانسن) تغییر می کند.برای جان او ارزش دنبال کردن را دارد و باربارا آن قدر از مردان شناخت دارد که او را با جلو کشیدن با دست و پس زدن با پا به دنبال خود بکشد.اما در نهایت وقتی جان با او رابطه جنسی برقرار می کند،از آن لذت کافی نمی‌برد و ناامید می شود.رابطه او با باربارا از چند جهت برایش مضر است.(باربارا هم مانند او اعتیاد و عادات خاص خود را دارد) او زمانی به این موضوع پی می برد که با یکی از هم کلاسی های خود در کالج محلی،استر (جولین مور)،آشنا می شود.

جالب ترین وجه فیلم روش نشان دادن این نکته است که چگونه تماشای افراطی هرزه نگاری مانند بسیاری از انواع رسانه ها و سرگرمی های دیگر می تواند منجر به ایجاد توقعات غیر معمول و ذهنیت های سطحی در مورد زن و رابطه جنسی شود.جوزف گوردن لویت به عنوان نویسنده و کارگردان به خصوص روی علاقه زیاد باربارا به کمدی های رمانتیک دست می گذارد و این که چطور تماشای مدام آن ها باعث می شود او توقعاتی زیاده از حد و افراطی نسبت به رابطه دوستی شان پیدا کند.از نظر او اگر یک رابطه دوستی شبیه آن چه او در این فیلم ها دیده نباشد حتماً اشکالی در کار است.در نهایت مشخص می شود که باربارا به جان به عنوان یک شخص علاقه ای ندارد،بلکه او تنها قرار است بازیگری در خیال پردازی های رمانتیک باربارا باشد و هنگامی که جان موفق نمی‌شود در قالب مورد نظر باربارا قرار بگیرد او عصبانی می شود.از طرفی رابطه جنسی با باربارا برای جان جذابیت زیادی ندارد در نتیجه بعد از یک دوره دوری از هرزه نگاری او دوباره به سراغ آن می رود.

خط داستانی فیلم با استفاده از صدای جان در نقش راوی به پیش می رود که برای بیننده نسبت به آن چه در سر جان می گذرد و ارجحیتی که او برای هرزه نگاری قائل است توضیحاتی ارائه می دهد و نظرات او در مورد مسائل مختلف را منعکس می کند.اگر چه برهنگی های زیادی در فیلم وجود دارد اما این امر به کلیپ های هرزه نگارانه ای که جان تماشا می کند محدود شده است و برهنگی در میان بازیگران دیده نمی‌شود.این امر تعمداً صورت گرفته تا استفاده ابزاری که در هرزه نگاری صورت می گیرد را نشان داده و روی تضاد آن با دنیای واقعی تاکید کند.تصاویری که نمایش داده می شوند به نحوی انتخاب شده اند که غیر واقعی بودن هرزه نگاری را نشان دهند،به خصوص زمانی که به صورت جداگانه از کلیت آن کلیپ دیده شوند.

بعد از یک نقطه بحرانی فیلم از رمق می افتد و حدود نیم ساعت تا رسیدن به پایان دست و پا می زند.یکی دیگر از اشکالات فیلم نامه گوردن لویت رابطه کارتونی جان با پدر از خود راضی و عاشق فوتبال خود (تونی دانزا) و مادرش (گلن هدلی) است که شخصیتی شبیه شخصیت ایدث بانکر (یکی از شخصیت های دوست داشتنی سریال طنز "All In The Family/همه چیز در خانواده" که در دهه 70 پخش می شد) دارد.وقتی فضای این خانواده را با فضای خانواده در فیلم "Silver Linings Playbook/کتابچه راهنمای خوش بینی" مقایسه کنیم،مصنوعی بودن آن مشخص می شود.جالب ترین شخصیت خانواده جان خواهرش،مونیکا (بری لارسن) است که در کل دو خط دیالوگ دارد اما زمان نسبتاً چشم گیرش در مقابل دوربین صرف وقت گذرانی در شبکه های اجتماعی و تماشای وقایع در سکوت می شود.

گوردن لویت سه وظیفه (کارگردانی،نویسندگی و بازیگری) بر عهده داشته که از پس هر سه به خوبی بر آمده است."Don Jon/دان جان" از لحاظ بصری جذاب است و خسته کننده نمی‌شود.فیلم نامه رویکردی طنز گونه و هوشمندانه در قبال این مسئله جدی دارد.گوردن لویت شخصیت کسی را به خود گرفته که گویی مستقیماً از سریال "Jersey Shore/ساحل جرزی" (یک مجموعه تلویزیون واقع نما (Reality Show) که زندگی هشت هم خانه در ساحل جرزی را به تصویر می کشید و در شش فصل از سال 2009 تا 2012 در MTV پخش شد) بیرون آمده است و این ایفای نقش بار دیگر نشان می دهد که او می تواند هر نقشی را به شکلی قانع کننده از کار در بیاورد.در چند سال گذشته او در یک کمدی رمانتیک "Days Of Summer 500/پانصد روز از تابستان"،یک فیلم ابر قهرمانانه پر هزینه "The Dark Knight Rises/شوالیه تاریکی بر می خیزد"،یک حماسه تاریخی نامزد اسکار "Lincoln/لینکلن"،یک درام سرطانی تاثیر گذار (و نه بیش از حد احساسی) "50/50/نصف و نصف" و فیلم هایی علمی تخیلی درباره تغییر ادراکات ذهنی "Inception/الهام،تلقین" و مسافرت در زمان "Looper/چرخه گر" حضور داشته است.در ترسیم چهره ای که او از دان ارائه داده،می شود ته مایه های براندو را دید،البته نه خیلی.از طرفی اسکارلت جوهانسن هم چهره فاحشه گونه ای از خود ارائه می دهد که تا کنون از او ندیده بودیم.البته آن چه گفتم یک تعریف بود،بازی او یک مثال خوب از بازیگری است،که از طریقه صحبت کردن گرفته تا زبان بدن خود را تغییر داده است.

دیگر جنبه جالب "Don Jon/دان جان" نگاه کردن به هرزه نگاری از دیدگاه مصرف کننده است تا از دیدگاه تولید کننده.فیلم از هرزه نگاری چهره ای تاریک ارائه نمی‌دهد،بلکه بر این نکته تاکید دارد که هرزه نگاری هم مانند هر چیز دیگر زمانی که تمام زندگی یک شخص را به خود اختصاص دهد مشکل ساز می شود.رویکرد کارگردان متعادل است؛فیلم نه یک درد دل خسته کننده است و نه یک موعظه کادو پیچ شده،صرفاً داستانی بوده که جوزف گوردن لویت حس کرده باید آن را روایت کند و نتیجه کار جنبه نوید بخش دیگری از یکی از با استعداد ترین افراد حاضر در صنعت سینما را نشان می دهد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. . 
  2. . 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ . 
  4. "Don Jon". Official site (Tumblr). Retrieved September 4, 2013. 

پیوند به بیرون[ویرایش]