جونو ۲
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
راکت جونو ۲ (به انگلیسی: Juno II) تلفیقی از مرحلهٔ اول راکت ژوپیتر ارتش ایالات متحده و مرحلهٔ بالاتر ساختهشده توسط آزمایشگاه پیشرانه جت بود. [۱] این راکت در عین بخشی از تلاش آمریکا برای افزایش فضای بار راکت جونو ۱ بود. در سال ۱۹۶۰ مسئولیت ادارهٔ آن از ارتش آمریکا به پایگاه پروازهای فضایی مارشال محول شد.
محتویات |
موفقیتها[ویرایش]
این راکت به همراه فضاپیمای پایونیر ۴ در تاریخ ۳ مارس ۱۹۵۹ به فضا پرتاب شد. این پرتاب به کشف و اندازهگیری زنجیرههای رادیوی بزرگ زمین کمک کرد. پرتاب ماهوارهٔ اکسپلور ۷ در ۱۳ اکتبر ۱۹۵۹ دیگر موفقیت این راکت بود. در ۳ نوامبر ۱۹۶۰ این موشک ماهوارهٔ اکسپلورر ۸ در مدار ۱۰۰۰ مایل یونوسفر قرار داد.[۲]
جستارهای وابسته[ویرایش]
پانویس[ویرایش]
- ↑ «Apollo Expeditions to the Moon». ناسا. بازبینیشده در ۲۳ اوت ۲۰۱۱.
- ↑ «Background on the Juno II». ناسا. بازبینیشده در ۲۳ اوت ۲۰۱۱.
