جدوگاه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محل جدوگاه یک اسب.

جَدوگاه به برآمدگی میان استخوان‌های کتف چهارپایان و دیگر حیوانات گفته می‌شود. جدوگاه که سر کتف هم نامیده می‌شود ستیغی است در قاعدهٔ گردن و بالای شانه‌های حیوانات.

جدوگاه بلندترین نقطه پشت حیوانات است و از زائده‌های فقراتی پشتی مربوط به پنجمین تا نهمین مهره سینه‌ای تشکیل شده است. (هر اسب ۱۸ مهره سینه‌ای دارد). قد حیوانات را معمولاً از زمین تا جدوگاه حساب می‌کنند زیرا این فاصله هنگام ثابت ایستادن حیوان معمولاً ثابت است. سر حیوانات برعکس سر انسان هر بار که می‌ایستند حالت و موضع دیگری بخود می‌گیرد و برای اندازه‌گیری قد مناسب نیست.

هر نقطه‌ای از جدوگاه که فاقد مو باشد، نشانی از زخم قبلی التیام یافته است.[۱]

زین بستن[ویرایش]

قاچ جلو زین روی جدوگاه قرار می‌گیرد و باید از پهنای مناسب برخوردار باشد. میان قاچ جلو و جدوگاه بایستی به اندازه دو انگشت فاصله باشد.[۲]

جدوگاه‌های متوسط معمولاً برای زین‌بندی بهترند زیرا جدوگاه‌های بلند و کوتاه کار زین‌بندی را دشوار می‌کنند. یک جدوگاه بلند به معنی سینه باریک است.

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخه ۱ نوامبر ۲۰۰۶.
  • فرهنگ دانشگاهی انگلیسی-فارسی آریانپور.
  • اسب ایرانی، باشگاه سوارکاری جم.