بازبهرهپذیری
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
در علوم رایانه و مهندسی نرمافزار، قابلیتِ استفادهٔ مجدد از تمام یا قسمتِ بزرگتری از متن برنامهنویسی مشابه یا از طراحیِ سیستم در دیگر نرمافزارِ کاربردی را بازبهرهپذیری (به انگلیسی: Reusability) گویند. [۱]
منابع [ویرایش]
- ↑ «Definition of: reusability». بازبینیشده در ۱۳۹۰/۱۲/۱۰.