ارتفاع

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو

برای دیگر کاربرد‌های واژه «ارتفاع» به صفحه ارتفاع (ابهام‌زدایی) بروید.

ارتفاع یا بلندی به معنی فاصلهٔ بین بلندترین نقطهٔ یک جسم (مانند یک ساختمان یا یک کوه) از یک سطح مبنا (مثلاً سطح دریا) است. ارتفاع در آب و هوا نقش اساسی دارد. هرچه ارتفاع بیشتر باشد، آب و هوا سردتر و هرچه کم تر باشد، آب و هوا گرم تر است. ارتفاع تهران از سطح دریا از ۱۴۰۰ تا ۲۳۰۰ است. دانشنامه رشد.

زبان‌های دیگر