اجارهنامه
اجارهنامه به سند نوشتاری قرارداد اجاره گفته میشود که بین صاحب ملک (موجر) و اجاره کننده (مستاجر) تنظیم میشود که شامل مشخصات طرفین قرارداد و میزان اجاره بها و مدت اجاره و مورد اجاره و شرایط طرفین در آن می باشد.[۱]
اجاره بها [ویرایش]
مهلت مستاجر برای پرداخت اجاره بها منتهی ده روز از تاریخ سررسید هر قسط خواهد بود، مگر اینکه طرفین به ترتیب دیگری توافق کرده باشند که در این صورت ترتیب مذکور باید در قرارداد قید گردد. مستأجر مکلف است در موعد معین در اجارهنامه اجرتالمسمی و پس از انقضاء مدت اجاره اجرتالمثل را به میزان اجرتالمسمی آخر هر ماه ظرف ده روز به موجر یا نماینده قانونی او بپردازد و هرگاه اجارهنامهای در بین نباشد اجارهبها را به میزانی که بین طرفین مقرر و یا عملی شده و در صورتی که میزان آن معلوم نباشد به عنوان اجرتالمثل مبلغی که متناسب با اجاره املاک مشابه تشخیص میدهد برای هر ماه تا دهم ماه بعد به موجر یا نماینده قانونی او پرداخت نماید یا در صندوق ثبت و یا بانکی که از طرف سازمان ثبت تعیین میشود سپرده و قبض رسید را اگر اجارهنامه رسمی است به دفترخانه تنظیم کننده سند و هر گاه اجارهنامه عادی بوده یا اجارهنامهای در بین نباشد قبض رسید را با تعیین محل اقامت موجر به یکی از دفاتر رسمی نزدیک ملک تسلیم و رسید دریافت دارد.
شرایط تنظیم قرارداد [ویرایش]
در نوشتن و امضای قرارداد باید به مسائل زیادی توجه داشت از جمله:
- آگاهی اجمالی به قوانین مربوط به موضوع قرارداد؛ مثلا در صورتیکه اجاره یک ماه پرداخت نگردد، صاحب ملک میتواند از طریق قانون مورد اجاره را تخلیه نماید.
- مشخصات کامل و دقیق طرفین قرارداد با نشانی اقامتگاه آنان
- در نظر گرفتن منافع هر دو طرف؛ به اینصورت که قرارداد جنبه عادلانه داشته باشد.
- مدت قرارداد؛ هر قراردادی باید یک زمان معین و مشخص شده داشته باشد از یک ساعت گرفته تا چندین سال اما بهتر است که قراردادها یکساله باشد.
- حضور دو نفر شاهد جهت امضای ذیل قرارداد.
- تنظیم قرارداد در دونسخه و در صورت نیاز سه نسخه جهت در اختیار فرد سوم قراردادن (که فرد سوم در قرارداد ذکر شده است)
- ذکر مرجع حل اختلاف از جمله شخصی خاص و یا مرجع قانونی مربوطه.
منابع [ویرایش]
- ↑ «اجارهنامه». بازبینیشده در ۹ آذر ۱۳۸۸.
- ↑ «اجاره بها». بازبینیشده در ۹ آذر ۱۳۸۸.
