اتاق بازرگانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اتاق بازرگانی تشکلی است که در آن تجار عمده و صاحبان صنایع برای هماهنگی فعالیت‌های خود و چانه‎زنی با نهادهای حکومتی برای تامین منافع‌شان تلاش می‌کنند.[۱]

وظایف و اختیارات[ویرایش]

طبق ماده ۵، وظایف و اختیارات اتاق ایران عبارت است از:

  • ایجاد هماهنگی و همکاری بین بازرگانان و صاحبان صنایع و معادن و کشاورزی در اجرای قوانین مربوطه و مقررات جاری مملکتی
  • ارائه نظر مشورتی در مورد مسائل اقتصادی کشور اعم از بازرگانی، صنعتی و معدنی و مانند آن به قوای سه‌گانه
  • همکاری با دستگاه‎های اجرایی و سایر مراجع ذی‌ربط به منظور اجرای قوانین و مقررات مربوط به اتاق
  • ارتباط با اتاق سایر کشورها و تشکیل اتاق‎های مشترک و کمیته‎های مشترک با آنها بر اساس سیاست‎های کلی نظام جمهوری اسلامی ایران
  • تشکیل نمایشگاه‎های تخصصی و بازرگانی داخلی و خارجی با کسب مجوز از وزارت بازرگانی و شرکت در سمینارها و کنفرانس‎های مربوط به فعالیت‎های بازرگانی، صنعتی، معدنی و کشاورز اتاق در چارچوب سیاست‎های نظام جمهوری اسلامی ایران
  • کوشش در راه شناسایی بازار کالاهای صادراتی ایران در خارج از کشور و تشویق و کمک به مؤسسه‌های مربوطه جهت شرکت در نمایشگاه‎های بازرگانی داخلی و خارجی
  • تشویق و ترغیب سرمایه‎گذاری داخلی در امور تولیدی بالاخص تولید کالاهای صادراتی که دارای مزیت نسبی باشند.
  • تلاش در جهت بررسی و حکمیت در مورد مسائل بازرگانی داخلی و خارجی اعضاء و سایر متقاضیان از طریق تشکیل مرکز داوری اتاق ایران طبق اساسنامه‎ای که توسط دستگاه قضایی تهیه و به تصویب مجلس شورای اسلامی خواهد رسید.
  • ایجاد و اداره مرکز آمار و اطلاعات اقتصادی به منظور انجام وظایف و فعالیت‎های اتاق
  • صدور کارت عضویت طبق آئین‎نامه اتاق ایران جهت تکمیل مدارک صدور کارت بازرگانی
  • تشکیل اتحادیه‌های صادراتی و وارداتی و سندیکاهای تولیدی در زمینه فعالیت‎های بازرگانی، صنعتی، معدنی و خدماتی طبق مقررات مربوط
  • دائر کردن دوره‎های کاربردی در رشته‎های مختلف بازرگانی، صنعتی، معدنی و خدماتی متناسب با احتیاجات کشور
  • تهیه، صدور- تفریغ و تأیید اسنادی که طبق مقررات بین‎المللی بعهده اتاق ایران است با هماهنگی وزارت بازرگانی
  • تشکیل اتاق‎های مشترک با کشورهای دوست با هماهنگی وزارت بازرگانی و امور خارجه

ارکان اتاق ایران[ویرایش]

نوشتار اصلی: اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران
  • ماده ۶: ارکان اتاق ایران عبارت است از:
  1. شورای‎عالی نظارت
  2. هیأت نمایندگان
  3. هیأت رئیسه[۲]
  • ماده ۷: ارکان اتاق شهرستان‎ها عبارت است از:
  1. هیأت نمایندگان
  2. هیأت رئیسه
  • ماده ۸: شورای‎عالی نظارت بر اتاق ایران از اشخاص زیر تشکیل می‎شود:
    • وزراء بازرگانی، امور اقتصادی و دارائی، صنایع، معادن و فلزات و کشاورزی، رئیس مؤسسه استاندارد و رئیس و دو نایب رئیس اتاق ایران
    • ریاست شورای عالی نظارت با وزیر بازرگانی است.[۳]
  • ماده ۹: وظایف شورای‎عالی نظارت عبارت است از:
  1. بررسی و تصویب آئین نامه مربوط به نحوه عضویت در هر یک از اتاق‎ها و تعیین حدود آن به پیشنهاد هیأت رئیسه
  2. سیاست‎گذاری و تعیین خط‎مشی‎های کلی اتاق‎ها و نظارت عالی بر اجرای صحیح آن‎ها در قالب قوانین و مقررات مربوطه
  3. رسیدگی به پیشنهادها و شکایت‌های اتاق‎ها در خصوص کیفیت فعالیت و نحوه بهبود امور آن‎ها[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]