ابوالقاسم قوام‌الدین درگزینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

ابوالقاسم قوام‌الدین درگزینی از وزرای سلجوقیان بود و در زمان محمود بن محمد بن ملکشاه و سلطان سنجر (دوران زندگی ۱۱۸۶-۱۱۵۷) سمت وزرات داشت. وی از اهالی درگزین همدان بود. قوام‌الدین مردی فاضل، سخی و پرمایه بود. در شعر و ترسل ماهر بود حکیم سنایی و عمادی غزنوی در مدح وی اشعاری سروده‌اند. در زمان قدرت در تمام مملکت حکم وی بسیار نافذ بود. از طرف دیگر از نظر اخلاقی بسیار تندخو و سختگیر و در خون ریختن بی‌پروا بود. در صدور حکم علما و رجال هرگز مراعات و تأمل نداشت و به کوچکترین دستاویزی آنار را دربند کرده و دستور کشتن می‌داد. چنانکه به سعایت حسودان و مغرضان و فتوای علمای زمان فرمان داد تا عین‌القضات همدانی (۵۲۵-۴۲۹ هجری قمری) را که اعلم علمای وقت بود، بر در مدرسه‌ای که در آنجا تدریس می‌کرد، بر دار زدند و پوست از تنش برکندند.

همچنان عزالدین اصفهانی را که از مستوفیان سلطان سنجر بود، بخاطر کدورتی که داشت، چندان در زندان نگاهداشت تا بمرد. عاقبت خود نیز در زمان سلطان سنجر از وزارت معزول شد و پس از چندی در سال ۵۲۶ هجری قمری در روزگار طغرل و به فرمان او به قتل رسید.[۱]

[ویرایش] پانویس

[ویرایش] جستارهای وابسته

[ویرایش] منابع

  • قراگوزلو، غلامحسین. هگمتانه تا همدان. تهران: انتشارات اقبال، ۱۳۷۳. 
ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار