اهلیت‌نام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه است که توسط InternetArchiveBot (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۲۲ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی داشته باشد.

نام اهلیت (به انگلیسی: demonym) کلمه‌ای هست که برای فردی که در یک مکان زندگی کند به کار می‌رود[۱] و در زبانهای متفاوت به روش‌های گوناگون ساخته می‌شود. مثلاً فردی که در تهران زندگی می‌کند نام اهلیت‌اش تهرانی است.

ادبیات فارسی

در دستور زبان فارسی نام اهلیت (به انگلیسی: Demonym) وجود ندارد بلکه به زیر مجموعه‌ای از صفت‌های نسبی که به مکان اشاره دارند تعریف می‌شوند. این نام معمولاً با افزودن ی به انتهای کلمه اسم مکان، شهر، کشور ساخته می‌شود.

صفت نسبی

صفت نسبی موصوف خود را به عناصری مثل مکان نسبت می‌دهد. تابعیّت‌ها و بسیاری از نام‌های خانوادگی به‌همین‌گونه بیان می‌شوند: رضایی، ایرانی. ساخت صفت نسبی معمولاً چنین است:

  • اسم + ی یا ین یا ینه یاهای غیرملفوظ یا آنه: زرهی، سیمین، زرینه، بهاره، مردانه.
  • اسم عربی + آنی: روحانی، ربّانی.[۲]

جستارهای وابسته

منابع

  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «demonym». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۱.
  2. «صفت نسبی». آوای آزاد. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۱.