گیچین فوناکوشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گیچین فوناکوشی
船越 義珍
Gichin Funakoshi, c. 1924
تولد ۱۰ نوامبر ۱۸۶۸(1868-11-10)
Shuri, Ryukyu Kingdom
مرگ ۲۶ آوریل ۱۹۵۷ میلادی (۸۸ سال)
Tokyo, Japan
نام دیگر Shoto (waving pines)
سبک Shōrei-ryū, Shōrin-ryū, and Shotokan Karate
Teacher(s) Ankō Asato, Ankō Itosu, Matsumura Sōkon
رتبه 5th dan, 10th dan (postmortem)
شاگردان سرشناس Hironori Ōtsuka, Gigō Funakoshi (his son), Isao Obata, Shigeru Egami, Teruyuki Okazaki, Tetsuhiko Asai, Masatoshi Nakayama, Yasuhiro Konishi, Hidetaka Nishiyama, Tsutomu Ohshima, Taiji Kase, Mitsusuke Harada, Hirokazu Kanazawa, Won Kuk Lee, Masutatsu Oyama, Tetsuji Murakami, Yutaka Yaguchi, Won Kuk Lee, Byung Jik Ro, Choi Hong Hi
Masters of Karate in Tokyo (1930s)
(From left)Toyama Kanken, Ohtsuka Hironori, Shimoda Takeshi, Funakoshi Gichin, Motobu Choki, Mabuni Kenwa, Nakasone Genwa and Taira Shinken

گیچین فوناکوشی Gichin Funakoshi (船越 義珍 Funakoshi Gichin؟, November 10, 1868 – 26 آوریل ۲۶, ۱۹۵۷) ابداع‌کننده سبک شوتوکان کاراته می‌باشد که امروزه از سبکهای اصلی کاراته محسوب می‌شود.[۱]

زندگی‌نامه[ویرایش]

وی در سال ۱۸۶۸ در جزیره اویاما متولد شد. فوناکوشی ۱۵ ساله بود که کاراته را با به وسیله یکی از همکلاسیهایش که پسر استاد آنکو آزاتو (استاد معروف اکیناوا) بود شناخت. فوناکوشی آنقدر اصرار کرد تا استاد راضی شد او را در کلاسش ثبت نام کند. زیرا آزاتو شاگردان زیادی را نگه نمی‌داشت ولی فوناکوشی که موفق شده بود رضایت استادش را جلب کند توسط استادش به استاد ماهر دیگری به نام آنکو ایتوسو معرفی شد. فوناکوشی در همان موقع به عنوان مربی یک مدرسه ابتدایی پذیرفته شد. فوناکوشی پس از گذشت چند سال با این حال هنوز از شرایط اجتماعی و وضعیت اقتصادیش راضی نبود. برای همین او تصمیم گرفت اوکیناوا را به مقصد توکیو ترک کند تا آن جا بتواند کاراته را به عموم ژاپنی‌ها معرفی کند. برای اینکه بتواند شانس بیشتری بدست بیاورد ابتدا دیداری از تمامی مدارس اوکیناوا به عمل آورد و کاتاهای بی‌شماری را از سبک‌های مختلف کاراته آموخت. تا بتواند در توکیو مکتب‌های مختلف توکیو را به نمایش بگذارد.در سال ۱۹۲۲ این امر به تحقق پیوست و فوناکوشی کلاس‌هایی را در پایتخت ژاپن دایر کرد و شاگردانش اغلب از قشر فرهنگی و دانشگاهی بودند.از شاگردان او می‌توان به فرهاد وارسته اشاره کرد که بنیان‌گذار کاراته در ایران شد.

منابع[ویرایش]

  1. Funakoshi, Gichin (2001). Karate Jutsu: The Original Teachings of Master Funakoshi, translated by John Teramoto. Kodansha International Ltd. شابک: ‎۴-۷۷۰۰-۲۶۸۱-۱