وابستگی زیاد و کم به نوع

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

وابستگی زیاد به نوع (به انگلیسی: Strongly-typed) و وابستگی کم به نوع (به انگلیسی: Weakly-typed) به دو نوع سیستم انواع (به انگلیسی: Type System) در زبان های برنامه نویسی اطلاق می شوند.

تاریخچه[ویرایش]

در ۱۹۷۴، لیسکو (به انگلیسی: Liskov) و زایلز (به انگلیسی: Zilles) یک زبان وابسته زیاد به نوع را تعریف کردند به این عنوان که «هر گاه یک شیء از فراخوانی یک تابع به تابع صدا زده شده عبور کرد، نوعش باید سازگار با نوع تعریف‌شده در تابع صدا زده شده باشد.»[۱] جکسون در اینباره نوشته‌است، «در یک زبان وابسته زیاد به نوع ناحیه هر داده یک نوع متفاوت دارد و هر فرایند الزامات ارتباطش را به شروط این نوع‌ها توضیح می‌دهد.»[۲]

تعاریف «زیاد» یا «کم»[ویرایش]

تعدادی از تصمیم‌گیری‌های مختلف طراحی زبان به عنوان نشانه‌ای از وابستگی «زیاد» یا «کم» به نوع نسبت داده شده‌است. در حقیقت، بسیاری از اینها دقیق‌تر وجود یا عدم وجود ایمنی نوع، ایمنی حافظه، بررسی ایستایی نوع، یا بررسی پویایی نوع را درک کرده‌اند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Liskov, B; Zilles, S (1974). "Programming with abstract data types". ACM Sigplan Notices. CiteSeerX: 10.1.1.136.3043.
  2. Jackson, K. (1977). "Parallel processing and modular software construction". Lecture Notes in Computer Science. Lecture Notes in Computer Science. 54: 436–443. doi:10.1007/BFb0021435. ISBN 3-540-08360-X.