همه کاره و هیچ کاره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

همه کاره و هیچ کاره اصطلاحی در زبان فارسی به معنی کسی است که ظاهراً همه کاری را می‌تواند انجام دهد ولی در واقع کاری را به صورت تخصصی و دقیق بلد نیست.

دیدگاه فرهنگی[ویرایش]

این اصطلاح در فرهنگ ایرانی غالباً به صورت منفی به کار می‌رود و حاکی از اتلاف وقت برای سرکشی به حرفه‌های مختلف و آموختن ناقص و کم سطح مطالب و مهارت‌ها است، حال آنکه مطلوب، متمرکز شدن روی یک زمینه یا زمینه‌های مرتبط و محدود است که شخص به فردی متبحر در یک شاخه خاص بدل شود.[۱]

دیدگاه دینی[ویرایش]

به نظر می‌رسد که منابع اسلامی انسان عاقل را کسی می‌داند که بجای آن که فکر و وقت خود را تلف کند و از هر کاری، مقدار کمی یاد بگیرد، نیروی خود را صرف یادگیری و انجام یک کار کند. مثلاً در کتاب نهج البلاغه ذکر شده «من أوما الی متفاوت خذلته الحیل/ کسی که به کارهای پراکنده بپردازد، از یافتن راه حل صحیح برای آنها ناتوان می‌ماند».[۲]

در فرهنگ‌های دیگر[ویرایش]

در فرهنگ انگولساکسون، این اصطلاح به صورت Jack of all trades به کار می‌رفته و در قدیم به معنی مثبت بوده، اما با گذشت زمان و اضافه شدن "master of none" معنی منفی و شبیه چیزی که در فارسی از آن اراده می‌شود به خود گرفته‌است.

منابع[ویرایش]

  1. "همه کاره و هیچ کاره!". alishahhosseini.ir. Retrieved 20 February 2020.
  2. طهرانی, فائزه. "همه‌کاره‌ها هیچ کاره اند / پندهای کوتاه از نهج البلاغه | خبرگزاری بین‌المللی شفقنا". شفقنا. Retrieved 20 February 2020.