منزل فارنزورث

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۱°۳۸′۵.۹۶″ شمالی ۸۸°۳۲′۸.۶″ غربی / ۴۱.۶۳۴۹۸۸۹° شمالی ۸۸.۵۳۵۷۲۲° غربی / 41.6349889; -88.535722

FarnsworthHouse-Mies-6.jpg

منزل فارنزورث (به انگلیسی: Farnsworth House) خانه‌ای است که معمار معروف لودویش میس فن در روهه، در سال ۱۹۵۱ در ایلینوی آمریکا طراحی کرده‌است و جز یکی از برترین آثار معماری قرن بیستم به شمار می‌رود.[۱]

این خانه نمایشی در سبکی از معماری به نام سبک بین‌المللی ساخته شده آست.

این منزل هم اکنون یک مکان تاریخی ملی آمریکا، و به روی عموم بسته است.

منابع[ویرایش]

  1. Maritz Vandenberg, "Farnsworth House: Ludwig Mies van der Rohe", Architecture in detail, 2003, ISBN 0-148-3152-2

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ منزل فارنزورث موجود است.

تاریخچه[ویرایش]

خانه فارنزورث توسط لودویک میس وان در روهه بین سالهای ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۱ طراحی و ساخته شد. این خانه تفریحگاهی آرام برای آخرهفته است که در روستایی در ۸۹ کیلومتری جنوب غربی شهر شیکاگو در زمینی به مساحت ۲۴ هکتار مجاور رودخانهٔ فاکس، جنوب شهر پلانو الینوس قرارگرفته است. این خانه بعد از اینکه در سال ۲۰۰۴ جزو آثار ملی تاریخی ثبت شد، در سال ۲۰۰۶ به عنوان اثری تاریخی ملی شناخته شد. اکنون به عنوان موزه توسط سازمان حفاظت از آثار تاریخی دایر است. در سپتامبر ۲۰۰۸ بخاطر بارانهای ناشی از اثرات تندباد ایک در معرض سیل قرار گرفت. میزان آب ناشی از باران حدود ۴۶ سانتیمتر از زمین و پل چوبی ۱٫۵ متری بالا آمد و به بقیه خانه رسید. بیشتر مبلمان‌ها با دور نگهداشتن از سیلاب سالم نگهداشته شدند. در آخرین روزهای سال ۲۰۰۸ خانه به منظور تعمیرات بر روی عموم بسته شد.[۱]

  1. Maritz Vandenberg, "Farnsworth House: Ludwig Mies van der Rohe", Architecture in detail, 2003, ISBN 0-148-3152-2

شمای خانه[ویرایش]

. کاربرد وسیع کف شفاف تا سقفی شیشه‌ای به گونه‌ای افراطی فضای داخل را به فضاهای طبیعی اطراف منتهی می‌سازد. دو تخته سنگ افقی که بطور مجزا سقف و کف را شکل می‌دهند، فضای باز برای زندگی را محدود می‌سازند. لبه‌های تخته سنگ با نشان دادن بخش‌هایی از فولاد که به رنگ سفید درآمده‌اند، مشخص هستند. خانه با فاصله‌ای حدود ۶۰/۱ متر از سطح زمین روی دشتی سیلابی قرار گرفته و با ۸ ستون فولادی پهن که به کناره تخته سنگهای سقف و کف متصل شده‌اند، بر افراشته شده است. انتهای تخته سنگها تا آنسوی نگهدارنده‌های ستون ادامه دارد و پایه‌ها را تشکیل می‌دهد. به نظر می‌رسد خانه با بی وزنی روی زمینی که اشغال کرده، شناور است. سومین تخته سنگ شناور و تراس ضمیمه شده همچون گذاری بین محل زندگی و زمین عمل می‌کند. خانه با دو مجموعه پلکان، زمین را به تراس و سپس به ایوان مرتبط می‌سازد.

. فضای داخل به نظر می‌رسد اتاقی واحد باشد، و حول دو قطعه چوب در حال جزر و مد است. گویی اجاق آشپزخانه همچون خانه‌ای مجزا در خانه شیشه‌ای بزرگتر قرار گرفته است. ساختمان اساسا اتاق بزرگی است با وسایل ساده و بی آلایش که تماییز چشمگیری را در فضای باز ایجاد می‌کند و بطورغیرمستقیم به جای خواب، آشپزی، پوشیدن لباس، خوردن غذا و نشستن اشاره می‌کند. قسمتهای خیلی خصوصی مثل دستشویی و اتاق‌های مکانیکال در مرکز ساختمان تعبیه شده‌اند.[۱]

انتقادات[ویرایش]

۱-پنجره‌های شیشه‌ای بزرگ

۲-نبود جایی پنهان و خصوصی

۳-نور شدید داخل حشرات موذی را جذب می‌کرد

۴-زنگ زدن هرگز متوقف نمی‌شود و لازم است که ستون‌های فولادی تعویض شوند

۵-صورت حساب وسایل گرمازا سرسام آور بود[۱][۲]

  1. www.sid.ir/FA/VEWSSID/J_PDF/38413890708.pdf
  2. http://en.wikipedia.org/wiki/Farnsworth_House

دسترسی‌ها[ویرایش]

پله‌های غریض و کم تعدادی ثراس را به محوطه و به ایوان ورودی خانه مرتبط می‌سازد. داخل طرح یک ساختمان کوچکتر در داخل حجم کلی، فضاهای خدماتی را در بر گرفته. جز یک آشپزخانه، دو حمام و یک اتاق تاسیسات هیچ دیوار ثابت دیگری وجود ندارد.

دیوارهای چوبی داخل هسته خدماتی از سقف کمی پایین آمده‌اند تا وحدت فضایی نشیمن حفظ شود.[۱]