فسفرسانس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

فُسفُرسانس از جمله خواص فیزیکی برخی مواد شیمیایی از قبیل فسفر، باریم سولفید و کلسیم سولفید است. این مواد نور را با طول موج معینی جذب کرده، و آن را به صورت تابش با طول موج بلندتر نشر می دهد. تابش این نور با قطع شدن منبع نور ادامه می‌یابد. نمونه اش در ساعت‌ها و برخی وسایل شب نما وجود دارد. همچنین طول موج بازگشتی از پدیدهٔ فسفرسانس در مقایسه با طور موج بازگشتی از پدیدهٔ فلوئورسانس(فلورسناس) انرژی کمتر و در نتیجه طول موج بلندتری دارد.[۱]

گونه‌های تابناکی (لومینسانس)
گونه شیوه‌برانگیختگی
نورتابناکی (فتولومینسانس) (فلورسانس - فسفرسانس - فلورسانس تاخیری) درشمیدن (جذب‌کردن) نور (فوتون‌ها)
پرتوتابناکی (رادیولومینسانس ) تابش‌های یوننده (پرتو ایکس - پرتو آلفا - پرتو بتا - پرتو گاما)
کاتدتابناکی (کاتدلومینسانس) پرتو کاتدی (پرتو الکترونی)
برق‌تابناکی (Electroluminescence) میدان الکتریکی
گرماتابی (Thermoluminescence) گرم کردن پس از ذخیرهٔ انرژی اولیه
شیمی‌تابی یا نورتابی شیمیایی (Chemiluminescence) فرآیندهای شیمیایی (مانند اکسایش)
زیست‌تابی (Bioluminescence) فرآیندهای زیست‌شیمیایی
آوادرخشی (Sonoluminescence) صوت

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. متن پیوند، مقاله شیمی ساختار اتم دبیرستان علامه حلی 5 تهران.