خوشنواز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

خوشنواز یا آخ‌شنواز پادشاه هپتالی بود که در زمان ساسانیان سه بار با یورش پیروز یکم رویارو شد که دو بار نخست شاه ایران را اسیر کرد و بار سوم او را کشت و پسرش قباد را به اسیری گرفت. قباد در مدت اسارات توانست اعتماد خوشنواز را جلب کند و با کمک او به عموی (برادر؟) خود یعنی بلاش یورش برد و او را از جانشینی پیروز خلع کند.[۱]

بن‌مایه[ویرایش]

  1. [jhr.ui.ac.ir/article_22090.html «تأملی بر تاریخ و آثار فرهنگی هپتالیان در ایرانِ عصر ساسانی»] مقدار |نشانی= را بررسی کنید (کمک). مجله علمی پژوهشی (دانشگاه اصفهان).