تاخیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

تاخیر یا نهفتگی (به انگلیسی: latency) در علوم مهندسی به بازهٔ زمانی بین محرک و پاسخ گفته می‌شود. تاخیر محصول محدودیت ذاتی سرعت پدیده‌های فیزیکی است.

تعریف دقیق تاخیر به سامانه‌ای که در حال مشاهده‌است و نیز به ماهیت محرک بستگی دارد. در ارتباطات معمولاً کمینهٔ تاخیر را ارزیابی می‌کنند و در یک سامانهٔ ارتباط دوطرفهٔ مورد اعتماد، تاخیر کنترل‌کنندهٔ حداکثر سرعت انتقال اطلاعات است.

تاخیر صوتی[ویرایش]

تاخیر صوتی به معنای فاصلهٔ زمانی است بین وقتی که سیگنال صدا وارد سامانه می‌شود و زمانی که این سیگنال پدیدار می‌شود. از دلایل تأخیر می‌توان به سرعت صوت، مدت زمان لازم برای انتقال سینگال، حافظه میانگیر، و تبدیل سیگنال آنالوگ به دیجیتال اشاره کرد.

منابع[ویرایش]