بورینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بورینگ (به انگلیسی: Boring) یکی از متنوع ترین روشهای ماشینکاری میباشد که در بخشهای بزرگ و سنگین و در جاهایی که تراشکاری، فرزکاری و مته کاری امکان پذیر نمی‌باشد مورد استفاده قرار میگیرد. مثل (قاب موتور و سایر محفظه های ماشینی). به صورتی که میز چرخش دارد و ابزار به صورت افقی براده برداری می‌کند .

عملیات بورینگ[ویرایش]

عملیات بورینگ را باید روی قطعاتی که دارای یک سوراخ اولیه باشند اجرا نمود. این سوراخ می‌تواند توسط مته ایجاد شده یا از طریق ریخته گری، فورج یا اکسترود به وجود آمده باشد. این روش عمدتاً برای مواردی استفاده می شود که تلرانسهای ابعادی بسته و کیفیت سطح خوب مورد نیاز باشد. با این روش می توان عملیات صیغل کاری وفرزکاری را،آن هم به طور دقیق روی قطعات انجام داد. همچنین میتوان با این روش عملیاتی چون تراشکاری،سنگ زنی (سنباده زنی)وچرخ دنده تراشی راهم روی قطعات انجام داد.

انواع مختلف ماشین بورینگ[ویرایش]

  • ماشین بورینگ افقی (Horizontal Boring Machine)

- قطعه کار روی دستگاه ثابت می باشد وابزار بدورود آن میچرخد. - با استفاده از این ماشین می توان خیلی از کارها چون ،برقوکاری- تراشکاری-پیچ زنی –صیغل کاری وشیارزنی وکارهای خسته کننده وپردردسر را انجام داد. - میتوان با این روش قطعات نا متقارن را به آسانی روی دستگا ه نگه داشت وعملیات ماشینکاری را روی ان انجام داد.

  • ماشین بورینگ عمودی (Vertical Boring Machine)

- قطعه کار روی میز یک ماشین عمودی دوران می کند وابزار ثابت درجای خود باقی میماند. - قطعات بزرگ وسنگین را اکثراً روی این ماشین بورینگ سوار می کنند. - دراین نوع ماشین کاری ابزار های چند گانه میتوانند نرخ تولید را بالا ببرند.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Boring (manufacturing)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی.