بورینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بورینگ (به انگلیسی: Boring) در ماشینکاری به معنای افزایش قطر یک سوراخ از پیش ایجاد شده (برای مثال توسط مته یا ریخته‌گری) توسط یک تیغچه تک-نقطه می‌باشد. مانند بورینگ لوله‌های توپ یا سیلندر موتور.[۱]

عملیات بورینگ[ویرایش]

عملیات بورینگ را باید روی قطعاتی که دارای یک سوراخ اولیه باشند اجرا نمود. این سوراخ می‌تواند توسط مته ایجاد شده یا از طریق ریخته‌گری، فورج یا اکسترود به وجود آمده باشد. این روش عمدتاً برای مواردی استفاده می‌شود که تلرانسهای ابعادی بسته و کیفیت سطح خوب مورد نیاز باشد. با این روش می‌توان عملیات صیقل کاری و فرزکاری را، آن هم به‌طور دقیق روی قطعات انجام داد. همچنین می‌توان با این روش عملیاتی چون تراشکاری، سنگ زنی (سنباده زنی) و چرخ دنده تراشی را هم روی قطعات انجام داد.

انواع مختلف ماشین بورینگ[ویرایش]

  • ماشین بورینگ افقی (Horizontal Boring Machine)

- قطعه کار روی دستگاه ثابت می‌باشد و ابزار به دور آن می‌چرخد. - با استفاده از این ماشین می‌توان خیلی از کارها چون: برقوکاری- تراشکاری-پیچ زنی –صیغل کاری و شیارزنی و کارهای خسته‌کننده و پر دردسر را انجام داد. - می‌توان با این روش قطعات نامتقارن را به آسانی روی دستگاه نگه داشت و عملیات ماشینکاری را روی ان انجام داد.

  • ماشین بورینگ عمودی (Vertical Boring Machine)

- قطعه کار روی میز یک ماشین عمودی دوران می‌کند و ابزار ثابت در جای خود باقی می‌ماند. - قطعات بزرگ و سنگین را اکثراً روی این ماشین بورینگ سوار می‌کنند. - در این نوع ماشینکاری ابزارهای چند گانه می‌توانند نرخ تولید را بالا ببرند.

منابع[ویرایش]

  1. "Boring (manufacturing)". Wikipedia. 2019-01-24.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Boring (manufacturing)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی.