امیل سیوران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
امیل سیوران
Cioran in Romania.jpg
زاده Emil Mihai Cioran
۸ آوریل ۱۹۱۱
Rășinari, Romania
درگذشته ۲۰ ژوئن ۱۹۹۵ (۸۴ سال)
پاریس، فرانسه
دوره 20th-century philosophy
منطقه فلسفه غربی
مکتب Philosophical Pessimism, اگزیستانسیالیسم
مهمترین علایق خودکشی، پوچ‌گرایی، فلسفه اخلاق، ادبیات

امیل چُران (رومانیایی: Emil Cioran؛ زاده ۸ آوریل ۱۹۱۱ درگذشته ۲۰ ژوئن ۱۹۹۵(1995-06-20)) فیلسوف و جستارنویس اهل رومانی بود. تحصیلاتش را در دانشگاه بخارست آغاز کرد و همان‌جا بااوژن یونسکو و میرچا الیاده آشنا شد که به دوستی تا پایان عمر انجامید. در ۱۹۳۳ برای ادامه تحصیل به برلین رفت و در آن دوران بیشتر از فلاسفه ای چون نیچه، شوپنهاور، کی‌یرکگور و کانت تأثیر گرفت.[نیازمند منبع] از او آثاری به زبان رومانیایی و فرانسوی به جا مانده‌است. در آثار او موضوعاتی چون نیهیلیسم، پوچی، مرگ و خودکشی، یاس، بدبینی، رنج و عذاب محوریت دارند. از آثار اولیهٔ او می‌توان به "بر قله‌های ناامیدی" اشاره کرد که به رومانیایی منتشر شد و بسیار مورد استقبال قرار گرفت. از اولین آثار او به زبان فرانسه با عنوان " تاریخچه مختصر زوال(۱۹۴۹) " جایزه معتبر Rivarol را در سال ۱۹۵۰ از آن خود کرد، اما چوران پس از آن از پذیرش هر جایزه ای، سر باز زد. با این حال از آن پس آثارش را فقط به زبان فرانسه منتشر کرد. او در دوران نوجوانی به مدت چند سال دچار بی خوابی و شدیداً تحت تأثیر مسئله مرگ بود که اولین اثرش "بر قله‌های نا امیدی " را در اوج این تأثر نگاشت.

وی از ۱۹۴۱ به فرانسه مهاجرت کرد و تا پایان عمر در آن کشور ساکن شد. امیل چوران در سال ۱۹۹۵ درگذشت و مقبره وی در گورستان مون‌پارناس، پاریس است. از او کتاب بر قله‌های ناامیدی با ترجمهٔ سپیده کوتی به زبان فارسی ترجمه و در نشر پیدایش چاپ شده‌است.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]