سیستم تعلیق
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
سیستم تعلیق یا فنربندی (به انگلیسی: suspension) قسمتی از خودرو است که باعث میشود نوسانات حاصل از حرکت خودرو بر روی سطوح ناهموار به جرم معلق که شامل اتاق، شاسی، متعلقات و سرنشینان وارد نشود. سیستم تعلیق از جرم فنربندی شده، فنر، کمکفنر و جرم فنربندی نشده تشکیل شدهاست.
سیستم تعلیق خودرو دو وظیفهٔ مهم را بر عهده دارد که یکی جذب نوسانات و ارتعاشات وارد به چرخها در اثر ناهمواریهای جاده و دیگری تماس موثر لاستیک چرخها با سطح جاده است. در سیستم تعلیق خودرو همیشه دو مقوله مورد بحث بوده یکی کیفیت سواری دادن و دیگری قابلیت هدایت و کنترل که این دو مرتبا در تضاد با یکدیگرند، به عبارت دیگر بهبود یکی باعث بروز اشکال در دیگری میشود.[۱]
انواع سیستم تعلیق [ویرایش]
- سیستم تعلیق ثابت یا یکپارچه
- سیستم تعلیق مستقل
منابع [ویرایش]
- The Automotive Chassis: Engineering Principles SECOND EDITION Prof. Dipl.-Ing. Jörnsen Reimpell Dipl.-Ing. Helmut StollProf. Dr.-Ing. Jürgen W. Betzl
- ↑ صافی، سید محمود، تكنولوژی شاسی و جلوبندی خودرو. تهران: انتشارات ماندگار. ۱۳۸۷. شابک: 978-964-5778-26-0