زجرکش کردن در ایالات متحده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زجرکش کردن عمل کشتن مردم توسط انبوه مردم به طور فراقانونی است که از اواخر قرن ۱۸ تا دهه ۱۹۶۰ در ایالات متحده آمریکا رخ می‌داد. زجرکش کردن عمدتاً در غرب و جنوب آمریکا رخ می‌داد.

زجرکشی ۳٬۴۴۶ سیاه و ۱٬۲۹۷ سفید بین ۱۸۸۲ تا ۱۹۶۸ ثبت شده‌است.[۱]

یک قربانی در شورش ۱۹۱۹ اوماها، نبراسکا[۲]
بنی سایمنز قبل از قرار گرفتن روی آتش در روغن زغال خیس شد.
کارت پستال زجرکشی دولوت، مینه سوتا
زجرکشی سیرک گونه ویل جیمز در ۱۹۰۹، کایرو، ایلینوی
زجرکش کردن لورا و لورنس نلسون که در کشتن کلانتر در ۱۹۱۱ نقش داشتند.[۳][۴]

در ابتدای قرن بیستم در آمریکا، زجرکشی یک سرگرمی برای عکاسان بود. مردم کارت‌پستال‌هایی از زجرکشی‌هایی را که شاهدش بودند برای هم می‌فرستاند. این عمل چنان باب بود که در سال ۲۰۰۰ نویسنده‌ای در تایم نوشت که «حتی نازی‌ها سوغاتی‌های آشویتس را نمی‌فروختند، ولی صحنه‌های زجرکشی به بخشی پررونق از صنعت کارت‌پستال تبدیل شد. در ۱۹۰۸، این تجارت چنان بزرگ و ارسال کارت‌های قربانیان زجرکشی چنان زننده شده بود که رئیس کل پست آمریکا این کارت‌ها را ممنوع کرد».[۵]

پشت و جلوی کارت پستال جسد سوخته جسی واشینگتن در معرض نمایش در رابینسون، تگزاس پس از زجرکش شدن در واکو، در همان نزدیکی در ۱۶ مه ۱۹۱۶
کاریکاتوری که تهدید می‌کند کوکلاکس کلان مسافران خورجین دار (اشاره به شمالیها) را زجرکش خواهد کرد. توسکالوسا، آلاباما، ایندیپندنت مانیتور، ۱۸۶۸

منابع[ویرایش]

  1. Lynching Statistics
  2. Lewis, David Levering, W. E. B. Du Bois: A Biography, 2009, p 383
  3. "Deputy Sheriff George H. Loney". The Officer Down Memorial Page, Inc. Retrieved 2011-11-07. 
  4. "by Site-Kathleen Hulser.htm Shaped by Site: Three Communities' Dialogues on the Legacies of Lynching." سازمان پارک‌های ملی. Accessed October 29, 2008.
  5. Blood At The Root - TIME