رتینوسکوپ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رتینوسکوپ
مداخله درمانی
A retinoscope being used in conjunction with a trial frame and trial lenses in order to determine the patient's refractive error
سمپ D042262

رتینوسکوپ دستگاهی است که بوسیلهٔ آن می‌توان نیروی انکساری چشم را حتی بدون همکاری بیمار تعیین کرد. این کار در تعیین نمرهٔ عینک کودکان ارزش دارد.

روش معاینه[ویرایش]

برای استفاده از رتینوسکوپ یک منبع درخشان نور در عقب و پهلوی چشم معاینه شونده قرار داده می‌شود و معاینه کننده در فاصلهٔ یک متری می‌ایستد و از طریق سوراخی در وسط یک آینه به چشم معاینه شونده نگاه می‌کند. آنگاه شخص معاینه کننده این آینه را از طرفی به طرف دیگر می چرخاند و درحالیکه شخص معاینه شونده، نگاه خود را به چشم معاینه کننده دوخته است یک دسته نور بازتابی را به داخل مردمک شخص معاینه شونده می تاباند. هر گاه شخص معاینه شونده طبیعی باشد، هنگامی که این دستهٔ نور در عرض مردمک حرکت می‌کند سراسر مردمک به طور یکپارچه قرمز به نظر می‌رسد. هرگاه نیروی انکساری چشم غیر طبیعی باشد، قرمزی مردمک فقط در یک طرف (طرفی که نور تابانده شده- مربوط به هیپرمتروپی- و یا طرف مقابل- مربوط به میوپی) ظاهر می‌شود.

تعیین نمرهٔ عینک[ویرایش]

برای تعیین نمرهٔ عینک، عدسی‌های مختلف یکی پس از دیگری در جلوی چشم بیمار قرار داده می‌شود تا اینکه قرمزی ناگهان و به طور یکپارچه سراسر مردمک را بپوشاند. باید توجه داشت که در رتینوسکوپی چشمی مورد معاینه قرار می‌گیرد که بر روی چشم معاینه کننده در فاصلهٔ یک متری متمرکز شده است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع و پانویس[ویرایش]

  • گایتون، آرتور. فیزیولوژی پزشکی. ج. سوم. ترجمهٔ دکتر فرخ شادان. چهر، ۱۹۸۶. صص ۱۶۱۳-۱۶۱۴.