راهپیمایی مرگ باتاآن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مسیر راهپیمایی مرگ مارس، از سن فرناندو تا اردوگاه اسیران، حمل اسیران با قطار بوده‌است.[۱][۲]

راهپیمایی مارس باتاآن انتقال اجباری اسرای جنگی توسط ارتش سلطنتی ژاپن بود. این انتقال از تاریخ ۹ آوریل ۱۹۴۲ و پس از ۳ ماه از شکست قوای متفقین در نبرد باتاآن در فیلیپین در طی جنگ جهانی دوم آغاز شد. تعداد اسیران جنگی انتقال داده شده ۸۰٬۰۰۰-۶۰ فیلیپینی و آمریکایی ذکر شده‌است. در حدود ۱۰٬۰۰۰-۲۵۰۰ فیلیپینی و ۶۵۰-۱۰۰ زندانی آمریکایی، در طی این انتقال و قبل از رسیدن به کمپ درگذشتند یا کشته شدند.

طول این راهپیمایی ۱۲۸ کیلومتر بود. در طول راه تحمیل شرایط بد فیزیکی و قتل توسط ارتش ژاپن منجر به مرگ و میر بسیار بالایی در بین اسیران جنگی و شهروندان شد. کمیسیون نظامی متفقین این راهپیمایی را به عنوان یکی از موارد جنایت جنگی ژاپنی قلمداد کرده‌است.

پانویس[ویرایش]

  1. Hubbard, Preston John (1990). Apocalypse Undone: My Survival of Japanese Imprisonment During World War II. Vanderbilt University Press. p. 87. ISBN 978-0-8265-1401-1. 
  2. Bilek, Anton (Tony) (2003). No Uncle Sam: The Forgotten of Bataan. Kent State University Press. p. 51. ISBN 0-87338-768-6. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ راهپیمایی مرگ باتاآن موجود است.