خازن کوپلاژ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خازن کوپلاژ خازنی است که اجازهٔ گذشتن سیگنال ای‌سی را از مداری به مدار دیگر می‌دهد ولی مانع عبور سیگنال دی‌سی می‌شود. در تقویت‌کننده‌های ترانزیستوری خازن‌های کوپلاژ به صورت سری بین منبع تغذیه، طبقه‌های مختلف تقویت‌کننده و بار جای می‌گیرند و مانع اعمال ولتاژ دی‌سی طبقهٔ پایین‌تر به بیس ترانسزیستور طبقهٔ بالاتر یا به بار می‌شوند. این خازن‌ها معمولا طوری در نظر گرفته می‌شوند که میزان افت ولتاژ در فرکانس سیگنال ای‌سی ناچیز باشد.[۱]

نحوهٔ عملکرد[ویرایش]

مقاومت خازنی (راکتانس) با فرکانس رابطهٔ‌ معکوس دارد و به صورت زیر محاسبه می‌شود:

X_C=\frac{1}{2\pi fC}

  • C: ظرفیت خازن،
  • f: فرکانس،
  • Xc: راکتانس خازن

با توجه به این رابطه مقدار مقاومت خازنی در ولتاژ دی‌سی (f=0) بسیار زیاد است و خازن مانند مدار باز عمل می‌کند. اما با افزایش فرکانس راکتانس کاهش می‌یابد و خازن رفته‌رفته به حالت اتصال‌کوتاه نزدیک می‌شود.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]