استراتژی تکامل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

استراتژی تکامل(به انگلیسی: Evolution Strategy و به اختصار ES ) یک روش بهینه سازی بر اساس ایده ی سازگاری و تکامل است که بخشی از الگوریتم‌های تکاملی و محاسبات تکاملی به شمار می رود.

تاریخچه[ویرایش]

روش بهینه سازی استراتژی تکامل در اوائل سال ۱۹۶۰ ابداع و سپس در دهه ی ۱۹۷۰ توسعه یافت.بعدها توسط رچنبرگ و هانس پائول شوفل و همکارانش نیز ادامه یافت.

جستارهای وابسته[ویرایش]

کتاب‌شناسی[ویرایش]

  • .Ingo Rechenberg (۱۹۷۱): Evolutionsstrategie – Optimierung technischer Systeme nach Prinzipien der biologischen Evolution (PhD thesis). Reprinted by Fromman

(Holzboog (۱۹۷۳

  • (Hans-Paul Schwefel(۱۹۷۴): Numerische Optimierung von Computer-Modellen (PhD thesis). Reprinted by Birkhäuser (۱۹۷۷
  • H.-G. Beyer and H.-P. Schwefel. Evolution Strategies: A Comprehensive Introduction. Journal Natural Computing، ۱(۱):۳–۵۲، ۲۰۰۲
  • Hans-Georg Beyer: The Theory of Evolution Strategies: Springer April ۲۷، ۲۰۰۱
  • Hans-Paul Schwefel: Evolution and Optimum Seeking: New York: Wiley & Sons ۱۹۹۵
  • Ingo Rechenberg: Evolutionsstrategie '۹۴. Stuttgart: Frommann-Holzboog ۱۹۹۴
  • J. Klockgether and H. P. Schwefel (۱۹۷۰). Two-Phase Nozzle And Hollow Core Jet Experiments. AEG-Forschungsinstitut. MDH Staustrahlrohr Project Group. Berlin، Federal Republic of Germany. Proceedings of the ۱۱th Symposium on Engineering Aspects of Magneto-Hydrodynamics، Caltech، Pasadena، Cal.، ۲۴.–۲۶.۳. ۱۹۷۰

منابع[ویرایش]