اخلاق حرفه‌ای در روانشناسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اخلاق حرفه‌ای در روانشناسی

اخلاق حرفه‌ای در حوزه روانشناسی مبتنی بر پنج اصل عمده است. این اصول به روانشناسان کمک می‌کند تا در چهارچوب اخلاق حرفه‌ای در حوزه‌های درمان، آموزش، سنجش به فعالیت بپردازند. این اصول عبارتند از:

اصل احترام به شان و آزادی انسان ها:

این اصل اشاره به احترام روانشناسان به تمامی انسان‌ها صرف نظر از رنگ، نژاد، قومیت، جنسیت، مذهب و ... دارد.

اصل وظیفه‌شناسی و مسئولیت پذیری:

روانشناسان در قبال رفاه و امور مربوط به سلامت روانشناختی افراد جامعه احساس مسئولیت دارند.

اصل سودمندی و عدم آسیب رسانی:

این اصل به تلاش روانشناسان برای رساندن منافع سلامت روانشناختی به افرادی که با آن‌ها کار می‌کنند اشاره دارد. علاوه بر این آن‌ها تلاش می‌کنند تا به این افراد آسیبی وارد نشود و در مواقعی که اجتناب از این آسیب امکان‌پذیر نیست، سطح آن را به حداقل برسانند.

اصل عدم تبعیض:

این اصل اشاره به این باور ذهنی و عملی روانشناسان دارد که تمامی افراد جامعه حق بر خورداری از خدمات روانشناختی با کیفیت برابر را دارند و از این لحاظ نباید تفاوتی بین افراد قایل شد.

اصل توجه به نظام ارزش‌های جامعه:

روان شناسان همواره در چهارچوب ارزش‌ها و معیارهای اجتماعی قدم برداشته و به آن‌ها پایبند هستند.[۱] [۲]

منابع[ویرایش]

  1. سازمان نظام روانشناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران. 13 87،
  2. "نظام نامه اخلاق حرفه ای سازمان نظام روانشناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران"، تازه های روان درمانی 49 (1):136 - 148.

پیوند به بیرون[ویرایش]