امید حاجیلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
امید حاجیلی
Omid Hajili-Kish.jpg
کنسرت امید حاجیلی (مرداد ۹۵، کیش)
اطلاعات پس‌زمینه
زاده۲ مهر ۱۳۶۲ (۳۷ سال)
تهران، ایران
سبکپاپ، لاتین، الکتروپاپ
ساز(ها)ترومپت
سال‌های فعالیت۱۳۷۹–تاکنون

امید حاجیلی (زادهٔ ۲ مهر ۱۳۶۲، تهران) خواننده، نوازندهٔ ترومپت، تنظیم‌کننده و آهنگساز اهل ایران است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

او از سن ۹ سالگی نوازندگی پیانو را آغاز کرد و از ۱۱ سالگی وارد هنرستان موسیقی تهران شد، پس از حدود ۳ سال نوازندگی ویولن ساز خود را به ترومپت تغییر داد و هم‌زمان به صورت خودآموز نوازندگی پرکاشن و درام را آغاز کرد و سال ۱۳۷۷ دیپلم هنرستان را گرفت و تا مقطعِ لیسانس در همان‌جا ادامه داد و بعد از آن مدرک کارشناسی ارشد موسیقی را از دانشگاهِ هنر اخذ نمود و همچنین در سال ۱۳۹۶ مدرک دکترای افتخاری زیر نظر وزارت علوم در رشتهٔ آهنگسازی نیز دریافت نمود. علاوه بر ساز ترومپت و فلوگل‌هورن او نوازندهٔ سازهای پیانو، پرکاشن و درام نیز می‌باشد.[۱]

امید حاجیلی، مدرسِ اسبقِ دانشکدهٔ موسیقی صدا و سیما و دانشکدهٔ هنر و معماری دانشگاه آزاد و دانشگاه تهران است. آهنگساز و تنظیم‌کننده و نوازندهٔ حرفه‌ای ساز ترومپت که در بسیاری از آلبوم‌های موسیقی حضور داشته‌است، او سابقهٔ ۱۰ سال نوازندگی در ارکستر سمفونیک تهران، ارکستر فیلارمونیک تهران، ارکستر سمفونیکِ صدا و سیما و ارکسترهای دیگر دارد. وی آهنگ‌ساز و تنظیم‌کنندهٔ چندین ترک در آلبوم‌های مختلف بوده و سابقهٔ همکاری با خوانندگانی همچون: علیرضا عصار، سیروان خسروی، محسن چاوشی (قطعهٔ مردم آزار)، علی لهراسبی، خشایار اعتمادی، حمید حامی، نیما مسیحا، شاهکار بینش‌پژوه، محمد زارع، جمشید عزیزخانی و … داشته‌است و هم‌چنین رهبر ارکسترِ چند گروهِ پاپ از جمله ناصر عبداللهی و رضا صادقی نیز بوده‌است و یکی از اعضای اصلی گروه دارکوب است.[۲][۳]

شبکه نمایش خانگی[ویرایش]

ترانه‌شناسی[ویرایش]

آلبوم‌ها[ویرایش]

  • ۱۳۸۷ - آلگرو[۴]
  • ۱۳۹۴ - دارکوب (نوازندهٔ ترومپت)
  • ۱۳۹۵ - حاجیلیتو[۴]

تک‌آهنگ‌ها[ویرایش]

  • ۱۳۸۹ - گزینهٔ جوان
  • ۱۳۸۹ - گزینهٔ جوان ۲
  • ۱۳۸۹ - بوم بوم (با فرهاد جهانی)
  • ۱۳۸۹ - ربابه
  • ۱۳۹۰ - دیره
  • ۱۳۹۰ - گل نازم
  • ۱۳۹۰ - بیا بریم بوم (ورژن جدید بوم بوم)
  • ۱۳۹۰ - عاشقتم (با سیروان خسروی)
  • ۱۳۹۱ - دلبر
  • ۱۳۹۲ - باغ مولوی
  • ۱۳۹۲ - عشق منی (با فرهاد جهانی)
  • ۱۳۹۲ - وای وای
  • ۱۳۹۲ - بی‌اختیار (کلاب میکس)
  • ۱۳۹۲ - دلبر سیاه
  • ۱۳۹۳ - افتاد
  • ۱۳۹۳ - دوست دارم (با پارسا قناعتی)
  • ۱۳۹۳ - ب‍ه‍ون‍ه‌گ‍ی‍ر (با فرهنگ توکلی)
  • ۱۳۹۴ - ای داد
  • ۱۳۹۴ - امروز
  • ۱۳۹۴ - باریکلا
  • ۱۳۹۴ - تردست
  • ۱۳۹۵ - پریزاد
  • ۱۳۹۶ - واویلا
  • ۱۳۹۶ - یار یار
  • ۱۳۹۷ - ایران
  • ۱۳۹۷ - برزی بارون
  • ۱۳۹۸ - چشمای مستت
  • ۱۳۹۸ - زیم زیم
  • ۱۳۹۹ - دخت شیرازی[۵]

منابع[ویرایش]

  1. «دیگر با رضا صادقی کار نمی‌کنم». موزیک ما. دریافت‌شده در ۰۵، مهر ۱۳۸۸. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازدید= را بررسی کنید (کمک)
  2. «بازگشت گروه دارکوب به روی صحنه پس از ۲ سال». خبرآنلاین. ۳۰ فروردین ۱۳۹۶.
  3. «کنسرت ده سالگی گروه «دارکوب» برگزار می‌شود». باشگاه خبرنگاران جوان. ۳۰ فروردین ۱۳۹۶.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ «"حاجیلیتو" با صدای امید حاجیلی منتشر شد». ایلنا. ۱۲ جولای ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۵ نوامبر ۲۰۱۶.
  5. «دخت شیرازی». پایگاه خبری-تحلیلی موسیقی ما. ۲ اردیبهشت ۱۳۹۹.
  • رضوی، سید علی‌اصغر؛ کلهر، حسین (۶ آذر ۱۳۸۹). «من مرد صحنه‌ام!». همشهری جوان. ۶ (۲۸۸): ۴۰–۴۱.
  • ارس خانی، فرنوش (۱۲ فروردین ۱۳۹۰). «اعتراض خوانندگان پاپ به قوانین جدید وزارت ارشاد». روزنامه ۷ صبح: ۱۸–۱۹.
  • بابازاده، بهمن (نیمه دوم شهریور ۱۳۸۹). «با امید حاجیلی، خواننده انرژیک و همیشه خوشحال موسیقی ایران». سیب سبز (۳۰): ۱۲- ۱۳- ۱۴. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  • بابازاده، بهمن (۲۲ مرداد ۱۳۹۰). «من شادترین آدم روی زمینم!». روزنامهٔ تماشا (۸۰): ۳۴.
  • غیاصی، ایمان (نیمه دوم شهریور ۱۳۸۹). «امید حاجیلی خواننده‌ای خاص با موزیکی خاص و حرف‌های خاص». اتفاق نو. ۷: ۵۳- ۵۴- ۵۵- ۵۶- ۵۷- ۵۸. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  • یوسفی، میثم (مهر ۱۳۸۹). «دارکوب‌ها یا غول ها؟». رویش: ۵۶- ۵۷- ۵۸- ۵۹.
  • بلادی، محمد (اردیبهشت ۱۳۸۸). «آدمی با احساس، شوخ و نکته بین هستم». جوان خانواده. ۱۱: ۳۰–۳۱.
  • صوفی، فرزان (شهریور ۱۳۸۹). «امید حاجیلی، وقتی تو هاوایی رو هوایی». رونا (۳): ۴۸–۴۹.
  • یوسفی، میثم (اردیبهشت ۱۳۸۹). «روش‌های تهیه یک خواننده پوست کلفت خوشحال». نسیم هزار. ۵ (۴۹): ۷۲- ۷۳- ۷۴.
  • شوکتی، شروین (نیمه دوم اردیبهشت ۱۳۸۸). «هرچه می‌خواهند بگویند». موسیقی قرن ۲۱ (۱۴): ۶۶–۶۷. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  • کلهر، حسین (آبان ۱۳۸۹). «ساز، مرا می‌نوازد». پردیس. ۱ (۲): ۴۸- ۴۹- ۵۰- ۵۱- ۵۲.

پیوند به بیرون[ویرایش]