نینجا: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
محتوای حذف‌شده محتوای افزوده‌شده
جز جایگزینی با اشتباه‌یاب: بکارگیری⟸به‌کارگیری
ابرابزار
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:Hokusai-sketches---hokusai-manga-vol6-crop.jpg|بندانگشتی|چپ|180px|طرحی از یک نینجا]]
[[پرونده:Hokusai-sketches---hokusai-manga-vol6-crop.jpg|بندانگشتی|چپ|180px|طرحی از یک نینجا]]
'''نینجا''' (یا در [[ژاپن]] '''شینوبی''') به مبارزان مخفی در دوران [[تاریخ ژاپن#دوران فئودالی|ژاپن فئودال]] گفته می‌شود. نینجا در لغت امروزی به هنرجویان رشته [[نینجوتسو]] گفته می‌شود. نینجاها تخصصشان در جنگ‌های غیرمتعارف بود. آن‌ها معمولاً برای [[جاسوسی]]، [[خرابکاری]]، نفوذ، [[ترور]]، [[جنگ چریکی]] و عملیات های مختلف و گاهی هم برای مبارزات مستقیم استخدام می‌شدند و از [[مهارت رزمی]] و روش جنگی نینجوتسو استفاده می‌کردند.<ref name="ratti 1991 325">{{Harvnb|Ratti|Westbrook|1991|p=325}}</ref> کاربرد این کلمه به هنرجویان مهارتهای رزمی نینجوتسو اشاره دارد. نینجاها در مقابل سامورایی‌ها بودند. سامورایی‌ها نجیب زادگانی بودند که از طبقه بالای جامعه محسوب میشدند و از لحاظ مهارت و فن، حرفه‌ای بودند. نینجاها از طبقه پایین جامعه و اکثرا کشاورز یا کارگر بودند که تحت ظلم و ستم قرار گرفته بودند و از این رو هنر نینجوتسو را آموخته و به نینجاهایی تبدیل شدند که وحشت بر دل سامورایی ها می انداخت.نینجا ها به دلیل اینکه از طبقه بالا نبودند و نمیتوانستند در مقام های دولتی باشند معمولا برای افراد خاصی کار میکردند و اکثرا عملیات ترور انجام میدادند.
'''نینجا''' (یا در [[ژاپن]] '''شینوبی''') به مبارزان مخفی در دوران [[تاریخ ژاپن#دوران فئودالی|ژاپن فئودال]] گفته می‌شود. نینجا در لغت امروزی به هنرجویان رشته [[نینجوتسو]] گفته می‌شود. نینجاها تخصصشان در جنگ‌های غیرمتعارف بود. آن‌ها معمولاً برای [[جاسوسی]]، [[خرابکاری]]، نفوذ، [[ترور]]، [[جنگ چریکی]] و عملیات‌های مختلف و گاهی هم برای مبارزات مستقیم استخدام می‌شدند و از [[مهارت رزمی]] و روش جنگی نینجوتسو استفاده می‌کردند.<ref name="ratti 1991 325">{{Harvnb|Ratti|Westbrook|1991|p=325}}</ref> کاربرد این کلمه به هنرجویان مهارتهای رزمی نینجوتسو اشاره دارد. نینجاها در مقابل سامورایی‌ها بودند. سامورایی‌ها نجیب‌زادگانی بودند که از طبقه بالای جامعه محسوب می‌شدند و از لحاظ مهارت و فن، حرفه‌ای بودند. نینجاها از طبقه پایین جامعه و اکثراً کشاورز یا کارگر بودند که تحت ظلم و ستم قرار گرفته بودند و از این رو هنر نینجوتسو را آموخته و به نینجاهایی تبدیل شدند که وحشت بر دل سامورایی‌ها می‌انداخت. نینجاها به دلیل اینکه از طبقه بالا نبودند و نمی‌توانستند در مقام‌های دولتی باشند معمولاً برای افراد خاصی کار می‌کردند و اکثراً عملیات ترور انجام می‌دادند.


== روش جنگی ==
== روش جنگی ==
خط ۶: خط ۶:


نینجاها با رنگ لباس تیره خود و پوشیدن نقاب همواره نمادی از ترس و دلهره برای [[سامورایی]]‌ها مطرح بوده‌اند. برعکس سامورایی‌ها که از سلاح [[کاتانا]] به عنوان سلاح اصلی خود استفاده می‌کردند، نینجاها هر ابزاری را که می‌توانستند برای رسیدن به هدف خود به کار گیرند به عنوان سلاح در نظر می‌گرفتند. این تنوع در به‌کارگیری سلاح از آنان مبارزانی مخوف و راز آلود ساخته بود. شاید معروف‌ترین سلاح یک نینجا [[شوریکن]] یا ستاره نینجا باشد که تقریباً نماد این افراد یا این هنر نیز شده‌است. ستاره نینجا یا شوریکن سلاحی بود که از فاصله به طرف دشمن پرتاب می‌شد و با زخمی‌کردن یا کشتن حریف و دشمن او را از مقابله با نینجاها بازمی‌داشت. توانایی این افراد در جاسوسی در گرو تغییر چهره و استتار آن‌ها بود که ایشان از کودکی آن را فرا می‌گرفتند و استادان این هنر بودند.<ref>حق‌شناس، علی، دانشنامه هنرهای رزمی، تهران، نگاه بوستان، ۱۳۹۴، ص ۳۴۱</ref>
نینجاها با رنگ لباس تیره خود و پوشیدن نقاب همواره نمادی از ترس و دلهره برای [[سامورایی]]‌ها مطرح بوده‌اند. برعکس سامورایی‌ها که از سلاح [[کاتانا]] به عنوان سلاح اصلی خود استفاده می‌کردند، نینجاها هر ابزاری را که می‌توانستند برای رسیدن به هدف خود به کار گیرند به عنوان سلاح در نظر می‌گرفتند. این تنوع در به‌کارگیری سلاح از آنان مبارزانی مخوف و راز آلود ساخته بود. شاید معروف‌ترین سلاح یک نینجا [[شوریکن]] یا ستاره نینجا باشد که تقریباً نماد این افراد یا این هنر نیز شده‌است. ستاره نینجا یا شوریکن سلاحی بود که از فاصله به طرف دشمن پرتاب می‌شد و با زخمی‌کردن یا کشتن حریف و دشمن او را از مقابله با نینجاها بازمی‌داشت. توانایی این افراد در جاسوسی در گرو تغییر چهره و استتار آن‌ها بود که ایشان از کودکی آن را فرا می‌گرفتند و استادان این هنر بودند.<ref>حق‌شناس، علی، دانشنامه هنرهای رزمی، تهران، نگاه بوستان، ۱۳۹۴، ص ۳۴۱</ref>
یک تفاوت مهم نینجاها با سامورایی‌ها این است که سامورایی‌ها اگر نتوانند مأموریتشان را انجام دهند [[هاراکیری]](خودکشی) یا [[سپوکو|سپّوکو]] میکنند، اما نینجاها هر کاری می‌کنند که مأموریتشان را به درستی انجام دهند.
یک تفاوت مهم نینجاها با سامورایی‌ها این است که سامورایی‌ها اگر نتوانند مأموریتشان را انجام دهند [[هاراکیری]] (خودکشی) یا [[سپوکو|سپّوکو]] می‌کنند، اما نینجاها هر کاری می‌کنند که مأموریتشان را به درستی انجام دهند.


== تاریخچه ==
== تاریخچه ==
تاریخ پیدایش نینجاها چندان مشخص نیست اما بسیاری از منابع به حوالی قرن ۱۴ اشاره می‌کنند.<ref name="Crowdy 2006 50">{{Harvnb|Crowdy|2006|p=50}}</ref> و لغت «شینوبی» نیز تا قرن ۱۵ دیده نشده‌است.
تاریخ پیدایش نینجاها چندان مشخص نیست اما بسیاری از منابع به حوالی قرن ۱۴ اشاره می‌کنند.<ref name="Crowdy 2006 50">{{Harvnb|Crowdy|2006|p=50}}</ref> و لغت «شینوبی» نیز تا قرن ۱۵ دیده نشده‌است.


در افسانه‌های ژاپنی آمده که نینجاها از نسل هیولایی هستند که نیمی انسان و نیمی [[کلاغ]] بود. بر اساس بیشتر منابع تاریخی نینجاها به تدریج خود را به عنوان نیروی مخالف همتایان طبقه بالاتر خود یعنی سامورایی‌ها در دوران حکومت [[فئودال]]‌ها بر [[ژاپن]] مطرح کردند و تکامل این هنر رزمی بین قرن ششم تا نهم میلادی در ژاپن اتفاق افتاد. پس از سقوط [[دودمان تانگ]] در چین در سال ۹۰۷ میلادی، تعدادی از فرماندهان نظامی چینی به ژاپن آمدند و تاکتیک‌ها و نظریات جدید جنگی را با خود به این جزیره آوردند. در دهه ۱۰۲۰ میلادی هم [[راهب|راهبان]] [[آیین بودایی|بودایی]] چینی وارد ژاپن شدند و دانش [[پزشکی]] و نظریات جنگی خود را هم که بسیاری از آن‌ها از [[هند]] ریشه گرفته و در [[تبت]] و نقاط مختلف چین تکامل یافته بود به ژاپن آوردند و روش‌های خود را به راهبان جنگجوی ژاپنی و اولین طایفه‌های نینجا آموختند. دایسوکه توگاکوره سامورایی خلع‌شده، و کاین دوشی راهب جنگجوی چینی، نخستین نینجاهایی بودند که برای اولین بار قواعدی را برای این هنر رزمی تدوین کرده و جانشینان دایسوکه نیز نخستین ''نینجا ریو'' یا مدرسه نینجوتسو را با نام ''توگاکوره ریو'' تأسیس کردند. نینجوتسو به این ترتیب رقیبی برای مکتب [[بوشیدو]] [[سامورایی|سامورایی‌ها]] شد. سامورایی‌ها وفاداری و شرافت را بر هر چیز مقدم می‌داشتند و بوشیدو سیستم رزمی آن‌ها بسیار اصیل و منسجم بود اما روش‌های جنگی آن‌ها همیشه کارآمد نبود. برتری نینجاها درست در همین مسئله بود. نینجاها انجام مأموریت به هر شکل ممکن را بر هر چیز مقدم می‌داشتند. حمله ناگهانی، مسموم کردن، [[فریب]] و جاسوسی از نظر سامورایی‌ها ناجوانمردانه بود اما از روش‌های اصلی رزمی '''نینجاها''' به‌شمار می‌آمد.<ref>[http://asianhistory.about.com/od/warsinasia/p/NinjaProfile.htm History of the Ninja] By Kallie Szczepanski, About.com</ref>
در افسانه‌های ژاپنی آمده که نینجاها از نسل هیولایی هستند که نیمی انسان و نیمی [[کلاغ]] بود. بر اساس بیشتر منابع تاریخی نینجاها به تدریج خود را به عنوان نیروی مخالف همتایان طبقه بالاتر خود یعنی سامورایی‌ها در دوران حکومت [[فئودال]]‌ها بر [[ژاپن]] مطرح کردند و تکامل این هنر رزمی بین قرن ششم تا نهم میلادی در ژاپن اتفاق افتاد. پس از سقوط [[دودمان تانگ]] در چین در سال ۹۰۷ میلادی، تعدادی از فرماندهان نظامی چینی به ژاپن آمدند و تاکتیک‌ها و نظریات جدید جنگی را با خود به این جزیره آوردند. در دهه ۱۰۲۰ میلادی هم [[راهب|راهبان]] [[آیین بودایی|بودایی]] چینی وارد ژاپن شدند و دانش [[پزشکی]] و نظریات جنگی خود را هم که بسیاری از آن‌ها از [[هند]] ریشه گرفته و در [[تبت]] و نقاط مختلف چین تکامل یافته بود به ژاپن آوردند و روش‌های خود را به راهبان جنگجوی ژاپنی و اولین طایفه‌های نینجا آموختند. دایسوکه توگاکوره سامورایی خلع‌شده، و کاین دوشی راهب جنگجوی چینی، نخستین نینجاهایی بودند که برای اولین بار قواعدی را برای این هنر رزمی تدوین کرده و جانشینان دایسوکه نیز نخستین ''نینجا ریو'' یا مدرسه نینجوتسو را با نام ''توگاکوره ریو'' تأسیس کردند. نینجوتسو به این ترتیب رقیبی برای مکتب [[بوشیدو]] [[سامورایی]]‌ها شد. سامورایی‌ها وفاداری و شرافت را بر هر چیز مقدم می‌داشتند و بوشیدو سیستم رزمی آن‌ها بسیار اصیل و منسجم بود اما روش‌های جنگی آن‌ها همیشه کارآمد نبود. برتری نینجاها درست در همین مسئله بود. نینجاها انجام مأموریت به هر شکل ممکن را بر هر چیز مقدم می‌داشتند. حمله ناگهانی، مسموم کردن، [[فریب]] و جاسوسی از نظر سامورایی‌ها ناجوانمردانه بود اما از روش‌های اصلی رزمی '''نینجاها''' به‌شمار می‌آمد.<ref>[http://asianhistory.about.com/od/warsinasia/p/NinjaProfile.htm History of the Ninja] By Kallie Szczepanski, About.com</ref>


== نگارخانه ==
== نگارخانه ==
خط ۲۹: خط ۲۹:
پرونده:Ashiko cleats 1.JPG|<!--Antique iron ashiko climbing cleats.-->
پرونده:Ashiko cleats 1.JPG|<!--Antique iron ashiko climbing cleats.-->
پرونده:Tekko-Kagi Ninja1.jpg|<!--Tekko-kagi (hand claws).-->
پرونده:Tekko-Kagi Ninja1.jpg|<!--Tekko-kagi (hand claws).-->
پرونده:Ninjato.png|[[نینجاتو]] یکی از شمشیر های معروف مورد استفاده توسط نینجا ها شمشیری شبیه به [[کاتانا]] اما کوتاه تر و بدون قوس
پرونده:Ninjato.png|[[نینجاتو]] یکی از شمشیر‌های معروف مورد استفاده توسط نینجا‌ها شمشیری شبیه به [[کاتانا]] اما کوتاه تر و بدون قوس
</gallery>
</gallery>


خط ۴۲: خط ۴۲:
{{-}}
{{-}}


[[رده:نینجا]]
[[رده:نینجا| ]]
[[رده:پیشه‌های منسوخ]]
[[رده:پیشه‌های منسوخ]]
[[رده:جنگجویان ژاپنی]]
[[رده:جنگجویان ژاپنی]]

نسخهٔ ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۴۶

طرحی از یک نینجا

نینجا (یا در ژاپن شینوبی) به مبارزان مخفی در دوران ژاپن فئودال گفته می‌شود. نینجا در لغت امروزی به هنرجویان رشته نینجوتسو گفته می‌شود. نینجاها تخصصشان در جنگ‌های غیرمتعارف بود. آن‌ها معمولاً برای جاسوسی، خرابکاری، نفوذ، ترور، جنگ چریکی و عملیات‌های مختلف و گاهی هم برای مبارزات مستقیم استخدام می‌شدند و از مهارت رزمی و روش جنگی نینجوتسو استفاده می‌کردند.[۱] کاربرد این کلمه به هنرجویان مهارتهای رزمی نینجوتسو اشاره دارد. نینجاها در مقابل سامورایی‌ها بودند. سامورایی‌ها نجیب‌زادگانی بودند که از طبقه بالای جامعه محسوب می‌شدند و از لحاظ مهارت و فن، حرفه‌ای بودند. نینجاها از طبقه پایین جامعه و اکثراً کشاورز یا کارگر بودند که تحت ظلم و ستم قرار گرفته بودند و از این رو هنر نینجوتسو را آموخته و به نینجاهایی تبدیل شدند که وحشت بر دل سامورایی‌ها می‌انداخت. نینجاها به دلیل اینکه از طبقه بالا نبودند و نمی‌توانستند در مقام‌های دولتی باشند معمولاً برای افراد خاصی کار می‌کردند و اکثراً عملیات ترور انجام می‌دادند.

روش جنگی

ماهیت مرموز نینجاها، در قرن اخیر توجه مردم ژاپن و سپس کل دنیا را جلب کرد و آن را به بخشی از فولکلور و افسانه‌های ژاپن تبدیل کرد. نتیجه این افسانه‌سازی، مشکل‌تر شدن جدا کردن افسانه از واقعیت بود تا حدی که قابلیت‌های فراطبیعی مثل نامرئی شدن و راه رفتن روی آب، به نینجاها نسبت داده شد و این شخصیت، به شکل فیلم و داستان به فرهنگ عامه تمامی جهان، راه یافت. از واژه نینجوتسو برای توصیف فعالیت‌های مختلف نینجاها استفاده می‌شود.

نینجاها با رنگ لباس تیره خود و پوشیدن نقاب همواره نمادی از ترس و دلهره برای سامورایی‌ها مطرح بوده‌اند. برعکس سامورایی‌ها که از سلاح کاتانا به عنوان سلاح اصلی خود استفاده می‌کردند، نینجاها هر ابزاری را که می‌توانستند برای رسیدن به هدف خود به کار گیرند به عنوان سلاح در نظر می‌گرفتند. این تنوع در به‌کارگیری سلاح از آنان مبارزانی مخوف و راز آلود ساخته بود. شاید معروف‌ترین سلاح یک نینجا شوریکن یا ستاره نینجا باشد که تقریباً نماد این افراد یا این هنر نیز شده‌است. ستاره نینجا یا شوریکن سلاحی بود که از فاصله به طرف دشمن پرتاب می‌شد و با زخمی‌کردن یا کشتن حریف و دشمن او را از مقابله با نینجاها بازمی‌داشت. توانایی این افراد در جاسوسی در گرو تغییر چهره و استتار آن‌ها بود که ایشان از کودکی آن را فرا می‌گرفتند و استادان این هنر بودند.[۲] یک تفاوت مهم نینجاها با سامورایی‌ها این است که سامورایی‌ها اگر نتوانند مأموریتشان را انجام دهند هاراکیری (خودکشی) یا سپّوکو می‌کنند، اما نینجاها هر کاری می‌کنند که مأموریتشان را به درستی انجام دهند.

تاریخچه

تاریخ پیدایش نینجاها چندان مشخص نیست اما بسیاری از منابع به حوالی قرن ۱۴ اشاره می‌کنند.[۳] و لغت «شینوبی» نیز تا قرن ۱۵ دیده نشده‌است.

در افسانه‌های ژاپنی آمده که نینجاها از نسل هیولایی هستند که نیمی انسان و نیمی کلاغ بود. بر اساس بیشتر منابع تاریخی نینجاها به تدریج خود را به عنوان نیروی مخالف همتایان طبقه بالاتر خود یعنی سامورایی‌ها در دوران حکومت فئودال‌ها بر ژاپن مطرح کردند و تکامل این هنر رزمی بین قرن ششم تا نهم میلادی در ژاپن اتفاق افتاد. پس از سقوط دودمان تانگ در چین در سال ۹۰۷ میلادی، تعدادی از فرماندهان نظامی چینی به ژاپن آمدند و تاکتیک‌ها و نظریات جدید جنگی را با خود به این جزیره آوردند. در دهه ۱۰۲۰ میلادی هم راهبان بودایی چینی وارد ژاپن شدند و دانش پزشکی و نظریات جنگی خود را هم که بسیاری از آن‌ها از هند ریشه گرفته و در تبت و نقاط مختلف چین تکامل یافته بود به ژاپن آوردند و روش‌های خود را به راهبان جنگجوی ژاپنی و اولین طایفه‌های نینجا آموختند. دایسوکه توگاکوره سامورایی خلع‌شده، و کاین دوشی راهب جنگجوی چینی، نخستین نینجاهایی بودند که برای اولین بار قواعدی را برای این هنر رزمی تدوین کرده و جانشینان دایسوکه نیز نخستین نینجا ریو یا مدرسه نینجوتسو را با نام توگاکوره ریو تأسیس کردند. نینجوتسو به این ترتیب رقیبی برای مکتب بوشیدو سامورایی‌ها شد. سامورایی‌ها وفاداری و شرافت را بر هر چیز مقدم می‌داشتند و بوشیدو سیستم رزمی آن‌ها بسیار اصیل و منسجم بود اما روش‌های جنگی آن‌ها همیشه کارآمد نبود. برتری نینجاها درست در همین مسئله بود. نینجاها انجام مأموریت به هر شکل ممکن را بر هر چیز مقدم می‌داشتند. حمله ناگهانی، مسموم کردن، فریب و جاسوسی از نظر سامورایی‌ها ناجوانمردانه بود اما از روش‌های اصلی رزمی نینجاها به‌شمار می‌آمد.[۴]

نگارخانه

تصاویری از سلاح‌های مختلف نینجاها:

پانویس

  1. (Ratti و Westbrook 1991، ص. 325)
  2. حق‌شناس، علی، دانشنامه هنرهای رزمی، تهران، نگاه بوستان، ۱۳۹۴، ص ۳۴۱
  3. (Crowdy 2006، ص. 50)
  4. History of the Ninja By Kallie Szczepanski, About.com

منابع

  • علی حق‌شناس، دانشنامه هنرهای رزمی، تهران، نگاه بوستان، ۱۳۹۴.