پرش به محتوا

دبلیودبلیوئی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از WWE)
ورلد رسلینگ اینترتینمنت
World Wrestling Entertainment, LLC
دبلیودبلیوئی
WWE
نام پیشینتایتان اسپورتز (۱۹۹۹–۱۹۸۰)
ورلد رسلینگ فدریشن اینترتینمنت (۲۰۰۲–۱۹۹۹)
نوعزیرمجموعه
NYSE: WWE
(تا ۲۰۲۳)
صنعت
شرکت قبلیکاپیتول رسلینگ کورپوریشن
بنیان‌گذاری۷ ژانویه ۱۹۵۳؛ ۷۳ سال پیش (1953-01-07)
(به عنوان کپیتول رسلینگ کورپوریشن)
۱ آوریل ۱۹۶۳؛ ۶۳ سال پیش (1963-04-01)

(به عنوان ورلد واید رسلینگ فدریشن)
۶ ژوئن ۱۹۸۲؛ ۴۴ سال پیش (1982-06-06)
(به عنوان تایتان اسپورتس)
۶ مه ۲۰۰۲؛ ۲۴ سال پیش (2002-05-06)
(به عنوان ورلد رسلینگ اینترتینمنت)
۱۲ سپتامبر ۲۰۲۳؛ ۳ سال پیش (2023-09-12)
(به عنوان بخشی از گروه تی‌کی‌او)
بنیان‌گذارجس مک‌من یا وینسنت جیمز مک‌من[الف]
(به‌عنوان کاپیتول رسلینگ کورپوریشن)
وینسنت کندی مک‌من و لیندا مک‌من
(به‌عنوان تایتان اسپورتس)
دفتر مرکزیبلوار واشینگتن، پلاک ۷۰۷، ،
ایالات متحده
محدودهٔ فعالیت
سراسر جهان
افراد کلیدی
مارک شاپیرو
مدیر ارشد عملیات، تی‌کی‌او)
محصولات
خدماتاعطای مجوز
درآمدافزایش ۱٫۷۰۹ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۲۵)[۳]
افزایش ۸۹۶٫۵ میلیون دلار آمریکا (۲۰۲۵)[۳]
شمار کارکنان
 (۸۰۰ نفر (۲۰۲۳))
مادرگروه تی‌کی‌او[۴][ب]
زیرمجموعه‌هاانتشارات دبلیودبلیوئی
دبلیودبلیوئی لایبریز
گروه موسیقی دبلیودبلیوئی
مرکز تمرینات دبلیودبلیوئی
دبلیودبلیوئی استودیوز[۷]
شرکت‌های تابعلوچالیبره ای‌ای‌ای ورلدواید (۵۱٪)[۸]
تاپ‌آوت (۵۰٪)[۹]
دبلیوسی‌دبلیو
سایر شرکت‌ها
وبگاهwwe.com

ورلد رسلینگ اینترتینمنت (به انگلیسی: World Wrestling Entertainment) یا دبلیودبلیوئی (کوته‌نوشت: WWE)، یک شرکت برگزارکنندهٔ کشتی حرفه‌ای آمریکایی است. این شرکت بزرگ‌ترین و باارزش‌ترین شرکت کشتی حرفه‌ای در جهان به‌شمار می‌رود[۱۰] و فعالیت‌های خود را فراتر از کشتی حرفه‌ای گسترش داده و وارد حوزه‌هایی مانند فیلم، املاک و مستغلات و دیگر فعالیت‌های تجاری شده است. این فعالیت‌ها شامل صدور مجوز برای استفاده از مالکیت فکری خود به شرکت‌های دیگر برای تولید بازی‌های ویدئویی و اکشن‌فیگورها نیز می‌شود.[۱۱] دبلیودبلیوئی تحت مالکیت و مدیریت گروه تی‌کی‌او قرار دارد که یک شرکت تابعه با مالکیت اکثریتی گروه دبلیوام‌ئی است.[۱۲]

مانند دیگر شرکت‌های کشتی حرفه‌ای، دبلیودبلیوئی یک رقابت ورزشی واقعی را ارائه نمی‌کند، بلکه به ارائهٔ نمایشی سرگرمی‌محور و مبتنی بر مبارزهٔ نمایشی ورزشی می‌پردازد که شامل مسابقاتی مبتنی بر داستان‌پردازی، سناریونویسی‌شده و تا حدی هماهنگ‌شده است. با این حال، مسابقات اغلب شامل حرکاتی هستند که در صورت اجرای نادرست، می‌توانند اجراکنندگان را در معرض خطر آسیب‌دیدگی شدید یا مرگ قرار دهند. ماهیت از پیش تعیین‌شدهٔ کشتی حرفه‌ای در سال ۱۹۸۹ به‌طور عمومی توسط دبلیودبلیوئی تأیید شد تا این شرکت از نظارت کمیسیون‌های ورزشی در امان بماند. دبلیودبلیوئی محصول خود را با عنوان «سرگرمی ورزشی» عرضه می‌کند و بدین ترتیب، ریشه‌های کشتی حرفه‌ای در ورزش رقابتی و تئاتر نمایشی را به رسمیت می‌شناسد.[۱۳]

ریشه‌های این شرکت به تأسیس کاپیتول رسلینگ کورپوریشن (به انگلیسی: Capitol Wrestling Corporation) در سال ۱۹۵۳ بازمی‌گردد. این شرکت توسط جس مک‌من یا وینسنت جیمز مک‌من[پ] به‌عنوان یکی از قلمروهای شمال‌شرقی اتحادیه ملی کشتی (NWA) تأسیس شد. پس از بروز اختلاف بر سر مسائل محتوایی، CWC از NWA جدا شد و در آوریل ۱۹۶۳ نام خود را به ورلد واید رسلینگ فدریشن (WWWF) تغییر داد. این شرکت در سال ۱۹۷۹ نام خود را کوتاه کرد و به ورلد رسلینگ فدریشن یا فدراسیون جهانی کشتی (WWF) تغییر داد. در سال ۱۹۸۲، شرکت تایتان اسپورتس که توسط وینسنت کندی مک‌من (که معمولاً با نام وینس مک‌من شناخته می‌شود) و لیندا مک‌من تأسیس شده بود، شرکت را از پدرش، وینسنت جی.، خریداری کرد. تحت رهبری وینس، دبلیودبلیواف از یک شرکت منطقه‌ای به نیروی مسلط در کشتی حرفه‌ای و یک شرکت سرگرمی جهانی تبدیل شد.[۱۴] این شرکت از طریق دوره‌هایی مانند دهه ۱۹۸۰ میلادی، اتیتیود ارا و تبدیل رسلمنیا به بزرگ‌ترین رویداد سالانهٔ کشتی حرفه‌ای در جهان، نقش مهمی در وارد کردن کشتی حرفه‌ای به فرهنگ عامهٔ جریان اصلی ایفا کرد.[۱۵][۱۶] پس از اختلاف بر سر علامت تجاری با صندوق جهانی طبیعت، نام WWF در سال ۲۰۰۲ به ورلد رسلینگ اینترتینمنت (WWE) تغییر یافت و این شرکت در سال ۲۰۱۱، حروف اختصاری WWE را به‌عنوان نشان تجاری اصلی خود به کار گرفت.[۱۷]

فهرست اصلی کشتی‌گیران دبلیودبلیوئی به دو برند راو و اسمک‌داون تقسیم شده است. برندهای توسعه‌ای این شرکت، یعنی ان‌اکس‌تی و ایوالو، در مرکز تمرینی دبلیودبلیوئی در اورلاندو، فلوریدا مستقر هستند. برنامه‌های این شرکت در بیش از یک میلیارد خانه در سراسر جهان و به ۳۰ زبان در دسترس هستند و دفتر مرکزی جهانی آن در استمفورد، کنتیکت قرار دارد[۱۸] و این شرکت دفاتری در نیویورک، لس‌آنجلس، مکزیکوسیتی، بمبئی، شانگهای، سنگاپور، دبی و مونیخ دارد.[۱۹]

در ژانویهٔ ۲۰۲۳، دبلیودبلیوئی روند بررسی فروش شرکت را آغاز کرد؛ این اقدام در پی اتهاماتی دربارهٔ سوءرفتارهای مربوط به وینس مک‌من صورت گرفت که پیش‌تر به استعفای او از سمت رئیس هیئت‌مدیره و مدیرعامل منجر شده بود. در سپتامبر ۲۰۲۳، دبلیودبلیوئی با زافا، شرکت مادر مسابقات هنرهای رزمی ترکیبی یو‌اف‌سی، ادغام شد و هلدینگ گروه تی‌کی‌او را تشکیل داد؛ شرکتی سهامی عام که اکثریت مالکیت آن در اختیار گروه اندیور قرار داشت.[۲۰] مک‌من در ابتدا به‌عنوان رئیس اجرایی تی‌کی‌او فعالیت می‌کرد، اما در سال ۲۰۲۴، در پی رسوایی قاچاق جنسی از تی‌کی‌او استعفا داد و آری امانوئل جایگزین او در سمت رئیس اجرایی شد.[۲۱]

کاپیتول رسلینگ کورپوریشن (۱۹۵۲ تا ۱۹۶۳)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
وینس جی مک‌من به همراه ورن گنیه و برونو سن‌مارتینو در سال ۱۹۷۵

دبلیودبلیوئی اصالتاً در سال ۱۹۵۲ تحت نام کاپیتول رسلینگ کورپوریشن پایه‌گذاری شد و اولین شو تحت عنوان CWC در ۷ ژانویه ۱۹۵۳ تولید شد. دقیقاً معلوم نیست چه کسی این شرکت را پایه‌گذاری کرده است. بعضی منابع گفته‌اند که وینسنت جیمز مکمن شرکت را ساخته[۲۲][۲۳][۲۴]در حالی که منابع دیگری اظهار داشته‌اند که این شرکت توسط پدر او یعنی جس مکمن پایه‌گذاری شده است.[۲۵][۲۶][۲۷][۲۸] در آن زمان این کمپانی جزوی از شرکت بزرگتر اِن دبلیو آ که چند سازمان کشتی دیگر را در اختیار داشت، بود. وینسنت جی مک‌من به همراه توتس موندت، تهیه‌کننده که به تازگی به سی‌دبلیوسی پیوسته بود، باعث موفقیت بسیار زیاد این شرکت شد و این‌دو توانستند قدرت بسیار زیادی را در مسائل محتوایی ان‌دبلیوآ به دست آورند که دلیل این قدرت، رهبری سی‌دبلیوسی در میان سایر شرکت‌های کشتی حرفه‌ای در شمال شرقی آمریکا بود. در سال ۱۹۶۳، مک‌من و موندت برسر پیروز مسابقه قهرمانی کمربند سنگین‌وزن جهانی ان‌دبلیوآ با این شرکت به مشکل خوردند؛[۲۹] در آن زمان، قهرمان کمربند، بادی راجرز از سی‌دبلیوسی بود. بسیاری از دیگر تهیه‌کنندگان ان‌دبلیوآ معترض بودند که مک‌من و موندت، به گونه ای رفتار می‌کنند که مدیر راجرز هستند و راجرز فقط در شهرهای آنها از عنوان قهرمانی‌اش دفاع می‌کند و این‌دو نفر ماهیت «عنوان جهانی» را زیرسوال می‌برند. از این سو، ان‌دبلیوآ، قهرمان ۵ دوره جهان و یکی از اشخاص مورد احترام سایرین یعنی لو تثز را به تورنتو فرستاد تا با راجرز در ژانویه ۱۹۶۳ رقابت کند. خود تثز می‌گوید که این اتفاق بدون برنامه‌ریزی بود و می‌گوید که به راجرز گفته است: «می‌توانیم این کار را از راه آسان یا سخت انجام دهیم». راجرز قبول کرد که کمربند را به او در یک مسابقه عادی ببازد.[یادداشت ۱] مک‌من و موندت این تغییر قهرمانی را نپذیرفتند و از ژانویه تا آوریل ۱۹۶۳، این دو، بادی راجرز را همچنان به عنوان قهرمان سنگین‌وزن جهان معرفی می‌کردند تا اینکه در آوریل ۱۹۶۳ به صورت رسمی، سی‌دبلیوسی از ان‌دبلیوآ جدا شد و ورلدواید رسلینگ فدریشن به وجود آمد. WWWF، کمربند قهرمانی خودش، یعنی عنوان قهرمانی سنگین‌وزن دبلیودبلیودبلیواف را ایجاد کرد و شرکت، بادی راجرز را به عنوان نخستین قهرمان معرفی کرد، با ذکر این بیان که راجرز موفق شده در تاریخ ۲۵ آوریل ۱۹۶۳ و در ریودوژانیرو، آنتونیو روکا که یک کشتی‌گیر به نسبت معروفی بود را شکست دهد، اما در واقعیت، روکا اصلاً در برزیل نبود و برای یک شرکت دیگر کار می‌کرد؛ خود راجرز هم در آن زمان دچار حمله قلبی که بعداً باعث پایان دوران کشتی‌اش شد، شده بود و در آن تاریخ در بیمارستانی در اوهایو بستری بود![۳۰] یک ماه بعد و در ۱۷ مه آن سال، راجرز، کمربندش را به برونو سن‌مارتینو باخت.[۳۱]

در ژوئن ۱۹۶۳، بوکسور معروف و تهیه‌کننده، ویلی گیلزن‌برگ که در ابتدای تشکیل WWWF به این شرکت پیوسته بود، به عنوان نخستین رئیس این شرکت منصوب شد.[۳۲] در اواخر دهه ۱۹۶۰ میلادی، توتس موندت، شرکت را ترک کرد. با وجود اینکه WWWF از ان‌دبلیوآ خارج شده بود، بی سر و صدا در سال ۱۹۷۱ مجدداً به این سازمان ملحق شد. در سال ۱۹۷۹ وینسنت کندی مک‌من، پدرش را متعاقد کرد تا کلمه «واید» را حذف کند و این شرکت به ورلد رسلینگ فدریشن یا WWF (به فارسی: فدراسیون جهانی کشتی) تغییر نام داد.

تایتان اسپورتز (۱۹۹۹–۱۹۸۰)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

سال‌های ابتدایی (۱۹۸۲-۱۹۸۰)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
سالن کیپ کاد در یارموت جنوبی، ماساچوست که از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۴، دفتر مرکزی دبلیودبلیواف و محل برگزاری شوهای این شرکت بود.

پسر وینس جی مک‌من، وینسنت کندی مک‌من و همسرش لیندا، شرکت تایتان اسپورتز را در سال ۱۹۸۰ در روستای یارموت جنوبی، ماساچوست بنا نهاده و نام اختصاری دبلیودبلیواف (WWF) را برای آن ثبت کردند.[۳۳][۳۴]دفتر مرکزی شرکت تا سال ۱۹۸۴ در سالن کیپ کاد بود و تا سال ۱۹۸۴ نیز برنامه‌ها و مسابقات این شرکت در آن برگزار می‌شد تا اینکه بعداً به ساختمانی در استمفورد، کنتیکت که اکنون با نام «برج‌های تایتان» شناخته می‌شود، منتقل شدند.

برج‌های تایتان در استمفورد، کنتیکت که از سال ۱۹۸۴ تا سال ۲۰۲۳، دفتر مرکزی دبلیودبلیواف/ئی بود.

دوران اوج‌گیری کشتی حرفه‌ای (۱۹۹۲-۱۹۸۲)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
وینسنت کندی مک‌من، مالک سابق دبلیودبلیوئی در سال ۱۹۸۶

در سال ۱۹۸۲، وینس مک‌من، کمپانی اجدادی را از پدرش خریداری کرد؛ تاریخ دقیق این خرید مشخص نیست اما به‌طور عامه، روز ۶ ژوئن ۱۹۸۲ عنوان شده است. البته دبلیودبلیواف فقط و به تنهایی متعلق به وینس جی مک‌من نبود و اشخاص دیگری نیز در شرکت سهم داشتند. قرارداد بین پدر و پسر بدین شکل بود که بایستی مبلغی به‌طور ماهیانه پرداخت می‌شد و حتی اگر یکی از اقساط ماهانه پرداخت نمی‌شد، مالکیت شرکت به مالکان سابقش بازمی‌گشت. وینس کندی مک‌من به دنبال بستن سریع قرارداد، وام‌ها و قراردادهای متعددی با سایر شرکت‌های کشتی حرفه‌ای و شرکای تجاری (از جمله وعده شغل مادام العمر) گرفت تا بتواند تا ماه ژوئن ۱۹۸۳ مالکیت کامل شرکت را به مبلغ یک میلیون دلار به دست آورد. شرکای تجاری دیگر مبلغی حدود ۸۱۵ هزار و وینس جی مک‌من تقریباً ۱۸۵ هزار دلار از این قرارداد دریافت کردند. وینس مک‌من به دنبال تبدیل دبلیودبلیواف به عنوان برترین و بزرگ‌ترین شرکت کشتی حرفه‌ای در کشور و درنهایت در جهان بود و برای رسیدن به این هدف، روند گسترشی را آغاز کرد که در نهایت، منجر به تغییر اساسی تجارت کشتی حرفه‌ای شد. در نشست سالانه ان‌دبلیوآ در سال ۱۹۸۳، مک‌من‌ها و بعضی دیگر از شرکت‌ها، همگی از ان‌دبلیوآ خارج شدند.[۲۹]مک‌من همچنین تلاش می‌کرد تا بتواند برنامه‌های دبلیودبلیواف را در تلویزیون و در سراسر ایالات متحده پخش کند. این کار باعث خشم سایر شرکت‌ها شد و قلمروهای منطقه‌ای مشخص شده میان این شرکت‌ها را که از زمان تأسیس ان‌دبلیوآ در دهه ۱۹۴۰ استفاده می‌شد را پایان داد. علاوه بر این، شرکت از درآمد حاصل از تبلیغات، قراردادهای تلویزیونی و فروش نوار استفاده کرد تا سایر کشتی‌گیران را از شرکت‌های رقیب جذب کند، که مک‌من در مصاحبه با مجله ورزشی اسپورتس ایلاستریتد در مورد آن صحبت کرد؛ او در یادداشتی در این مجله گفت:

در زمان‌های قدیم در سراسر کشور، چند شرکت کشتی وجود داشت که هر کدام از آنها، اربابی بالای سر خود داشتند. هرکدام از این ارباب‌ها به حقوق ارباب همسایه خود احترام می‌گذاشت. هیچ تصرف یا حمله ای مجاز نبود. شاید ۳۰ مورد از این‌گونه پادشاهی‌های کوچک در آمریکا وجود داشت و اگر شرکت پدرم را نمی‌خریدم، هنوز آنها در حال چندپارگی و تقلا زدن بودند. البته که من هیچ وفاداری به آن اربابان نداشتم.[۳۵]

هالک هوگان در سال ۱۹۸۹، یکی از ستارگان اصلی دبلیودبلیواف در «دوره اوج کشتی حرفه‌ای در دهه ۱۹۸۰ میلادی»
شیخ آهنین، کشتی‌گیر حرفه‌ای ایرانی و یکی از شخصیت‌های منفی دهه ۱۹۸۰ میلادی و تنها شخص ایرانی که موفق به کسب عنوان قهرمانی جهانی در کشتی حرفه‌ای شده است.

مک‌من زمانی که توانست هالک هوگان، استعداد انجمن کشتی آمریکا (AWA) را که هم در داخل و هم در خارج از کشتی (با حضور در فیلم راکی ۳) استخدام کند،[۳۶] قدرت زیاد و جذابیت بیشتری را برای دبلیودبلیواف به ارمغان بیاورد. مک‌من همچنین ردی پایپر را به عنوان رقیب هوگان جذب و جسی ونتورا را به عنوان گوینده رینگ استخدام نمود. کشتی‌گیران دیگری نیز در این دوران به دبلیودبلیواف پیوستند و باعث معروفیت بیش از پیش دبلیودبلیواف شدند، افرادی مثل: شیخ آهنین، نیکلای والکوف، جانکیارد داگ، پاول اورندورف، گرگ ولنتاین، ریکی استیمبوت، گروهبان اسلاتر، دان موراکو، جیمی اسنوکا و آندره د جاینت. بیشتر این افراد از AWA یا NWA به WWF پیوسته بودند.

دبلیودبلیواف با سرمایه‌گذاری برای انجام تورهای کشوری باعث شد که این شرکت در آستانه فروپاشی مالی و ورشکستگی پیش رود؛ آینده شرکت به یک ایده وینس مک‌من بستگی داشت که باعث موفقیت یا فروپاشی شرکت می‌شد، ایده‌ای به نام رسلمنیا.

رسلمنیا یک موفقیت بزرگ بود و به عنوان سوپر بول کشتی حرفه ای به بازار عرضه شد (و هنوز هم هست). البته مفهوم رویداد بزرگ کشتی حرفه‌ای در آمریکای شمالی چیز جدیدی نبود. ان‌دبلیوآ چند سال قبل شروع به اجرای استارکید کرده بود. با این حال، از نظر مک‌من، چیزی که رسلمنیا را از دیگر رویدادهای بزرگ این چنینی جدا می‌کرد، این بود که کسانی هم که کشتی حرفه‌ای را دنبال نمی‌کردند، بتوانند از این رویداد لذت ببرند. او از افراد مشهوری مانند آقای تی، محمد علی کلی و سیندی لاپر دعوت کرد تا در این رویداد شرکت کنند و همچنین قراردادی را با MTV برای ارائه پوشش منعقد کرد. رسلمنیای نخست، هیاهو و سروصدای زیادی به پا کرد که باعث شد دهه ۱۹۸۰ میلادی، دهه اوج‌گیری محبوبیت کشتی حرفه‌ای رقم بگیرد.

تجارت دبلیودبلیواف به‌طور قابل توجهی بر دوش مک‌من و هالک هوگان قهرمان و شخصیت محبوب مردم گسترش یافت. معرفی برنامه «رویداد اصلی شنبه شب» (به انگلیسی: Saturday Night's Main Event) در ان‌بی‌سی در سال ۱۹۸۵، منجر شد برای نخستین بار از دهه ۱۹۵۰، یک برنامه کشتی حرفه‌ای از تلویزیون پخش شود؛ هرچند پیش از آن نیز سی‌دبلیوسی تحت مالکیت وینس جی مک‌من هم مسابقات این شرکت را از تلویزیون دومانت پخش می‌کرد. «رونق کشتی» در دهه ۱۹۸۰ با رویداد رسلمنیا ۳ در سال ۱۹۸۷ و در میشیگان به اوج خود رسید و رکورد حضور ۹۳۱۷۳ نفر را ثبت کرد، رکوردی که به مدت ۲۹ سال تا رسلمنیا ۳۲ پابرجا بود.[۳۷] ریمچ (تکرار مسابقه) مسابقه اصلی رسلمنیا ۳ بین هالک هوگان که قهرمان دبلیودبلیواف بود و آندره د جاینت در نخستین برنامه تلویزیونی «رویداد اصلی» (به انگلیسی: The Main Event) در سال ۱۹۸۸ برگزار شد و ۳۳ میلیون نفر آن را مشاهده کردند که پربیننده‌ترین مسابقه کشتی حرفه‌ای در تاریخ تلویزیون آمریکای شمالی است.

نسل جدید (۱۹۹۷–۱۹۹۲)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
از دیدگاه بسیاری از افراد، چهره اصلی دبلیودبلیواف در این دوران، برت هارت بود. در دستان او، کمربند قهرمانی دبلیودبلیواف دیده می‌شود.

دبلیودبلیواف با اتهامات سوء استفاده و مصرف استروئید در سال ۱۹۹۲ مورد ضربه قرار گرفت.[۳۸][۳۹] این اتهامات پس از آن بود که چندتن از کارمندان دبلیودبلیواف از این شرکت به دلیل آزار و اذیت جنسی شکایت کردند. هر چند مک‌من در نهایت تبرئه شد، اما این اتهامات، وجهه بدی را برای دبلیودبلیواف به همراه داشت. آزمایش استروئید در زمانی که دبلیودبلیواف درآمد کمی داشت، حدود ۵ میلیون دلار هزینه بر روی دست شرکت می‌گذاشت. این امر موجب شد بسیاری از کشتی‌گیران دبلیودبلیواف از جمله هالک هوگان به شرکت رقیب، دبلیوسی‌دبلیو (به انگلیسی: World Championship Wrestling) بپیوندند. در این دوره، دبلیودبلیواف، کشتی گیرانی را در سنین جوان‌تر از جمله: شاون مایکلز، دیزل، ریزر رامون، برت هارت، آندرتیکر و سایکو سید را در میان دیگران به نمایش می‌گذاشت تا استعدادهای جدید را در کانون توجه قرار دهد.

در ژانویه ۱۹۹۳، دبلیودبلیواف نخستین برنامه تلویزیونی کابلی خود را با نام دوشنبه‌شب‌های راو (به انگلیسی: WWF Monday Night RAW) آغاز کرد. دبلیوسی‌دبلیو هم برای رقابت با دبلیودبلیواف در سپتامبر ۱۹۹۵ برنامه‌ای دقیقاً در همان زمانی که راو پخش می‌شد را با نام ماندی نایترو (به انگلیسی: WCW Monday Nitro) آغاز کرد. این دو برنامه باعث شد که جنگی برای کسب مخاطب بیشتر بین این دو شرکت آغاز شود که به «جنگ دوشنبه‌شب‌ها» مشهور شد. از سال ۱۹۹۵ به مدت یک‌سال، گاهی دبلیودبلیواف مخاطبان بیشتری به دست می‌آورد و گاهی، دبلیوسی‌دبلیو پیش می‌افتاد؛ تا اینکه معادلات با تشکیل تیمی در دبلیوسی‌دبلیو متشکل از استعدادهای سابق دبلیودبلیواف تغییر کرد و باعث شد به مدت ۲ سال، دبلیوسی‌دبلیو از دبلیودبلیواف پیشی بگیرد. تیمی با نام «نظم نوین جهانی» (به انگلیسی: New World Order (nWo)) که اعضای آن، هالک هوگان، کوین نش (دیزل در WWF) و اسکات هال (ریزر رامون در WWF) بودند.[۴۰]

اتتیود ارا (۲۰۰۲–۱۹۹۷)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

از آنجایی که دبلیودبلیواف در جذب مخاطب از شرکت رقیب عقب افتاده بود و وجود دبلیودبلیواف به خطر افتاده بود، وینس نیاز می‌دید که محتوای برنامه‌ها تغییری پیدا کند؛ از این رو WWF خود را از یک محصول دوستدار خانواده به یک محصول بزرگسال‌گرا تبدیل کرد که به عنوان «دوران نگرش» یا «اتیتود ارا» (به انگلیسی: Attitude Era) شناخته می‌شود. رهبری محتوایی این دوران بر دوش شین مک‌من (معاون دبلیودبلیواف و پسر وینس مک‌من) و نویسنده ارشد، وینس روسو بود.

سال ۱۹۹۷ با به مشکل خوردن قهرمان وقت دبلیودبلیواف، برت هارت و وینس مک‌من به اتمام رسید؛ قرارداد برت هارت با دبلیودبلیواف در پایان سال ۱۹۹۷ به اتمام می‌رسید؛ از طرفی برت هارت قهرمان وقت دبلیودبلیواف بود و با توجه به رقابتی که با مدعی عنوان قهرمانی، شاون مایکلز داشت، نمی‌خواست که در سروایور سریز ۱۹۹۷ که در زادگاه هارت یعنی مونترآل کانادا برگزار می‌شد، کمربندش را به رقیب طولانی‌مدتش ببازد؛ وینس هم نمی‌خواست بلایی که پیشتر بر سر کمربند قهرمانی زنان دبلیودبلیواف افتاد، بر سر کمربند اصلی دبلیودبلیواف بیفتد. (در سال ۱۹۹۵ قرارداد قهرمان زنان دبلیودبلیواف، مدوسا، به اتمام رسیده بود و قرارداد او تمدید نشد، او به دبلیوسی‌دبلیو پیوست و در نخستین حضورش درماندی نایترو، کمربند زنان دبلیودبلیواف را در سطل زباله انداخت) هارت و مک‌من توافق کردند که هارت در مسابقه بر سر کمربند قهرمانی مقابل شاون مایکلز در سروایور سریز پیروز شود و در روز بعد و در شوی راو، کمربند خود را واگذار کند؛ هرچند مک‌من زیر این توافق زد و در مسابقه، با به صدا درآوردن زنگ پایان مسابقه، هنگامی که مایکلز در حال انجام حرکت هارت بود، شاون را قهرمان دبلیودبلیواف کرد؛ در حالی که از این موضوع فقط مک‌من، داور و مایکلز خبر داشتند و حتی گزارشگران هم از این موضوع بی‌خبر بودند؛ اتفاقی که به «حادثه مونتریال» معروف شد.[۴۱][۴۲] از دیدگاه بسیاری، آغاز اتیتود ارا از همین نقطه رقم خورد، همچنین با این اتفاق، وینس مک‌من، شخصیتی به عنوان «آقای مک‌من» که منفی بود، ایجاد کرد.

دبلیودبلیواف پیش از این حادثه، استعدادهای زیادی را از دبلیوسی‌دبلیو گرفت، افرادی مثل ویدر، میک فولی و استون کلد استیو آستین. استون کلد پس از پیروزی در کینگ آف د رینگ ۱۹۹۶ و تبدیل شدن به شخصیت محبوب مردم، به عنوان شخصیت مثبت، وارد رقابت با وینس مک‌من شد؛ محبوبیتی که استون کلد در آن دوران داشت، بسیار مانند محبوبیت هوگان در دهه ۱۹۸۰ بود. درگیری و رقابت میان مک‌من و استون کلد باعث شد دبلیودبلیواف در آوریل ۱۹۹۸، برای نخستین بار از سال ۱۹۹۶، دبلیوسی‌دبلیو را در جذب مخاطب شکست دهد.

مخاطبان تلویزیونی دو برنامه «راو» (آبی) و «نایترو» (صورتی) از سپتامبر ۱۹۹۵ تا مارس ۲۰۰۱

استون کلد توانست در صحنه‌ای با حضور مایک تایسون، کمربند قهرمانی دبلیودبلیواف را در مارس ۱۹۹۸ و در رسلمنیا ۱۴ از شاون مایکلز بگیرد. سال ۱۹۹۸ به سال اوج کشتی حرفه‌ای در تاریخ تبدیل شد؛ راو توانست به‌طور بی‌سابقه‌ای مردم را پای تلویزیون بکشاند و مخاطبان نایترو، روز به روز در حال کاهش بود.[۴۳] در همان سال، شخصیت‌های مهم دیگری به دبلیودبلیواف پیوستند از جمله: د راک، تریپل اچ، کین و تیم‌هایی مثل دی جنریشن اکس و نیِشن آف دامنیْشِن.

استون کلد استیو آستین و د راک، دو ستاره محبوب «اتیتود ارا»

وینس روسو، نویسنده ارشد WWF نیز در شکل‌گیری دی جنریشن اکس در سال ۱۹۹۷، رقابت آندرتیکر و کین در سال ۱۹۹۸، رقابت استون کلد و آقای مک‌من، ظهور د راک و سه شخصیت میک فولی مشارکت داشت. سبک نویسندگی روسو شامل داستان‌های جنجالی اعم از محتوای جنسی، الفاظ رکیک، انحراف یا چرخش‌های غیرمنتظره به شخصیت مثبت و منفی و… بود.[۴۴]

ورلد رسلینگ فدریشن اینترتینمنت (۲۰۰۲-۱۹۹۹)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

عرضه اولیه سهام (۱۹۹۹)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در اتیتود ارا، دبلیودبلیواف، پوشش تلویزیونی و ساختار تجاری خود را نیز گسترش داد. در تابستان ۱۹۹۹، شرکت مادر دبلیودبلیواف از تایتان اسپورتز به ورلد رسلینگ فدریشن اینترتینمنت (به انگلیسی: World Wrestling Federation Entertainment, Inc) تغییرنام داد و شرکت در اکتبر ۱۹۹۹ به شرکت سهامی عام تبدیل و هر سهام آن با قیمت ۱۷ دلار به فروش رسید و در اکتبر ۲۰۰۰ نام دبلیودبلیواف در بورس نیویورک نیز قرار گرفت.[۴۵]

پایان اتتیود ارا (۲۰۰۲-۱۹۹۹)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در آوریل ۱۹۹۹، دبلیودبلیواف یک برنامه تلویزیونی جدید با نام اسمک‌داون! را از شبکه یوپی‌ان پخش کرد تا با رقابت به برنامه تندر دبلیوسی‌دبلیو بپردازد. همچنین در سال ۲۰۰۱ دبلیودبلیواف با همکاری ان‌بی‌سی، یک لیگ فوتبال آمریکایی حرفه‌ای به نام XFL به وجود آورد؛ هرچند این لیگ تنها یک فصل داشت و پس از آن، تعطیل شد.

در رسلمنیا ۲۰۰۰، خانواده مک‌من با همدیگر به رقابت پرداختند، به گونه‌ای که یک مسابقه ۴ نفره حذفی بر سر کمربند قهرمانی دبلیودبلیواف برگزار شد، بیگ شو (با همراهی شین مک‌من)، د راک (با همراهی آقای مک‌من)، تریپل اچ (با همراهی استفانی مک‌من) و میک فولی (با همراهی لیندا مک‌من)؛ در پایان آقای مک‌من به راک خیانت کرد و تریپل اچ موفق به نگهداری عنوان قهرمانی‌اش شد. این یک اتفاق تاریخی بود زیرا برای نخستین بار، یک شخصیت منفی در مسابقه پایانی رسلمنیا موفق به پیروزی می‌شد.

استون کلد در آنفورگیوِن ۲۰۰۰ به دبلیودبلیواف برگشت و در نو مرسی هم با ریکیشی مسابقه داد و با پیروزی، انتقام مصدومیتش را گرفت. استون کلد بعداً و در سال ۲۰۰۱، برای سومین بار برنده مسابقه رویال رامبل شد و در رسلمنیا ۱۷، د راک را با کمک دشمن سابق، آقای مک‌من، شکست داد و به شخصیت منفی تبدیل شد.[۴۶] در این زمان بود که رسماً دبلیودبلیواف، پیروز جنگ دوشنبه‌شب‌ها شد.

دوران تهاجم (۲۰۰۲–۲۰۰۱)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

دبلیودبلیواف در آوریل ۲۰۰۱، دبلیوسی‌دبلیو را خریداری کرد و بدین‌ترتیب، «جنگ دوشنبه‌شب‌ها» به اتمام رسید؛ هرچند وینس از این نقطه هم به نفع خودش استفاده کرد و داستان «تهاجم» را ایجاد کرد. در این داستان، این شین مک‌من بود که دبلیوسی‌دبلیو را خریداری کرده بود و این خرید را در قسمت آخر نایترو که به صورت همزمان در راو هم پخش می‌شد، اعلام کرد. برای نخستین بار از آغاز جنگ دوشنبه‌شب‌ها، یک درگیری بین دو شرکت کشتی حرفه‌ای در جریان بود، هرچند این داستان، آنچنان که انتظار می‌شد، خوب پیش نرفت. یکی از دلایل اصلی این اتفاق، این بود که بسیاری از کشتی‌گیران اصلی دبلیوسی‌دبلیو، نه با این شرکت، بلکه با شرکت مادر سابق آن یعنی وارنر مدیا قرارداد داشتند. دلیل قرارداد این کشتی‌گیران با شرکت مادر این بود که می‌توانستند درآمد بیشتری را نسبت به دبلیودبلیواف دریافت کنند.

در ژوئیه ۲۰۰۱، استفانی مک‌من اعلام کرد که او ای‌سی‌دبلیو (به انگلیسی: Extreme Championship Wrestling) را خریداری کرده و ECW و WCW با همدیگر، جناح «متحدین» را با رهبری شین و استفانی مک‌من و پاول هیمن (مالک اصلی ای‌سی‌دبلیو) را در مبارزه با دبلیودبلیواف تشکیل می‌دهند. در این داستان، استون کلد به کمک دبلیودبلیواف آمده بود، هرچند در اینویژن، به دبلیودبلیواف پشت کرد و باعث شد که متحدین پیروز شوند. در سروایور سریز ۲۰۰۱، دبلیودبلیواف در یک مسابقه «برنده، صاحب همه چیز است»، متحدین را شکست دادند و پایان داستان تهاجم رقم خورد. پس از پایان داستان تهاجم، دبلیودبلیواف تغییرات مهمی را در برنامه‌های خود ایجاد کرد؛ از جمله برگشت ریک فلر به عنوان «یکی از مالکان دبلیودبلیواف» و رقابت با وینس مک‌من، برگشت جری لالر به عنوان گزارشگر پس از ۹ ماه غیبت و جایگزینی‌اش با پاول هیمن که مثلاً توسط وینس «اخراج» شد، حضور برخی از کشتی‌گیران جناح متحدین در دبلیودبلیواف مثل بوکرتی، راب ون دم، کریس جریکو و…. در ونجنس ۲۰۰۱ و در مسابقه‌ای بر سر ادغام کمربندان قهرمانی دبلیودبلیواف و دبلیوسی‌دبلیو، کریس جریکو موفق به شکست دادن همزمان د راک و استون کلد شد و نخستین قهرمان «بی چون و چرای» دبلیودبلیواف شد.[۴۷]

وینس همچنین اعضای nWo را به دبلیودبلیواف برگرداند، هالک هوگان که همچنان شخصیت محبوبی بود، با د راک در رسلمنیا ۱۸ مسابقه داد که راک پیروز شد. اما مشکل جدید دبلیودبلیواف این بود که با افزوده شدن کشتی‌گیرانی از دبلیوسی‌دبلیو و ای‌سی‌دبلیو به دبلیودبلیواف، تعداد کشتی‌گیران بسیار زیاد شده بود؛ این مشکل با معرفی «تفکیک برندها» حل شد، به گونه ای که کشتی‌گیران در برندهای راو و اسمک‌داون! تقسیم می‌شدند، حتی داوران، گزارشگران و گویندگان رینگ نیز از این قاعده مستثنی نبودند. هر برند یک مدیر داشت که در تلویزیون، مسابقات را ایجاد می‌کرد. در ۲۵ مارس ۲۰۰۲ و در شوی راو، نخستین قرعه‌کشی تفکیک کشتی‌گیران انجام شد و تفکیک برندها به صورت رسمی در ۱ آوریل ۲۰۰۲ صورت گرفت.

ورلد رسلینگ اینترتینمنت (۲۰۲۳-۲۰۰۲)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

تغییر نام شرکت (۲۰۰۲)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در سال ۲۰۰۲، طی شکایت صندوق جهانی طبیعت از فدراسیون جهانی کشتی بر سر نام اختصاری «دبلیودبلیواف»[۴۸] که هر دو شرکت از آن استفاده می‌کردند و شکست خوردن فدراسیون جهانی کشتی در این شکایت، این شرکت مجبور به تغییر نام خود به ورلد رسلینگ اینترتینمنت و به اختصار، دبلیودبلیوئی یا WWE شد.[۴۹]

دوران تهاجم بی‌رحمانه (۲۰۰۸–۲۰۰۲)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
۱۷ بار قهرمان جهان، جان سینا که با اختلاف، مهم‌ترین ستاره این دوران بود. در دستان او، کمربند قهرمانی دبلیودبلیوئی مشاهده می‌شود، کمربندی که ۱۴ بار قهرمان آن شد.

در شوی راو به تاریخ ۲۴ ژوئن ۲۰۰۲، وینس مک‌من رسماً اعلام کرد که دوران جدیدی با نام «روثلِس اگْرَشِن» یا «تهاجم بی‌رحمانه» آغاز شده است.[۵۰] چندماه بعد و پس از اینکه براک لزنر قهرمان دبلیودبلیوئی شد و اعلام کرد که به اسمک‌داون! می‌پیوندد و کمربند قهرمانی جدیدی با نام «کمربند قهرمانی سنگین‌وزن جهان» برای برند راو ایجاد شد، کمربندهای قهرمانی نیز مختص به یک برند شدند. به جز کمربندان، حتی دو برند، پی پر ویوهایی مختص به کشتی‌گیران برند خود ایجاد کردند (به جز چهار پی پر ویوی اصلی کمپانی یعنی رویال رامبل، رسلمنیا، سامراسلم و سروایور سریز که هر دو برند در آن شرکت داشتند)؛ پی پر ویوهای اختصاصی هر برند تا سال ۲۰۰۷ (رسلمنیا ۲۳) ادامه داشت.[۵۱]

آندرتیکر، یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های دبلیودبلیوئی و ۷ بار قهرمان جهان که تا سال ۲۰۱۴، در رسلمنیا شکست‌ناپذیر بود (۲۱ پیروزی و ۰ باخت). طلسم شکست ناپذیری او توسط براک لزنر در رسلمنیا ۳۰ شکسته شد.

این دوران شباهت‌هایی با اتیتود ارا داشت، از جمله محتوای جنسی و خشونت‌آمیز و استفاده از الفاظ رکیک.[۵۲] دو ستاره اصلی دوران اتیتود ارا یعنی استون کلد و د راک، در سال ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ شرکت را ترک کردند و استعدادهای جدیدی پا به عرصه گذاشتند؛ افرادی مثل براک لزنر که جوان‌ترین قهرمان دبلیودبلیوئی شد و رندی اورتن که تبدیل به جوان‌ترین قهرمان سنگین‌وزن جهان شد. تریپل اچ نیز بیشتر از اتیتود ارا چهره شد، همچنین طلسم شکست ناپذیری آندرتیکر در رسلمنیا در این دوران بیشتر دیده شد. کشتی‌گیران دیگری نیز از این دوران مطرح شدند، افرادی مثل: ادی گررو، ری میستریو، کرت انگل، کریس بنوا، اج، جی‌بی‌ال، راب ون دم و مهم‌ترین آنها، جان سینا. همچنین افراد زیادی از دبلیوسی‌دبلیو شامل اریک بیشاف (نویسنده دبلیوسی‌دبلیو)، گلدبرگ، کوین نش و… به دبلیودبلیوئی بازگشتند و پی‌پرویوی بَش که مالک آن WCW بود نیز به لیست پی پر ویوهای WWE افزوده شد.

قهرمان ۱۴ دوره جهان، تریپل اچ (در این تصویر، قهرمان سنگین‌وزن جهان) یکی از کشتی‌گیران برجسته این دوران بود، با حضور در مسابقه پایانی سه رسلمنیای پیاپی ۲۰، ۲۱ و ۲۲ و رهبری گروه اوولوشن.
قهرمان ۱۵ دوره جهان، رندی اورتن، یکی از کشتی‌گیرانی که از این دوران به کشتی حرفه‌ای معرفی شد.

شاید مهم‌ترین تیمی که در این دوران به ذهن افراد می‌رسد، تیم اوولوشن بود؛ متشکل از رندی اورتن، باتیستا، ریک فلر و به رهبری تریپل اچ که از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ و با خیانت اعضا به رندی اورتن پس از قهرمانی‌اش، پابرجا بود.[۵۳] همچنین رندی اورتن با شخصیت «قاتل اسطوره‌ها» با افرادی مثل آندرتیکر و هالک هوگان رقابت داشت، همچنین جرقه رقابت میان رندی اورتن و جان سینا از این دوران و به‌طور دقیق از سال ۲۰۰۷ آغاز شد، رقابتی که تا سال ۲۰۱۴ و به مدت ۷ سال به طول انجامید.[۵۴]

همچنین مسابقه مانی این د بنک که خالق آن کریس جریکو است،[۵۵] از این دوران به وجود آمد، مسابقه‌ای که اوایل در رسلمنیا برگزار می‌شد اما بعدها خود یک پی‌پرویوی مستقل شد و یکی از مهم‌ترین مسابقات دبلیودبلیوئی است. اولین مسابقه مانی این د بنک در سال ۲۰۰۵، اولین پی‌پرویوی مستقل در ۲۰۱۰ و اولین مسابقه مانی این د بنک مختص به زنان در ۲۰۱۷ صورت گرفت و موجب ترقی حرفه بسیاری از افراد نظیر سی‌ام پانک، د میز، دنیل برایان، سث رالینز، دین امبروز، کارملا، الکسا بلیس و لیو مورگان شد.[۵۶]

از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰، ای‌سی‌دبلیو نیز به عنوان برند سوم دبلیودبلیوئی فعال شد[۵۷][۵۸] و از این رو، دبلیودبلیوئی دارای سه کمربند جهانی شد: قهرمانی دبلیودبلیوئی، سنگین‌وزن جهانی و ای‌سی‌دبلیو. کشتی‌گیران مطرحی نظیر سی‌ام پانک از این برند کار خود را آغاز کرده و از چهره‌های مهم دوران بعدی شدند.

آخرین پی پر ویوی دبلیودبلیوئی که دارای محتوای بزرگسال بود، د گریت امریکن بش ۲۰۰۸ بود و پس از ۱۱ سال، دبلیودبلیوئی مجدداً به محتوای خانوادگی یا PG بازگشت.[۵۹]

دوران پی‌جی (۲۰۱۴–۲۰۰۸)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
۸ بار قهرمان جهان، سی‌ام پانک، یکی از محبوب‌ترین ستارگان دبلیودبلیوئی در این دوران بود. ۴۳۴ روز قهرمانی دبلیودبلیوئی او، طولانی‌ترین قهرمانی در ۲۵ سال گذشته بود.
جان سینا و د راک در رسلمنیا ۲۸

در تابستان ۲۰۰۸، دبلیودبلیوئی از محتوای خشونت‌آمیز خود کاست، به طوریکه در ۲۲ ژوئیه ۲۰۰۸، برنامه‌های دبلیودبلیوئی به محتوای خانوادگی PG برگشت و پی پر ویوی سامر اسلم ۲۰۰۸ به نخستین پی پر ویو با محتوای PG تبدیل شد. با وجود اینکه برنامه‌های اسمک‌دان از نخستین قسمت در ۱۹۹۹ میلادی همیشه با رتبه‌بندی PG پخش می‌شد، اما شوی راو همچنان به صورت TV-14 که محتوای خشونت‌آمیزتری داشت، پخش می‌شد.[۶۰] در حالی که طرفداران در اوایل، این دوران را «دوران پی‌جی» می‌نامیدند، ارجاعاتی از خود کشتی‌گیران نیز بعداً به دست آمد، مانند تریپل اچ و ناتالیا در مستندهای تولیدی دبلیودبلیوئی. نمونه قابل توجه دیگر این بود که حرکت پایانی معروف جان سینا، F-U، به Attitude Adjustment تغییر نام داد. خون‌ریزی عمدی نیز که در مسابقات زیادی اتفاق می‌افتاد، ممنوع شد. جان سینا همچنان ستاره اصلی شرکت بود.

کشتی‌گیران جدید نظیر شیمس، د میز و آلبرتو دل ریو نیز در این دوران موفق به کسب قهرمانی جهانی شد.[۶۱] همچنین در سال ۲۰۰۹، اعضای تیم دی جنریشن اکس مجدداً به همدیگر ملحق شدند تا به درگیری با تیم لگاسی که متشکل از کودی رودز، تد دیبیاسی و به رهبری رندی اورتن بود، بپردازند.[۶۲] بعداً دی اکس موفق به کسب عنوان قهرمانی تگ تیم با شکست دادن کریس جریکو و بیگ شو در مسابقه تی‌ال‌سی شد.[۶۳] در رسلمنیا ۲۶، شاون مایکلز به درگیری با آندرتیکر پرداخت که منجر به مسابقه‌ای بر سر «شکست ناپذیری یا بازنشستگی» شد که شاون، مسابقه را باخت و بازنشسته شد. در اوت ۲۰۱۱، دبلیودبلیوئی اعلام کرد که تفکیک برندها به پایان رسیده است و کشتی‌گیران هر دو برند، می‌توانند در هر دو شو حضور داشته باشند.[۶۴] سال ۲۰۱۱ از دیدگاه بسیاری، بهترین سال این دوران بود؛ وقتی‌که دو ستاره محبوب این دوران یعنی جان سینا و سی‌ام پانک به رقابت بر سر قهرمانی دبلیودبلیوئی پرداختند؛ به گونه‌ای که مسابقه آنها در مانی این د بنک ۲۰۱۱ به عنوان یکی از بهترین مسابقات تاریخ دبلیودبلیوئی شناخته می‌شود. پانک که در تابستان ۲۰۱۱ به سبب پروموی معروف «پایپ بامب» که ریاست دبلیودبلیوئی را نشانه گرفت، توانست قهرمان دبلیودبلیوئی به مدت ۴۳۴ روز شود که ششمین قهرمانی طولانی‌مدت دبلیودبلیوئی در تاریخ است.[۶۵] او کمربند را در رویال رامبل ۲۰۱۳ به د راک باخت، هرچند خود راک کمی بعد و در رسلمنیا ۲۹، کمربند را به سینا باخت، مسابقه‌ای که سال پیش و در رسلمنیا ۲۸ با پیروزی راک به اتمام رسیده بود.

در تی‌ال‌سی ۲۰۱۳، مسابقه‌ای بر سر دو کمربند قهرمانی سنگین‌وزن جهانی و دبلیودبلیوئی که به ترتیب در دستان رندی اورتن و جان سینا بود، با پیروزی اورتن به اتمام رسید و این دو کمربند با همدیگر ادغام شدند و کمربند به «قهرمانی سنگین‌وزن دبلیودبلیوئی» تغییر نام داد.[۶۶][۶۷]

گروه شیلد، متشکل از سث رالینز، دین امبروز و رومن رینز (به ترتیب از راست به چپ)

تیم پرطرفدار این دوران بدون شک شیلد بود، تیمی متشکل از سث رالینز، دین امبروز و رومن رینز که ۳ بار قهرمان تگ تیم شدند و خود این افراد، توانستند قهرمانی‌های انفرادی بسیاری از جمله قهرمانی جهانی به دست بیاورند.[۶۸] درگیری این تیم با آثوریتی و خیانت رالینز در شوی راو بعد از بکلش ۲۰۱۴ پس از پیروزی مقابل آثوریتی، بسیار برای تماشاگران شوکه کننده بود.

در فوریه ۲۰۱۰، دبلیودبلیوئی برند ان‌اکس‌تی را به عنوان جایگزین ای‌سی‌دبلیو ایجاد کرد؛[۶۹] هرچند در ابتدا این برند در ابتدا نه به عنوان برند آموزشی امروزی، بلکه به‌طور یک برنامه ریالیتی شو ایجاد شد و به صورت فصل‌بندی بود. فصل نخست با پیروزی وید برت به اتمام رسید و تنها چندروز بعد، گروه نکسوس از ان‌اکس‌تی به شوی راو آمده و در مسابقه سی‌ام پانک و جان سینا و کل شو، اخلال ایجاد کردند.[۷۰] در همین قسمت، دنیل برایان، گوینده رینگ، جاستین رابرتز را با کرواتش، خفه کرد که باعث شد دبلیودبلیوئی اعلام کند «با توجه به اینکه این اتفاق برای محتوای خانوادگی ما، بسیار خشونت‌آمیز بود»، دنیل برایان را به‌طور واقعی (و نه داستانی) اخراج کند،[۷۱][۷۲] هرچند او به دلیل اعتراض هواداران، مجدداً استخدام شد و در جریان مسابقه سامر اسلم ۲۰۱۰ به کمک تیم دبلیودبلیوئی در مبارزه با تیم نکسوس آمد و باعث پیروزی WWE شد.[۷۳] ان‌اکس‌تی به مدت چهار فصل دیگر با روند ریالیتی شو ادامه یافت و کاوال، کیتلین و فاندانگو برنده شدند. فصل پنجم به‌طور رسمی برنده نداشت اما تنها شخصی که باقی‌ماند، EC3 بود. پس از آن در ۲۰۱۲، با تعطیلی برند آموزشی سابق، FCW، ان‌اکس‌تی به‌طور رسمی به عنوان برند آموزشی شروع به فعالیت کرد. برنامه‌های ان‌اکس‌تی از ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۰ در دانشگاه فول سِیل در اورلاندو برگزار می‌شد[۷۴] تا اینکه در پاییز ۲۰۲۰، برنامه‌ها در مرکز تمرینی دبلیودبلیوئی برگزار و ان‌اکس‌تی به عنوان برند سوم (و نه برند آموزشی) در کنار راو و اسمک‌دان تبدیل شد، هرچند در سپتامبر ۲۰۲۱، ان‌اکس‌تی به برند آموزشی و تحت نام «ان‌اکس‌تی ۲٫۰» تغییر فعالیت داد، یک سال بعد، «۲٫۰» از نام ان‌اکس‌تی حذف شد.

ریالیتی ارا (۲۰۱۶–۲۰۱۴)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
براک لزنر به همراه پاول هیمن، در شوی راو پس از رسلمنیا ۳۰ و پایان دادن به شکست ناپذیری آندرتیکر در رسلمنیا

در سال ۲۰۱۳، دنیل برایان به یکی از محبوب‌ترین کشتی‌گیران دبلیودبلیوئی تبدیل شد و حتی در مواقعی که خود برایان حضور نداشت، تماشاگران با فریاد زدن تشویق «!YES» او، در برنامه اخلال ایجاد می‌کردند. شب پس از رویال رامبل ۲۰۱۴، سی‌ام پانک، دبلیودبلیوئی را به دلیل احساس بدرفتاری توسط مقامات شرکت ترک کرد. در همین حال، خشم طرفداران به دلیل سوء استفاده از شخصیت برایان منجر به تغییر برنامه‌ریزی نشده‌ای برای مسابقه اصلی رسلمنیا ۳۰ شد. در قسمت ۲۴ مارس ۲۰۱۴ راو، رقیب آن زمان برایان، تریپل اچ، از این دوران دبلیودبلیوئی به نام دوران واقعیت یا «ریالیتی ارا» نام برد. برایان بعداً و با افزوده شدن به مسابقه قهرمانی سنگین‌وزن دبلیودبلیوئی در رسلمنیا ۳۰، رندی اورتن و باتیستا را شکست داد و قهرمان جهان شد. همچنین رسلمنیا ۳۰ به دلیل شکست آندرتیکر مقابل براک لزنر نیز مشهور است، شکستی که منجر به پایان نوار شکست ناپذیری آندرتیکر در رسلمنیا شد.[۷۵][۷۶] لزنر پس از آن نیز با شکست دادن جان سینا در سامر اسلم ۲۰۱۴، قهرمان سنگین‌وزن جهان دبلیودبلیوئی شد.[۷۷] این اتفاق از دیدگاه بسیاری، باعث شد براک لزنر به شخصیت و ستاره اصلی شرکت تبدیل شود؛ جایگاهی که از سال ۲۰۰۵ متعلق به سینا بود. لزنر در این دوران به عنوان یکی از قدرتمندترین کشتی‌گیران دبلیودبلیوئی تبدیل شد.[۷۸][۷۹] همچنین سامر اسلم ۲۰۱۴، نخستین پی پر ویوی دبلیودبلیوئی با لوگوی جدید و کنونی این شرکت بود. در این دوران بود که شبکه دبلیودبلیوئی به عنوان شبکه رسانه جاری اینترنتی شرکت به وجود آمد. در پادکست استون کلد در این شبکه که مهمان آن، تریپل اچ بود، هر دوی آنها اعلام کردند چیزی که در این صنعت با نام «کی‌فِیب» شناخته می‌شود و به‌طور خلاصه به این معنی است که اتفاقات رخ داده در کشتی حرفه‌ای واقعی است و نه نمایشی، در دبلیودبلیوئی مدرن مرده است. تریپل اچ همچنین اضافه کرد:

مردم و هواداران بیش از پیش از پشت صحنه برنامه‌های دبلیودبلیوئی [و جنبه از پیش تعیین شده آن] خبر دارند و افزون بر این، نفوذ بیشتری بر روی تصمیمات شرکت نسبت به گذشته دارند.[۸۰][۸۱][۸۲]

مسابقه سه نفره بین سث رالینز، جان سینا و براک لزنر در رویداد رویال رامبل ۲۰۱۵ مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و به عنوان یکی از بهترین مسابقات سال شناخته شد.[۸۳] همچنین مسابقه اوپن چلنچ بر سر عنوان قهرمانی ایالات متحده بین قهرمان جان سینا و رقیب سزارو در قسمت ۶ ژوئیه ۲۰۱۵ شوی راو نیز به عنوان یکی از بهترین مسابقات تاریخ راو به‌طور گسترده مورد تحسین قرار گرفت.[۸۴][۸۵] همچنین اسطوره دبلیوسی‌دبلیو، استینگ که از زمان خریداری WCW توسط WWE، هیچگاه در دبلیودبلیوئی حاضر نشده بود،[۸۶] در سروایور سریز ۲۰۱۴ پا به این شرکت گذاشت و در رسلمنیا ۳۱ با تریپل اچ مسابقه داد، مسابقه‌ای که با شکست استینگ همراه بود. همچنین در این رسلمنیا، سث رالینز با «کش کردن» قرارداد مانی این د بنک خود در مسابقه براک لزنر و رومن رینز بر سر قهرمانی دبلیودبلیوئی، به نخستین فردی تبدیل شد که قرارداد خود را در رسلمنیا کش می‌کند، اتفاقی که با پیروزی و قهرمانی رالینز همراه بود، اتفاقی که رالینز و دبلیودبلیوئی از آن به عنوان «دزدی قرن» یاد می‌کنند.[۸۷][۸۸]

رسلمنیا ۳۲ در دالاس تبدیل به پرتماشاگرترین رویداد تاریخ دبلیودبلیوئی تبدیل شد، رویدادی که بنا به گفته‌های ضدونقیض، بیش از ۱۰۰ هزار نفر تماشاگر داشت. در مسابقه اصلی این رویداد، رومن رینز، تریپل اچ را شکست داد تا قهرمانی سنگین‌وزن جهان دبلیودبلیوئی را تصاحب کند، علیرغم اینکه بخشی از هواداران دبلیودبلیوئی از این کار شرکت ناراضی بوده و به آن، اعتراض کردند.[۸۹][۹۰]

دوران جدید (۲۰۲۱–۲۰۱۶)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
از دیدگاه بسیاری، رومن رینز چهره اصلی مردان دبلیودبلیوئی از سال ۲۰۱۵ است. قهرمان ۶ دوره جهان، در این دوران و پس از آن، در مسابقه اصلی بسیاری از رسلمنیاها حضور داشت و در رسلمنیا ۳۸ با شکست دادن براک لزنر، قهرمان بلامنازع دبلیودبلیوئی یونیورسال شد.

رویداد پی‌بک ۲۰۱۶ از طرف دبلیودبلیوئی به نام آغاز «دوران جدید» این شرکت معرفی شد. در مسابقه اصلی این رویداد، رینز توانست ای جی استایلز را که به تازگی به دبلیودبلیوئی پیوسته بود، بر سر عنوان قهرمانی سنگین‌وزن دبلیودبلیوئی شکست دهد. چند هفته بعد و در مه ۲۰۱۶، دبلیودبلیوئی اعلام کرد که مجدداً تفکیک برندها را مانند سال ۲۰۰۲ انجام خواهدداد و این تفکیک از ژوئن همان سال اجرا خواهدشد. چهره‌های اصلی این دوران، اعضای سابق شیلد بودند، به گونه ای که هر سه آنها قهرمانی جهانی را در مانی این د بنک ۲۰۱۶ تجربه کردند؛ رومن رینز به عنوان قهرمان وارد شد، سث رالینز او را شکست داد ولی دین امبروز با قرارداد مانی این د بنک خودش، پی پر ویو را با کمربند جهانی ترک کرد.[۹۱] با انجام مجدد تفکیک برندها، کمربند قهرمانی سنگین‌وزن دبلیودبلیوئی به قهرمانی دبلیودبلیوئی تغییر نام و مختص به برند اسمک‌دان شد و برای شوی راو، کمربند قهرمانی یونیورسال ایجاد شد؛ کمربندی که نخستین قهرمان آن، فین بالور بود. این دوران همچنین از منظر «انقلاب زنان» نیز شناخته می‌شود؛[۹۲] زیرا کشتی‌گیران زن دبلیودبلیوئی که با نام «دیوا» شناخته می‌شدند، با نام «سوپراستار» که مثل نام کشتی‌گیران مرد بود، شناخته می‌شدند. کمربند قهرمانی دیواز برچیده شد و کمربند قهرمانی زنان دبلیودبلیوئی ایجاد شد. وقت و توجه بیشتری برای مسابقات زنان، مثل مردان، به وجود آمد؛ به‌طوریکه ساشا بنکس و شارلوت فلر در هل این اِ سل ۲۰۱۶ برای نخستین بار در دبلیودبلیوئی، یک مسابقه زنان به عنوان مسابقه اصلی پی پر ویوی دبلیودبلیوئی قرار داشت.[۹۳] زنان در مسابقاتی که پیش از این مختص به مردان بود نیز شرکت کردند، از جمله مانی این د بنک، الیمینیشن چمبر و رویال رامبل. در اکتبر ۲۰۱۸، نخستین پی پر ویوی ویژه زنان دبلیودبلیوئی با نام اوولوشن برگزار شد؛ مسابقه «آخرین زن ایستاده» بین بکی لینچ و شارلوت فلر که با پیروزی لینچ همراه بود و آغاز دوران «مرد میدان» یا «د من» او را همراه داشت[۹۴] و سبب شد او در مسابقه اصلی رسلمنیا ۳۵، شارلوت فلر و راندا روزی را شکست دهد و به‌طور همزمان قهرمان کمربند زنان راو و اسمک‌دان شود.[۹۵] این برای نخستین بار بود که زنان، مسابقه اصلی یک رسلمنیا را تشکیل می‌دادند. همچنین در رسلمنیا ۳۵، کوفی کینگستون توانست دنیل برایان را شکست دهد و نخستین فرد آفریقایی شود که قهرمان دبلیودبلیوئی می‌شود.[۹۶]

قهرمان ۷ دوره جهان، بکی لینچ در این دوره به عنوان یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌ها ظهور کرد. او به همراه شارلوت فلر و راندا رزی، در سال ۲۰۱۹ با تبدیل شدن به اولین زنانی که در مین‌اونت رسلمنیا شرکت کردند، تاریخ‌ساز شدند. در اینجا، او با کمربند قهرمانی زنان راو دیده می‌شود.

در ان‌اکس‌تی تیک اور: وار گیمز ۲۰۱۷، یکی از مسابقات جذاب و پرطرفدار دبلیوسی‌دبلیو به نام «وار گیمز» پس از ۱۷ سال برگشت و یکی از بهترین مسابقات دبلیودبلیوئی از نظر منتقدان معرفی شد.[۹۷] همچنین از سال ۲۰۱۸، دبلیودبلیوئی شروع به برگزاری رویداد در عربستان سعودی کرد که نظرات منفی را به سبب مسائل حقوق بشری در آن کشور همراه داشت.[۹۸]

دبلیودبلیوئی پس از آنکه براون استرومن، به رومن رینز حمله و او را مصدوم کرد، او را به عنوان یکی از بزرگ‌ترین سوپراستارهای کمپانی معرفی کرد. استرومن به شکست دادن سایر کشتی گیران نیز ادامه داد و یک پیروزی قاطع مقابل رینز در پی‌بک ۲۰۱۷ به دست آورد.[۹۹] جان سینا نیز که در این زمان به یک کشتی‌گیر پاره‌وقت تبدیل شده بود، در مسابقه ای مقابل رومن رینز در چیزی که به عنوان «تغییر چهره اصلی شرکت» در نو مرسی درنظر گرفته شده بود، شکست خورد.[۱۰۰] گروه محبوب، نیو دی نیز موفقیت قابل توجهی را به ثبت رساندند و به رکورد ۱۱ بار قهرمان تگ تیم دبلیودبلیوئی تبدیل شدند.[۱۰۱] در سال ۲۰۱۸، کریس جریکو و در ۲۰۱۹، دین امبروز دبلیودبلیوئی را ترک کردند.[۱۰۲][۱۰۳]

با آغاز همه‌گیری کووید-۱۹، رسلمنیا ۳۶ به نخستین رسلمنیایی تبدیل شد که به صورت زنده پخش نمی‌شود و بدون تماشاگر برگزار می‌شود؛ همچنین به دلیل زیاد بودن مسابقات، این رسلمنیا در ۲ شب برگزار شد، از این سال بود که رسلمنیاها در ۲ شب برگزار می‌شدند. در مسابقه اصلی شب اول این رویداد، آندرتیکر در آخرین مسابقه خود پیش از بازنشستگی، ای جی استایلز را شکست داد، مسابقه‌ای که تحسین هواداران و منتقدان را به همراه داشت. در شب دوم، براک لزنر از برنده رویال رامبل ۲۰۲۰، درو مکنتایر شکست خورد و مکنتایر، قهرمان کمربند دبلیودبلیوئی شد،[۱۰۴] مسابقه‌ای که با وجود آنکه هواداران از نتیجه آن راضی بودند، به دلیل وقت کم مسابقه به این موضوع معترض بودند. با وجود اینکه این رسلمنیا بدون تماشاگر بود و در مرکز تمرینات دبلیودبلیوئی برگزار شد، با ۹۶۷ میلیون بازدیدکننده آنلاین، پرمخاطب‌ترین رویداد دبلیودبلیوئی از این نظر شد.[۱۰۵][۱۰۶]

کووید-۱۹ و برگشت به تورهای زنده (۲۰۲۲-۲۰۲۰)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
در دوران کووید-۱۹، تماشاگران از طریق اینترنتی شوها را تماشا می‌کردند، دورانی که گاهی اوقات به نام «دوران تاندردوم» شناخته می‌شود.[۱۰۷][۱۰۸]

همه‌گیری جهانی کووید-۱۹ بر روی همه ورزش‌ها از جمله کشتی حرفه‌ای و شرکت دبلیودبلیوئی نیز اثر گذاشت؛ قسمت ۱۱ مارس ان‌اکس‌تی بدون حضور تماشاگران در مرکز تمرینات دبلیودبلیوئی در اورلاندو ضبط شد. یک روز بعد و به‌طور رسمی توسط دبلیودبلیوئی اعلام شد که تا اطلاع ثانوی، تمامی برنامه‌های هفتگی تلویزیونی‌اش (راو، اسمک‌دان و ان‌اکس‌تی) و پی پر ویوهایش را بدون حضور تماشاگران و فقط با کارکنان مورد نیاز در مرکز تمرینات دبلیودبلیوئی به صورت ضبط شده پخش خواهدکرد.[۱۰۹][۱۱۰] رویداد ان‌اکس‌تی تیک اور: در خانه شما که در ژوئن ۲۰۲۰ ضبط شده بود، با حضور تعداد بسیار اندکی از کارکنان به عنوان تماشاچی پخش شد.[۱۱۱]

پی‌بک ۲۰۲۰، آغاز دومین قهرمانی یونیورسال رومن رینز بود، رینز که به دلیل بیماری نزدیک به ۲ سال قبل، کمربند یونیورسال را واگذار کرده بود، توانست در این رویداد و با کمک پاول هیمن، کمربند خود را پس بگیرد؛ قهرمانی که منجر به شخصیت «رئیس قبیله» او شد.

یک ماه پس از بدون تماشاگر شدن برنامه‌ها، دبلیودبلیوئی برگشت پخش زنده برنامه‌ها را در ۱۳ آوریل ۲۰۲۰ اعلام کرد. دبلیودبلیوئی در بیانیه‌ای در این خصوص به وبسایت ای‌اس‌پی‌ان اعلام کرد:

ما معتقدیم اکنون مهم‌تر از همیشه است که مردم را از این روزهای سخت دور کنیم و باور داریم که برنامه‌های دبلیودبلیوئی، خانواده‌ها را دور هم جمع می‌کند و حس امید، عزم، اراده و استقامت را ایجاد می‌کند.[۱۱۲][۱۱۳]

متعاقباً گزارش شد که ران دسنتیس، فرماندار ایالت فلوریدا، دبلیودبلیوئی را یک تجارت حیاتی برای اقتصاد این ایالت تلقی کرده است و یک استثنا برای فرمان ماندن در خانه این ایالت برای کارمندان دبلیودبلیوئی قائل شده است تا بتوانند برای کل کشور، خدمت رسانی کنند.[۱۱۴][۱۱۵] این تصمیم با انتقاد رسانه‌ها مواجه شد و چندین رسانه اشاره کردند که اقدامات دسنتیس در همان روزی اتفاق افتاد که کمپین سیاسی طرفداران دونالد ترامپ به رهبری لیندا مک‌من که قبلاً بخشی از کابینه دولت ترامپ بود، متعهد شد ۱۸/۵ میلیون دلار در فلوریدا هزینه کند. همچنین در همان روز، وینس مک‌من به عنوان بخشی از یک گروه مشاوره که توسط ترامپ برای طراحی استراتژی برای راه‌اندازی مجدد اقتصاد ایالات متحده ایجاد شد، معرفی شد.[۱۱۶][۱۱۷][۱۱۸][۱۱۹]

۲ روز بعد و در ۱۵ آوریل، دبلیودبلیوئی اعلام کرد این شرکت مجموعه‌ای از اخراج‌ها را در به دلیل همه‌گیری و کاهش چشمگیر درآمدهای این شرکت اعلام کرد؛ از جمله فسخ قرارداد تعدادی از پرسنل از جمله کشتی‌گیران. مدیران شرکت همچنین حقوق خود را کاهش دادند و این شرکت ساخت و ساز در دفتر مرکزی جدید خود را حداقل به مدت شش ماه به حالت تعلیق درآورد.[۱۲۰] اخراج‌ها واکنش شدیدی را با در میان طرفداران و رسانه‌ها به همراه داشت؛ برخی با اشاره به حمایت دبلیودبلیوئی از کمپین نامزد حزب جمهوری‌خواه، دونالد ترامپ، به این اشاره کردند که شرکت می‌توانست آن پول را برای کمپین خرج نکند و پرسنل خود را نگه دارد؛ در حالی که برخی از طرفداران و هم چندین رسانه اشاره کردند که اخراج کارکنان دبلیودبلیوئی به دلیل تأثیر اقتصادی همه‌گیری ویروس کرونا ضروری است، همانگونه که دیگر شرکت‌ها، کارکنان خود را تعدیل کردند.[۱۲۱][۱۱۶]

از اوت ۲۰۲۰، دبلیودبلیوئی اعلام کرد که رویدادهای خود را با حضور تماشاگران به صورت اینترنتی در محلی که آن را «تاندردوم» خواند، برگزار می‌کند. تاندردوم اجازه می‌داد تا هواداران به‌طور مجازی برنامه‌ها را از طریق ۱۰۰۰ ال‌ای‌دی که به همدیگر در کل سالن وصل شده بود، تماشا کنند.[۱۲۲]

رسلمنیا ۳۷ در آوریل ۲۰۲۱، نخستین رویداد دبلیودبلیوئی شد که بیرون از تاندردوم و با حضور تماشاگران با فاصله‌گذاری اجتماعی در دو شب برگزار شد؛ رویدادی که در مجموع دو شب، ۵۱ هزار تماشاگر داشت.[۱۲۳] چند ماه بعد و با توجه به افزایش میزان واکسیناسیون در ایالات متحده، از شوی اسمک‌داون پیش از رویداد مانی این د بنک ۲۰۲۱، تمامی برنامه‌ها اعم از تلویزیونی و پی پر ویوها با حضور تماشاچیان برگزار شد.

پس از آنکه محدودیت‌های به وجود آمده بخاطر همه‌گیری در نیمه نخست سال ۲۰۲۱ به مرور برچیده شد، دبلیودبلیوئی روند تدریجی برگشت تماشاچیان را آغاز کرد. بابی لشلی که توانسته بود چندماه قبل قهرمان دبلیودبلیوئی شود، در شب اول رسلمنیا ۳۷ موفق به حفظ کمربند خود مقابل قهرمان سابق، درو مکنتایر شد. بیانکا بلر تبدیل به یکی از قدرتمندترین کشتی‌گیران زنان در این سال تبدیل شد، پس از آنکه توانست برنده رویال رامبل زنان ۲۰۲۱ شود و در شب اول رسلمنیا ۳۷، ساشا بنکس را شکست دهد و قهرمان زنان اسمک‌داون شود.[۱۲۴] همچنین در شوی اسمک‌دان ۳۰ آوریل ۲۰۲۱، دنیل برایان در مسابقه‌ای مقابل رومن رینز برای عنوان قهرمانی یونیورسال و در مسابقه‌ای بر سر «قهرمانی یا خروج از دبلیودبلیوئی» شکست خورد و دبلیودبلیوئی را ترک کرد.[۱۲۵] برند ان‌اکس‌تی دچار تحولات بسیاری شد و از سپتامبر ۲۰۲۱ مجدداً از برند سوم به برند آموزشی کشتی‌گیران جوان برگشت و نام شو به «ان‌اکس‌تی ۲٫۰» تغییر پیدا کرد.[۱۲۶]

در رسلمنیا ۳۸ در تگزاس که در ۲ شب برگزار می‌شد، پس از ۱۹ سال، استون کلد استیو آستین در زادگاه خود با کوین اونز مسابقه داد و پیروز شد، مسابقه‌ای که تحسین منتقدان و هواداران را به همراه داشت.[۱۲۷] در شب دوم و در مسابقه‌ای برای ادغام کمربندان قهرمانی دبلیودبلیوئی و یونیورسال، رومن رینز موفق به شکست براک لزنر شد و این دو کمربند قهرمانی را تحت نام «قهرمانی بلامنازع دبلیودبلیوئی یونیورسال» ادغام نمود.[۱۲۸] همچنین در رسلمنیا ۳۸، کودی رودز پس از چندین سال و ایجاد شرکت رقیبی به نام ای‌ئی‌دبلیو، از شرکتی که خود باعث ایجادش بود، جدا و به دبلیودبلیوئی برگشت و در نخستین مسابقه‌اش، سث رالینز را شکست داد؛ مسابقه‌ای که به ۲ مسابقه دیگر که اوج آنها در هل این ا سل بود، منجر شد. دبلیودبلیوئی در سال ۲۰۲۳، پوش دادن به کودی رودز و ریا ریپلی را آغاز کرد، این دو موفق شدند در مسابقه رویال رامبل پیروز شوند؛[۱۲۹] در شب اول رسلمنیا ۳۹، ریپلی موفق به شکست دادن شارلوت فلر شد و قهرمان زنان اسمک‌داون شد؛ اما در شب دوم، رودز از رومن رینز شکست خورد و نتوانست قهرمان جهان شود. همچنین طبق گفته دبلیودبلیوئی، رسلمنیا ۳۹ تبدیل به پردرآمدترین رویداد تاریخ دبلیودبلیوئی شد.[۱۳۰] در شب قهرمانان ۲۰۲۳، سث رالینز با شکست دادن ای جی استایلز، قهرمان کمربند جدید سنگین‌وزن جهان شد.[۱۳۱] در سپتامبر ۲۰۲۳، گونتر که قهرمان عنوان بین قاره ای بود، تبدیل به طولانی‌ترین قهرمان این کمربند در تاریخ دبلیودبلیوئی شد.[۱۳۲]

تغییر در رهبری شرکت (۲۰۲۳–۲۰۲۲)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
مدیرعامل و مدیر اجرایی پیشین دبلیودبلیوئی، استفانی مک‌من (سمت راست) در کنار همسرش، مدیر ارشد محتوا، تریپل اچ (سمت چپ)

در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۲، تحقیقاتی توسط هیئت مدیره دبلیودبلیوئی صورت گرفت که در آن، وینس مک‌من متهم شده بود که به یکی از کارکنان سابق، حق‌السکوت پرداخت کرده است. مک‌من به این دلیل مجبور شد که از سمت مدیرعاملی دبلیودبلیوئی کناره‌گیری کند و دخترش، استفانی، مدیرعامل موقت شرکت شد.[۱۳۳][۱۳۴] با وجود این تغییر، وینس در ابتدای شوی اسمک‌داون آن شب حاضر شد؛ مهم‌ترین نکته از صحبت او، استفاده از شعار دبلیودبلیوئی «گذشته، حال، همیشه و مهم‌تر از همه، با همدیگر» بود؛ بسیاری از رسانه‌ها این موضوع را مطرح کردند که وینس می‌خواست که مردم بدانند که او همچنان به‌طور غیرمستقیم در کارهای محتوایی دخالت دارد.[۱۳۵] یک ماه بعد و در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۲، وینس مک‌من در توییتی اعلام کرد:

در ۷۷ سالگی، زمان آن رسیده که بازنشسته شوم. هواداران دبلیودبلیوئی، ممنون. گذشته، حال، همیشه و با همدیگه.[۱۳۶]

با توجه به بازنشستگی وینس، استفانی مک‌من رسماً به عنوان مدیرعامل اعلام شد و او و نیک خان به‌طور مشترک به عنوان مدیرعامل اجرایی شرکت معرفی شدند.[۱۳۷] تریپل اچ به حوزه محتوایی دبلیودبلیوئی برگشت و مسئولیتش به عنوان رئیس حوزه استعدادهای دبلیودبلیوئی را حفظ کرد.[۱۳۸] گزارشگران دبلیودبلیوئی، بازنشستگی وینس مک‌من را نقطه‌ای تازه از تاریخ دبلیودبلیوئی عنوان کردند.[۱۳۹][۱۴۰][۱۴۱][۱۴۲][۱۴۳][۱۴۴][۱۴۵] سامر اسلم ۲۰۲۲ به نخستین پی پر ویوی دبلیودبلیوئی تحت مدیریت استفانی مک‌من و تریپل اچ تبدیل شد.[۱۴۶][۱۴۷]

در ۱۸ اوت ۲۰۲۲، شاون مایکلز به عنوان رئیس حوزه استعدادهای دبلیودبلیوئی و مسئول برند ان‌اکس‌تی انتخاب شد.[۱۴۸] در ۶ سپتامبر ۲۰۲۲، دبلیودبلیوئی اعلام کرد که تریپل اچ به مدیرارشد محتوا ترفیع پیدا کرده است.[۱۴۹]

ادغام با یو‌اف‌سی (۲۰۲۳-اکنون)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

تأسیس گروه تی‌کی‌او (۲۰۲۳)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در ژانویه ۲۰۲۳، وینس با گرفتن رضایت شاکیان، قصد خود را برای بازگشت به دبلیودبلیوئی برای مذاکرات حق پخش برنامه‌ها اعلام کرد؛ زیرا قرارداد رسانه‌ای دبلیودبلیوئی با شبکه فاکس و یواس‌ای نتورک در سال ۲۰۲۴ منقضی می‌شد.[۱۵۰] در همان ماه، جی‌پی‌مورگان برای مدیریت فروش احتمالی این شرکت استخدام شد. شرکت‌هایی که خواهان خرید دبلیودبلیوئی بودند، عبارت بودند از: فاکس کورپ و کامکست (مالک شبکه‌های فاکس و یواس‌ای نتورک)، شرکت والت دیزنی (مالک ای‌اس‌پی‌ان)، برادران وارنر دیسکاوری (پخش کننده برنامه‌های شرکت رقیب ای‌ئی‌دبلیو)، نتفلیکس، آمازون، اندیور (دبلیودبلیوئی پیش از این با این شرکت برای سرویس دبلیودبلیوئی نتورک همکاری کرده بود)، لیبرتی مدیا، آژانس هنرمندان خلاق و صندوق سرمایه‌گذاری عمومی عربستان سعودی (دبلیودبلیوئی یک قرارداد بلندمدت با وزارت ورزش عربستان امضا کرده بود تا سالانه یک پی‌پرویو در این کشور برگزار شود).[۱۵۱][۱۵۲]

در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۳ اعلام شد که استفانی مک‌من از ریاست دبلیودبلیوئی کنار رفته و وینس مک‌من به عنوان مدیرعامل اجرایی به دبلیودبلیوئی برگشت.[۱۵۳][۱۵۴]

نشان‌واره گروه تی‌کی‌او

در ۳ آوریل ۲۰۲۳، دبلیودبلیوئی و اندیور به یک توافق دست یافتند که در این توافق، دو شرکت دبلیودبلیوئی و زافا که شرکت مادر یواف‌سی است، با همدیگر ادغام شده و یک شرکت عمومی ایجاد شود و سهام این دو شرکت تحت نام «تی‌کی‌او» در بورس نیویورک به فروش برسد؛ این خبر در ۱۶ مه رسماً توسط سخنگوی اندیور تأیید شد و اعلام شد نام این شرکت جدید، «هلدینگ گروه تی‌کی‌او» خواهدبود. بر اساس این توافق، ارزش دبلیودبلیوئی ۹/۱ میلیارد دلار ذکر شده است؛ همچنین ۵۱ درصد سهام شرکت جدید متعلق به اندیور خواهدبود و سهام‌داران دبلیودبلیوئی، ۴۹ درصد سهام را در اختیار خواهندداشت که از این ۴۹ درصد، وینس مک‌من، شخصاً ۳۴٪ سهام را در اختیار خواهدداشت.[۱۵۵]با این ادغام، برای نخستین بار بیشترین مالکیت دبلیودبلیوئی در اختیار خانواده مک‌من نیست؛ کسانی که این شرکت را بنانهاده و به مدت ۷۰ سال اداره کردند.[۱۵۶]

در گروه تی‌کی‌او، وینس مک‌من به عنوان رئیس هیئت مدیره، آری امانوئل به عنوان مدیرعامل اجرایی، مارک شاپیرو به عنوان مدیرارشد محتوا فعالیت می‌کنند؛ همچنین دانا وایت به عنوان مدیر اجرایی یواف‌سی، نیک خان به عنوان رئیس دبلیودبلیوئی و تریپل اچ به عنوان مدیرارشد محتوای دبلیودبلیوئی فعالیت خواهندکرد. طبق اعلام بسیاری از خبرگزاری‌ها، انتظار نمی‌رود که امانوئل دخالتی در امور محتوایی دبلیودبلیوئی داشته باشد. همچنین وینس مک‌من به‌طور مادام‌العمر رئیس هیئت مدیره خواهدبود، دارای حق وتو در بعضی از امور شرکت است و به‌طور شخصی ۵ نفر از افرادی که دبلیودبلیوئی را در هیئت مدیره نمایندگی می‌کنند، انتخاب می‌کنند.[۱۵۷][۱۵۸][۱۵۹][۱۶۰]

امانوئل در صحبت‌هایش در مورد این ادغام گفت:

این ادغام سبب می‌شود که دو شرکت بزرگ در زمینه ورزش و سرگرمی در کنار همدیگر باشند و این کار، هم‌افزایی قابل توجهی ایجاد می‌کند.[۱۵۹]

مک‌من هم در این رابطه گفت:

کسب و کارهای خانوادگی باید به دلایل درستی تکامل یابند و با توجه به کار باورنکردنی ای که آری [امانوئل] و اندیور برای رشد نام تجاری یواف‌سی انجام داده‌اند - تقریباً دوبرابر کردن درآمد آن در طول هفت سال گذشته - و موفقیت عظیمی که قبلاً در شراکت با تیم آنها در تعدادی از سرمایه‌گذاری‌ها داشته‌ایم، من معتقدم که این بدون شک بهترین نتیجه برای سهامداران ما و سایر سهامداران است.[۱۵۹]

این ادغام در روز ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۳ رسماً صورت گرفت.[۱۶۱] پس از اعلام افراد حاضر در هیئت مدیره تی‌کی‌او در ۱۰ اوت ۲۰۲۳، تریپل اچ در هیئت مدیره جدید قرار نگرفت اما نقش خود را در این شرکت به‌عنوان مدیرارشد محتوای دبلیودبلیوئی حفظ خواهند کرد.[۱۶۲][۱۶۳]

در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۴، هیئت مدیره تی‌کی‌او از ۱۱ عضو به ۱۳ عضو افزایش یافت. همچنین، تغییراتی نیز در دبلیودبلیوئی به وجود آمد؛ از جمله انعقاد قرارداد رسانه‌ای با نتفلیکس برای پخش شوی راو در سال ۲۰۲۵ از این پلتفرم و اضافه شدن دوئین جانسون به هیئت مدیره و انتقال نام تجاری «د راک» به خود او.[۱۶۴][۱۶۵]

در ژانویه ۲۰۲۴، جنل گرانت، کارمند سابق دفتر مرکزی دبلیودبلیوئی بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ علیه دبلیودبلیوئی و همچنین تی‌کی‌او (به دلیل مالکیت این شرکت بر دبلیودبلیوئی) طرح دعوی کرد. گرانت مدعی شد که وینس مک‌من، رئیس فعلی هیئت مدیره تی‌کی‌او، او را وادار به رابطه جنسی کرده است و به همراه جان لورنایتس، از دیگر مدیران دبلیودبلیوئی و یک کشتی‌گیر دبلیودبلیوئی که سابقاً، مبارز یواف‌سی بود، بارها به او بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱، قاچاق و تجاوز جنسی کرده‌اند. گرانت مدعی شد که توسط مک‌من مورد «ظلم و ستم و تحقیر شدید» قرار گرفته است، از جمله اجابت مزاج در طول رابطه جنسی. گرانت اظهار داشت که مک‌من با او پیمان‌نامه عدم افشا منعقد کرده بود تا ۳ میلیون دلار به او پرداخت کند، اما پس از اینکه اتهامات اولیه سوء رفتار جنسی در همان سال شنیده می‌شد، تنها به پرداخت ۱ میلیون دلار اکتفا کرد. پس از این اتفاق، دادستان‌های فدرال، مک‌من را احضار کرده و پرونده مورد بحث را بررسی کرده‌اند. یک روز پس از گزارش (در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۴) وینس مک‌من از تی‌کی‌او استعفا داد. او در بیانیه‌ای گفت که این تصمیم به دلیل احترام به طرفداران دبلیودبلیوئی، گروه تی‌کی‌او و اعضای هیئت‌مدیره و سهامداران، شرکا و مؤسسات و همه کارمندان آن گرفته شده است.[۱۶۶]

دوران رنسانس (۲۰۲۴-اکنون)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
خوشحالی کودی رودز و سایر کشتی‌گیران پس از پیروزی رودز در شب دوم رسلمنیا ۴۰ و قهرمانی عنوان بلامنازع دبلیودبلیوئی

در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۴، دبلیودبلیوئی اعلام کرد که از ژانویه ۲۰۲۵، شوی راو از پلتفرم نتفلیکس پخش خواهد شد.[۱۶۷] در ۱ آوریل ۲۰۲۴، تریپل اچ اعلام کرد که دبلیودبلیوئی وارد «دوران جدیدی» شده است.[۱۶۸] در ۳ آوریل، کشتی‌گیر دبلیودبلیوئی، کودی رودز، اصطلاح «دوران رنسانس» را برای این دوره به‌کار برد.[۱۶۹] در رسلمنیا ۴۰، دبلیودبلیوئی از ویدئوپکیج شروع جدیدی پیش از آغاز این رویداد استفاده کرد. در شب اول رسلمنیا ۴۰، تریپل اچ خطاب به تماشاچیان حاضر گفت: «به عصر جدید خوش آمدید!».[۱۷۰] در شب دوم رسلمنیا نیز استفانی مک‌من، همسر تریپل‌اچ، این صحبت‌ها را تکرار و از آن به‌عنوان عصر «پال لوک» (نام واقعی تریپل اچ) نام برد.[۱۷۱] در مسابقه پایانی شب دوم این رویداد، کودی رودز با شکست دادن رومن رینز، به قهرمانی ۱۳۱۶ روزه او پایان داد و قهرمان عنوان قهرمانی بلامنازع دبلیودبلیوئی شد.[۱۷۲]

در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۴، دبلیودبلیوئی اعلام کرد که برنامه توسعه کشتی‌گیران مستقل خود را با نام برنامه مستقل دبلیودبلیوئی (به انگلیسی: WWE Independent Development (WWE ID)) راه‌اندازی کرد[۱۷۳] و چندی بعد، اعلام کرد که شوی ایوالو (به انگلیسی: WWE Evolve) که پیش‌تر نام شرکتی به همین نام بود که در زمان همه‌گیری کووید−۱۹ توسط دبلیودبلیوئی خریداری شده بود را باز می‌گرداند. هم‌چنین در این سال، دبلیودبلیوئی تبادل کشتی‌گیران گسترده‌ای را با تی‌ان‌ای آغاز کرد و کشتی‌گیران برند ان‌اکس‌تی و تی‌ان‌ای در برنامه‌های هر دو شرکت حاضر شدند. همکاری میان این دو شرکت رسما در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۵ به مدت چند سال اعلام شد.[۱۷۴][۱۷۵] همچنین تعدادی از کشتی‌گیران دبلیودبلیوئی در پروموشن‌های ژاپنی NOAH و ماریاگلد حضور پیدا کردند.[۱۷۶][۱۷۷] در ۱۹ آوریل ۲۰۲۵ و در جریان کیک‌آف شب اول رسلمنیا ۴۱، رسما اعلام شد که دبلیودبلیوئی، پروموشن مکزیکی AAA را به همراه شرکت سرگرمی و ورزشی مکزیکی Filip خریداری کرده است؛[۱۷۸][۱۷۹] این برای اولین بار از سال ۲۰۰۱ و پس از خرید دبلیوسی‌دبلیو است که دبلیودبلیوئی اقدام به خرید یک پروموشن کشتی حرفه‌ای به طور کامل می‌کند. این خرید در سه ماه سوم سال ۲۰۲۵ تکمیل شد.[۱۸۰]

قهرمانان کنونی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

رنگ‌های پس‌زمینه جدول، نشان‌دهنده برند فعلی کشتی‌گیر ذکر شده است.

به‌روزرسانی شده تا تاریخ ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶

برندهای اصلی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
راو
نام عنوان قهرمان(های) کنونی تعداد قهرمانی تاریخ قهرمانی روزهای قهرمانی مکان قهرمانی توضیحات یادکرد
قهرمانی سنگین‌وزن جهان رومن رینز ۱ ۱۹ آوریل ۲۰۲۶ ۱۷۹ پارادایس، نوادا با شکست دادن سی‌ام پانک در شب دوم رسلمنیا ۴۲، قهرمان شد. [۱۸۱]
قهرمانی جهانی زنان لیو مورگان ۴ ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶ ۵ نیواورلئان، لوئیزیانا با شکست دادن قهرمان پیشین، استفانی واکر و بکی لینچ در مسابقه سه‌نفره در مانی این د بنک، قهرمان شد. [۱۸۲]
قهرمانی بین قاره‌ای دبلیودبلیوئی چد گیبل ۱ ۲ اوت ۲۰۲۶ ۷۴ مینیاپولیس، مینه‌سوتا با شکست دادن پنتا در شب دوم سامراسلم، قهرمان شد. [۱۸۳]
قهرمانی زنان بین قاره‌ای دبلیودبلیوئی راکل رودریگز ۱ ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۶ ۸۰ اینگل‌وود، کالیفرنیا با شکست دادن سول روکا در راو، قهرمان شد. [۱۸۴]
قهرمانی تگ تیم جهان ویژن

(بران بریکر و آستین تئوری)

۲ ۶ ژوئیه ۲۰۲۶ ۱۰۱ رزمونت، ایلینوی با شکست دادن استریت پروفیتس (مانتز فورد و آنجلو داوکینز)‌ در راو، قهرمان شدند. [۱۸۵]
اسمک‌داون
نام عنوان قهرمان(های) کنونی تعداد قهرمانی تاریخ قهرمانی روزهای قهرمانی مکان قهرمانی توضیحات یادکرد
قهرمانی بلامنازع دبلیودبلیوئی سمی زین ۲ ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶ ۳۴ مکزیکوسیتی، مکزیک با شکست دادن سی‌ام پانک در اسمک‌داون، قهرمان شد. [۱۸۶]
قهرمانی زنان دبلیودبلیوئی چلسی گرین ۱ ۲ اوت ۲۰۲۶ ۷۴ مینیاپولیس، مینه‌سوتا با شکست دادن شارلوت فلر، جید کارگیل، لش لجند و تیفانی استراتون در مسابقه نردبانی پنج نفره در شب دوم سامراسلم، قهرمان شد. در آن زمان، گرین به دلیل مصدومیتی که برای قهرمان خطی، ریا ریپلی رخ داده بود، به عنوان قهرمان موقت شناخته می‌شد. با این حال، در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶، اگرچه دبلیودبلیوئی مستقیماً این موضوع را اعلام نکرد، تاریخچه رسمی عنوان قهرمانی اصلاح شد و دوران قهرمانی ریپلی در ۲ اوت به پایان رسیده و دوران قهرمانی گرین از همان تاریخ آغاز شده است. [۱۸۷][۱۸۸]
قهرمانی ایالات متحده تریک ویلیامز ۲ ۶ سپتامبر ۲۰۲۶ ۳۹ آتلانتا، جورجیا با شکست دادن برن کوربین در ساندی نایتز مین اونت، قهرمان شد. [۱۸۹]
قهرمانی زنان ایالات متحده جیسی جین ۱ ۱۴ اوت ۲۰۲۶ ۶۲ بوستون، ماساچوست با شکست دادن تیفانی استراتون در اسمک‌داون، قهرمان شد. [۱۹۰]
قهرمانی تگ تیم دبلیودبلیوئی

ام‌اف‌تی

(تاما تانگا و تالا تانگا)

۱

(۳ و ۱)

۱۴ اوت ۲۰۲۶ ۶۲ بوستون، ماساچوست با شکست دادن قهرمانان پیشین، دیمین پریست و آر-تروث و وار ریدرز (اریک و آیوار) در مسابقه تگ تیم سه‌جانبه در اسمک‌داون، قهرمان شدند. [۱۹۱]

عناوین مشترک

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

این عناوین قهرمانی در هر سه برند راو، اسمک‌داون و ان‌اکس‌تی قابل دفاع هستند.

مشترک
نام عنوان قهرمان(های) کنونی تعداد قهرمانی تاریخ قهرمانی روزهای قهرمانی مکان قهرمانی توضیحات یادکرد
قهرمانی سبک‌وزن جهان تریپل‌ای ری فینیکس ۲ ۳۰ مه ۲۰۲۶ ۱۳۸ مونتری، نوئوو لئون، مکزیک با شکست دادن لاردو کید در نوچه ده لوس گراندس، قهرمان شد.

در شوی دوشنبه‌شب راو به تاریخ ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶، فینیکس اعلام کرد که عنوان قهرمانی در همه برندهای با نام دبلیودبلیوئی و در هر برنامه‌ای قابل دفاع خواهد بود.

قهرمانی تگ تیم زنان دبلیودبلیوئی الکسا بلیس (در تصویر) و تیتوم پکسلی ۱

(۵ و ۱)

۹ اکتبر ۲۰۲۶ ۶ لافایت، لوئیزیانا با شکست دادن فیتال اینفلوئنس (فلن هنلی و لینی رید) در اسمک‌داون، قهرمان شدند. [۱۹۲]

برندهای آموزشی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

ان‌اکس‌تی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
ان‌اکس‌تی
نام عنوان قهرمان(های) کنونی تعداد قهرمانی تاریخ قهرمانی روزهای قهرمانی مکان قهرمانی توضیحات یادکرد
قهرمانی ان‌اکس‌تی گریسون والر ۱ ۳۰ اوت ۲۰۲۶ ۴۶ ادینبرگ، تگزاس با شکست دادن قهرمان پیشین، تونی دی‌آنجلو، کروز مونتانا و زیلا فاتو در هیت‌ویو، قهرمان شد. [۱۹۳]
قهرمانی زنان ان‌اکس‌تی کلانی جوردن ۱ ۳۰ اوت ۲۰۲۶ ۴۶ ادینبرگ، تگزاس با شکست دادن کندال گری در هیت‌ویو، قهرمان شد. [۱۹۴]
قهرمانی آمریکای شمالی ان‌اکس‌تی جکسون دریک ۱ ۳۰ اوت ۲۰۲۶ ۴۶ ادینبرگ، تگزاس با شکست دادن مایلز بورن در هیت‌ویو، قهرمان شد. [۱۹۵]
قهرمانی زنان آمریکای شمالی ان‌اکس‌تی زاریا ۱ ۹ ژوئن ۲۰۲۶ ۱۲۸ اورلاندو، فلوریدا با شکست دادن تیتوم پکسلی در ان‌اکس‌تی، قهرمان شد. [۱۹۶]
قهرمانی تگ تیم ان‌اکس‌تی ونیتی پراژکت

(برد بیلر و ریکی اسموکس)

۲ ۳۰ اوت ۲۰۲۶ ۴۶ ادینبرگ، تگزاس با شکست دادن مایلز بورن و تاویان هایتس در هیت‌ویو، قهرمان شدند. [۱۹۷]
ایوالو
نام عنوان قهرمان(های) کنونی تعداد قهرمانی تاریخ قهرمانی روزهای قهرمانی مکان قهرمانی توضیحات یادکرد
قهرمانی مردان ایوالو هارلم لویس ۱ ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۶ ۹۲ اورلاندو، فلوریدا با شکست دادن آرون رورک در ایوالو، قهرمان شد. [۲۹][۱۹۸]
قهرمانی زنان ایوالو نیکیتا لاینز ۱ ۲۴ ژوئن ۲۰۲۶ ۱۱۳ اورلاندو، فلوریدا با شکست دادن وندی چو در ایوالو: سکسشن ۳، قهرمان شد. [۱۱۶][۱۹۹]

برنامه مستقل دبلیودبلیوئی (WWE ID)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
برنامه مستقل
نام عنوان قهرمان(های) کنونی تعداد قهرمانی تاریخ قهرمانی روزهای قهرمانی مکان قهرمانی توضیحات یادکرد
قهرمانی دبلیودبلیوئی آی‌دی مکس آبرامز ۱ ۲۶ ژوئن ۲۰۲۶ ۱۱۱ آتلانتا، جورجیا با شکست دادن چز «استاربوی» هال در رویداد آی‌دی شوکیس پروموشن نایتمر فکتوری به تاریخ ۲۶ ژوئن ۲۰۲۶، قهرمان شد. [۲۰۰]
قهرمانی زنان دبلیودبلیوئی آی‌دی مانیکا مونرو ۱ ۳ اکتبر ۲۰۲۶ ۱۲ تگزاس سیتی، تگزاس با شکست دادن لینی لاک در رویداد رایز آو رسلینگ ریلیتی در پروموشن ریلیتی آو رسلینگ، قهرمان شد. [۲۰۱]

دبلیودبلیوئی بیشتر استعدادهای خود را تحت قراردادهای انحصاری به خدمت می‌گیرد؛ به این معنا که این استعدادها تنها می‌توانند در برنامه‌ها و رویدادهای دبلیودبلیوئی حضور داشته باشند یا به اجرای مسابقه بپردازند. آن‌ها اجازه ندارند برای پروموشن دیگری حضور پیدا کنند یا به اجرا بپردازند، مگر اینکه از پیش توافق‌های ویژه‌ای در این زمینه صورت گرفته باشد. دبلیودبلیوئی میزان دستمزد، مدت قرارداد، مزایا و سایر جزئیات قرارداد تمامی کشتی‌گیران خود را کاملا محرمانه نگه می‌دارد.[۲۰۲]

دبلیودبلیوئی کشتی‌گیران حرفه‌ای خود را به‌عنوان پیمانکاران مستقل طبقه‌بندی می‌کند، نه کارمند. مطالعه‌ای که توسط دانشکده حقوق دانشگاه لویی‌ویل انجام شده است، نشان داد که پس از اعمال آزمون ۲۰ عاملی خدمات درآمد داخلی (IRS)، ۱۶ عامل «به‌وضوح نشان می‌دهند که کشتی‌گیران کارمند هستند». بااین‌حال، در نتیجه طبقه‌بندی آن‌ها به‌عنوان پیمانکاران مستقل از سوی دبلیودبلیوئی، «کشتی‌گیران از مزایای بی‌شماری که در غیر این صورت مشمول آن‌ها می‌شدند، محروم می‌شوند».

در دسامبر ۲۰۲۱، دبلیودبلیوئی از قرارداد جدیدی برای جذب ورزشکارانی که در حال تحصیل در دانشگاه هستند رونمایی کرد. این قراردادها که توسط اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی تأیید شده‌اند و حقوق مربوط به نام، تصویر و مشابهت فرد را پوشش می‌دهند، از سوی دبلیودبلیوئی «توافق‌نامه‌های نسل بعدی» (Next in Line Agreements) نامیده می‌شوند.[۲۰۳]

سهام و حاکمیت شرکتی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در ۱۹ اکتبر ۱۹۹۹، دبلیودبلیواف که پیش‌تر تحت مالکیت شرکت مادر خود، تایتان اسپورتس، قرار داشت، عرضهٔ اولیهٔ سهام خود را به‌عنوان یک شرکت سهامی عام انجام داد و سهام آن در بورس اوراق بهادار نیویورک با ارزش اولیهٔ ۱۷۲٫۵ میلیون دلار معامله شد.[۲۰۴] این شرکت در بورس نیویورک با نماد معاملاتی WWE فعالیت می‌کرد.[۲۰۵]

این شرکت از طریق ارائه در کنفرانس‌های سرمایه‌گذاری و دیگر فعالیت‌های مرتبط با روابط با سرمایه‌گذاران، به‌طور فعال خود را به‌عنوان یک شرکت سهامی عام معرفی می‌کرد.[۲۰۶] در ژوئن ۲۰۰۳، شرکت پرداخت سود سهام خود را آغاز کرد و به ازای هر سهم ۰٫۰۴ دلار سود پرداخت کرد.[۲۰۷] در ژوئن ۲۰۱۱، شرکت میزان سود سهام خود را از ۰٫۳۶ دلار به ۰٫۱۲ دلار کاهش داد.[۲۰۸] در سال ۲۰۱۴، نگرانی‌ها دربارهٔ وضعیت و توانایی ادامهٔ فعالیت شرکت باعث نوسانات شدید در قیمت سهام آن شد.[۲۰۹]

در سپتامبر ۲۰۲۳، گروه اندیور، یواف‌سی و دبلیودبلیوئی یک شرکت سهامی عام جدید به نام گروه تی‌کی‌او تشکیل دادند. این شرکت جدید در ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۳ وارد بازار سهام شد و سهام آن در بورس اوراق بهادار نیویورک با نماد معاملاتی «TKO» عرضه شد.[۲۱۰][۲۱۱]

پس از نهایی شدن این معامله، اندیور مالک ۵۱ درصد از سهام گروه تی‌کی‌او شد و سهام‌داران دبلیودبلیوئی مالک ۴۹ درصد باقی‌مانده بودند. ارزش دبلیودبلیوئی در این معامله ۹٫۱ میلیارد دلار تعیین شد. این نخستین بار بود که کنترل اکثریت دبلیودبلیوئی در اختیار اعضای خانوادهٔ مک‌من نبود.[۲۱۲] آری امانوئل، مدیرعامل اندیور، به‌عنوان مدیرعامل تی‌کی‌او منصوب شد و مارک شاپیرو به‌عنوان رئیس و مدیر ارشد عملیاتی فعالیت خود را آغاز کرد؛ هر دو نفر همچنان سمت‌های مربوط به خود را در اندیور نیز حفظ کردند. یواف‌سی و دبلیودبلیوئی تحت مالکیت تی‌کی‌او همچنان به‌عنوان دو بخش مجزا به فعالیت خود ادامه دادند؛ دانا وایت مدیرعامل یواف‌سی و نیک خان پس از ادغام، رئیس دبلیودبلیوئی باقی ماندند.[۲۱۳] پاول لوک، مدیر بخش محتوای دبلیودبلیوئی، نیز در سمت خود باقی ماند.[۲۱۴]

شبکه دبلیودبلیوئی و قراردادهای پخش

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
تصویری از شوی راو در سال ۲۰۱۱

در ۲۴ فوریهٔ ۲۰۱۴، دبلیودبلیوئی سرویس پخش اشتراکی بر بستر اینترنت شبکه دبلیودبلیوئی را راه‌اندازی کرد.[۲۱۵][۲۱۶][۲۱۷] این سرویس که در ابتدا قرار بود به‌صورت یک شبکهٔ تلویزیونی پولی فعالیت کند،[۲۱۸][۲۱۹] تمامی رویدادهای تماشای پولی دبلیودبلیوئی، برنامه‌های تولیدشدهٔ اختصاصی، از جمله برنامه‌های مرتبط با مسابقات در رینگ، مستندها و برنامه‌های واقع‌نما دربارهٔ این پروموشن و تاریخچهٔ آن، و همچنین محتوای موجود در آرشیو دبلیودبلیوئی را ارائه می‌کرد. این آرشیو شامل رویدادهای کلاسیک تماشای پولی و قسمت‌های تلویزیونی دبلیودبلیوئی و سایر پروموشن‌هایی بود که این شرکت آن‌ها را خریداری کرده بود.[۲۲۰] این سرویس در ۲۷ ژانویهٔ ۲۰۱۵، کمتر از یک سال پس از راه‌اندازی، به یک میلیون مشترک رسید و دبلیودبلیوئی مدعی شد که این سرویس «سریع‌ترین سرویس اشتراکی دیجیتال در تاریخ» بوده است.[۲۲۱]

در ژانویهٔ ۲۰۲۱، دبلیودبلیوئی توافقی را با ان‌بی‌سی یونیورسال اعلام کرد که بر اساس آن، آرشیو و رویدادهای زندهٔ این شرکت از ۱۸ مارس ۲۰۲۱ (پیش از فست‌لین و رسلمنیا ۳۷)، به سرویس پخش زنده تازه‌راه‌اندازی‌شدهٔ پیکاک در ایالات متحده منتقل می‌شد. در نتیجه، روند تدریجی کنار گذاشته شدن شبکه دبلیودبلیوئی آغاز شد.[۲۲۲]

در ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۴، دبلیودبلیوئی از توافقی با نتفلیکس خبر داد که بر اساس آن، دبلیودبلیوئی راو از ژانویهٔ ۲۰۲۵ به‌صورت جهانی به این پلتفرم منتقل می‌شد. نتفلیکس همچنین حقوق بین‌المللی برنامه‌های هفتگی، رویدادهای زنده و محتوای آرشیوی دبلیودبلیوئی در خارج از ایالات متحده را به دست می‌آورد و با پایان یافتن قرارداد شبکه دبلیودبلیوئی و توافق‌های جداگانهٔ آن با سایر سرویس‌های استریم، جایگزین آن‌ها می‌شد.[۲۲۳][۲۲۴]

در ۶ اوت ۲۰۲۵، دبلیودبلیوئی از توافقی با ای‌اس‌پی‌ان خبر داد که بر اساس آن، این شرکت از سپتامبر ۲۰۲۵ حقوق پخش رویدادهای زندهٔ دبلیودبلیوئی در ایالات متحده را در اختیار می‌گرفت و جایگزین پیکاک می‌شد. این رویدادها از سرویس OTT با نام ای‌اس‌پی‌ان آنلیمیتد پخش می‌شوند و قرار است برخی از رویدادها نیز از شبکه‌های کابلی ای‌اس‌پی‌ان پخش شوند. ESPN پیش‌تر نیز با یواف‌سی، یکی دیگر از شرکت‌های زیرمجموعهٔ گروه تی‌کی‌او، قرارداد حقوق رسانه‌ای داشت که در سال ۲۰۲۶ با قراردادی با پارامونت جایگزین شد.[۲۲۵] این توافق شامل حقوق ایالات متحده برای محتوای آرشیوی دبلیودبلیوئی نمی‌شد،[۲۲۶][۲۲۷][۲۲۸] که بعداً در ژانویهٔ ۲۰۲۶ توسط نتفلیکس خریداری شد.[۲۲۹] در آوریل ۲۰۲۶، ESPN از توافقی برای اعطای مجوز فرعی به سی‌دابلیو خبر داد که بر اساس آن، ESPN تمامی برنامه‌های سی‌دابلیو اسپورتس را ارائه می‌کند؛ این توافق شامل دبلیودبلیوئی ان‌اکس‌تی و رویدادهای زندهٔ این برند نیز می‌شود.[۲۳۰][۲۳۱][۲۳۲]

نام برنامه نخستین پخش شبکه(ها) توضیحات
دبلیودبلیوئی راو ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۹۳–اکنون نتفلیکس یکی از دو برنامهٔ اصلی دبلیودبلیوئی

دوشنبه‌ها در ایالات متحده از نتفلیکس پخش می‌شود.

دبلیودبلیوئی اسمک‌داون ۲۹ آوریل ۱۹۹۹–اکنون یواس‌ای نتورک یکی از دو برنامهٔ اصلی دبلیودبلیوئی

آدینه‌ها در ایالات متحده از یواس‌ای نتورک پخش می‌شود.

دبلیودبلیوئی ان‌اکس‌تی ۲۳ فوریهٔ ۲۰۱۰–اکنون سی‌دابلیو یکی از دو برنامهٔ توسعه‌ای کشتی دبلیودبلیوئی

سه‌شنبه‌ها در ایالات متحده از سی‌دابلیو پخش می‌شود.

دبلیودبلیوئی ایوالو ۵ مارس ۲۰۲۵–اکنون توبی یکی از دو برنامهٔ توسعه‌ای کشتی دبلیودبلیوئی

چهارشنبه‌ها در ایالات متحده از توبی پخش می‌شود.

لوچا لیبره ای‌ای‌ای ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶–اکنون یوتیوب برنامهٔ اصلی زیرمجموعهٔ مکزیکی دبلیودبلیوئی، لوچا لیبره ای‌ای‌ای ورلدواید

شنبه‌ها در ایالات متحده از یوتیوب پخش می‌شود.

دبلیودبلیوئی مین اونت ۳ اکتبر ۲۰۱۲–اکنون یوتیوب برنامه‌ای مکمل برای دبلیودبلیوئی راو و دبلیودبلیوئی اسمک‌داون

پنجشنبه‌ها در ایالات متحده از یوتیوب پخش می‌شود.

دبلیودبلیوئی ال‌اف‌جی ۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۵–اکنون ای‌اند‌ئی برنامهٔ واقع‌نمای رقابتی دبلیودبلیوئی

به‌صورت فصلی در ایالات متحده از ای‌اند‌ئی پخش می‌شود.

ستردی نایتز مین اونت ۱۱ مه ۱۹۸۵–اکنون پیکاک ویژه‌برنامه‌های فصلی تلویزیونی پخش زنده که در برخی شنبه‌ها در ایالات متحده از پیکاک پخش می‌شوند.
رویدادهای زنده ویژه ۳۱ مارس ۱۹۸۵–اکنون ای‌اس‌پی‌ان

نتفلیکس سی‌دابلیو

رویدادهای بزرگ مستقل که ماهانه در ایالات متحده از ای‌اس‌پی‌ان (برندهای اصلی) و سی‌دابلیو (ان‌اکس‌تی) و در سایر کشورها از نتفلیکس پخش می‌شوند. دبلیودبلیوئی پیش‌تر از عناوین پی‌پرویو و رویدادهای شبکه دبلیودبلیوئی برای این رویدادها استفاده می‌کرد.

دبلیودبلیوئی از اصطلاحات خاص مختلفی برای تبلیغ محصول خود استفاده می‌کند، مانند توصیف صنعت کشتی حرفه‌ای به عنوان «سرگرمی ورزشی» که این توصیف به‌خصوص در زمان مدیریت وینس مک‌من مورد استفاده قرار می‌گرفت. دبلیودبلیوئی برای کمربندهای قهرمانی خود از توصیف «عنوان قهرمانی» به جای کمربند استفاده می‌کند. آنها از طرفداران خود در شوهای راو و اسمک‌داون به عنوان «دبلیودبلیوئی یونیورس» یاد می‌کنند، در حالی که برای ان‌اکس‌تی، آنها به عنوان «ان‌اکس‌تی یونیورس» نیز شناخته می‌شوند. کشتی گیران دو برند راو و اسمک‌داون «سوپراستارهای دبلیودبلیوئی» نامیده می‌شوند، در حالی که کشتی گیران ان‌اکس‌تی به عنوان «سوپراستارهای ان‌اکس‌تی» معرفی می‌شوند. کشتی گیران بازنشسته به عنوان «افسانه‌های دبلیودبلیوئی» توصیف می‌شوند، اما کسانی که به تالار مشاهیر دبلیودبلیوئی راه یافته‌اند، «هال آف فِیمِر»، یعنی عضو تالار مشاهیر نامیده می‌شوند.[۲۳۳]

سیاست شرکت درمورد مواد ممنوعه

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

«برنامه سلامتی استعدادهای دبلیودبلیوئی» یک برنامه جامع غربالگری مواد مخدر، الکل و قلب است که در فوریه ۲۰۰۶، سه ماه پس از مرگ ناگهانی یکی از برجسته‌ترین و محبوب‌ترین کشتی گیران آنها، ادی گررو، که در ۳۸ سالگی درگذشت، آغاز شد. قبل از ایجاد برنامه سلامتی استعدادها، شرکت مادر دبلیودبلیوئی (در آن زمان دبلیودبلیواف) یعنی تایتان اسپورتز، یک سیاست تست دارو در خانه داشت که از سال ۱۹۸۷ تا زمانی که در سال ۱۹۹۶ لغو شد، وجود داشت.[۲۳۴] برنامه سلامتی، تحت رهنمودهای خط مشی آزمایش سوء مصرف مواد و مواد مخدر، آزمایش‌هایی را برای استفاده تفریحی و سوء استفاده از داروهای تجویزی، از جمله استروئیدهای آنابولیک انجام می‌دهد. از طریق برنامه سلامتی، کشتی گیران نیز سالانه برای مشکلات قلبی از قبل موجود یا در حال توسعه آزمایش می‌شوند. طبق مفاد این برنامه، تمام استعدادهای «تحت قرارداد با دبلیودبلیوئی که به‌طور منظم خدمات درون رینگ را به عنوان یک سرگرم‌کننده ورزشی حرفه ای انجام می‌دهند» بایستی تحت آزمایش قرار گیرند، با این حال، مجریان پاره وقت از این برنامه معاف هستند.[۲۳۵] در سال ۲۰۱۰، استفاده از شل‌کننده‌های عضلانی نیز در دبلیودبلیوئی ممنوع شد.[۲۳۶]

دبلیودبلیوئی در طول حیات خود شاهد کشتی‌گیران و ستاره‌های زیادی بوده که هر کدام در دوران خود باعث جذب بیننده و جذاب‌تر شدن مسابقات و افزایش درآمد این شرکت شده‌اند و حتی پس از بازنشستگی نیز با این شرکت، قرارداد مخصوص اسطوره‌ها امضاء کرده‌اند.

از این افراد می‌توان به آندرتیکر، د راک، شاون مایکلز، ریک فلر، رودی پایپر، میک فولی، تریپل اچ، رندی سوج، استون کلد استیو آستین، کین، هالک هوگان، گلدبرگ، آندره د جاینت، ادی گررو، برت هارت، بیگ شو، ری میستریو، اج، کریس جریکو، باتیستا، رندی اورتن، جان سینا، کریسچن، شیمس و سی‌ام پانک اشاره کرد.

پرافتخارترین کشتی‌گیران دبلیودبلیوئی بر اساس عناوین جهانی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
نخستین قهرمان جهان در دبلیودبلیوئی، بادی راجرز، که در سال ۱۹۶۳ قهرمان کمربند سنگین‌وزن جهانی WWWF شد؛ کمربندی که امروزه آن را با نام قهرمانی دبلیودبلیوئی می‌شناسیم.

از زمانی که CWC از ان‌دبلیوآ جدا و WWWF به وجود آمد و بعد از تغییر نام به دبلیودبلیواف و دبلیودبلیوئی، این شرکت چندین کمربند قهرمانی جهانی برای مردان داشته است. نخستین کمربند جهانی دبلیودبلیوئی در سال ۱۹۶۳ با نام «قهرمانی سنگین‌وزن جهانی دبلیودبلیودبلیواف» ایجاد شد، کمربندی که اکنون آن را با نام قهرمانی دبلیودبلیوئی می‌شناسیم و قدیمی‌ترین کمربند جهانی این شرکت است. وقتی‌که تفکیک برندها در دبلیودبلیوئی رخ داد (۲۰۱۱–۲۰۱۲، ۲۰۱۶-اکنون) کمربند قهرمانی جهانی جدیدی برای برندی که فاقد کمربند جهانی بود ایجاد شده است. دبلیودبلیوئی اکنون دو کمربند جهانی دارد؛ قهرمانی بلامنازع دبلیودبلیوئی در برند اسمک‌داون و قهرمانی سنگین‌وزن جهان در برند راو.

در تعداد قهرمانی‌های جدول پایین، ممکن است کمربندهایی که در کمپانی‌های دیگر بودند را به عنوان قهرمانی‌های کشتی‌گیر حساب کند یا نکند؛ مثل قهرمانی سنگین‌وزن جهان ان‌دبلیوآ که برای دبلیودبلیوئی نیست اما این شرکت، این کمربند، قهرمانی‌های آن تا پیش از سال ۱۹۹۴ را در تعداد قهرمانی‌های جهانی کشتی‌گیران محسوب می‌کند.

لیست عناوین قهرمانی جهانی در دبلیودبلیوئی
ردیف نام عنوان قهرمانی سال‌های فعال وضعیت
۱ قهرمانی دبلیودبلیوئی ۱۹۶۳-اکنون فعال؛ از رسلمنیا ۴۰ بدین‌سو با نام قهرمانی بلامنازع دبلیودبلیوئی.
۲ قهرمانی دبلیوسی‌دبلیو ۱۹۹۱–۲۰۰۱

(در سال ۲۰۰۱ به مالکیت دبلیودبلیواف رسید)

غیرفعال؛ ادغام شده با قهرمانی دبلیودبلیوئی.
۳ قهرمانی ای‌سی‌دبلیو ۱۹۹۴–۲۰۰۱، ۲۰۰۶–۲۰۰۷

(در سال ۲۰۰۳ به مالکیت دبلیودبلیوئی رسید)

غیرفعال
۴ قهرمانی سنگین‌وزن جهان

نسخه قدیمی

۲۰۰۲-۲۰۱۳ غیرفعال؛ ادغام شده با قهرمانی دبلیودبلیوئی.
۵ قهرمانی یونیورسال ۲۰۱۶−۲۰۲۴ غیرفعال؛ ادغام شده با قهرمانی دبلیودبلیوئی.
۶ قهرمانی سنگین‌وزن جهان

نسخه کنونی

۲۰۲۳-اکنون فعال
بیشترین قهرمانی جهانی در دبلیودبلیوئی
رتبه نام کشتی‌گیر عناوین قهرمانی تعداد قهرمانی اطلاعات
۱ جان سینا ۱۷ قهرمانی دبلیودبلیوئی در دوازدهمین قهرمانی او، با نام قهرمانی سنگین‌وزن دبلیودبلیوئی و در چهاردهمین دوره با نام قهرمانی بلامنازع دبلیودبلیوئی شناخته می‌شد.
۲ ریک فلر
  • قهرمانی سنگین‌وزن جهان ان‌دبلیوآ (۸ بار)
  • قهرمانی سنگین‌وزن دبلیوسی‌دبلیو (۶ بار)
  • قهرمانی دبلیودبلیوئی (۲ بار)
۱۶ دبلیودبلیوئی و حتی پروموشن‌های دیگر، فلر را به عنوان ۱۶ بار قهرمان جهان معرفی می‌کند؛ اما خود فلر می‌گوید که ۲۱ بار قهرمان جهان شده است. همچنین بعضی از منابع می‌گویند او ۱۸ بار قهرمان شده است. دلیل این اختلاف این است که ان‌دبلیوآ می‌گوید او ۹ بار قهرمان کمربند جهانی شرکتش شده است ولی دبلیودبلیوئی تنها ۸ قهرمانی او را لحاظ می‌کند. دبلیوسی‌دبلیو او را ۸ بار قهرمان این شرکت معرفی می‌کرد، در حالی‌که از نظر دبلیودبلیواف او را ۶ بار قهرمان در این شرکت لحاظ می‌کند؛ به‌گونه‌ای که قهرمانی اول او در دبلیوسی‌دبلیو را به عنوان ادامه قهرمانی‌اش در ان‌دبلیوآ و دو قهرمانی «کمربند قهرمانی بین‌الملل دبلیوسی‌دبلیو» را احتساب نمی‌کند. همچنین در دو بار قهرمانی او در دبلیودبلیوئی، کمربند با نام قهرمانی سنگین‌وزن دبلیودبلیواف شناخته می‌شد.[۲۳۷][۲۳۸]
۳ تریپل اچ ۱۴ در قهرمانی اول دبلیودبلیوئی او، کمربند با نام قهرمانی دبلیودبلیواف شناخته می‌شد. قهرمانی پنجم او نیز با نام قهرمانی بی‌چون و چرای دبلیودبلیواف و قهرمانی نهم او، با نام قهرمانی سنگین‌وزن جهان دبلیودبلیوئی شناخته می‌شد. همچنین تریپل اچ نخستین قهرمان کمربند قدیمی سنگین‌وزن جهان است که او را به نخستین فردی در دبلیودبلیوئی تبدیل می‌کند که توانسته است قهرمان کمربندهای دبلیودبلیوئی/اف و سنگین‌وزن جهان شود.
رندی اورتن اورتن در ۲۴ سالگی موفق به قهرمانی سنگین‌وزن جهان شد و تبدیل به جوان‌ترین قهرمان سنگین‌وزن و در کل دبلیودبلیوئی تبدیل شد. او همچنین آخرین قهرمان کمربند سنگین‌وزن قدیم بود و آن را با قهرمانی دبلیودبلیوئی ادغام کرد؛ این اتفاق باعث شد قهرمانی هشتم دبلیودبلیوئی او، کمربند با نام قهرمانی سنگین‌وزن جهانی دبلیودبلیوئی شناخته شود؛ در دوره نهم به بعد، کمربند مجدداً به نام قهرمانی دبلیودبلیوئی بازگشت.
۵ هالک هوگان ۱۲ در اولین قهرمانی دبلیودبلیوئی او، کمربند با نام قهرمانی سنگین‌وزن جهان دبلیودبلیواف شناخته می‌شد. در ششمین قهرمانی دبلیودبلیوئی او، کمربند با نام قهرمانی بی‌چون و چرای دبلیودبلیوئی/اف شناخته می‌شد. دبلیودبلیوئی تک قهرمانی جهانی او در کمپانی ژاپنی ان‌جی‌پی‌دبلیو را محاسبه نمی‌کند.
۶ اج ۱۱
۷ براک لزنر ۱۰ زمانیکه لزنر برای اولین بار قهرمان دبلیودبلیوئی شد، کمربند با نام قهرمانی بی‌چون و چرای دبلیودبلیوئی شناخته می‌شد و بعداً به قهرمانی دبلیودبلیوئی تغییر نام داد. نام کمربند قهرمانی دبلیودبلیوئی در چهارمین دوره او، قهرمانی سنگین‌وزن دبلیودبلیوئی بود. لزنر همچنین جوان‌ترین قهرمان دبلیودبلیوئی است. همچنین او بیشترین قهرمانی یونیورسال را دارد و اولین فردی است که توانسته قهرمان دو کمربند دبلیودبلیوئی و یونیورسال شود. دبلیودبلیوئی تک قهرمانی جهانی او در کمپانی ژاپنی ان‌جی‌پی‌دبلیو را محاسبه نمی‌کند.
د راک در اولین قهرمانی دبلیودبلیوئی او، کمربند با نام قهرمانی دبلیودبلیواف و در هفتمین قهرمانی، با نام قهرمانی بی‌قید و شرط دبلیودبلیوئی شناخته می‌شد. در دومین قهرمانی دبلیوسی‌دبلیو او، کمربند به صورت ساده با نام قهرمانی جهان شناخته می‌شد.
۹ استینگ
  • قهرمانی سنگین‌وزن جهان ان‌دبلیوآ (۲ بار)
  • قهرمانی دبلیوسی‌دبلیو (۸ بار)
۹ دو قهرمانی دبلیوسی‌دبلیو او، کمربند دیگری با نام قهرمانی بین‌الملل دبلیوسی‌دبلیو وجود داشت (این کمربند تنها در سال ۱۹۹۳ فعال بود). دبلیودبلیوئی، ۴ قهرمانی جهانی او در تی‌ان‌اِی را محاسبه نمی‌کند.
۱۰ هارلی ریس
  • قهرمانی سنگین‌وزن جهان ان‌دبلیوآ (۸ بار)
۸
سی‌ام پانک پانک تنها کشتی‌گیری است که توانسته قهرمان نسخه قدیمی و کنونی عنوان سنگین‌وزن جهان شود. دبلیودبلیوئی، یک دوره قهرمانی ای‌سی‌دبلیو او که در دوره دبلیودبلیوئی رخ داده، یک دوره قهرمانی او در رینگ آو آنر و ۲ دوره قهرمانی‌اش در ای‌ئی‌دبلیو را محاسبه نمی‌کند.
۱۲ برت هارت ۷ در هر ۵ قهرمانی دبلیودبلیوئی او، کمربند با نام قهرمانی سنگین‌وزن دبلیودبلیواف شناخته می‌شد.
آندرتیکر در دو قهرمانی دبلیودبلیوئی اول او، کمربند با نام قهرمانی سنگین‌وزن دبلیودبلیواف و در قهرمانی سوم او، با نام قهرمانی دبلیودبلیواف و در قهرمانی چهارم او، با نام قهرمانی بی‌چون و چرای دبلیودبلیوئی شناخته می‌شد.
بیگ شو در قهرمانی اول دبلیودبلیوئی او، کمربند با نام قهرمانی دبلیودبلیواف شناخته می‌شد. در تک قهرمانی ای‌سی‌دبلیو او، کمربند با نام قهرمانی جهانی ای‌سی‌دبلیو شناخته می‌شد. بیگ شو تنها فردی است که توانسته قهرمان هر ۴ کمربند شود.
رومن رینز در ۳ قهرمانی دبلیودبلیوئی اول او، کمربند با نام قهرمانی سنگین‌وزن جهان دبلیودبلیوئی شناخته می‌شد. رینز تنها فردی است که توانسته دو قهرمانی دبلیودبلیوئی و یونیورسال را با هم نگه دارد.
۱۶ کرت انگل ۶ در ۲ قهرمانی دبلیودبلیوئی اول او، کمربند با نام قهرمانی دبلیودبلیواف شناخته می‌شد. دبلیودبلیوئی، تک قهرمانی جهانی او در ان‌جی‌پی‌دبلیو و ۶ قهرمانی جهانی در تی‌ان‌ای را محاسبه نمی‌کند.
رندی سوج در هر دو قهرمانی دبلیودبلیوئی او، کمربند با نام قهرمانی سنگین‌وزن جهان دبلیودبلیواف شناخته می‌شد.
استون کلد استیو آستین در هر ۶ قهرمانی دبلیودبلیوئی او، کمربند با نام قهرمانی دبلیودبلیواف شناخته می‌شد.
بوکرتی
کریس جریکو در دومین قهرمانی دبلیوسی‌دبلیو او، کمربند به صورت ساده با نام قهرمانی جهان شناخته می‌شد. همچنین جریکو آخرین قهرمان دبلیوسی‌دبلیو بود و آن را با قهرمانی دبلیودبلیواف ادغام کرد؛ این اتفاق باعث شد تک قهرمانی دبلیودبلیوئی او با نام قهرمانی بی چون و چرای دبلیودبلیواف شناخته شود. دبلیودبلیوئی، تک قهرمانی جهانی ای‌ئی‌دبلیو و رینگ آو آنر او را محاسبه نمی‌کند.
باتیستا
کوین نش در تک قهرمانی دبلیودبلیوئی او، کمربند با نام قهرمانی سنگین‌وزن دبلیودبلیواف شناخته می‌شد.
سث رالینز در هر ۲ قهرمانی دبلیودبلیوئی او، کمربند با نام قهرمانی سنگین‌وزن جهان دبلیودبلیوئی شناخته می‌شد. رالینز نخستین قهرمان سنگین‌وزن جدید جهان است. دبلیودبلیوئی، تک قهرمانی او در رینگ آو آنر را محاسبه نمی‌کند.
۲۴ دنیل برایان ۵ در سومین قهرمانی دبلیودبلیوئی او، کمربند با نام قهرمانی سنگین‌وزن دبلیودبلیوئی شناخته می‌شد. دبلیودبلیوئی، تک قهرمانی او در رینگ آو آنر و تک قهرمانی‌اش در ای‌ئی‌دبلیو را محاسبه نمی‌کند.
سندمن
  • قهرمانی ای‌سی‌دبلیو (۵ بار)
دبلیودبلیوئی، هیچ‌کدام از تغییرات قهرمانی ای‌سی‌دبلیو تا سال ۱۹۹۴ را به رسمیت نمی‌شناسد؛ با این حال سندمن را به‌عنوان قهرمان ۵ دوره جهان به رسمیت می‌شناسد.
مولای افسانه‌ای، اولین قهرمان زنان دبلیودبلیوئی، که به عنوان طولانی‌ترین قهرمان زنان دوران نیز شناخته می‌شود. او از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۸۴ قهرمان عنوان زنان دبلیودبلیواف را در اختیار داشت؛ زمانی که در ابتدا کمربند با نام قهرمانی زنان ان‌دبلیوآ شناخته می‌شد.

دبلیودبلیوئی از سال ۱۹۸۳ و زمانی که عنوان قهرمانی تگ تیم زنان دبلیودبلیواف را ایجاد کرد، به جز دو دوره موقت در دهه ۱۹۹۰، همواره عنوان قهرمانی زنان داشته است. در سال ۱۹۸۴، دبلیودبلیوئی با خریداری حق کمربند قهرمانی زنان ان‌دبلیوآ و تغییر نام آن به قهرمانی زنان دبلیودبلیواف، نخستین عنوان قهرمانی جهانی زنان خود را ایجاد کرد. اگرچه تاریخچه این عنوان به پیش از ایجاد این شرکت برمی‌گشت، اما دبلیودبلیوئی مدعی اعتبار دوره‌های قهرمانی از ۱۹۵۶ به بعد بود. وقتی‌که تفکیک برندها در دبلیودبلیوئی رخ داد (۲۰۱۱–۲۰۱۲، ۲۰۱۶-اکنون) کمربند قهرمانی جهانی جدیدی برای برندی که فاقد کمربند جهانی بود ایجاد شده است. دبلیودبلیوئی اکنون دو کمربند جهانی دارد؛ قهرمانی زنان دبلیودبلیوئی در برند اسمک‌داون و قهرمانی جهانی زنان در برند راو.

لیست عناوین قهرمانی جهانی زنان در دبلیودبلیوئی
ردیف نام عنوان قهرمانی سال‌های فعال وضعیت
۱ قهرمانی زنان دبلیودبلیوئی

نسخه قدیمی

۱۹۵۶-۲۰۱۰ غیرفعال؛ ادغام شده با قهرمانی دیواز دبلیودبلیوئی.
۲ قهرمانی دیواز دبلیودبلیوئی ۲۰۰۸-۲۰۱۶ غیرفعال؛ جایگزین شده با قهرمانی زنان دبلیودبلیوئی (نسخه کنونی)
۳ قهرمانی زنان دبلیودبلیوئی

نسخه کنونی

۲۰۱۶-اکنون فعال
۴ قهرمانی جهانی زنان ۲۰۱۶-اکنون فعال
بیشترین قهرمانی زنان در دبلیودبلیوئی
رتبه نام کشتی‌گیر عناوین قهرمانی تعداد قهرمانی اطلاعات
۱ شارلوت فلر ۱۴ فلر آخرین قهرمان عنوان دیواز و نخستین قهرمان عنوان قهرمانی زنان دبلیودبلیوئی بود که بعد به قهرمانی زنان راو تغییر نام داد و در دوره‌های دوم تا ششم قهرمانی‌اش، عنوان با این نام شناخته می‌شد؛ هم‌چنین در هر ۷ دوره قهرمانی زنان جهان او، عنوان با نام قهرمانی زنان اسمک‌داون شناخته می‌شد.
۲ بکی لینچ ۷ در چهار دوره نخست قهرمانی زنان جهان او، کمربند با نام قهرمانی زنان اسمک‌داون شناخته می‌شد. همچنین در هر ۲ دوره قهرمانی زنان دبلیودبلیوئی‌اش، کمربند با نام قهرمانی زنان راو شناخته می‌شد.
تریش استراتوس در اولین دوره قهرمانی‌اش، کمربند با نام قهرمانی زنان دبلیودبلیواف شناخته می‌شد.
۴ ساشا بنکس ۶ در دوره‌های دوم تا پنجم قهرمانی زنان دبلیودبلیوئی او، کمربند با نام قهرمانی زنان راو شناخته می‌شد. همچنین در تک دوره قهرمانی جهانی زنان، کمربند با نام قهرمانی زنان اسمک‌داون شناخته می‌شد.
میکی جیمز دبلیودبلیوئی، ۶ بار قهرمانی جهانی او در تی‌ان‌ای را محاسبه نمی‌کند.
۶ الکسا بلیس ۵ در هر ۳ دوره قهرمانی زنان دبلیودبلیوئی او، کمربند با نام قهرمانی زنان راو شناخته می‌شد. همچنین در هر ۲ دوره قهرمانی جهانی زنان او، کمربند با نام قهرمانی زنان اسمک‌داون شناخته می‌شد.
ملینا
۸ بیلی ۴ در دوره اول قهرمانی زنان دبلیودبلیوئی‌اش، کمربند با نام قهرمانی زنان راو شناخته می‌شد. همچنین در هر ۲ دوره قهرمانی جهانی زنان او، کمربند با نام قهرمانی زنان اسمک‌داون شناخته می شد.
آسکا در دو دوره اول و اواسط دوره سوم قهرمانی زنان دبلیودبلیوئی او، کمربند با نام قهرمانی زنان راو شناخته می‌شد. همچنین در تک دوره قهرمانی جهانی زنان او، کمربند با نام قهرمانی زنان اسمک‌داون شناخته می‌شد.
ریا ریپلی در اولین دوره قهرمانی زنان دبلیودبلیوئی او، کمربند با نام قهرمانی زنان راو شناخته می‌شد.
لیو مورگان در اولین دوره قهرمانی جهانی زنان او، عنوان با نام قهرمانی زنان اسمک‌داون شناخته می‌شد.
بث فینیکس
لیتا
میشل مک‌کول
مولای افسانه‌ای مولای افسانه‌ای، در اصل ۸ بار قهرمان عنوان زنان دبلیودبلیوئی بود که آن زمان با نام قهرمانی زنان دبلیودبلیواف شناخته می‌شد. او نخستین بار زمانی این عنوان قهرمانی را به دست آورد که با نام قهرمانی جهانی زنان ان‌دبلیوآ شناخته می‌شد. این عنوان در سال ۱۹۸۴، پس از آنکه دبلیودبلیواف حق مالکیت آن را خریداری کرد، به قهرمانی زنان دبلیودبلیواف تغییرنام داد و در دوره‌های بعدی قهرمانی مولاه نیز با همین نام شناخته می‌شد. با این حال، دبلیودبلیوئی تنها ۴ دوره از قهرمانی‌های مولاه را به رسمیت می‌شناسد، زیرا تغییرات عنوان قهرمانی جهانی زنان ان‌دبلیوآ در فاصله سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۸۴ را به رسمیت نمی‌شناسد.

جستارهای وابسته

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

یادداشت‌ها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ در آن زمان، معمولاً مسابقات بر سر عنوان قهرمانی، مسابقه Two Out Of Three Falls بود؛ یعنی برنده ۲ مسابقه از ۳ مسابقه به عنوان پیروز شناخته می‌شد.
  1. ↑ "Stephanie McMahon Explains "Sports Entertainment" Was Created For Advertisers | Fightful News". www.fightful.com. May 2018. Archived from the original on April 2, 2019. Retrieved November 16, 2025.
  2. 1 2 Krugman 2009, p. 11.
  3. 1 2 "TKO Reports Fourth Quarter and Full Year 2025 Results" (PDF). TKO Group Holdings, Inc. February 25, 2026. Retrieved February 25, 2026.
  4. ↑ "AMENDMENT NO. 2 TO FORM S-4 REGISTRATION STATEMENT". U.S. Securities and Exchange Commission. August 10, 2023. p. 1. Archived from the original on June 23, 2024. Retrieved September 12, 2023. ...with WWE surviving the merger as a direct, wholly owned subsidiary of [TKO Group Holdings]
  5. ↑ "SCHEDULE 14C INFORMATION". NASDAQ. August 22, 2023. p. 248. Archived from the original on August 25, 2023. Retrieved August 25, 2023.
  6. ↑ "TKO Group Holdings, Inc.: Shareholders Board Members Managers and Company Profile | US87256C1018 | MarketScreener". www.marketscreener.com (in English). Retrieved July 25, 2024.
  7. ↑ "Company Overview". WWE Corporate. Archived from the original on November 17, 2014.
  8. ↑ Baiamonte, Joe (May 8, 2025). "How Much WWE Owns Of Lucha Libre AAA Worldwide Revealed". Sports Illustrated. Archived from the original on May 10, 2025. Retrieved June 14, 2025.
  9. ↑ Silverman, Alex (March 25, 2015). "WWE, ABG to Reposition Tapout Brand as Part of 50/50 Joint Venture". Sports Business Journal. Archived from the original on March 28, 2015. Retrieved September 7, 2021.
  10. ↑ Teitelbaum, Justin. "The Most Valuable Combat Sports Promotions 2024". Forbes (in English). Archived from the original on April 18, 2024. Retrieved 2024-04-18.
  11. ↑ "WWE | Wrestling (Brand) | hobbyDB". www.hobbydb.com (in English). Retrieved June 30, 2025.
  12. ↑ "UFC And WWE To Close Merger Next Week, Make NYSE Debut As TKO Group". Deadline. September 7, 2023. Archived from the original on September 8, 2023. Retrieved September 7, 2023.
  13. ↑ "Deadspin | Thirty Years Ago, WWE Admitted It Wasn't A Sport To Try And Dodge Regulation". deadspin.com (in English). Retrieved 2026-09-03.
  14. ↑ Hornbaker, Tim (2007). National Wrestling Alliance: The Untold Story of the Monopoly That Strangled Pro Wrestling. ECW Press. p. 193. ISBN 978-1-55022-741-3.
  15. ↑ Dilbert, Ryan. "How WWE WrestleMania Evolved into a Global Phenomenon". bleacherreport.com (in English). Retrieved 2026-09-03.
  16. ↑ Ojst, Javier (2024-09-25). "Mr. McMahon's Masterplan: Hogan, MTV & WWE's Rise in the '80s". Pro Wrestling Stories (in American English). Retrieved 2026-09-03.
  17. ↑ Sacco, Justine; Weitz, Michael (April 7, 2011). "The New WWE" (Press release). Connecticut: WWE. Archived from the original on May 3, 2018. Retrieved November 25, 2021.
  18. ↑ "General WWE Contacts". WWE Corporate. Archived from the original on February 4, 2009.
  19. ↑ "Company information". WWE Corporate. October 18, 2021. Archived from the original on March 6, 2022. Retrieved October 18, 2021.
  20. ↑ "Notification of Removal From Listing and/or Registration Under Section 12(B) of the Securities Exchange Act of 1934". U.S. Securities and Exchange Commission. September 12, 2023. Archived from the original on June 23, 2024. Retrieved September 12, 2023.
  21. ↑ Draper, Kevin (January 26, 2024). "Wrestling icon Vince McMahon resigns from WWE parent company after sex abuse suit". The New York Times. Archived from the original on October 6, 2024. Retrieved January 27, 2024.
  22. ↑ Hornbaker, Tim (2015). Capitol Revolution: The Rise of the McMahon Wrestling Empire. p. 117. ASIN 1770411240. He Inaugurated his promotion on January 7, 1953, [...].
  23. ↑ Solomon, Brian (2006). WWE Legends. p. 6. ASIN 0743490339. McMahon formed a company he called the Capitol Wrestling Corporation, and presented his first regular wrestling show under the Capitol banner on January 7, 1953
  24. ↑ Sullivan, Greenberg & Pantaleo (2016). WWE Encyclopedia of Sports Entertainment. p. 372. ISBN 978-1-4654-5313-6. On January 7, 1953, he put on the first-ever Capitol Wrestling Corporation event
  25. ↑ «History of wwe».
  26. ↑ "Vincent J. McMahon official bio on wwe.com". From the time Vince, Sr. took over Capitol Wrestling Corporation from his father, the company continued to flourish in the northeastern United States.
  27. ↑ Krugman, Michael (2009). Andre the Giant: A Legendary Life. Simon & Schuster. p. 11. ISBN 978-1-4391-8813-2.
  28. ↑ Cohen, Daniel (1999). Wrestling Renegades: An in Depth Look at Today's Superstars of Pro Wrestling. Pocket Books. p. 16. ISBN 0-671-03674-2.
  29. 1 2 3 "NWA World Heavyweight Championship". Wrestling Observer Newsletter. ژوئیه ۲۰, ۲۰۱۱.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  30. ↑ «WrestlingClassics.com Message Board: 1963 WWWF World Title Tournament in Rio». wrestlingclassics.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۱۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  31. ↑ Binks, Elliott (2015-05-23). "10 Most Notorious WWE Squash Matches". WhatCulture.com (in English). Retrieved 2023-09-19.
  32. ↑ «WWE King Queen». WWE King Queen (بازی انفجار انلاین).
  33. ↑ "TITAN SPORTS, INC. v. COM | 690 F.Supp. 1315 (1988) | pp131511786 | Leagle.com". Leagle (in English). Retrieved 2023-09-19.
  34. ↑ "Book sources - Wikipedia". en.wikipedia.org (in English). Retrieved 2023-09-19.
  35. ↑ Johnson, William (March 25, 1991) (September 18, 2013). "Wrestling With Success" (in English). Archived from the original on 18 سپتامبر 2013. Retrieved 19 سپتامبر 2023.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده) نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده)
  36. ↑ Stallone, Sylvester (1982-05-28), Rocky III, Sylvester Stallone, Talia Shire, Burt Young, Chartoff-Winkler Productions, United Artists, retrieved 2023-09-19
  37. ↑ «Wrestlemania 32: Record and reputations tumble». Yahoo Sports (به انگلیسی بریتانیا). ۲۰۱۶-۰۴-۰۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۱۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  38. ↑ Araton، Harvey (۱۹۹۱-۰۶-۲۰). «WRESTLING; Hogan and Piper Set to Testify in Steroid Trial» (به انگلیسی آمریکا). The New York Times. شاپا ۰۳۶۲-۴۳۳۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۰.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  39. ↑ Bixenspan, David. "WWE Wellness Fallout: A Brief History of Drug Testing in Professional Wrestling". Bleacher Report (in English). Retrieved 2023-09-20.
  40. ↑ «OO: Online Onslaught Special Features (Pro Wrestling News, Analysis, and Commentary... WWF, WCW, ECW, The Rock, Steve Austin, RVD, Undertaker, Triple H)». web.archive.org. ۲۰۰۸-۰۵-۱۶. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ مه ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  41. ↑ "Have a Nice Day: A Tale of Blood and Sweatsocks". Wikipedia (in English). 2023-08-29.
  42. ↑ "Montreal Screwjob". Wikipedia (in English). 2023-09-04.
  43. ↑ «Revisit The Highest-Rated Segment In The History Of Monday Night Raw». UPROXX (به انگلیسی آمریکا). ۲۰۱۶-۰۹-۲۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  44. ↑ «The New PW Is Coming Soon!». www.prowrestling.com. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  45. ↑ «WWE Corporate - WWE Begins Trading on NYSE Today». web.archive.org. ۲۰۱۴-۰۳-۱۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ مارس ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  46. ↑ «Wrestling - WrestleMania 17 -». Gambling in Canoe (به انگلیسی کانادا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  47. ↑ «PWTorch.com - TORCH FLASHBACK (12-09-01): Chris Jericho becomes WWE Undisputed champion - Torch cover story with parallels to The Miz as WWE champion, Vengeance 2001 PPV Report». www.pwtorch.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  48. ↑ «Settlement Agreement - WWF-World Wide Fund for Nature and Titan Sports Inc. - Sample Contracts and Business Forms». contracts.onecle.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  49. ↑ "World Wrestling Federation Entertainment drops the ‘F’!". corporate.wwe.com (in English). Retrieved 2023-09-20.
  50. ↑ «- YouTube». www.youtube.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  51. ↑ «WWE Corporate». web.archive.org. ۲۰۰۷-۰۳-۱۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ مارس ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  52. ↑ «WWE Ruthless Aggression: New Lies For A New Era». UPROXX (به انگلیسی آمریکا). ۲۰۲۰-۰۲-۱۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  53. ↑ "A Stunning Homecoming". WWE (in English). Retrieved 2023-09-20.
  54. ↑ "Read our list of John Cena's 10 greatest rivalries". WWE (in English). Retrieved 2023-09-20.
  55. ↑ Shields، Brian (۲۰۰۹). WWE: History Of WrestleMania. ص. ۵۹.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  56. ↑ «WWE Money in the Bank: How much does it elevate a superstar's career?». Baltimore Sun. ۲۰۱۲-۰۷-۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  57. ↑ "ECW". WWE (in English). Retrieved 2023-09-20.
  58. ↑ "A News Release from SCI FI Channel: WWE BRINGS ECW TO SCI FI CHANNEL". corporate.wwe.com (in English). Retrieved 2023-09-20.
  59. ↑ Gagnon, Joshua (2011-12-05). "The WWE PG Era: Is it actually working?". Cageside Seats (in English). Retrieved 2023-09-20.
  60. ↑ «WWE goes PG | WWE.com». web.archive.org. ۲۰۱۵-۰۹-۰۱. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱ سپتامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)
  61. ↑ «PWTorch.com - CALDWELL'S WWE SUMMERSLAM PPV RESULTS 8/14: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Cena vs. Punk title unification». pwtorch.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  62. ↑ «Sports - Wrestling - PPVReports: TLC Match and the return of a fan favorite liven up SummerSlam». Gambling in Canoe (به انگلیسی کانادا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  63. ↑ Martin، Adam (۲۰۰۹-۱۲-۱۳). «TLC PPV Results - 12/13/09». WWE News, WWE Results, AEW News, AEW Results (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  64. ↑ "Raw results: Triple H to battle Punk". WWE (in English). Retrieved 2023-09-21.
  65. ↑ "WWE Championship". WWE (in English). Retrieved 2023-09-21.
  66. ↑ "WWE TLC 2013". WWE (in English). Retrieved 2023-09-21.
  67. ↑ «COMPLETE WWE TLC COVERAGE: THE UNIFIED WWE WORLD CHAMPION IS CROWNED AND MUCH MORE | PWInsider.com». pwinsider.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  68. ↑ "The Shield's 10 best Six-Man Tag Team Matches". WWE (in English). Retrieved 2023-09-21.
  69. ↑ Graser، Marc (۲۰۱۰-۰۲-۱۶). «WWE's 'ECW' ends run on Syfy». Variety (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  70. ↑ "As you like it". WWE (in English). Retrieved 2023-09-21.
  71. ↑ «Wrestleview.com - New update on Danielson's release from WWE». web.archive.org. ۲۰۱۰-۰۷-۲۰. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)
  72. ↑ "Daniel Bryan released". WWE (in English). Retrieved 2023-09-21.
  73. ↑ "Shows". WWE (in English). Retrieved 2023-09-21.
  74. ↑ «WWE Corporate - WWE And Full Sail University Launch Partnership». web.archive.org. ۲۰۱۴-۰۳-۱۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ مارس ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  75. ↑ "WrestleMania 30". WWE (in English). Retrieved 2023-09-21.
  76. ↑ "Undertaker's streak ends at WrestleMania 30: Does Brock Lesnar loss". The Independent (in English). 2014-04-07. Retrieved 2023-09-21.
  77. ↑ "Home". WWE (in English). Retrieved 2023-09-21.
  78. ↑ Dilbert, Ryan. "Brock Lesnar Destroying John Cena at SummerSlam 2014 Was Brilliant Booking". Bleacher Report (in English). Retrieved 2023-09-21.
  79. ↑ WWE: Is Brock Lesnar The Most Dominant Superstar Of All-Time? | SI NOW | Sports Illustrated, retrieved 2023-09-21
  80. ↑ Triple H vows to end the "Yes!" Movement at WrestleMania: Raw, March 24, 2014, retrieved 2023-09-21
  81. ↑ "What is your favorite WWE Era?". WWE (in English). Retrieved 2023-09-21.
  82. ↑ Dilbert, Ryan. "Biggest Takeaways from Stone Cold Steve Austin's Podcast with Triple H". Bleacher Report (in English). Retrieved 2023-09-21.
  83. ↑ Glencross, Sharon. "Brock Lesnar vs. John Cena vs. Seth Rollins Proved WWE Champ Is Needed Long-Term". Bleacher Report (in English). Retrieved 2023-09-21.
  84. ↑ «411MANIA». Csonka’s WWE Raw Review ۷.۰۶.۱۵ (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  85. ↑ "2015 Slammy Award winners". WWE (in English). Retrieved 2023-09-21.
  86. ↑ "10 greatest wrestlers to never wrestle in WWE". WWE (in English). Retrieved 2023-09-21.
  87. ↑ Wignall, Ben (2020-03-29). "WWE news: On this day in 2015, Seth Rollins performed the 'Heist of the Century' at WrestleMania 31". GiveMeSport (in English). Retrieved 2023-09-21.
  88. ↑ "WrestleMania moments: The defining memory from all 35 years of WWE's signature annual event". CBSSports.com (in English). 2020-03-30. Retrieved 2023-09-21.
  89. ↑ "This weekend WWE will face its toughest opponent: The wrestling audience". CNET (in English). Retrieved 2023-09-21.
  90. ↑ «WWE WrestleMania 32 Results 4/3/16». WWE News, WWE Results, AEW News, AEW Results (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  91. ↑ Kennedy, Jamie (2016-06-21). "WWE Money In The Bank 2016: 10 Things You Probably Missed". WhatCulture.com (in English). Retrieved 2023-09-21.
  92. ↑ Mr. McMahon reveals the Commissioners of Raw and SmackDown Live: Raw, July 11, 2016, retrieved 2023-09-21
  93. ↑ Daniels, Tim. "Charlotte Flair and the Best Women's Performers in WrestleMania History". Bleacher Report (in English). Retrieved 2023-09-21.
  94. ↑ «411MANIA». WWE Announces Year-End Awards on Instagram (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  95. ↑ Staff، PWMania com (۲۰۱۹-۰۴-۰۷). «WWE WrestleMania 35 Results – April 7, 2019 - PWMania - Wrestling News» (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  96. ↑ Martin، Adam (۲۰۱۹-۰۴-۰۷). «WrestleMania 35 Results - 4/7/19 (Triple Threat Match, Lesnar vs. Rollins, Bryan vs. Kofi)». WWE News, WWE Results, AEW News, AEW Results (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  97. ↑ «The John Report: WWE NXT Takeover WarGames 11/18/17 Review – TJR Wrestling». tjrwrestling.net (به انگلیسی آمریکا). ۲۰۱۷-۱۱-۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  98. ↑ Breuninger, Kevin (2018-10-25). "WWE confirms Saudi wrestling event in Q3 earnings report despite searing backlash over Jamal Khashoggi's death". CNBC (in English). Retrieved 2023-09-21.
  99. ↑ Staff، PWMania com (۲۰۱۷-۰۴-۳۰). «WWE Payback Results – April 30, 2017 - PWMania - Wrestling News» (به انگلیسی آمریکا). بایگانی‌شده از اصلی در ۷ سپتامبر ۲۰۲۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  100. ↑ Staff، PWMania com (۲۰۱۷-۰۹-۲۴). «WWE No Mercy Results – September 24, 2017 - PWMania - Wrestling News» (به انگلیسی آمریکا). بایگانی‌شده از اصلی در ۷ سپتامبر ۲۰۲۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  101. ↑ "The New Day Become 11-Time Tag Team Champions on WWE Raw, Get WrestleMania 37 Match". WWE (in English). Retrieved 2023-09-21.
  102. ↑ Tedesco، Mike (۲۰۱۹-۰۴-۰۹). «Video: Seth Rollins and Roman Reigns say goodbye to Dean Ambrose after RAW». WWE News, WWE Results, AEW News, AEW Results (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  103. ↑ «Chris Jericho Reveals Why He Quit WWE + Serious Raw Improvements». ringsideintel.com (به انگلیسی آمریکا). ۲۰۱۹-۰۹-۱۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  104. ↑ "WWE WrestleMania 36 Day 2: Results, new champion, match ratings and full recap". CNET (in English). Retrieved 2023-09-21.
  105. ↑ "WrestleMania 36 shatters more records". WWE (in English). Retrieved 2023-09-21.
  106. ↑ "WWE WrestleMania 36's Viewership Smashed Records". WWE (in English). Retrieved 2023-09-21.
  107. ↑ "WWE WrestleMania 37: Roman Reigns, Daniel Bryan embrace fans returning after thriving in ThunderDome era". CBSSports.com (in English). 2021-04-09. Retrieved 2023-09-29.
  108. ↑ «The top 6 matches and moments of the WWE ThunderDome era». FOX Sports (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  109. ↑ Otterson، Joe (۲۰۲۰-۰۳-۱۲). «WWE Moves 'SmackDown Live' to Orlando Performance Center With No Live Audience Due to Coronavirus». Variety (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  110. ↑ "WWE SmackDown results, recap, grades: John Cena caps surreal empty arena show you have to see". CBSSports.com (in English). 2020-03-14. Retrieved 2023-09-21.
  111. ↑ "WWE NXT TakeOver: In Your House results, recap, grades: Women's main event steals nostalgic show". CBSSports.com (in English). 2020-06-08. Retrieved 2023-09-21.
  112. ↑ "WWE to resume live TV tapings after being deemed 'essential business' by Florida governor's office". CBSSports.com (in English). 2020-04-13. Retrieved 2023-09-21.
  113. ↑ "WWE to resume live TV matches starting Monday". ESPN.com (in English). 2020-04-11. Retrieved 2023-09-21.
  114. ↑ Zaveri، Mihir (۲۰۲۰-۰۴-۱۴). «The WWE Is Now Considered an 'Essential Service' in Florida» (به انگلیسی آمریکا). The New York Times. شاپا ۰۳۶۲-۴۳۳۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  115. ↑ "WWE to resume live TV tapings after being deemed 'essential business' by Florida governor's office". CBSSports.com (in English). 2020-04-13. Retrieved 2023-09-21.
  116. 1 2 3 Lauletta، Tyler. «WWE fired dozens of wrestlers and other talent just days after a controversial decision deemed them an essential business in Florida and fans are livid with Vince McMahon». Insider (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  117. ↑ "Linda McMahon Under Major Scrutiny After WWE Is Deemed 'Essential' by Florida Officials". Sports (in English). Retrieved 2023-09-21.
  118. ↑ Browning, Oliver (2020-04-15). "WWE news: Linda McMahon made political donation of $20m same day WWE declared 'essential'". GiveMeSport (in English). Retrieved 2023-09-21.
  119. ↑ "WWE's Vince McMahon appointed on panel to fix US economy same day pro-wrestling company goes on firing spree". Free Press Journal (in English). Retrieved 2023-09-21.
  120. ↑ «Here's who was laid off by WWE and how they responded on social media». Los Angeles Times (به انگلیسی آمریکا). ۲۰۲۰-۰۴-۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  121. ↑ Editor, Scott McDonald Deputy Night (2020-04-15). "Kurt Angle, Other WWE Stars Furloughed From Coronavirus Impact". Newsweek (in English). Retrieved 2023-09-21. {{cite web}}: |نام خانوادگی= نام عام دارد (کمک)
  122. ↑ «WWE to hold shows at Amway Center with virtual fans». web.archive.org. ۲۰۲۰-۰۸-۲۲. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲۲ اوت ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)
  123. ↑ "2021 WWE WrestleMania 37 tickets: Capacity set at 25,000 fans for each night of show at Raymond James Stadium". CBSSports.com (in English). 2021-03-17. Retrieved 2023-09-21.
  124. ↑ Tedesco، Mike (۲۰۲۱-۰۴-۱۰). «WrestleMania 37 Results - 4/10/21 (Night One, Sasha Banks vs. Bianca Belair in the main event)». WWE News, WWE Results, AEW News, AEW Results (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  125. ↑ "Daniel Bryan's WWE contract expired following SmackDown match" (in English). WON/F4W - WWE news, Pro Wrestling News, WWE Results, AEW News, AEW results. Retrieved 2023-09-21.
  126. ↑ «NXT 2.0: A wrestling obituary or a rebirth? We'll find out tonight». Orlando Sentinel (به انگلیسی آمریکا). ۲۰۲۱-۰۹-۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  127. ↑ "2022 WWE WrestleMania 38 results, Night 1 grades: Steve Austin wrestles surprise match, Cody Rhodes returns". CBSSports.com (in English). 2022-04-03. Retrieved 2023-09-21.
  128. ↑ «411MANIA». Cook’s WWE WrestleMania ۳۸ Night Two Review (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  129. ↑ «411MANIA». Stew’s WWE Royal Rumble ۲۰۲۳ Review (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  130. ↑ «WrestleMania 39 is the highest grossing WWE event in history» (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  131. ↑ "History will be made as Seth "Freakin" Rollins and AJ Styles vie to become the first World Heavyweight Champion". WWE (in English). Retrieved 2023-09-21.
  132. ↑ Individualist. «WWE Raw Results (9/4): Keller's report on Gunther vs. Chad Gable for Intercontinental Title, McIntyre & Riddle vs. Viking Raiders, Payback fallout» (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  133. ↑ Wilen، Jerome (۲۰۲۲-۰۶-۱۷). «Vince McMahon steps down, Stephanie McMahon named interim CEO and Chairwoman of WWE». WWE News, WWE Results, AEW News, AEW Results (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  134. ↑ «VINCE MCMAHON STEPS BACK AS WWE CEO & CHAIRMAN OF THE BOARD, STEPHANIE MCMAHON RETURNS TO COMPANY | PWInsider.com». www.pwinsider.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  135. ↑ Dj. «Vince McMahon appears on Smackdown, talks about WWE signature» (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  136. ↑ "Vince McMahon Retires As WWE CEO At Age 77 | Fightful News". www.fightful.com (in English). Retrieved 2023-09-21.
  137. ↑ "Vince McMahon announces retirement from WWE" (in English). WON/F4W - WWE news, Pro Wrestling News, WWE Results, AEW News, AEW results. Retrieved 2023-09-21.
  138. ↑ "Triple H To Assume All WWE Creative Responsibilities, Nick Khan And Stephanie McMahon Named Co-CEOs | Fightful News". www.fightful.com (in English). Retrieved 2023-09-21.
  139. ↑ "WWE SmackDown live results: The first show of the post-Vince McMahon era" (in English). WON/F4W - WWE news, Pro Wrestling News, WWE Results, AEW News, AEW results. Retrieved 2023-09-21.
  140. ↑ Hayes، Dade (۲۰۲۲-۰۸-۱۶). «WWE Starts Post-Vince McMahon Era With Strong Q2 Numbers; Co-CEO Stephanie McMahon Lauds Father As "True Founder And Entrepreneur"». Deadline (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  141. ↑ Beaston, Erik. "Predicting How WWE Will Change in the Post-Vince McMahon Era". Bleacher Report (in English). Retrieved 2023-09-21.
  142. ↑ Dawson، Alan. «WWE changes in a post-Vince McMahon era will benefit AEW: promotional rival Tony Khan». Insider (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  143. ↑ "WWE starts post-Vince McMahon era with strong Q2". www.sportsbusinessjournal.com (in English). 2022-08-16. Retrieved 2023-09-21.
  144. ↑ "'It is the dawning of a new era': How WWE moves forward without Vince McMahon". ESPN.com (in English). 2022-08-04. Retrieved 2023-09-21.
  145. ↑ "Becky Lynch: It's 'the dawning of a new era' in WWE without Vince McMahon" (in English). WON/F4W - WWE news, Pro Wrestling News, WWE Results, AEW News, AEW results. Retrieved 2023-09-21.
  146. ↑ «'SummerSlam' Was Just the Start of WWE's Fascinating Next Era» (به انگلیسی آمریکا). Sports Illustrated. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  147. ↑ "WWE SummerSlam 2022 review: The start of a new era" (in English). WON/F4W - WWE news, Pro Wrestling News, WWE Results, AEW News, AEW results. Retrieved 2023-09-21.
  148. ↑ Wilen، Jerome (۲۰۲۲-۰۸-۱۹). «WWE ending NXT UK, being rebranded in 2023; Shawn Michaels promoted». WWE News, WWE Results, AEW News, AEW Results (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  149. ↑ "WWE announces Paul 'Triple H' Levesque's promotion to chief content officer" (in English). WON/F4W - WWE news, Pro Wrestling News, WWE Results, AEW News, AEW results. Retrieved 2023-09-21.
  150. ↑ "McMahon unretires ahead of WWE media talks". ESPN.com (in English). 2023-01-06. Retrieved 2023-09-21.
  151. ↑ Sherman, Alex (2023-01-07). "Vince McMahon is back at WWE to ensure a smooth sale process. Here's who might want to buy it". CNBC (in English). Retrieved 2023-09-21.
  152. ↑ Perez, Michael McCarthy, A. J. (2023-01-06). "Saudi Public Investment Fund Could Bid on WWE". Front Office Sports (in English). Retrieved 2023-09-21.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده)
  153. ↑ Otterson، Joe (۲۰۲۳-۰۱-۱۰). «Stephanie McMahon Resigns as Co-CEO of WWE». Variety (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  154. ↑ Chu، Patrick (۲۰۲۳-۰۱-۱۱). «WWE Board Elects Vince McMahon Executive Chairman, Daughter Stephanie McMahon Departs» (به انگلیسی آمریکا). Wall Street Journal. شاپا ۰۰۹۹-۹۶۶۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  155. ↑ «DEFM14C». app.quotemedia.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  156. ↑ Sherman, Alex (2023-04-02). "WWE near deal to be sold to UFC parent Endeavor, sources say". CNBC (in English). Retrieved 2023-09-21.
  157. ↑ Vlessing، Georg Szalai,Etan؛ Szalai، Georg؛ Vlessing، Etan (۲۰۲۳-۰۴-۰۳). «Endeavor's UFC, WWE to Merge; Ari Emanuel to Serve as CEO, Vince McMahon as Executive Chair». The Hollywood Reporter (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده)
  158. ↑ «S-4/A». app.quotemedia.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  159. 1 2 3 Calia, Alex Sherman,Mike (2023-04-03). "WWE agrees to merge with UFC to create a new company run by Ari Emanuel and Vince McMahon". CNBC (in English). Retrieved 2023-09-21.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده)
  160. ↑ "Vince McMahon: I will remain involved in WWE creative at a 'higher level'" (in English). WON/F4W - WWE news, Pro Wrestling News, WWE Results, AEW News, AEW results. Retrieved 2023-09-21.
  161. ↑ "ENDEAVOR AND WWE® DEAL TO CREATE TKO GROUP HOLDINGS EXPECTED TO CLOSE SEPTEMBER 12". corporate.wwe.com (in English). Retrieved 2023-09-21.
  162. ↑ Burack، Bobby (۲۰۲۳-۰۴-۰۳). «WWE CEO Nick Khan Talks WWE/UFC Merger». OutKick (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  163. ↑ Staff، PWMania com (۲۰۲۳-۰۵-۰۳). «Nick Khan And Triple H Discuss WWE – Endeavor, Why RAW And SmackDown Ratings Rising, More - PWMania - Wrestling News» (به انگلیسی آمریکا). بایگانی‌شده از اصلی در ۳ مه ۲۰۲۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  164. ↑ "TKO CEO Ari Emanuel: Netflix deal strengthens the WWE brand 'on a global basis'". CNBC (in English). Retrieved 2024-03-08.
  165. ↑ «آیا دواین جانسون مالک WWEو UFC شد؟ بررسی یک بمب خبری». طرفداری. ۲۰۲۴-۰۱-۲۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۳-۰۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  166. ↑ «Vince McMahon Resigns From Endeavor-Owned Sports Group After Horrific Rape Claims – Deadline». web.archive.org. ۲۰۲۴-۰۱-۲۷. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۳-۰۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)
  167. ↑ "Netflix to Become New Home of WWE 'Raw' Beginning 2025". About Netflix (in English). Retrieved 2024-10-22.
  168. ↑ Kahrs، Alex (۲۰۲۴-۰۴-۰۲). «WWE is in 'another era' like the Attitude Era, according to Triple H». WWE News, WWE Results, AEW News, AEW Results (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۵-۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  169. ↑ «WWE star Cody Rhodes files trademark for 'The Renaissance Era'». F۴W/WON (به انگلیسی بریتانیا). ۲۰۲۴-۰۴-۰۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۵-۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  170. ↑ McGeorge, Alistair (2024-04-07). "WWE enters brand new era as Triple H kicks off renaissance at WrestleMania 40". Metro (in English). Retrieved 2024-05-23.
  171. ↑ Zee، Michaela (۲۰۲۴-۰۴-۰۸). «Stephanie McMahon Opens WWE WrestleMania 40 During Night Two Surprise Appearance». Variety (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۵-۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  172. ↑ "Cody Rhodes Finishes The Story, Beats Roman Reigns To Win Undisputed WWE Universal Title At WrestleMania XL Night Two | Fightful News". www.fightful.com (in English). Retrieved 2024-05-23.
  173. ↑ «WWE Announces 'WWE ID' Developmental Designation». Wrestling On Fannation (به انگلیسی آمریکا). ۲۰۲۴-۱۰-۲۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۴-۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  174. ↑ "WWE & TNA Wrestling announce multi-year partnership". WWE (in English). Retrieved 2025-04-20.
  175. ↑ «WWE® & TNA WRESTLING ANNOUNCE MULTI-YEAR PARTNERSHIP – TNA Wrestling» (به انگلیسی آمریکا). بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۴-۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  176. ↑ Flanagan، Neal (۲۰۲۴-۰۶-۱۶). «AJ Styles to face NOAH's Naomichi Marufuji at Destination 2024 in July». POST Wrestling | Podcasts, News, Reviews | WWE AEW NXT NJPW (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۴-۲۰. {{cite web}}: کاراکتر no-break space character در |وبگاه= در موقعیت ۴۳ (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  177. ↑ Palmer، Sam (۲۰۲۴-۰۶-۱۱). «Rossy Ogawa's Marigold Promotion Announces WWE Star For Match At Summer Destiny Event». Wrestling Inc. (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۴-۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  178. ↑ «WWE Announces Acquisition Of Lucha Libre AAA, Worlds Collide Event Set For June 7 | Fightful News». www.fightful.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۴-۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  179. ↑ «WWE® ANNOUNCES ACQUISITION OF LEADING MEXICAN LUCHA LIBRE PROMOTION AAA | Corporate». corporate.wwe.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  180. ↑ «WWE Officially Announces AAA Acquisition, Reveals When It Is Expected To Close». Wrestling On Fannation (به انگلیسی آمریکا). ۲۰۲۵-۰۴-۲۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  181. ↑ Wannan، Jack (۲۰۲۶-۰۴-۲۰). «WWE WrestleMania 42 Night 2 Results: Roman Reigns dethrones CM Punk to earn World Heavyweight Championship - POST Wrestling | Podcasts, News, Reviews | WWE AEW NXT NJPW». POST Wrestling | Podcasts, News, Reviews | WWE AEW NXT NJPW (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۰۷. {{cite web}}: کاراکتر no-break space character در |وبگاه= در موقعیت ۴۳ (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  182. ↑ Sharma، Ishaan (۲۰۲۶-۱۰-۱۱). «Liv Morgan Wins Women's World Title At WWE Money In The Bank». Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۱۰-۱۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  183. ↑ Russell، Skylar (۲۰۲۶-۰۳-۰۳). «Penta Wins Intercontinental Championship On WWE Raw». Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۰۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  184. ↑ Lambert، Jeremy (۲۰۲۶-۰۵-۳۱). «Becky Lynch Sol Ruca WWE Clash In Italy Result». Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۰۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  185. ↑ Russell، Skylar (۲۰۲۶-۰۷-۰۷). «Maxxine Dupri Helps The Vision Win Back World Tag Team Titles». Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۰۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  186. ↑ Sharma، Ishaan (۲۰۲۶-۰۹-۱۲). «Sami Zayn Defeats CM Punk To Win WWE Championship On 9/11 WWE SmackDown». Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  187. ↑ Thompson، Andrew (۲۰۲۶-۰۸-۰۲). «Chelsea Green Wins Ladder Match To Become Interim WWE Women's Champion At SummerSlam». Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۰۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  188. ↑ Sharma، Ishaan (۲۰۲۶-۰۹-۱۲). «Chelsea Green Listed As WWE Women's Champion». Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  189. ↑ Sharma، Ishaan (۲۰۲۶-۰۹-۰۷). «Trick Williams Wins United States Title At WWE Sunday Night's Main Event». Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۰۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  190. ↑ Sharma، Ishaan (۲۰۲۶-۰۸-۱۵). «Jacy Jayne Wins Women's United States Title On 8/14 WWE SmackDown». Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۰۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  191. ↑ Sharma، Ishaan (۲۰۲۶-۰۳-۲۱). «R-Truth & Damian Priest Become WWE Tag Team Champions». Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۰۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  192. ↑ Sharma، Ishaan (۲۰۲۶-۱۰-۱۰). «Alexa Bliss & Tatum Paxley Become WWE Women's Tag Team Champions On 10/9 WWE SmackDown». Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۱۰-۱۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  193. ↑ Thompson، Andrew (۲۰۲۶-۰۸-۳۰). «Grayson Waller Captures NXT Championship At Heatwave PLE». Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۰۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  194. ↑ Thompson، Andrew (۲۰۲۶-۰۸-۳۰). «Kelani Jordan Becomes NXT Women's Champion At Heatwave». Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۰۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  195. ↑ Thompson، Andrew (۲۰۲۶-۰۸-۳۰). «Vanity Project Helps Jackson Drake Win NXT North American Title». Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۰۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  196. ↑ Thompson، Andrew (۲۰۲۶-۰۶-۱۰). «ZARIA Def. Tatum Paxley To Capture Women's North American Championship On 6/9 WWE NXT». Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۰۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  197. ↑ Thompson، Andrew (۲۰۲۶-۰۸-۳۰). «Vanity Project Wins NXT Tag Team Titles At Heatwave PLE». Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۰۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  198. ↑ Chakrabarti، Shounak (۲۰۲۶-۰۳-۱۸). «New men's WWE Evolve Champion crowned». F۴W/WON (به انگلیسی بریتانیا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۰۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  199. ↑ Lambert، Jeremy (۲۰۲۶-۰۶-۲۵). «Nikkita Lyons Wins WWE EVOLVE Women's Title». Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۰۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  200. ↑ Rose، Bryan (۲۰۲۶-۰۶-۲۶). «New men's WWE ID Champion crowned». F۴W/WON (به انگلیسی بریتانیا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۰۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  201. ↑ «Monica Monroe Captures WWE ID Women's Championship & Earns WWE ID Contract». ۴۱۱MANIA | Wrestling News, WWE & AEW Results. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۱۰-۱۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  202. ↑ Smith, Chris. "Breaking Down How WWE Contracts Work". Forbes (in English). Retrieved 2023-09-29.
  203. ↑ «NEWS | Corporate». corporate.wwe.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  204. ↑ «WWF goes public - Aug. 3, 1999». money.cnn.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  205. ↑ «NYSE, New York Stock Exchange > Listings > Listings Directory». www.nyse.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  206. ↑ «WWE Corporate - Investor Relations». ir.corporate.wwe.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  207. ↑ "WWE Corporate - World Wrestling Entertainment, Inc. Declares Quarterly Dividend". corporate.wwe.com (in English). Retrieved 2026-09-24.
  208. ↑ "World Wrestling Entertainment: Dividend Dynamo or the Next Blowup? - DailyFinance" (in English). DailyFinance.com. Retrieved 2026-09-24.
  209. ↑ «SNL: Data Dispatch: WWE/NBC rights deal: The red wedding | SNL». www.snl.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  210. ↑ Calia, Alex Sherman,Mike (2023-04-03). "WWE agrees to merge with UFC to create a new company run by Ari Emanuel and Vince McMahon". CNBC (in English). Retrieved 2026-09-24.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده)
  211. ↑ Vlessing، Georg Szalai,Etan (۲۰۲۳-۰۴-۰۳). «Endeavor's UFC, WWE to Merge; Ari Emanuel to Serve as CEO, Vince McMahon as Executive Chair». The Hollywood Reporter (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده)
  212. ↑ Sherman, Alex (2023-04-02). "WWE near deal to be sold to UFC parent Endeavor, sources say". CNBC (in English). Retrieved 2026-09-24.
  213. ↑ Burack، Bobby (۲۰۲۳-۰۴-۰۳). «WWE CEO Nick Khan Talks WWE/UFC Merger». OutKick (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  214. ↑ Nason، Josh (۲۰۲۳-۰۴-۰۳). «Vince McMahon: I will remain involved in WWE creative at a 'higher level'». F۴W/WON (به انگلیسی بریتانیا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  215. ↑ Times، Joe Flint Joe Flint is a former staff writer for the Los Angeles (۲۰۱۴-۰۱-۰۸). «WWE launching over-the-top network». Los Angeles Times (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  216. ↑ Graser، Marc (۲۰۱۴-۰۱-۰۹). «WWE Network to Launch in February as Streaming Service». Variety (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  217. ↑ "WWE unveils new digital media model and non-stop wrestling with 24/7". The Independent (in English). 2014-01-09. Retrieved 2026-09-24.
  218. ↑ Goldman, Eric (2011-09-06). "WWE Network Coming in 2012". IGN (in English). Retrieved 2026-09-24.
  219. ↑ Graser، Marc (۲۰۱۳-۰۴-۱۰). «WWE Models TV Network Plan After NFL's Approach». Variety (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  220. ↑ "WWE Corporate - Initiatives". corporate.wwe.com (in English). Retrieved 2026-09-24.
  221. ↑ "WWE Network hits 1 Million subscribers -- Thank you WWE Universe!". WWE (in English). Retrieved 2026-09-24.
  222. ↑ Spangler، Todd (۲۰۲۱-۰۱-۲۵). «NBCU's Peacock Pins WWE Network Exclusive U.S. Streaming Rights». Variety (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  223. ↑ Otterson، Joe (۲۰۲۴-۰۱-۲۳). «Netflix, WWE Strike Deal to Move 'Monday Night Raw' to Streamer Beginning in 2025 for $500 Million per Year». Variety (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  224. ↑ «WWE NETWORK UPDATE, NXT IN JACKSONVILLE AND MORE | PWInsider.com». www.pwinsider.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  225. ↑ Sherman, Alex (2025-08-11). "Paramount buys UFC rights in $7.7 billion, 7-year deal in first major move post-Skydance merger". CNBC (in English). Retrieved 2026-09-24.
  226. ↑ Hayes، Dade (۲۰۲۵-۰۸-۰۶). «ESPN Sets Launch Date And Price For Stand-Alone Streaming Service, Adding WWE And Locking Up More NFL». Deadline (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  227. ↑ Sherman, Alex (2025-08-06). "ESPN inks five-year deal for WWE's live premium events including WrestleMania, Royal Rumble". CNBC (in English). Retrieved 2026-09-24.
  228. ↑ Nason، Josh (۲۰۲۵-۰۸-۰۶). «WWE premium live events to stream domestically on ESPN in 2026, contract details emerge». F۴W/WON (به انگلیسی بریتانیا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  229. ↑ Szalai، Georg (۲۰۲۶-۰۱-۰۶). «Netflix Becomes Home of WWE Library in U.S. as Peacock Deal Ends». The Hollywood Reporter (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  230. ↑ Marchand، Andrew (۲۰۲۶-۰۴-۲۹). «The CW making its live sports available via ESPN's direct-to-consumer app» (به انگلیسی آمریکا). The New York Times. شاپا ۰۳۶۲-۴۳۳۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  231. ↑ Ounpraseuth، Jason (۲۰۲۶-۰۴-۲۹). «WWE NXT to stream on ESPN Unlimited as part of new CW partnership - POST Wrestling | Podcasts, News, Reviews | WWE AEW NXT NJPW». POST Wrestling | Podcasts, News, Reviews | WWE AEW NXT NJPW (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴. {{cite web}}: کاراکتر no-break space character در |وبگاه= در موقعیت ۴۳ (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  232. ↑ «The CW Network and ESPN team up to stream more than 800 hours of live events from CW Sports on the ESPN App - ESPN Press Room» (به انگلیسی آمریکا). ۲۰۲۶-۰۴-۲۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  233. ↑ «WrestleMania expected to attract 120,00 fans to Bay Area - SFGate». web.archive.org. ۲۰۱۵-۰۳-۳۱. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۳۱ مارس ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)
  234. ↑ «McMahon says he'll clean up steroids in WWF». Baltimore Sun. ۱۹۹۱-۰۷-۱۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  235. ↑ "Brock Lesnar won't be punished by WWE; not subject to wellness policy" (in English). WON/F4W - WWE news, Pro Wrestling News, WWE Results, AEW News, AEW results. Retrieved 2023-09-29.
  236. ↑ «PWTorch.com - WWE News: WWE officially updates Wellness Policy to ban the "non-medical use" of muscle relaxant Soma». www.pwtorch.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  237. ↑ «RIC FLAIR: THE 16-TIME... 18-TIME … 21-TIME... EXACTLY HOW MANY TIMES HAS HE BEEN WORLD CHAMPION? | PWInsider.com». www.pwinsider.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  238. ↑ «Ric Flair's Title History | WWE.com». web.archive.org. ۲۰۱۶-۰۱-۱۲. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ موسس کاپیتول رسلینگ کورپوریشن دقیقا مشخص نیست؛ برخی منابع جس مک‌من و برخی دیگر، وینسنت جیمز مک‌من را به‌عنوان موسس اعلام می‌کنند.[۲]
  2. ↑ وینس مک‌من با ۳.۴%، بزرگ‌ترین سهام‌دار فردی در گروه تی‌کی‌او است.[۵][۶]
  3. ↑ موسس کاپیتول رسلینگ کورپوریشن دقیقا مشخص نیست؛ برخی منابع جس مک‌من و برخی دیگر، وینسنت جیمز مک‌من را به‌عنوان موسس اعلام می‌کنند.[۲]
خطای یادکرد: خطای یادکرد: برچسب <ref> برای گروهی به نام «persian-alpha» وجود دارد، اما برچسب <references group="persian-alpha"/> متناظر پیدا نشد. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).