یکشنبه غم‌انگیز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

یکشنبه غم‌انگیز ((به انگلیسی: Gloomy Sunday))، که با نام آهنگ خودکشی مجارستانی نیز شناخته می‌شود، توسط پیانیست و آهنگساز مجارستانی رژو شرش ساخته و در سال ۱۹۳۳ منتشر شد.

عنوان شعر اصلی، جهان رو به پایان (Vége a világnak) است و در مورد ناامیدی ناشی از جنگ بود و پایان آرامش دعا برای گناهان مردم می‌باشد. شاعر لازلو جاور اشعار خود را برای این آهنگ با عنوان یکشنبه غمگین (Szomorú vasárnap) سرود، که در آن شخصیت می‌خواهد پس از مرگ معشوق خود به خودکشی دست بزند.[۱] شعرهای جدیدتری برای این آهنگ منتشر شد و محبوبیت بیشتری نسبت به نسخه اولیه آن که تقریباً فراموش شده بود، کسب کردند. این آهنگ برای اولین بار در سال ۱۹۳۵ به زبان مجارستانی توسط پال کالمار ساخته شد.

«یکشنبه غم‌انگیز» برای اولین بار به انگلیسی در سال ۱۹۳۶ توسط هال کمپ و با اشعار سام لوئیس ضبط شد.

نوشته و متن[ویرایش]

این آهنگ توسط رژو شرش، در تلاش برای کسب عنوان ترانه سرا و در زمانی که وی در پاریس زندگی می‌کرد در اواخر سال ۱۹۳۲، تنظیم شد.[۲] موسیقی اصلی با ملودی پیانو C-کوچک و با اشعاری که روی آن خوانده شد، تنظیم شده است. شرش این آهنگ را در زمان بحران بزرگ اقتصادی و افزایش نفوذ فاشیستی در زبان مجارستان نوشت، در منابع مختلف آمده است که انگیزهّ آهنگ ممکن است به علت افسردگی شخصی بوده یا نگرانی در مورد آینده جهان بوده باشد. اساس اشعار شرش یک سرزنش به بی‌عدالتی انسان است، با دعا به خدایی که دنیای مدرن و افرادی که مرتکب کارهای شیطانی می‌شوند داده است. برخی نظرات وجود دارد که کلمات VEGE világnak را در واقع تا زمان جنگ جهانی دوم خودش ننوشته است و تا سال ۱۹۴۶ حق تکثیر آن وجود نداشت.

ترجمه اشعار Javor[ویرایش]

یکشنبهٔ غم‌انگیز است، ساعات من سرشار از بیخوابی است

عزیزترینم، سایه‌هایی که با من زندگی می‌کنند بی شمارند،

گل‌های کوچک سفید هرگز بیدارت نمی‌کنند،

نه در جایی که الهه‌ای سیاه از اندوه تورا گرفته است.

فرشته‌ها به برگرداندن تو نمی‌اندیشند،

آیا خشمگین می‌شوند اگر من به پیوستن به تو فکر کنم؟

یکشنبهٔ غم‌انگیز

یکشنبه و سایه‌هایش غم انگیزند؛ و من تمامش را می‌گذرانم.

من و قلبم تصمیم گرفتیم که همه چیز را تمام کنیم،

بزودی شمع‌ها و دعاهایی ناراحت‌کننده اینجا خواهند بود.

نگذار زجه زنند، بگذار بدانند که من به این رفتن خوشحالم.

مرگ رؤیا نیست برای کسی که مرده است، با مرگ تو را در آغوش می‌کشم.

با آخرین نفس روحم، تو را تقدیس خواهم کرد.

یکشنبه غم‌انگیز

رؤیا بود، من فقط رؤیا می‌دیدم.

بیدار شدم و تو را درخواب دیدم که در عمق قلبم جای داری.

عزیزم، امیدوارم که رویایم هرگز تورا آزار ندهد،

قلبم به تو می‌گوید که چقدر دوستت دارم.

منابع[ویرایش]

و همان سال توسط پل روبسن و شعر از دسمند کارتر ضبط شد. این در بیشتر مناطق انگلیسی زبان جهان مشهور شد پس از انتشار یک نسخه توسط بیلی هالیدی در سال ۱۹۴۱. شعر لوئیس مربوط بود به خودکشی، و شرکت ضبط کننده آن را به عنوان "آهنگ خودکشی مجارستانی” توصیف کرد. یک افسانه مردمی تکراری وجود دارد که ادعا می‌کند که بسیاری از مردم پس از گوش دادن به این آهنگ اقدام به خودکشی کرده‌اند.