یوسفعلی میرشکاک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

یوسفعلی میرشکاک (زادهٔ ۱۳۳۸ در شوش دانیال و ایل ساکی[۱]) شاعر، نویسنده، طنزپرداز و منتقد سیاسی.[۲]

وی در طول سی سال اخیر در زمینه‌های گوناگونی فعال بوده است. از سرودن شعر و نگارش نقدهای ادبی تا نوشته‌های طنز و مقالات سیاسی و مذهبی و عرفانی. از شاگردان احمد فردید بوده و همکاری و همراهی او با مرتضی آوینی قابل توجه است.

از سال ۱۳۵۸ به طور جدی شاعر شده است. وی بیش از همه متأثر از شاعرانی چون اخوان ثالث، منوچهر آتشی، محمدعلی معلم دامغانی وبیدل دهلوی بوده است. او از دوستان رهبر انقلاب اسلامی ایران است.

تألیفات میرشکاک[ویرایش]

  • ستیز با خویشتن و جهان
  • جای دندان پلنگ
  • از زبان یک یاغی
  • فرامرز نامه
  • زخم بی‌بهبود
  • دیپلمات‌نامه
  • پوریای ولی
  • نامه‌ای به رئیس جمهور آینده
  • توسعه و اباحه
  • سنت؛ مدرنیته؛ هویت
  • تکنیک قارعه
  • القارعه
  • سیاست زدگی
  • رخنه در تکنیک
  • نسبت ما و تجدد
  • ایمان و تکنولوژی
  • مؤمنان در آخرالزمان
  • آخرالزمان و نیست انگاری
  • ویژگیهای آخرالزمان
  • منتظران و حقیقت انتظار
  • ویژگیهای انسان آخرالزمان
  • ایرانیان و موعدگرایی
  • برده صاحب‌عنوان
  • مذهب قیاس
  • انسان آزاد
  • نوشتن در اوج بحران
  • تصوف تقویمی، تصوّف تاریخی

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]