یوئه فی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یوئه فی
Yue fei.jpg
زاده ۲۴ مارس ۱۱۰۳(1103-03-24)
تانگ‌یین، آنیانگ، استان هنان، چین
درگذشته

۲۷ ژانویه ۱۱۴۲ میلادی (۳۸ سال)

[۱]
هانگژو، استان چجیانگ، چین
وفادار به/عضوِ دودمان سونگ
سال خدمت ۱۱۲۲–۱۱۴۲
جنگ‌ها جنگ‌های سونگ-جین
یوئه فی
Yue Fei (Chinese characters).svg
نگارش «یوئه فِـی» در رسم‌الخط سنتی (بالایی) و رسم‌الخط ساده‌شدهٔ چینی (پائینی)
چینی سنتی 岳飛
چینی ساده 岳飞

یوئه فِـی (انگلیسی: Yue Fei؛ ۲۴ مارس ۱۱۰۳ – ۲۷ ژانویهٔ ۱۱۴۲[۲]) که با نام «پنگ‌جو» هم شناخته می‌شود، یک ارتشبد و فرماندهٔ نظامی در دوران حکومت دودمان سونگ جنوبی چین بود.

شهرت او به‌سبب فرماندهی نیروهای نظامیِ دودمان سونگ در خلال جنگ‌های سدهٔ دوازدهم مابین «خاندان سونگ» و نیروهای جورجی از دودمان جین در شمال چین بود. وی در سال ۱۱۴۲ با دسیسهٔ دولمتردانِ فاسد در دربار امپراتور گائوزونگ (از دودمان سونگ) کشته شد. چندین سال پس از مرگش و در سال ۱۱۶۹، امپراتور شیائو زونگ به او لقب پسامرگِ «وومو» (武穆)را اعطا کرد و حتی بعدها در سال ۱۲۱۱، لقب پسامرگِ «پادشاه ئی» (鄂王)، توسط امپراتور نینگ زونگ به او تعلق گرفت.

یوئه فی در سرتاسر چین به عنوان یک نماد مین‌پرستی و همچنین قهرمان ملی-میهنی شناخته می‌شود و از زمان مرگش تا کنون، او را یک نمونهٔ مثال‌زدنی و کامل از «وفاداری» به حساب می‌آورند.

منابع[ویرایش]

  1. "Yue Fei". Encyclopedia Britannica. Retrieved 26 January 2017. 
  2. "yue fei". encyclopedia britannica. Retrieved 26 january 2017.  Check date values in: |access-date= (help)

پیوند به بیرون[ویرایش]