یحیی بن اسد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
یحیی بن اسد
امیر سامانی
فرمانروای سامانی (در چاچ)
سلطنت۸۱۹–۸۵۵ میلادی
۱۹۸–۲۳۴ خورشیدی
۲۰۴–۲۴۱ قمری
پیشینهیچ‌کس
جانشیناحمد
فرمانروای سامانی (در سمرقند، با احمد)
سلطنت۸۵۱/۸۵۲–۸۵۵ میلادی
۲۳۰–۲۳۴ خورشیدی
۲۳۷–۲۴۱ قمری
پیشیننوح
جانشیناحمد
زادهنامعلوم
خراسان
درگذشته۸۵۵ میلادی
۲۳۴ خورشیدی
۲۴۱ قمری
چاچ
آرامگاه
خانداندودمان سامانی
پدراسد بن سامان
دین و مذهباسلام

یحیی بن اسد سامانی (؟ – ۲۴۱ ه‍. ق) یکی از چهار پسر اسد سامانی بود. او و برادرانش به خاطر خدمتی که به خاندان عباسی علی‌الخصوص مأمون کردند سزاوار تحسین‌اند. او و برادرانش به خاطر حمایت از مأمون در دفع شورش رافع بن لیث از طرف شخص مأمون پاداش حکومت در شهرهای مختلف را گرفتند و شهری که حکومت در آن به یحیی رسید چاچ (شاش) بود. یحیی در دوران حکومت و فرمانروایی خود زیاد جنب جوش نداشت و تا آخرین دوران زندگانیش در قلمرو خود به‌غایت جلد و ضابط بود. او در سال ۲۴۱ هجری درگذشت و قلمرو فرمانروایی او به برادرش احمد بن اسد سامانی که مردی پارسا و کاربلد بود رسید.[۱]

پانویس

منابع

  • فروزانی، سیدابوالقاسم (۱۳۹۵). تاریخ تحولات ایران در دوره سامانیان. تهران: سمت. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۴۵۹-۶۰۳-۲.