پرش به محتوا

یانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
یانی
یانی در سال ۲۰۱۷
یانی در سال ۲۰۱۷
اطلاعات پس‌زمینه
نام تولدیانیس کریسومالیس
زاده۱۴ نوامبر ۱۹۵۴ ‏(۷۱ سال)[۱]
کالاماتا، یونان
ژانر
پیشه
ساز(ها)
سال‌های فعالیت۱۹۸۰-اکنون
ناشر(ان)
همکاری‌های مرتبط
وبگاه

یانیس کریسومالیس[۵] (به یونانی: Γιάννης Χρυσομάλλης، Giánnis Chrysomállis) (به انگلیسی: Yiannis Chryssomallis) (زادهٔ ۱۴ نوامبر ۱۹۵۴ - کالاماتا) معروف به یانی (به انگلیسی: Yanni)، موسیقی‌دان، پیانیست، نوازندهٔ کیبورد و آهنگساز مشهور اهل یونان و ساکن ایالات متحده آمریکا است.

موسیقی یانی تلفیقی از سبک‌های جاز، موسیقی دوره کلاسیک، سافت راک، و موسیقی جهان است[۶] و بخش عمدهٔ آهنگ‌های او را سازهای موسیقی تشکیل می‌دهند.[۷] یانی با کنسرت یانی، زنده در آکروپولیس به شهرت رسید،[۸] به‌طوری‌که این آلبوم با فروش بیش از ۷ میلیون نسخه، دومین کنسرت موسیقی ویدئویی پرفروش تاریخ است.[۹][۱۰][۱۱] علاوه بر آن، یانی به دلیل اجرا در مکان‌های تاریخی از قبیل تاج محل در هند، شهر ممنوعه در چین، برج خلیفه در امارات متحده عربی،[۱۲] کاخ کرملین در روسیه،[۱۳] دژ اِل‌مورو در پوئرتوریکو،[۱۴] شهر باستانی جبیل در لبنان،[۱۵] تئاتر رومی کارتاژ در تونس،[۱۶] کاخ لاکشمی ویلاز در هند،[۱۷] اهرام مصر و ابوالهول بزرگ جیزه،[۱۸][۱۹] و جبل القلعه در اردن[۲۰] شناخته شده‌است.

دست‌کم ۱۶ آلبوم یانی رتبهٔ نخست را در دسته‌بندی «آلبوم عصر نوی برتر» مجله بیلبُرد به‌دست آورده‌اند،[۲۱] و دو آلبوم در زمان من و جرئت آرزو نامزد جایزه گرمی شده‌اند.[۱۱] تا پایان سال ۲۰۱۱ میلادی، یانی دربرابر بیش از ۲ میلیون نفر در ۲۰ کشور دنیا کنسرت زنده اجرا کرده و آلبوم‌هایش فروشی بیش از ۲۰ میلیون نسخه داشته‌اند.[۱۰] ساخته‌های یانی در برنامه‌های تلویزیون‌های تجاری، و به ویژه برای رخدادهای ورزشی استفاده شده‌اند،[۱۱][۲۲][۲۳] و از دیرباز در جمع‌آوری کمک‌های مالی برای تلویزیون‌های همگانی مؤثر بوده‌اند.[۲][۲۴] او موسیقی فیلم نیز کار کرده‌است و ساخت موسیقی برای یک آگهی تلویزیونی شرکت بریتیش اِروِیز که برندهٔ جایزه شد را عهده‌دار بوده‌است.[۲۲]

یانی به ترکیب موسیقی الکترونیک سینث‌سایزر با ارکستر سمفونی، محبوبیت کامل بخشید.[۲۵] او در خلق موسیقی خود از موسیقی‌دانانی با ملیت‌های گوناگون استفاده نموده‌است و انواعی از سازهای جالب توجه را بکار گرفته‌است.[۸] از پی تأثیراتی که یانی از فرهنگ‌های گوناگون جهان پذیرفته‌است،[۲۴][۲۶] او را «هنرمند جهانی حقیقی»،[۲۵] و موسیقی‌اش را که گفته می‌شود بازتابی از فلسفهٔ «یک دنیا، یک‌نفر» وی است[۲۴] «آمیزه‌ای از گلچین نواهای قومی» لقب داده‌اند.[۲۷]

آغاز زندگی

[ویرایش]

یانی در ۱۴ نوامبر ۱۹۵۴ در شهر کالاماتا یونان به دنیا آمد.[۱] فرزند پدری بانکدار و مادری خانه‌دار، یانی استعداد موسیقی خود را با نواختن پیانو و آکاردئون در سن کم ۶ سالگی به نمایش گذاشت.[۲۸] والدین یانی او را به یادگیری با سرعت و سبک دلخواه خودش بدون آموزش رسمی موسیقی تشویق کردند.[۱] به این ترتیب یانی موسیقیدانی خودآموخته است که استفاده از «دست‌نویس موسیقایی» که از هنگام کودکی طراحی و کامل کرده را به جای بکارگیری نت‌نویسی سنتی ادامه می‌دهد.[۲۷][۲۹]

یانی در سن چهارده سالگی رکورد ملّی یونان در رقابت‌های شنای آزاد ۵۰-متر را شکست.[۱۱][۳۰]

در نوامبر ۱۹۷۲، یانی برای تحصیل در رشتهٔ روان‌شناسی در دانشگاه مینه‌سوتا، یونان را به مقصد ایالات متحده ترک کرد.[۱] وی در آنجا برای گذران زندگی تا مدتی در انجمن دانشجویی ظرف می‌شست، و هم‌زمان با یادگیری زبان انگلیسی و تکرار چندین باره کتاب‌های قطور روان‌شناسی دست و پنجه نرم می‌کرد؛ تا اینکه با موفقیت در دروس و کسب نمرات بالا توانست کمک‌هزینه دانشجویی را از دانشگاه برای ادامهٔ تحصیلش به‌دست‌آورد.[۲۸][۳۱] او در سال ۱۹۷۶ مدرک کارشناسی خود در رشتهٔ روان‌شناسی را اخذ نمود.[۹]

یانی در اواخر دوران دانشجویی عضو یک گروه راک محلی بود و به تمرین پیانو می‌پرداخت.[۱] پس از فارغ‌التحصیلی، با وجود مخالفت خانواده، یک سال را وقف کار موسیقی کرد تا بتواند بین ادامهٔ تحصیل و هنر انتخاب کند؛ و پس از آنکه دریافت خوشبخت‌ترین دوران زندگی خود را گذارنده، تصمیم گرفت موسیقی را برای باقی عمر ادامه دهد.[۳۱]

حرفهٔ موسیقی

[ویرایش]

در سال ۱۹۷۷ یانی به گروه راک کِمیلیِن (آفتاب‌پرست) مستقر در شهر مینیاپولیس پیوست، و با بنیادگذار و درامر این گروه، چارلی اَدمز برای مدت ۴ سال به اجرا پرداخت،[۱][۲۸][۳۲] بگونه‌ای که همکاری این دو تا سال ۲۰۱۰ و پس از آن نیز ادامه یافته‌است.[۳۳] پس از اجرای تورهایی با کِمیلیِن طی سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۴،[۳۳] یانی به لس آنجلس نقل مکان کرد تا روی موسیقی خودش کار کند. وی در این دوره، موسیقی چند پروژهٔ سینمایی و تبلیغاتی را نیز انجام داد.[۱۱][۳۴]

دههٔ ۱۹۸۰ تا اوایل ۱۹۹۰: پدیداری و شناخت

[ویرایش]

در سال ۱۹۸۰ یانی اولین آلبوم خود را به نام آپتیمیستیک با استفاده از تجارب گروه کِمیلیِن و با تمرکز روی موسیقی الکترونیک ضبط کرد،[۱][۲۲] که به دلیل سبک و پرداخت متفاوت موسیقی در زمان خود با استقبال مواجه نشد.[۲۸] این آلبوم بعدتر توسط اتلنتیک رکوردز در ۱۹۸۴، و پرایوت میوزیک در ۱۹۸۹ بازنشر داده شد.[۳۴]

یانی در سال ۱۹۸۷ گروه موسیقی خود را تشکیل داد و در ۱۹۸۸ با ترکیبی دربردارندهٔ جان تِش به عنوان نوازنده کیبورد و چارلی ادمز به عنوان درامر، توری را در شهرهای مختلف آمریکا آغاز نمود؛ و در طی این تور آلبوم‌های نخستین خود یعنی کلید تخیل، از روی سکوت، و روزهای آفتاب‌پرست را معرفی کرد.[۱۱][۲۲] یکی از نتایج مهم این تور اجرا همراه با ارکستر سمفونی دالاس، ضبط ویدئویی آن و در ادامه بازخوردهای مثبتی از آن اجرا بود که از نگاه یک منتقد دالاس تایمز هِرالد، به شناخت عمومی یانی کمک زیادی کرد.[۲۲] گفته می‌شد ظهور یانی «به بهترین وجه ممکن همزمان» شده بود با افزایش محبوبیت موسیقی‌سازی معاصر.[۲۲]

نوازشگاه هرودِس آتیکوس واقع در آکروپولیس شهر آتن، مکان کنسرت فراگیر یانی، یانی، زنده در آکروپولیس، که در سپتامبر ۱۹۹۳ در کشور زادگاه وی یونان برگزار گشت.

حضور یانی در رسانه‌ها و تلویزیون در سال‌های بعد به شناسایی و پذیرش عمومی او انجامید؛[۳۵] به ویژه با حضور وی در مجله مردم[۳۶] و نیز در برنامه تلویزیونی اوپرا وینفری که با پشتیبانی و همراهی لیندا اِوَنز، بازیگر آمریکایی، همراه بود.[۳۵][۳۷] یانی از سال ۱۹۸۹ با اِوَنز در رابطه بود.[۲۲][۳۸] با این وجود، حضورهای بعدی در تلویزیون، فروش بالای آثار ضبط شده و ویدئویی، و کنسرت‌های متعدد طی سال‌های بعد شناخت او را فراتر از رابطه‌اش با اِوَنز گسترش داد.[۳۸]

آلبوم جرئت آرزو، که در سال ۱۹۹۲ انتشار یافت، اولین آلبومی از یانی بود که نامزد جایزه گرمی شد.[۱۱] قطعهٔ «آریا» در این آلبوم آهنگی است برمبنای دونوازی گُل (از اپرای لاکمه، ۱۸۸۳) ساختهٔ لئو دِلیبِس، آهنگساز فرانسوی. استفاده یانی از این آهنگ در یک آگهی شرکت بریتیش اِروِیز که برندهٔ جایزه شد،[۲۲] به آن محبوبیت بخشید. آلبوم در زمان من که با ساز غالب پیانو در ۱۹۹۳ منتشر شد و آلبوم مورد علاقهٔ یانی است،[۲۸] دیگر آلبوم وی است که نامزد جایزه گرمی شده‌است.[۱۱]

دههٔ ۱۹۹۰: آکروپولیس، کنسرت‌های جهانی، فرسودگی و ازسرگیری

[ویرایش]

کنسرت فراگیر[۸][۲۷] یانی، یانی، زنده در آکروپولیس، در سپتامبر ۱۹۹۳ در نوازشگاه هرودِس آتیکوس دو هزار ساله واقع در آکروپولیس شهر آتن اجرا و فیلم‌برداری شد. یک آلبوم و یک ویدیو از این کنسرت با قالب سیستم ویدئو خانگی در ۱۹۹۴ منتشر شد.[۱۱] آکروپولیس اولین آلبوم زنده یانی بود، که وی در آن از گروه اصلی خود همراه با چینش کامل شصت نفره‌ای از ارکستر فیلارمونیک سلطنتی لندن استفاده نمود.[۱۱] تنظیم و رهبری ارکستر را شهرداد روحانی، موسیقی‌دان ایرانی، برعهده داشت.[۳۹][۴۰]

بدون وجود هیچ‌گونه پشتیبانی مالی خارجی، یانی تولید آکروپولیس را با به خطر انداختن ۲ میلیون دلار پس‌انداز شخصی خودش سرمایه‌گذاری کرد[۸] تا از این راه هم جایگاه هنری خود را ارتقا بخشیده باشد[۲۷] و هم پس از ۲۰ سال دوری از کشورش «به مردم یونان با آنچه درخور آنان است ادای دین» کرده باشد.[۲۸] ویدیوی حاصل از این کنسرت از شبکهٔ پی‌بی‌اس آمریکا پخش و به یکی از محبوب‌ترین برنامه‌های آن تبدیل شد، چنان‌که نیم میلیارد نفر در ۶۵ کشور آن را تماشا کرده‌اند.[۱۱][۴۱] ویدیوی آکروپولیس همچنین با فروشی بیش از ۷ میلیون نسخه در دنیا عنوان دومین کنسرت موسیقی ویدئویی پرفروش تاریخ را (پس از تریلر مایکل جکسون[۱۰]) به‌دست آورده‌است.[۹][۱۱]

در مارس ۱۹۹۷ یانی توانست یکی از معدود هنرمندان غربی باشد که در تاج محل در هند کنسرتی را اجرا و ضبط کرده‌است.[۴۲] به دنبال آن یانی در مه ۱۹۹۷ اجراهایی را در شهر ممنوعه در شهر پکن در کشور چین انجام داد، و بدین سان عنوان اولین هنرمند غربی معاصر که مجوز اجرا در این مکان تاریخی را گرفته از آن خود کرد.[۴۲] این دو رخداد با یکدیگر آلبوم زنده و ویدیوی احترام را تشکیل دادند که در نوامبر ۱۹۹۷ انتشار یافت.[۴۲]

پس از مذاکرات طاقت‌فرسا[۲۸] برای کسب مجوز اجرا در تاج محل و شهر ممنوعه در سال ۱۹۹۷، جدایی از لیندا اِوَنز در اوایل ۱۹۹۸، و پس از آن به سرانجام رساندن یک تور طولانی سراسر دنیا در ۱۹۹۸، یانی حرفه موسیقی خود را متوقف کرد.[۳۷][۴۳] یانی بعدها عنوان کرد که افسرده شده بود، و برای سه ماه به یونان نزد والدینش بازگشته بود، پیش از آنکه تصمیم به به سفر دور دنیا بگیرد.[۳۷] برای مدت ۲ سال یانی هیچ مصاحبه‌ای انجام نداد، و بعدها توضیح داد: «سفر کردم. می‌خواستم نگرش مردمان دیگر را از زندگی ببینم. می‌خواستم رؤیای آمریکایی را ترک کنم.»[۳۷]

دههٔ ۲۰۰۰: پس از یک درنگ، دورنماهای تازه

[ویرایش]

در سال ۲۰۰۰، پس از درنگی دو ساله، یانی اولین آلبوم استودیوی خود طی هفت سال گذشته را با نام اگر می‌توانستم به تو بگویم منتشر کرد. این آلبوم به رتبهٔ ۲۰ در جداول مجلهٔ بیلبرد دست یافت و در اولین هفتهٔ انتشار ۵۵۰۰۰ نسخه فروش کرد، که بیشترین فروش آغازین برای آلبوم‌های یانی به حساب می‌آید.[۳۷] یانی از آن به عنوان آلبومی آرام برای «گوش دادن» و کمتر نمایشی نسبت به آلبوم‌های کنسرت زنده مانند زنده در آکروپولیس یا احترام یاد می‌کند.[۴۴] وی توضیح می‌دهد که خودش تمامی صداهای آلبوم را، شامل آوازهای ظاهری، از طریق دستکاری صدا و به صورت الکترونیک در استودیوی خود خلق کرده‌است.[۴۴]

موسیقی حاضر در آلبوم سال ۲۰۰۳ یانی، قومیت، نمایانگر بسیاری از فرهنگ‌های جهان است، و یانی گفته‌است در این آلبوم از عنصر «قومیت» برای بازتاب رنگ و زیبایی و یک اجتماع چندفرهنگی استفاده شده‌است.[۴۵] این آلبوم در زمانی نزدیک به انتشار خودزندگی‌نامه یانی به نام یانی با واژگان (به انگلیسی: Yanni in Words) عرضه شد.[۴۵]

پس از شش سال، و برای اولین بار در حرفهٔ خود، یانی در همکاری با ریک وِیک از خوانندگانی در آلبوم صداهای یانی استفاده کرد.[۴۶] هفته‌ها پیش از انتشار این آلبوم در تاریخ ۲۴ مه ۲۰۰۹ با برچسب دیزنی پرل متعلق به شرکت ضبط والت دیزنی رکوردز، شبکهٔ پی‌بی‌اِس ویدئویی از کنسرت صداها پخش کرد که در نوامبر ۲۰۰۸ در شهر آکاپولکو کشور مکزیک برگزار شده بود. انتشار آلبوم پیش از توری صورت گرفت که تهیه‌کنندگی آن را یکی از زیربخش‌های پِرل به نام بوئِناویستا کانسرتز برعهده داشت.[۴۶]

آلبوم یانی مکزیکَنیزیمو، که در نوامبر سالگرد جشن‌های دویست ساله مکزیک در ۲۰۱۰ منتشر شد، بزرگداشتی نسبت به این کشور با برداشت یانی از موسیقی مردمی آن بود.[۴۷] یانی در این آلبوم با په‌په آگوئیلار خواننده-آهنگساز، و لوسِرو خواننده-هنرپیشه همکاری داشت.[۴۷]

دههٔ ۲۰۱۰: طراحی آواهای تازه، و بازگشتی به تورهای جهانی

[ویرایش]
یانی به همراه ارکستر و خوانندگان خود روی صحنه. هنگام اجرا، یانی زمان خود را بین دو دسته کیبورد الکترونیک و یک پیانوی آکوستیک تقسیم، و ارکستر خود را رهبری می‌کند.[۴۸]

آلبوم حقیقت لمس کردن اولین آلبوم یانی با محتوای جدید طی هشت سال گذشته بعد از قومیت بود و در فوریه ۲۰۱۱ منتشر شد.[۱۱] محتوای متنوع حقیقت لمس بازتابی از تأثیرات سبک‌های‌سازی معاصر، الکترونیک، و سینمایی بود که به رگه‌هایی از پاپ، عصر نو، و موسیقی جهان‌گذار می‌کرد.[۴۹] هرچند یانی گفته‌است که حقیقت لمس با آزمایش روی طراحی‌های جدید آواها آغاز شد،[۹] ولی جیمز کریستوفر مانگِر از وبگاه آل‌میوزیک بر این عقیده است که این آلبوم، یانی را در حال بازگشت به ریشه‌های‌سازی خود به تصویر می‌کشد، و باید به مذاق هواداران موسیقی اواسط دههٔ ۱۹۹۰ او خوش بیاید.[۵۰] سه آهنگ از پانزده قطعهٔ غالباً‌سازی آلبوم، دربردارندهٔ ترانه‌هایی با اجرای خوانندگان یانی، صداها هستند.[۵۰]

در آوریل ۲۰۱۲ یانی لوح فشردهٔ صوتی و تصویری از آلبوم زنده کنسرت یانی در ال مورو، پورتوریکو را منتشر کرد، که در دو کنسرت فضای خارجی در ۱۶ و ۱۷ دسامبر ۲۰۱۱ ضبط و فیلم‌برداری شده بودند. محل برگزاری کنسرت، زمین‌های دِژ سَن فِلیپ دِل مورو («اِل‌مورو») واقع در سَن‌خووان، مرکز ایالت پوئرتوریکو بود، که یک مکان میراث جهانی یونسکو است.[۵۱] کنسرت‌های ضبط شده از مارس ۲۰۱۲ توسط شبکهٔ پی‌بی‌اِس پخش شدند. تولید این اثر دهمین همکاری یانی با این سازمان بود.[۵۱]

یانی در ۹ فوریه ۲۰۱۳ به مناسب سال نو چینی در برنامه ویژهٔ جشنوارهٔ بهاری تلویزیون مرکزی چین (با ۷۰۰ میلیون بیننده در سال[۵۲]) با چانگ جینگ، هنرمند نوازندهٔ سنتور چینی (زیثر)، اجرا داشت.[۵۳] این اولین سالی بود که تلویزیون مرکزی چین از هنرمندان خارجی برای اجرا دعوت به عمل آورده بود.[۵۲]

در تورهای سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ یانی، خوانندگانی متمایز از یانی، صداها مربوط به سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹ شرکت داشتند، هرچند فهرست آهنگ‌های اجرا شده غالباً‌سازی بودند.[۵۴]

یانی در مارس ۲۰۱۴ طی یک همکاری با پلاسیدو دومینگو، خوانندهٔ تِنور اپرا، و ریک ویک تهیه‌کننده، هفدهمین آلبوم استودیوی خود را با نام اینسپیراتو (از ایتالیایی به فارسی، الهام گرفته) منتشر ساخت.[۵۵] ویژگی برجستهٔ این آلبوم، اجرای آوازی همچون یانی، صداها در پنج سال قبل بود. در اینسپیراتو گروهی از خوانندگان اپرایی سرشناس بازسازی‌های آهنگ‌هایی از یانی را اجرا کردند که وی پیش از آن در طول حرفه خود منتشر کرده بود. در این آلبوم عناوین و اشعار آوازها غالباً به زبان ایتالیایی هستند.[۵۵]

در روزهای ۳۰ و ۳۱ اکتبر ۲۰۱۵، یانی دو کنسرت در زمین‌های اطراف اهرام مصر و ابوالهول بزرگ جیزه اجرا کرد، که نخستین اجرای وی در مصر به حساب می‌آید.[۱۸] این دو کنسرت شامل آتش‌بازی و نیز پخش ویدئویی توسط اسکات کلی به‌عنوان فرمانده ایستگاه فضایی بین‌المللی می‌شدند،[۱۸][۵۶][۵۷] و همچنین با قالب وضوح بالای ۴کی برای پخش‌های بعدی از شبکهٔ پی‌بی‌اس ضبط شدند.[۵۸] برای القای حس امنیتی پایدار پس از انقلاب مصر (۲۰۱۲–۲۰۱۱)، نیروی امنیتی مصری‌ای به تعداد ۳۰۰۰ نفر امنیت محدودهٔ کنسرت را به‌عهده گرفتند.[۱۹]

در دسامبر ۲۰۱۵، یانی آهنگی به‌نام «هفت میلیون رؤیا» برای ویدئویی برای ناسا به مناسبت پانزدهمین سالگرد ایستگاه فضایی بین‌المللی ساخت.[۵۹]

یانی در ژانویه ۲۰۱۶ هجدهمین آلبوم استودیویی خود را با نام آسایشی احساس‌برانگیز منتشر کرد. از این روی که این آلبوم با استفاده از سینث‌سایزرها، ضرب‌آهنگ‌های برنامه‌ریزی شده و صداهای الکترونیک ساخته شده بود، گفته می‌شد «برگردان کاملی» به آلبوم‌های اوایل دههٔ ۱۹۸۰ یانی باشد.[۶۰]

از سال ۲۰۱۰ به بعد، یانی تورهای بین‌المللی خود را با اجراهایی در بیش از سی کشور در پنج قاره، شامل (به ترتیب الفبا) آرژانتین، آلمان، اردن، ارمنستان، اسرائیل، امارات متحده عربی، اوکراین، ایالات متحده (شامل پوئرتوریکو)، بحرین، برزیل، بریتانیا، بلاروس، بلغارستان، پاناما، تایلند، ترکیه، تونس، جمهوری چک، چین، روسیه، رومانی، سریلانکا، سنگاپور، شیلی، عربستان سعودی،[۶۱] عمان، قطر، کاستاریکا، کانادا، کره جنوبی، کویت، لبنان، لهستان، مجارستان، مصر، مکزیک، و هند برگزار نموده‌است.[۶۲]

تأثیرپذیری‌ها، موسیقی، و کنسرت‌ها

[ویرایش]

تأثیرپذیری‌های موسیقایی

[ویرایش]

یانی از کودکی با گوش دادن به ایستگاه‌های رادیویی از آفریقای شمالی، کشورهای عربی، و اروپا با انواع گسترده‌ای از سبک‌های موسیقی ارتباط برقرار کرده بود.[۳] او دیده بود که «هیچ ایستگاه راک یا کلاسیک تخصصی وجود نداشت—هر ایستگاهی همه جور موسیقی پخش می‌کرد».[۳] گفته می‌شود که موسیقی یانی بازتابی از برخوردهایش با فرهنگ‌های مختلف جهان[۲۴][۲۶] و نمودگر فلسفه «یک دنیا، یک‌نفر» وی است.[۲۴] بدین روی، جِفری کاچمارچیک از مجموعهٔ بوث نیوزپیپرز الهامات گلچین شدهٔ موسیقی یانی را عاملی برای موفقیت او دریافته بود: «گام‌های خاورمیانه‌ای و شرقی و میزان‌های ترکیبی یانی آنقدر جالب توجه به گوش می‌رسند که طرفداران میانه‌روی او را بفریبند، ولی نه آنچنان وفادار به اصالت راک که افرادی را که با تأکیدهای ضربی راک بزرگ شده‌اند سردرگم کنند.» و افزود که برخی آهنگ‌های خاص «شما را با این حس باقی می‌گذارند که انگار همین الآن یک ذره درام فلزی یا بوزوکی یونانی یا کوتوی ژاپنی یا احتمالاً هر سه را با هم شنیده‌اید.»[۶۳]

موسیقی یانی از جمله از موسیقی آسیا، آمریکای لاتین، خاورمیانه، و نیز از موسیقی کلاسیک، راک اَند رول، و الکترونیک، تأثیر پذیرفته‌است.[۹] یانی بیان کرده‌است که دههٔ ۱۹۷۰، همراه با سازهای الکترونیک و فناوری جدید خود، به ویژه در آن مرحله از حرفه‌اش تأثیرگذار بوده‌است، و اینکه حتی آلبوم اخیرش، حقیقت لمس (۲۰۱۱)، با آزمایش کردن طراحی‌های تازه صدا آغاز گشت.[۹] او به خاطر آشنایی خیلی زودهنگام در زندگی با موسیقی کلاسیک — گوش دادن به باخ در سن ۸ سالگی[۳۴] — تعدادی از آهنگسازان و پیانیست‌های دوران کلاسیک را از موارد تأثیرگذار بر خود برمی‌شمرد، و در این بین از بتهوون به عنوان موسیقی‌دان دلپسند،[۷] و از شوپن به عنوان «مورد علاقه شماره ۲» یاد می‌کند.[۳۴] او همچنین گفته بود که گذشته از موسیقی کلاسیک همچون موتزارت و باخ، از گروه‌های راک اَند رول مانند زِپلین، پیپل!، و بلَک سَبَث نیز تأثیر دیده بود.[۳۴]

یانی توضیح داده که «بیشترین تأثیری که از موسیقی گرفته‌ام کار بر روی (موسیقی) فیلم بود،... و بیشتر آن موسیقی سازی،» و از علاقه‌اش برای کارهای جری گُلداسمیت و جان ویلیامز صحبت کرده بود.[۳۴] کِلی جَسپِر از آگِستا کرانیکل بیان کرده که بیشتر موسیقی یانی از نوع‌سازی است، که نشان می‌دهد یانی پنداشته بود فقدان شعر چیزی است که اجازه می‌دهد موسیقی‌اش محبوبیت بین‌المللی پیدا کند.[۷] یانی در ادامه گفته بود: «در بیشتر آهنگ‌های من شعری وجود ندارد، تا تمام پیام از طریق ضرب‌آهنگ، ملودی، و آواها رسانده شود، و من فکر می‌کنم این چرایی گذر موسیقی از مرزها و امکان رفتن به کشورهای مختلف باشد.»[۷] «دروغ گفتن با موسیقی سازی، اگر غیرممکن نباشد، کار بسیار دشواری است، به این خاطر که این نوع موسیقی تنها با احساسات سر و کار دارد.»[۴۴] او همچنین گفته‌است که واژگان در منطقه متفاوتی از مغز فعالیت می‌کنند،[۲۹] و اینکه اشعار «معمولاً آهنگ را در جعبه قرار می‌دهند.»[۱۰]

با این وجود، یانی همراه با چهار خوانندهٔ اصلی در صداهای یانی (۲۰۰۸–۲۰۰۹)،[۴۶] و با دو خواننده در تورها (۲۰۱۰–۲۰۱۲) و کنسرت‌ها (دسامبر ۲۰۱۱) و نیز لوح فشرده صوتی و تصویری (۲۰۱۲) کنسرت یانی در ال مورو، پورتوریکو به اجرا پرداخت.[۵۴] در پایان سال ۲۰۱۱ یانی خاطر نشان کرد که موسیقی‌سازی را بیشتر ترجیح می‌دهد «چونکه بازتر است، ولی صدای انسان نیز می‌تواند گویاترین ساز شناخته شده برای آدمیان باشد. در آن قدرتی نهفته‌است.»[۱۰] یانی با اشاره به تجربیات خلاقانه‌اش در پروژهٔ ۲۰۰۹ صداها، عنوان کرد که «هرچند بیشتر موسیقی‌ای که می‌نویسم‌سازی است، دوست دارم از صدای انسان نیز به عنوان‌سازی دیگر استفاده کنم.»[۶۴]

سبک‌های موسیقی متمایز از جنبش روحانی «عصر نو»

[ویرایش]
خطوط روی نقشه‌ها

این خطوط واقعاً وجود ندارند. آن‌ها — کاملاً — ساختگی هستند، و این توهم را که ما همه به نوعی با هم فرق داریم تداوم می‌بخشند. من فکر می‌کنم دنیا جای خیلی بهتری می‌بود اگر که ما یک روز، دیگر وانمود نمی‌کردیم که این خطوط وجود دارند و به جای تفاوت‌هایمان روی شباهت‌هایمان تمرکز می‌کردیم.

صحبت‌های پایانی کنسرت،
یانی، زنده در آکروپولیس
۰۱۹۹۳−۰۹ سپتامبر ۱۹۹۳

در عین اینکه یانی گفته‌است عصر نو «بیشتر تعریفی روحانی است تا تعریفی موسیقایی»،[۲] گفته می‌شود موسیقی وی همچنان که شتابی پررونق‌تر به خود می‌گرفت توسط جنبش عصر نو «اتخاذ شده‌است».[۲][۹] موسیقی او سازی معاصر نیز نامیده شده‌است[۲] و به عنوان «ادغامی از جاز، موسیقی جهان، کلاسیک، و سافت راک با استفاده از سازها» توصیف گشته‌است.[۸] با این وجود یانی از زودهنگام، دست کم از ۱۹۸۸، از برچسب‌هایی نظیر «یونانی» و «عصر نو» پرهیز می‌نمود، و تأکید داشت که «وقتی کسی از عصر نو می‌گه، من اون چیزی یادم می‌آید که موقع جارو کردن خونه در پس‌زمینه گوش می‌دهید. من نمی‌خوام به مخاطب آرامش ببخشم؛ من می‌خوام اون‌ها رو درگیر کنم، علاقه‌مندشون کنم.»[۳] در سال ۱۹۹۴، یانی در حالی که میان کار خود و آنچه سایرین موسیقی حس و حال محیطی خوانده‌اند تمایز قائل می‌شد، اشاره کرد: «عصر نو موسیقی کنترل شده‌تر و آروم‌تری رو نشون می‌ده. موسیقی من می‌تونه ضرب‌آهنگ زیاد، انرژی زیاد، و حتی قومیت زیادی داشته باشه.»[۶۵]

یانی در سال ۲۰۱۲ خاطرنشان کرد که هرگز علاقه‌ای به دسته‌بندی هنر یا برچسب‌گذاری نداشته، و افزود که همواره موسیقی را ساخته «تا درس‌هایی را که آموخته‌ام و تجربه‌هایی که در زندگی به دست آورده‌ام را با صداقت بازتاب دهم.»[۹] برای مثال، تحصیل روان‌شناسی در دانشگاه بر موسیقی یانی تأثیرگذار بود: «هنگامی که موسیقی خلق می‌کنم، این موسیقی بازتابی از روح من، تجربه‌های من در زندگی، و روابط من با مردم و فرهنگ‌های دیگر است. روان‌شناسی، و فهمیدن اینکه ما به عنوان انسان‌ها در این دنیا چه کسی هستیم، در تقریباً هر تفکر خلاقانه‌ای که من دارم حاضر است.»[۹]

مسیری نامتعارف در حرفهٔ موسیقی

[ویرایش]

سبک موسیقی یانی برای بیشتر برنامه‌های رادیویی یا شبکه‌های موسیقی تلویزیون نامناسب می‌نمود.[۶][۳۷] در سال ۲۰۱۲ یانی اهمیت شبکه پی‌بی‌اس را در حرفه خود بیان کرد، و گفت که این شبکه «همیشه به من اجازه می‌داد تا موسیقی خودم رو بدون هیچ سانسور یا نفوذی ارائه کنم، و من رو تشویق می‌کرد هنرمندی باشم که الآن هستم،» و نیز این شبکه «بخش بزرگی از حرفه من برای بیشتر از ۲۰ سال بوده.»[۶۶]

یانی برای شناساندن خود مسیری نامتعارف را پی گرفت؛ به عنوان مثال، پس‌انداز شخصی خود را برای سرمایه‌گذاری رخدادهای مکان‌های تاریخی نظیر کنسرت‌های آکروپولیس در ۱۹۹۳ به خطر انداخت، قطعات ویژه‌ای برای شبکه‌های عمومی تلویزیون تولید کرد، به تنهایی در استودیوی شخصی ساخت خودش در خانه موسیقی خلق می‌کرد، و نیز بسیاری از وظایف تهیه و تولید را خودش انجام می‌داد؛ و به این ترتیب از صنعت موسیقی رایج‌گذار می‌کرد.[۳۷] در سال ۲۰۰۰، دیوید سیگل از روزنامهٔ واشینگتن پست نوشت که یانی «استعاره‌ای زنده از موفقیت براساس معیارهای خود است، یعنی رؤیای هر آمریکایی با اندیشه‌ای که یا نادیده گرفته شده یا به سُخره.»[۳۷]

موسیقی

[ویرایش]

در اواخر دههٔ ۱۹۸۰، در مروری که از آغاز حرفهٔ یانی در روزنامهٔ دالاس تایمز هِرالد منتشر شد، کنسرتی که یانی با ارکستر سمفونی دالاس اجرا کرد «روح‌بخش، تکان دهنده، و الهام‌بخش» توصیف شد.[۲۲] در سال ۱۹۹۵، دان هِکمَن از روزنامهٔ لس‌آنجلس تایمز نوشت که موسیقی یانی «پایه در ملودی‌های عاشقانهٔ شیفته‌کننده‌ای دارد که با ضرب‌آهنگ‌های پرانرژی مدیترانه‌ای برجسته شده‌اند.»[۳۸] در بررسی موشکافانه‌تری استیو مِتکَف از روزنامهٔ هارتفورد کورِنت در «واسازی» موسیقی یانی آورد که موسیقی وی «از دیدگاه هارمونیک، از اجزایی ساخته شده که در بسیاری از قطعات موسیقی کلاسیک اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم یافت می‌شود. ذاتاً تونال است، گاه‌وبیگاه ته‌رنگی از آواهای ناهماهنگ ملایم دارد، گاهی اوقات از لحاظ ضرب‌آهنگ سرزنده است، در نخستین گوش‌سپاری گیرا است، و آشکارا احساس‌برانگیز است. موسیقی یانی دو حس پایه دارد: خرامان و قهرمانانه همراه با نت‌های فرازنواخت رزمی، و به گونهٔ خیال‌انگیزی ژرف‌اندیشانه. … نوعی پیوند صلح‌آمیز میان موسیقی پاپ و موسیقی کلاسیک که راحت احساس می‌شود.»[۴]

اخیراً، مارک دِمینگ از آل‌میوزیک ساخته‌ها و اجراهای یانی را اینطور ترسیم کرد که «حس چشمگیری از درام، پویایی، و عاشقانگی» را دارا هستند، و نوشت که یانی «سبک اجرایی مسلطی» دارد.[۱] راب گَرِت در روزنامهٔ نَشنال نگاشت که یانی در تولید موسیقی خود «تمام قواعد را به‌طور کلی به دو گونه می‌شکند— قهرمانانه و کوبنده یا فراگیر و بازتابنده.»[۶۷] در سال ۲۰۱۲، هَوی گِرَپِک از روزنامهٔ پام بیچ پست[۶۸] خاطرنشان کرد که «تعداد اندکی هنرمند معاصر با حس بی‌همتایی از موسیقی و سبک حقیقی خودشان وجود دارد. مقایسهٔ موسیقی عصر نو با راک کلاسیک آسان نیست، اما برای یانی، ممکن است.»[۶۹] یانی ترکیب موسیقی الکترونیک سینث‌سایزر را با ارکستر سمفونی کامل محبوبیت بخشید.[۲۵]

یانی، که «هنرمند حقیقی جهانی» نامیده شده‌است،[۲۵] از موسیقی‌دانانی با ملیت‌های گوناگون استفاده نموده‌است، و انواعی از سازهای جالب توجه را از جاهای مختلف دنیا از دیدیگِریدوی استرالیایی تا چارانگوی پِرویی همراه با ارکستر کلاسیک، بخش ضرب‌آهنگ راک، و کیبوردهای الکترونیک خود به کار گرفته‌است.[۸] موسیقی وی «آمیزه‌ای از گلچین نواهای قومی، از ترانه‌های بومی آمریکا تا ضرب‌آهنگ‌های آفریقایی و هارمونی‌های آسیایی» توصیف گشته‌است.[۲۷] پیش از کنسرت‌های سال ۲۰۱۵ خود در اهرام مصر، یانی عنوان کرد که احساسات در سرتاسر دنیا یکسانند، و اینکه موسیقی عمدتاً‌سازی وی می‌تواند این احساسات را به مردم در هر جایی برساند چراکه این موسیقی زبان را دور می‌زند.[۷۰]

جان اِل. موزِر از روزنامهٔ مورنینگ کال نوشت که «روندها می‌آیند و روندها می‌روند،» اما موسیقی یانی «به نظر می‌رسد که از روندها سرپیچی می‌کند و… انگار که موسیقی‌ای برای تمام دوران است.»[۳۴] موزر در مصاحبهٔ خود با یانی از وی پرسید که آیا او عمداً سعی می‌کند چیزی خلق کند که «برای همیشه ماندگار خواهد بود، دربرابر چیزی که قرار است بلافاصله فقط ۱ میلیون نسخه بفروشد،» و یانی پاسخ داد که «شما هرگز نمی‌تونید (هدفمند) هنر ماندگار خلق کنید… بنابراین نمی‌تونید این رو در ذهن داشته باشید.»[۳۴] در عوض، یانی در حین توصیف فرایند خلاقانهٔ خود توضیح داد که دانش وی از موسیقی و سازها و تجربه‌اش از فرهنگ‌های متفاوت «(همچون) اجزای سازندهٔ سرآغاز زندگی است که به هم می‌رسد و خود را آشکار می‌کند و پدیدار می‌شود؛ و روان است. بی‌دردسر است.»[۳۴]

محبوبیت یانی و موفقیت‌اش در تلویزیون‌های همگانی با دیدگاه برخی منتقدین در تضاد کامل بوده‌است.[۴] چندی از انتقادات شدیدتر به‌طور خلاصه یانی را به عنوان «خودنمایی بی‌استعداد» توصیف کرده‌اند که موسیقی‌اش بار فکری کمی دارد، در حالی که چکیدهٔ نظرات طرفدارانش این است که یانی «هنرمندی کاملاً اصیل است که معنویت ژرفش، گونه‌ای بی‌همتا از موسیقی را آفریده‌است.»[۴]

یانی استفاده از «دست‌نویس موسیقایی» که از هنگام کودکی طراحی و کامل کرده را به جای بکارگیری نت‌نویسی سنتی ادامه می‌دهد،[۲۷][۲۹] و فردی را استخدام می‌کند تا فرایند ملال‌آور نوشتن نمودارهای نت رایج را برای اعضای ارکستر انجام دهد.[۴۴] حتی با این وجود، از آنجایی که موسیقی حوزه‌ای شنیداری است، یانی می‌بایست آنچه را که نمی‌توان از طریق نوشتار بیان کرد، به موسیقی‌دانان آموزش دهد.[۴۴]

یک فکر یگانه

هر چیز بزرگی که تاکنون برای انسانیت رخ داده به صورت یک فکر یگانه در ذهن یک‌نفر آغاز گشته‌است؛ و اگر هر کدام از ما قادر به همچین تفکری باشد، پس همهٔ ما چنین ظرفیت و توانایی را داریم، زیرا ما همه یکسان هستیم.

صحبت‌های پایانی کنسرت،
یانی، زنده در ال‌مورو، پوئرتوریکو
۰۲۰۱۱−۱۲ دسامبر ۲۰۱۱

کنسرت‌ها

[ویرایش]

هَوی گِرَپِک از روزنامهٔ پام بیچ پست[۶۸] دربارهٔ یکی از اجراهای یانی در آوریل ۲۰۱۲ خاطرنشان کرد که این نمایش یک نمایش یک-نفره با کیبورد نبود، بلکه تک‌نوازی‌های فردی طولانی را در کانون توجه قرار داده بود و جلوه‌گر استعدادهای اعضای گروه یانی بود، و اینکه یانی «دوست دارد این فرصت را به آنان بدهد تا جداگانه بدرخشند.»[۶۹] جِفری کاچمارچیک از مجموعهٔ بوث نیوزپیپرز عنوان کرد که «یانی موسیقی‌دانان همراه خیلی خوبی دارد - همیشه داشته‌است.»[۶۳] علاوه بر آن، یانی با استفاده از چندین کیبورد قابل تعویض که هر کدام به دیگری متصل است به صدا تنوع می‌بخشد، به این صورت که نواختن هر کیبورد می‌تواند باعث شود سایر کیبوردها هم نت‌های متناظری را بنوازند و در نتیجه سازهای گوناگون شبیه‌سازی شوند.[۷۱]

کنسرت‌های یانی، که از جهت نورپردازی و سایر جنبه‌های فنی شناخته شده هستند،[۷۲] برای نورپردازی یک نمایش به بیش از ۲۰۰۰ اشارهٔ زمانبندی نیاز دارند.[۷۳] طراح نورپردازی دیرین یانی در سال ۲۰۱۳ خاطرنشان کرد که نورپردازی به شکلی حساس با خود موسیقی یانی زمان‌بندی می‌شود، با کسر میزانهای گوناگون آن همساز می‌شود، و در ادامه اظهار کرد که از آنجاییکه یانی بیشتر در مکان‌های نمایشی اجرا می‌کند تا تالارهای سرپوشیده، نورپردازی می‌تواند رنگ و حرکات ظریف را شامل شود.[۷۴] نورپردازی همچنین بر تکنوازی‌های اعضای گروه و نیز بر لحظات بخصوص در کنسرت‌ها تکیه می‌گذارد.[۷۴]

جِفری کاچمارچیک از مجموعهٔ بوث نیوزپیپرز با اشاره به «نورپردازی عالی» یانی روی صحنه و «طنین فراوان میان تماشاگران» خاطرنشان کرد که کنسرت یانی «می‌تواند تجربه‌ای سرخوش‌کننده باشد.»[۶۳]

در اوایل سال ۲۰۱۷ یانی تور خود را با عنوان «شامگاهی در گفتگو با یانی»[۷۵] یا «گفتگویی صمیمی با یانی»[۷۶] آغاز نمود که در آن پرسش‌های حضار و مشارکت روی صحنه برنامه را هدایت می‌کردند، و یانی بدون گروهش پیانو می‌نواخت.[۷۵][۷۶]

افتخارات، جوایز و سربلندی‌ها

[ویرایش]

یانی علاوه بر اجرا در مکان‌های تاریخی مانند رویال آلبرت هال (لندن؛ ۱۹۹۵ و ۲۰۱۴)،[۷۷] مجوز اجرا در محل‌های برجستهٔ دنیا نظیر آکروپولیس شهر آتن (یونان؛ ۱۹۹۳)، تاج محل (آگرا، هند؛ ۱۹۹۷)، شهر ممنوعه (پکن، چین؛ ۱۹۹۷)، برج خلیفه (دبی، امارات متحده عربی؛ ۲۰۱۱)،[۱۲] کاخ کرملین (مسکو، روسیه؛ ۲۰۱۱)،[۱۳] دِژ سَن فِلیپ دِل مورو (مکان میراث جهانی یونسکو «اِل‌مورو» واقع در سَن‌خووان، پوئرتوریکو، قلمروی ایالات متحده؛ ۲۰۱۱)،[۱۴] شهر باستانی جبیل (مکان میراث جهانی یونسکو، لبنان؛ ۲۰۱۳)،[۱۵] تئاتر رومی کارتاژ (تونس، تونس؛ ۲۰۱۴)،[۱۶] کاخ لاکشمی ویلاز (وادودارا، هند؛ ۲۰۱۵)،[۱۷] اهرام مصر و ابوالهول بزرگ جیزه (مصر؛ ۲۰۱۵)،[۱۸][۱۹] و جبل القلعه (اردن؛ ۲۰۱۶)[۲۰] را به‌دست آورده‌است.

همچنان که موسیقی یانی با شکوفایی موسیقی عصر نو در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به محبوبیت دست می‌یافت، از طریق پخش در شبکه‌های رادیویی موسیقی جایگزین، حضور در تلویزیون‌های همگانی، آگهی‌های تلویزیونی، و نیز تورهای موسیقی بین‌المللی شهرت بیشتری به‌دست می‌آورد.[۱] موسیقی یانی در نمایش‌های تلویزیونی و رخدادهای ورزشی پخش شده از تلویزیون شامل قهرمانی لیگ ملی فوتبال ایالات متحده (سوپر بُول)، رقابت‌های ورزشی پخش شده از شبکه نُه استرالیا (واید ورلد آو اسپرتس)، قهرمانی تنیس آزاد ایالات متحده، گلف آزاد ایالت متحده، تور دو فرانس، قهرمانی اسکیت جهان، و بازی‌های المپیک استفاده شده‌است.[۱۱][۲۲][۲۳] او برای برنامه ورلد نیوز نَو شبکهٔ اِی بی سی نیز موسیقی ساخته بود.[۶]

آهنگ آکرویالی/ایستادن در جنبش یانی از طرف ژورنال جامعه سلطنتی پزشکی (آوریل ۲۰۰۱) دربردارندهٔ اثر موتزارت دانسته شد، زیرا ترکیب آن از لحاظ ضرب‌آهنگ، ساختار، هم‌آوایی ملودیک و هارمونیک و قابلیت پیش‌بینی مشابه سونات شماره ۴۴۸ موتزارت است، ویژگی‌هایی که پنداشته می‌شود در کاهش حملات صرع و بهبود کارایی تجسم فضایی مؤثر باشند.[۷۸]

یانی هنگام تور اکتبر ۲۰۱۱ خود در چین عنوان اولین هنرمند غربی را به‌دست‌آورد که دعوت به پذیرش یک توله (خرس) پاندای غول‌پیکر از طرف پایگاه پژوهشی پرورش پاندای غول‌پیکر چِنگدو شده‌است، «امتیازی که… معمولاً برای کشورها محفوظ است تا اشخاص.»[۷۹] «مقامات رسمی از طرف پایگاه پژوهشی از این موسیقی‌دان دعوت کردند تا حیوان را به فرزندخواندگی بپذیرد، و بیان کردند که این تصمیم‌گیری از روی الهام و هماهنگی‌ای که از موسیقی وی سرچشمه می‌گیرد، انجام شده‌است.»[۸۰] یانی پاندا را «سانتورینی» - هم‌نام با جزیره‌ای در یونان - نام نهاد، و توضیح داد که «واژهٔ یونانی ایرینی به معنای «صلح» است.»[۷۹][۸۰]

در فوریه ۲۰۱۳ یانی و سلین دیون اولین هنرمندان غربی بودند که برای اجرا (جداگانه) در برنامه ویژهٔ جشنوارهٔ بهاری تلویزیون مرکزی چین - با ۷۰۰ میلیون بیننده در سال - به چین دعوت شدند.[۵۲][۵۳][۸۱]

مجله بیلبُرد یانی را ششمین «هنرمند آلبوم عصر نو» ۲۰۱۴ لقب داد.[۸۲] از او در همین لیست در سال ۲۰۱۲ (با رتبه ۵)، ۲۰۱۱ (رتبه ۱)، ۲۰۱۰ (رتبه ۴)، ۲۰۰۹ (رتبه ۳)، ۲۰۰۷ (رتبه ۴)، و ۲۰۰۶ (رتبه ۴) نام برده شد.[۸۲]

آلبوم‌های جرئت آرزو (۱۹۹۲) و در زمان من (۱۹۹۳) از یانی نامزد جایزه گرمی برای بهترین آلبوم عصر نو شده‌اند.[۱۱]

ویژه‌برنامه‌های یانی، زنده در آکروپولیس و ستایش از شبکهٔ پی‌بی‌اِس برای دستاورد برجسته فردی در نورپردازی (الکترونیک) برای سریال درام، سریال متفرقه، سریال کوتاه، فیلم، یا ویژه‌برنامه نامزد جایزه امی به ترتیب در سال‌های ۱۹۹۴[۸۳] و ۱۹۹۸[۸۴] شده‌اند.

دست کم شانزده آلبوم یانی رتبهٔ نخست را در دسته‌بندی «آلبوم عصر نوی برتر» مجلهٔ بیلبُرد به‌دست آورده‌اند، که بیشتر از هر هنرمند دیگری بجز جیم بریکمَن و مَنهیم استیم‌رولِر است.[۲۱]

یانی علاوه بر اخذ مدرک کارشناسی در رشتهٔ روان‌شناسی از دانشگاه مینه‌سوتا در سال ۱۹۷۶،[۱۱] یک دکترای افتخاری علوم انسانی از همین مؤسسه در ۶ مه ۲۰۰۴ دریافت نمود.[۲۶][۳۱][۸۵]

فعالیت‌های نیکوکارانه و انسان‌دوستانه

[ویرایش]

یانی از سال‌های آغازین حرفه خود با پی‌بی‌اس در تلاش‌های این شبکه برای جمع‌آوری کمک‌های مالی همکاری داشته‌است،[۷۷] و بنا بر گزارش‌ها بیش از ۱۳ میلیون دلار برای این سازمان جمع‌آوری نموده‌است.[۲] تولید کنسرت یانی در ال مورو، پورتوریکو (۲۰۱۲) دهمین همکاری یانی با شبکهٔ پی‌بی‌اِس بود.[۵۱]

یانی در تلاش‌های حفاظت از محیط زیست صندوق جهانی طبیعت یاری رسانده‌است،[۸۶] بدین ترتیب که پشتیبانی مالی یک برنامه نمادین «بسته پذیرش پاندا» را عهده‌دار شد و در آن ۵۰٬۰۰۰ دلار کمک‌های اهدایی را تضمین کرد.[۸۷][۸۸] یانی سخنگوی ناسا نیز بوده‌است.[۸۶]

خودزندگی‌نامه

[ویرایش]

خودزندگی‌نامه یانی، یانی با واژگان، که همراه با دیوید رِنسین نگارش شد، هم‌زمان با انتشار آلبوم قومیت یانی در فوریه ۲۰۰۳ منتشر شد. این کتاب در تاریخ ۲ مارس ۲۰۰۳ عنوان پرفروش‌ترین کتاب روزنامهٔ نیویورک تایمز را در دسته‌بندی غیرداستانی از آن خود کرد.[۸۹]

موسیقی‌شناسی

[ویرایش]

آلبوم‌های اصلی استودیویی

[ویرایش]
این فهرست دربردارندهٔ آلبوم‌های گردآوری و بازنگری مانند «بهترین‌ها…» نیست.
سال عنوان آلبوم دسته‌بندی عصر نو
مجله بیلبُرد
(اوج)[۹۰][۹۱][۹۲]		 ۲۰۰ برتر
مجله بیلبُرد
(اوج)[۹۰][۹۱][۹۳]		 یادداشت
۱۹۸۴آپتیمیستیک
۱۹۸۶کلید تخیل
۱۹۸۷ماورای سکوت
۱۹۸۸روزهای آفتاب‌پرست۲
۱۹۸۹نیکی نانا۲
۱۹۹۰بازتاب احساس۱۲۹
۱۹۹۱در جشن زندگی۳۶۰
۱۹۹۲جرئت آرزو۲۳۲نامزد جایزه گرمی (سبک عصر نو)[۱۱]
۱۹۹۳در زمان من۱۲۴نامزد جایزه گرمی (سبک عصر نو)[۱۱]
۱۹۹۴احترام
۱۹۹۷کنسرت یانی در آکروپولیس
۲۰۰۰اگر می‌توانستم به تو بگویم۱۲۰
۲۰۰۳قومیت۱۲۷
۲۰۰۹یانی، صداها (زبان انگلیسی)۱۲۰دومین و پنجمین آلبوم پرفروش عصر نو، به ترتیب سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰.[۹۴]
به رتبه ۲۰ برترین آلبوم‌های اینترنتی بیلبُرد صعود کرد.[۹۰]
یانی، صداها (زبان اسپانیولی)۲به رتبه ۵ برترین آلبوم پاپ لاتین بیلبُرد و
رتبه ۱۳ برترین آلبوم لاتین بیلبُرد صعود کرد.[۹۰]
۲۰۱۰یانی مکزیکنیزیمو۲هفتمین آلبوم پرفروش عصر نو سال ۲۰۱۱.[۹۵]
قطعات یکسانی با آلبوم شور من برای مکزیک (۲۰۱۲) دارد.
۲۰۱۱حقیقت لمس۱۹۱پرفروش‌ترین آلبوم عصر نو سال ۲۰۱۱.[۱۱][۹۵]
دهمین آلبوم پرفروش عصر نو سال ۲۰۱۲.[۹۴]
۲۰۱۲شور من برای مکزیک۷قطعات یکسانی با آلبوم یانی مکزیکنیزیمو (۲۰۱۰) دارد.
۲۰۱۴اینسپیراتو۱یازدهمین آلبوم پرفروش عصر نو سال ۲۰۱۴.[۹۴]
۲۰۱۶آسایشی احساس‌برانگیز۱۱۷۳

تورهای کنسرت و آلبوم‌های زنده

[ویرایش]
سال تور / آلبوم دسته‌بندی عصر نو
مجله بیلبُرد
(اوج)[۹۰][۹۱]		 ۲۰۰ برتر
مجله بیلبُرد
(اوج)[۹۰][۹۱]		 یادداشت[۶۲]
۱۹۸۷خاسته از سکوت
۱۹۸۸روزهای کمیلین
۱۹۹۰بازتاب‌های شور
۱۹۹۱انقلابی در صدا
۱۹۹۲شهامت رویاپردازی
۱۹۹۳یانی زنده،
کنسرت‌های سمفونیک ۱۹۹۳
۱۹۹۴زنده در آکروپولیس۱۵به دنبال کنسرت‌های آکروپولیس سپتامبر ۱۹۹۳ منتشر شد
یانی زنده،
کنسرت‌های سمفونیک ۱۹۹۴
۱۹۹۵یانی زنده،
کنسرت‌های سمفونیک ۱۹۹۵		تالار سلطنتی آلبرت
۱۹۹۷ستایش۱۲۱تاج محل و شهر ممنوعه
۲۰۰۳–۴قومیت۱۲۷رتبه‌بندی بیلبُرد مربوط به آلبوم استودیویی است.
۲۰۰۶یانی زنده! رویداد کنسرت۱۸۴کنسرت ۲۰۰۴؛
پرفروش‌ترین آلبوم عصر نو هر دو سال ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷[۹۴]
به رتبه ۶ برترین آلبوم مستقل بیلبُرد (۲۰۰۶) صعود کرد.[۹۰]
۲۰۰۸–۹یانی صداها۱۲۰رتبه‌بندی بیلبُرد مربوط به آلبوم استودیویی است.
۲۰۱۰ یانی در کنسرت — — آمریکای جنوبی (سپتامبر) و پوئرتوریکو (نوامبر)
۲۰۱۱ مکزیک (ژانویه)، پاناما (فوریه)،
و ایالات متحده (مارس–مه)
اروپای شرقی و آسیا (اکتبر–نوامبر)
یانی زنده در اِل‌مورو،
پوئرتوریکو		۱۱۰۹دسامبر ۲۰۱۱؛ موضوع لوح فشرده صوتی و تصویری ۲۰۱۲؛
پنجمین آلبوم پرفروش عصر نو سال ۲۰۱۲.[۹۴]
۲۰۱۲شامگاهی با یانی——مکزیک، ایالات متحده، کانادا (مارس–اوت)،
و شیلی، آرژانتین، برزیل (سپتامبر–اکتبر)
۲۰۱۳جهان بدون مرز——خاور میانه، چین، اروپای شرقی (مارس–ژوئیه)
تور جهانی——مکزیک، پوئرتوریکو، شرق ایالات متحده
۲۰۱۴آمریکای شمالی و جنوبی، اروپا، خاور میانه، جنوب آسیا، آفریقای شمالی
۲۰۱۵رؤیای یک مرد——هند،[۱۷] چین، مصر،[۱۸] امارات متحده عربی
۲۰۱۶تور آمریکای شمالی——آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی، اردن،[۲۰] امارات متحده عربی[۶۷]
۲۰۱۶کنسرت رؤیایی: زنده از اهرام بزرگ مصر۱—دو کنسرت، در تاریخ‌های ۳۰ و ۳۱ اکتبر ۲۰۱۵[۹۶]
۲۰۱۷شامگاهی در گفتگو با یانی——ایالات متحده،[۷۵] کویت[۹۷]

منابع

[ویرایش]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 دِمینگ, مارک (۲۰۱۱ یا ۲۰۱۲). "زندگی‌نامهٔ یانی". آل‌میوزیک (به انگلیسی). آل میدیا نت‌ورک. Archived from the original on 29 April 2012. Retrieved 11 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  2. 1 2 3 4 5 6 پاکِت, جفری لی (۲۶ آوریل ۲۰۱۲). "یانی از نزدیک: موسیقی‌دان شناخته شده برای اجرا در مکان‌های سِتُرگ کاخ لوئیسویل را نیز دوست دارد". نشریهٔ کوریِر (به انگلیسی). وِز جکسِن. Archived from the original on 29 April 2012. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  3. 1 2 3 4 وِیجِر, گرِگ (۲ دسامبر ۱۹۸۸). "هنرمندان سبک‌های گوناگونی را به موسیقی عصر نو می‌افزایند". لس‌آنجلس تایمز (به انگلیسی). راس لوینسوهن. Archived from the original on 6 July 2012. Retrieved 11 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی= و |تاریخ= (help)
  4. 1 2 3 4 مِتکَف, استیو (۲۵ ژوئن ۱۹۹۵). "برای کمک به شناخت، تجزیه و تحلیل می‌کنیم". هارتفورد کورِنت (به انگلیسی). اَندرو جولیِن. Archived from the original on 9 July 2012. Retrieved 11 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help) همچنین صفحهٔ ۲ بایگانی‌شده در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۴ توسط Wayback Machineبا.
  5. ↑ یانی؛ رِنسین، دیوید (۲۰۰۳). یانی با واژگان. نیویورک: میرَمَکس. صص. صفحات ۱۰ و ۱۷. شابک ۱-۴۰۱۳-۵۱۹۴-۸. نام [خانوادگی] ما، کریسومالیس، به معنای موی طلایی است. و نیز در انگلیسی نام من به معنای جان است،... اگر بخواهید «دربارهٔ» من صحبت کنید، به من با اسم یانیس اشاره می‌کنید.
  6. 1 2 3 کَتلین, راجر (۲۶ آوریل ۱۹۹۲). "هنرمندان عصر نو برچسبی نو می‌خواهند". هارتفورد کورِنت (به انگلیسی). اَندرو جولیِن. Archived from the original on 11 July 2012. Retrieved 12 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help) همچنین صفحهٔ ۲ بایگانی‌شده در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۴ توسط Wayback Machineبا.
  7. 1 2 3 4 جَسپِر, کِلی (۲۲ مه ۲۰۱۲). "یانی موسیقی جهان را به نزد طرفداران «آگِستا» می‌آورد". آگِستا کرانیکل (به انگلیسی). ویلیام موریس. Archived from the original on 22 May 2012. Retrieved 12 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی= و |تاریخ= (help)
  8. 1 2 3 4 5 6 کات, گرِگ (۱۵ فوریه ۱۹۹۸). "هفت میلیون طرفدار یانی نمی‌تواند بیخود باشد، یا شاید هم؟". شیکاگو تریبون (به انگلیسی). بروس دُلد. Archived from the original on 6 July 2012. Retrieved 12 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی= و |تاریخ= (help)همچنین و .
  9. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 بِرنِت, ریچارد (۱۴ ژوئن ۲۰۱۲). "از آکروپولیس تا آمریکا، یانی همچنان در صدر دنیا جای دارد". روزنامهٔ مونترآل (گَزِت) (به انگلیسی). Archived from the original on 14 June 2012. Retrieved 12 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  10. 1 2 3 4 5 کلانگ‌بون‌کرونگ, مانتا (۱۳ اکتبر ۲۰۱۱). "در اوج با یانی". روزنامهٔ ملیت (تایلند) (به انگلیسی). Archived from the original on 6 July 2012. Retrieved 13 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  11. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 بِکیت, دیا (۲۳ ژانویه ۲۰۱۲). "تور آمریکای شمالی یانی، حقیقت لمس". صدای آمریکا (به انگلیسی). Archived from the original on 29 January 2012. Retrieved 13 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  12. 1 2 بیندو سورش, رای (۲۱ سپتامبر ۲۰۱۱). "برج خلیفه: مکان اجرای باشکوه بعدی یانی". امارات ۲۴/۷ (به انگلیسی). Archived from the original on 6 July 2012. Retrieved 13 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  13. 1 2 "کنسرت یانی در روسیه، ۱ نوامبر ۲۰۱۱" (به انگلیسی). Archived from the original on 18 December 2011. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ بایگانی= (help) همچنین این صفحه.
  14. 1 2 "یانی در ژوئن در سی‌مَک خواهد نواخت". فینگر لِیکس تایمز (به انگلیسی). ۱۲ دسامبر ۲۰۱۱. Archived from the original on 18 December 2011. Retrieved 13 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help); Italic or bold markup not allowed in: |اثر= (help) همچنین این صفحه(اسپانیولی) به تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۱ با به تاریخ ۱۸ دسامبر ۲۰۱۱.
  15. 1 2 گاندور هِرت، مایا (۲ ژوئیه ۲۰۱۳). «یانی، مرد نیم-ارکستر و نیم-رهبر ارکستر». روزنامهٔ لوریِنت لوژو (به فرانسه). بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۲ ژوئیه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۷. تاریخ وارد شده در |بازبینی=،|تاریخ=،|تاریخ بایگانی= را بررسی کنید (کمک) همچنین مرکز میراث جهانی یونسکو.
  16. 1 2 زاین، ایمِن (۲۳ ژوئیه ۲۰۱۴). «تونس: یانی، «موسیقی‌دان دیوانه» ای که قلب و جان ما را تسخیر کرده‌است». لِکونومیست مغربن (به فرانسه). بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۷. تاریخ وارد شده در |بازبینی=،|تاریخ=،|تاریخ بایگانی= را بررسی کنید (کمک)
  17. 1 2 3 "نابغهٔ موسیقی، یانی، شرکت‌کنندگان جشن وادادورا را مسحور می‌کند". زد نیوز ایندیا (به انگلیسی). ۲۴ ژانویه ۲۰۱۵. Archived from the original on 25 January 2015. Retrieved 14 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  18. 1 2 3 4 5 "تصاویر: یانی مصر باستانی را با موسیقی باشکوهش زنده می‌کند". البوابه (به انگلیسی). ۱ نوامبر ۲۰۱۵. Archived from the original on 2 November 2015. Retrieved 14 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help) همچنین این ویدیو.
  19. 1 2 3 "۳۰۰۰ نیروی امنیتی مسؤول فراهم کردن امنیت «کنسرت رؤیایی» یانی در اهرام". کایرو پست (به انگلیسی). الیوم السابع. ۲۲ اکتبر ۲۰۱۵. Archived from the original on 23 October 2015. Retrieved 14 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  20. 1 2 3 فِریج, مؤاث (۲۵ سپتامبر ۲۰۱۵). "یانی امیدوار است موسیقی‌اش در کنسرت آغازین امشب حق قلعهٔ تاریخی اردن را ادا کند". البوابه (به انگلیسی). Archived from the original on 26 June 2016. Retrieved 15 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  21. 1 2 کالفیلد, کیث (۱۲ فوریه ۲۰۱۶). "جابجایی‌های جدول ۲۰۰ برتر بیلبورد". بیلبورد (به انگلیسی). لین سیگِل. Archived from the original on 13 February 2016. Retrieved 15 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  22. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 هِکمَن, دان (۱۳ ژوئن ۱۹۹۳). "فلسفهٔ آوا: شخصیت برجستهٔ عصر نو، یانی، بر کاوش موسیقایی‌اش، کشمکش‌های سیاره [زمین]، و اجرا در ایوان پارتنون می‌اندیشد". لس‌آنجلس تایمز (به انگلیسی). راس لوینسوهن. Archived from the original on 20 July 2012. Retrieved 14 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  23. 1 2 مایِرز, اَلِکس (۱۲ ژوئن ۲۰۱۴). "حرف زدن دربارهٔ جانی [میلر] کافیست. آیا این آخرین گلف آزاد ایالت متحده است که موسیقی یانی را پخش می‌کند؟ داستان پشت یکی از عالی‌ترین آهنگ‌های متن ورزشی". گلف دایجست (به انگلیسی). Archived from the original on 13 June 2014. Retrieved 14 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help) همچنین این صفحه با این نسخهٔ بایگانی شده.
  24. 1 2 3 4 5 سیکلِر, لیندا (۲۶ مه ۲۰۱۲). "یانی خطاب به ساوانا: «نمی‌تونم برای دیدنتون صبر کنم»". ساوانا مورنینگ نیوز (به انگلیسی). مایک ترِینِر. Archived from the original on 26 May 2012. Retrieved 14 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی= و |تاریخ= (help)
  25. 1 2 3 4 "موسیقی‌دان معروف در دنیا، یانی، به‌زودی در هند اجرا خواهد داشت". دیلی نیوز اَند اَنَلِسیس ایندیا (به انگلیسی). ۲۲ ژانویه ۲۰۱۵. Archived from the original on 22 January 2015. Retrieved 15 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  26. 1 2 3 فرنسیسکو, مالی (۲۸ آوریل ۲۰۱۲). "بزن بریم: دور دنیا با یانی". روزنامهٔ چنهسن (به انگلیسی). Archived from the original on 29 April 2012. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  27. 1 2 3 4 5 6 مک‌کالاک, کرِیگ (۱۵ ژوئن ۲۰۰۳). "یانی قهرمان موسیقی‌سازی عصر نو است". صدای آمریکا (به انگلیسی). Archived from the original on 10 July 2012. Retrieved 15 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  28. 1 2 3 4 5 6 7 یانی؛ رِنسین، دیوید (۲۰۰۳). یانی با واژگان. نیویورک: میرَمَکس. شابک ۱-۴۰۱۳-۵۱۹۴-۸.
  29. 1 2 3 "زندگی‌نامهٔ یانی" (به انگلیسی). Archived from the original on 10 July 2012. Retrieved 16 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی= (help)
  30. ↑ دلاگارزا, ماریا (۱۱ مارس ۲۰۰۴). "برتری‌های فریبندهٔ یانی". نیوز سِنتینِل (به انگلیسی). مایکل کرایستمَن. 10143A590B0C184F. {{cite news}}: |access-date= requires |url= (help); Check date values in: |بازبینی= و |تاریخ= (help)
  31. 1 2 3 کریسومالیس, یانی (۶ مه ۲۰۰۴). "متن سخنرانی یانی در تاریخ ۶ مه ۲۰۰۴ در دانشگاه مینه‌سوتا هنگام دریافت مدرک افتخاری" (PDF) (به انگلیسی). دانشگاه مینه‌سوتا. Archived from the original (PDF) on 4 July 2007. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  32. ↑ دِمینگ, مارک (بعد از انتشار اینسپیراتو در سال ۲۰۱۴). "زندگی‌نامهٔ یانی در بیلبورد". بیلبورد (به انگلیسی). لین سیگِل. Archived from the original on 25 June 2015. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  33. 1 2 لاونجِز, تام (۲۸ ژانویه ۲۰۱۶). "گذشتهٔ راک یانی ابرستاره در «منطقه» [شهرنشین ایندیانای شمال غرب]". تایمز آو نورث‌وِست ایندیانا (به انگلیسی). کریس وایت. Archived from the original on 11 May 2016. Retrieved 18 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  34. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 موزِر, جان اِل. (۲۲ ژوئن ۲۰۱۲). "در گفتگو با یانی: نماد موسیقی جهان از تأثیرپذیری‌ها، کاستی‌های شهرت، و آینده‌اش حرف می‌زند". مورنینگ کال (به انگلیسی). رابرت یورک. Archived from the original on 25 June 2012. Retrieved 18 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی= و |تاریخ= (help)
  35. 1 2 سَندِرز, لیندا (۱۸ ژانویه ۱۹۹۱). "فروش اشتیاق". انترتینمنت ویکلی (به انگلیسی). تایم. Archived from the original on 21 July 2012. Retrieved 28 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  36. ↑ گلیاتو, تام (۲۶ نوامبر ۱۹۹۰). "از کریستل تا سعادتمند". پیپل (به انگلیسی). تایم. Archived from the original on 21 July 2012. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  37. 1 2 3 4 5 6 7 8 سیگِل, دیوید (۲۴ اکتبر ۲۰۰۰). "یانی برگشته — و آمادهٔ در آغوش کشیدن دسته‌جمعی دنیاست". لس‌آنجلس تایمز (به انگلیسی). راس لوینسوهن. Archived from the original on 20 July 2012. Retrieved 28 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help) همچنین صفحهٔ ۲با.
  38. 1 2 3 هِکمَن, دان (۲۷ مه ۱۹۹۵). "یانی تازه‌وارد نیست: از مهاجری ناشناس تا ابرستاره‌ای با ارکستر پاپ سفر درازی بود، هرچند یادگیری ادامه دارد". لس‌آنجلس تایمز (به انگلیسی). راس لوینسوهن. Archived from the original on 20 July 2012. Retrieved 29 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  39. 1 2 3 ویلدرِن, جاناتان (۱۹۹۴ به بعد). "مروری بر زنده در آکروپولیس". آل‌میوزیک (به انگلیسی). آل میدیا نت‌ورک. Archived from the original on 23 July 2012. Retrieved 30 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  40. ↑ بارکِن، اِلیوت رابرت (۲۰۰۱). موفقیت در آمریکا: مرجعی بر اقوام برجستهٔ آمریکایی. ABC-CLIO. شابک ۹۷۸۱۵۷۶۰۷۰۹۸۷.
  41. ↑ ماهر, جک (۲۱ مه ۲۰۱۲). "یانی در تماشاخانهٔ رِد راکس در ژوئیه به اجرا خواهد پرداخت". شبکهٔ ۹ (به انگلیسی). Archived from the original on 22 May 2012. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  42. 1 2 3 چو, هِنری (۳۰ مه ۱۹۹۷). "یانی درهای «شهر ممنوعه» را می‌گشاید". لس‌آنجلس تایمز (به انگلیسی). راس لوینسوهن. Archived from the original on 4 July 2012. Retrieved 31 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  43. ↑ جُول, رایِن (۲۷ ژانویه ۱۹۹۸). "یاران صمیمی، یانی و لیندا اِونز، از هم جدا می‌شوند". ئی! (به انگلیسی). Archived from the original on 28 June 2017. Retrieved 31 December 2017. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  44. 1 2 3 4 5 رایت, کَرول (سال ۲۰۰۰). "یونانی مرموز: یانی اسرارآمیز رموز موفقیتش را درمیان می‌گذارد". بارنز اند نوبل (به انگلیسی). Archived from the original on 10 December 2012. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  45. 1 2 «یانی تور بلندپروازانه‌اش را ارائه می‌کند». ترا نتورکس (به اسپانیولی). ۴ آوریل ۲۰۰۷. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ ژوئن ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۹ مارس ۲۰۱۵. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  46. 1 2 3 کوهِن, جاناتان (۱۴ نوامبر ۲۰۰۸). "یانی «صداها» را به دیزنی می‌آورد". مجلهٔ بیلبورد (به انگلیسی). لین سیگِل. Archived from the original on 9 July 2012. Retrieved 3 January 2018. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help) خوانندگان نِیثِن پَچِکو، کلوئی، اِندِر تامِس و لزلی میلز هستند.
  47. 1 2 «یانی بهترین گردآوری از موسیقی‌های فولکلور مکزیکی را اجرا می‌کند». UnionRadio.net، ونزوئلا (به اسپانیولی). ۱۸ اکتبر ۲۰۱۰. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۲. تاریخ وارد شده در |تاریخ=،|تاریخ بایگانی= را بررسی کنید (کمک)
  48. ↑ بوچاک, گَری (۹ مه ۲۰۱۲). "مرور کنسرت | یانی: هنرمند و ارکستر در نمایشی مثبت ارائه می‌شوند". کلمبوس دیسپچ (به انگلیسی). بردلی هارمون. Archived from the original on 16 June 2012. Retrieved 4 January 2018. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  49. ↑ اُلسِن, جان پی. (۲۴ ژانویه ۲۰۱۱). "بررسی آلبوم «حقیقت لمس» از یانی". نیو اِیج میوزیک ورلد (به انگلیسی). Archived from the original on 17 July 2012. Retrieved 5 January 2018. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  50. 1 2 مانگِر, جیمز کریستوفر (حدود ۲۰۱۱). "مروری بر حقیقت لمس". آل‌میوزیک (به انگلیسی). آل میدیا نت‌ورک. Archived from the original on 17 July 2012. Retrieved 5 January 2018. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  51. 1 2 3 "یانی: زنده در اِل مورو". کِی‌پی‌بی‌اس (به انگلیسی). ۳۱ اکتبر ۲۰۱۲. Archived from the original on 20 June 2012. Retrieved 7 January 2018. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  52. 1 2 3 "سلین دیون «مو لی هُوا» را برای تلویزیون مرکزی چین در جشن سال نو خواهد خواند". چاینا تایمز (به انگلیسی). ۱ فوریه ۲۰۱۳. Archived from the original on 8 February 2013. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  53. 1 2 «جشنوارهٔ بهاری ۲۰۱۳ تلویزیون مرکزی چین». چاینا دیلی (به چینی و انگلیسی). ۸ فوریه ۲۰۱۳. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۸ فوریه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۷ ژانویه ۲۰۱۸. تاریخ وارد شده در |بازبینی=،|تاریخ=،|تاریخ بایگانی= را بررسی کنید (کمک)
  54. 1 2 کراوِیرو, رودریگِز (۲۳ سپتامبر ۲۰۱۰). "در نمایشی در سائوپائولو، یانی پیانیست می‌رود تا به موفقیتی در حرفه‌اش دست یابد". برزیلین مِیل (به پرتغالی). Archived from the original on 24 September 2010. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help) از خوانندگان با نام‌های لیزا لَوی و اَن مک‌کورمَک (متفاوت از یانی، صداها) نام می‌برد. همچنین رجوع کنید به بایگانی‌های وبگاه یانی از صفحهٔ هنرمندان در تاریخ ۱۰ نوامبر ۲۰۱۰، صفحهٔ تورها در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۰، و صفحهٔ هنرمندان در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۱ که حکایت از اجرای لیزا لَوی و لاورن یلنکوویچ خواننده در اجرای پوئرتوریکو و اجراهای بعدی در مکزیک، کانادا، ایالات متحده، اروپای شرقی، و آسیا دارند.
  55. 1 2 "اینسپیراتو". آل‌میوزیک (به انگلیسی). آل میدیا نت‌ورک. حدود ۲۰۱۴. Archived from the original on 29 March 2014. Retrieved 8 January 2018. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  56. ↑ پاتِل, نیل وی. (۳ نوامبر ۲۰۱۵). "پیامی از فضای بیرون کنسرت یانی را قطع می‌کند". اینوِرس (به انگلیسی). Archived from the original on 4 November 2015. Retrieved 16 March 2018. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  57. ↑ اِیپریل, موسکارا (۳ نوامبر ۲۰۱۵). "پیامی از دوست یانی از فضا!". البوابه (به انگلیسی). Archived from the original on 4 November 2015. Retrieved 16 March 2018. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  58. ↑ "یانی کنسرتی تاریخی در اهرام بزرگ مصر اجرا می‌کند". برادوِی وُرلد (به انگلیسی). ۵ نوامبر ۲۰۱۵. Archived from the original on 7 November 2015. Retrieved 24 March 2018. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  59. ↑ "ویدیوی ناسا در بزرگداشت سالگرد ایستگاه فضایی". وال‌استریت جورنال (به انگلیسی). ۲۷ دسامبر ۲۰۱۵. Archived from the original on 27 December 2015. Retrieved 24 March 2018. {{cite web}}: Check date values in: |بازبینی=، |تاریخ= و |تاریخ بایگانی= (help)
  60. ↑ Sculley, Alan (July 8, 2016). "Yanni, playing at Sands, re-embraces electronic instrumentation". The Morning Call (mcall.com). Archived from the original on July 8, 2016. {{cite web}}: Italic or bold markup not allowed in: |publisher= (help)
  61. ↑ "Yanni: 'Saudis will help country take its rightful place in the world'". Arab News. December 9, 2017. Archived from the original on December 9, 2017. ... concerts in Jeddah, Riyadh and Dhahran. {{cite web}}: Italic or bold markup not allowed in: |publisher= (help)
  62. 1 2 WebCite and Wayback Machine archives of concert tour schedules on MTV, concerttour.org, pollstar, concertful, and/or bandsintown. Find specific WebCite archive dates using drop-down list in upper right. ● Wayback Machine archives are at the Internet archive (archive.org).
  63. 1 2 3 4 Kaczmarczyk, Jeffrey, "Yanni leaves DeVos Performance Hall audience hungry for more in Monday's appearance in Grand Rapids" (WebCite archive بایگانی‌شده در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine), Booth Newspapers (Grand Rapids, Michigan) (mLive.com), May 8, 2012.
  64. ↑ Downey, Kevin, "Yanni talks 'Touch' and returning to instrumental music"[پیوند مرده] (WebCite archive بایگانی‌شده در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine), The Arizona Republic, July 11, 2012.
  65. ↑ Heckman, Don, "Trends: New Age Enters a New Phase: Call it what you want, but the sound of Yanni and his similarly minded pals ... is reaching far beyond its old image of ambient mood music" (WebCite archive بایگانی‌شده در ۱۱ آوریل ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine), Los Angeles Times, February 27, 1994.
  66. ↑ Moehlis, Jeff, "Interview: Yanni" (WebCite archive بایگانی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine), interview referenced in Santa Barbara Noozhawk July 24, 2012 after being posted in Music-Illuminati July 16, 2012.
  67. 1 2 Garratt, Rob (September 25, 2016). "Greek superstar Yanni: 'My music is not just for entertainment – it goes beyond that'". The National (United Arab Emirates). Archived from the original on September 26, 2016. {{cite web}}: Italic or bold markup not allowed in: |publisher= (help)
  68. 1 2 https://en.wikipedia.org/wiki/The_Palm_Beach_Post
  69. 1 2 3 Grapek, Howie, "Yanni makes classic rock fan appreciate new-age style" بایگانی‌شده در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۳ توسط Archive.today (link updated 2012-07-24), (WebCite archive of original link), "The Palm Beach Pulse" (PBPulse) section of The Palm Beach Post, April 18, 2012.
  70. ↑ "Greek superstar talks music at Cairo conference" (WebCite archive بایگانی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine), Al Bawaba, Al-Ahram Publishing House, October 29, 2015.
  71. ↑ "Yanni: Master Class - Keyboard techniques and sound design". Yanni "Master Class" series. July 29, 2016. Archived from the original on October 6, 2016.
  72. ↑ Burke, David, "Yanni brings world of experience to concert" (WebCite archive بایگانی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine), Quad-City Times, May 3, 2012.
  73. ↑ Muhlfriedel, Marina (July 31, 2016). "The Magic of Concert Lighting with Bud Horowitz, Lighting Designer for Yanni". Harman (interviewing). Archived from the original on August 4, 2016.
  74. 1 2 "On the Road | Bud Horowitz, Production Designer/LD for Yanni" بایگانی‌شده در ۱۹ فوریه ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine (WebCite archive بایگانی‌شده در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine), Projection, Lights and Staging News (PLSN), February 2013 issue.
  75. 1 2 3 BWW News Desk (February 7, 2017). "State Theatre presents An Evening In Conversation With Yanni and his Piano". Broadway World. Archived from the original on February 8, 2017. {{cite web}}: Italic or bold markup not allowed in: |publisher= (help)
  76. 1 2 Ferak, John (October 30, 2017). "Yanni's Sold Out Rialto Concert Considered Rousing Success". Patch Media. Archived from the original on October 31, 2017.
  77. 1 2 Olsen, John P. , "Yanni Concert – Live on PBS" (WebCite archive بایگانی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine), New Age Music World, February 29, 2012.
  78. 1 2 "The Mozart effect" بایگانی‌شده در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۲ توسط Archive.today (live link is outdated, but WebCite archive of 2012-07-06 contains specific reference to this song بایگانی‌شده در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine), Epilepsy Action (epilepsy.org.uk), date unspecified, after its citation to April 2001 Journal of the Royal Society of Medicine article, but before September 2010 "update" date. Archive in the Wayback Machine.
  79. 1 2 3 Davidson, Mike (reporting), "Greek musician Yanni adopts panda." بایگانی‌شده در ۵ مه ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine (WebCite archive بایگانی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine--video on left; click on "(Transcript)" on right), Reuters, October 12, 2011.
  80. 1 2 3 "Greek musician Yanni adopts panda" (WebCite archive بایگانی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine), Sky News Australia, October 12, 2011.
  81. ↑ "CCTV Gala line-up unveiled" بایگانی‌شده در ۱۰ فوریه ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine (WebCite archive بایگانی‌شده در ۱۳ آوریل ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine), English-language part of China Network Television, February 9, 2013.
  82. 1 2 "Best of 2012 / New Age Album Artists" بایگانی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine, بیلبورد (مجله). To see previous years' listings, manually change the 4-digit year in the URL to the desired year (Billboard archives go back to 2006 only). • (Archives for 2015, 2014, 2013, 2012, 2011, 2010, 2009, 2008, 2007 and 2006)
  83. ↑ "Yanni: Live At The Acropolis / PBS / Awards & Nominations" (WebCite archive بایگانی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine), Emmys.com, 1994.
  84. ↑ "Yanni: Tribute / PBS / Awards & Nominations" (WebCite archive بایگانی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine), Emmys.com, 1998.
  85. ↑ "Time to Commence Fewer Rich and Famous Speakers Grace Graduation Ceremonies, but the Smiles of Newly Minted Alumni Shine as Brightly as Ever" (WebCite archive بایگانی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine), St. Paul Pioneer Press, May 8, 2004.
  86. 1 2 Ellwood, Pip, "Yanni to play first UK date in 19 years" (WebCite archive بایگانی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine), Entertainment Focus Music News, November 19, 2013.
  87. ↑ "Adopt a WWF & Yanni “Santorini” Panda" in the "Gift Center" of the World Wide Fund for Nature (World Wildlife Fund) (WWF) website. Accessed 2014-01-22. WebCite archive of 2012-04-09.
  88. ↑ http://www.yanni.com/
  89. ↑ "Best Sellers: March 2, 2003 / Nonfiction" (WebCite archive بایگانی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine), The New York Times, March 2, 2003.
  90. 1 2 3 4 5 6 7 Yanni / Billboard albums(WebCite archives of and 2012-06-20), Allmusic's listing of Billboard's album data, sorted by peak.
  91. 1 2 3 4 "Billboard Legacy | Billboard 200 Albums of the Year...", Billboard, (WebCite archives on 2014-05-29 of and pages for Yanni).
  92. ↑ "Yanni / Chart History / New Age Albums". Billboard.com. Archived from the original on April 7, 2016.
  93. ↑ "Yanni / Chart History / Billboard 200". Billboard.com. Archived from the original on April 8, 2016.
  94. 1 2 3 4 5 Links to Billboard 's "Best of (year) / New Age Albums" for 2006 بایگانی‌شده در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine, 2007 بایگانی‌شده در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine, 2008 بایگانی‌شده در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine, 2009 بایگانی‌شده در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine, 2010 بایگانی‌شده در ۱ ژانویه ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine, 2011 بایگانی‌شده در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine, and 2012 بایگانی‌شده در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine.
  95. 1 2 "Best of 2011 / New Age Albums" (WebCite archive بایگانی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine), Billboard (magazine). حقیقت لمس کردن listed at No. 1, Yanni Mexicanisimo at No. 7. Downloaded and archived 2011-12-30.
  96. ↑ "El sueño de Yanni verá la luz el próximo 3 de junio (Yanni's dream will be released on June 3)". Review New Age. May 31, 2016. Archived from the original on June 1, 2015.
  97. ↑ Houti, Nermin (April 26, 2017). "Yanni". Al Anba (Kuwait). Archived from the original on April 26, 2017. {{cite web}}: Italic or bold markup not allowed in: |publisher= (help)

کتاب‌شناسی

[ویرایش]
  • یانی با دیوید رِنسین، یانی با واژگان، میراماکس/هایپِریون، نیویورک، ۲۰۰۳.
  • وینتِرز، کِلی، زندگی‌نامهٔ یانی (۲۰۱۴)، انتشارات گِیل، منتشر شده در encyclopedia.com (بایگانی).

پیوند به بیرون

[ویرایش]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=یانی&oldid=42961101»