یانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یانی
Ysnni In Tour 2017.jpg
یانی در سال ۲۰۱۷
اطلاعات
نام اصلی یانیس کریسومالیس
تولد ۱۴ نوامبر ۱۹۵۴(۱۹۵۴-11-۱۴) ‏(۶۳ سال)[۱]
کالاماتا، یونان
سبک‌(ها)
حرفه(ها)
ساز(ها)
سال‌های فعالیت ۱۹۸۰-اکنون
ناشرین
همکاری(‌های) مشترک
وبگاه www.yanni.com

یانیس کریسومالیس[۵] (به یونانی: Γιάννης Χρυσομάλλης، Giánnis Chrysomállis) (به انگلیسی: Yiannis Chryssomallis) (زادهٔ ۰۱۹۵۴-۱۱-۱۴ ۱۴ نوامبر ۱۹۵۴ - کالاماتا) معروف به یانی (به انگلیسی: Yanniموسیقی‌دان، پیانیست، نوازندهٔ کیبورد و آهنگساز اهل یونان و ساکن ایالات متحده است.

موسیقی یانی تلفیقی از سبک‌های جاز، موسیقی دوره کلاسیک، سافت راک، و موسیقی جهان است[۶] و بخش عمدهٔ آهنگ‌های او را سازهای موسیقی تشکیل می‌دهند.[۷] یانی با کنسرت یانی، زنده در آکروپولیس به شهرت رسید،[۸] به‌طوری‌که این آلبوم با فروش بیش از ۷ میلیون نسخه، دومین کنسرت موسیقی ویدئویی پرفروش تاریخ است.[۹][۱۰][۱۱] علاوه بر آن، یانی به دلیل اجرا در مکان‌های تاریخی از قبیل تاج محل در هند، شهر ممنوعه در چین، برج خلیفه در امارات متحده عربی،[۱۲] کاخ کرملین در روسیه،[۱۳] دژ اِل‌مورو در پوئرتوریکو،[۱۴] شهر باستانی جبییل در لبنان،[۱۵] تئاتر رومی کارتاژ در تونس،[۱۶] کاخ لاکشمی ویلاز در هند،[۱۷] اهرام مصر و ابوالهول بزرگ جیزه،[۱۸][۱۹] و جبل القلعه در اردن[۲۰] شناخته شده‌است.

دست‌کم ۱۶ آلبوم یانی رتبهٔ نخست را در دسته‌بندی «آلبوم عصر نوی برتر» مجله بیلبُرد به‌دست آورده‌اند،[۲۱] و دو آلبوم در زمان من و شهامت رویاپردازی نامزد جایزه گرمی شده‌اند.[۱۱] تا پایان سال ۲۰۱۱ میلادی، یانی دربرابر بیش از ۲ میلیون نفر در ۲۰ کشور دنیا کنسرت زنده اجرا کرده و آلبوم‌هایش فروشی بیش از ۲۰ میلیون نسخه داشته‌اند.[۱۰] ساخته‌های یانی در برنامه‌های تلویزیون‌های تجاری، و به ویژه برای رخدادهای ورزشی استفاده شده‌اند،[۱۱][۲۲][۲۳] و از دیرباز در جمع‌آوری کمک‌های مالی برای تلویزیون‌های همگانی مؤثر بوده‌اند.[۲][۲۴] او موسیقی فیلم نیز کار کرده‌است و ساخت موسیقی برای یک آگهی تلویزیونی شرکت بریتیش اِروِیز که برندهٔ جایزه شد را عهده‌دار بوده‌است.[۲۲]

یانی ترکیب موسیقی الکترونیک سینث‌سایزر را با ارکستر سمفونی کامل محبوبیت بخشید.[۲۵] او در خلق موسیقی خود از موسیقی‌دانانی با ملیت‌های گوناگون استفاده نموده‌است و انواعی از سازهای جالب توجه را بکار گرفته‌است.[۸] از پی تأثیراتی که یانی از فرهنگ‌های گوناگون جهان پذیرفته‌است،[۲۴][۲۶] او را «هنرمند جهانی حقیقی»،[۲۵] و موسیقی‌اش را که گفته می‌شود بازتابی از فلسفهٔ «یک دنیا، یک‌نفر» وی است[۲۴] «آمیزه‌ای از گلچین نواهای قومی» لقب داده‌اند.[۲۷]

آغاز زندگی[ویرایش]

یانی در ۰۱۹۵۴-۱۱-۱۴ ۱۴ نوامبر ۱۹۵۴ در شهر کالاماتا یونان به دنیا آمد.[۱] فرزند پدری بانکدار و مادری خانه‌دار، یانی استعداد موسیقی خود را با نواختن پیانو و آکاردئون در سن کم ۶ سالگی به نمایش گذاشت.[۲۸] والدین یانی او را به یادگیری با سرعت و سبک دلخواه خودش بدون آموزش رسمی موسیقی تشویق کردند.[۱] به این ترتیب یانی موسیقیدانی خودآموخته است که استفاده از «دست‌نویس موسیقایی» که از هنگام کودکی طراحی و کامل کرده را به جای بکارگیری نت‌نویسی سنتی ادامه می‌دهد.[۲۷][۲۹]

یانی در سن چهارده سالگی رکورد ملّی یونان در رقابت‌های شنای آزاد ۵۰-متر را شکست.[۱۱][۳۰]

در ۰۱۹۷۲-۱۱ نوامبر ۱۹۷۲، یانی برای تحصیل در رشتهٔ روان‌شناسی در دانشگاه مینه‌سوتا، یونان را به مقصد ایالات متحده ترک کرد.[۱] وی در آنجا برای گذران زندگی تا مدتی در انجمن دانشجویی ظرف می‌شست، و هم‌زمان با یادگیری زبان انگلیسی و تکرار چندین باره کتاب‌های قطور روان‌شناسی دست و پنجه نرم می‌کرد؛ تا اینکه با موفقیت در دروس و کسب نمرات بالا توانست کمک‌هزینه دانشجویی را از دانشگاه برای ادامهٔ تحصیلش به‌دست‌آورد.[۲۸][۳۱] او در سال ۰۱۹۷۶ ۱۹۷۶ مدرک کارشناسی خود در رشتهٔ روان‌شناسی را اخذ نمود.[۹]

یانی در اواخر دوران دانشجویی عضو یک گروه راک محلی بود و به تمرین پیانو می‌پرداخت.[۱] پس از فارغ‌التحصیلی، با وجود مخالفت خانواده، یک سال را وقف کار موسیقی کرد تا بتواند بین ادامهٔ تحصیل و هنر انتخاب کند؛ و پس از آنکه دریافت خوشبخت‌ترین دوران زندگی خود را گذارنده، تصمیم گرفت موسیقی را برای باقی عمر ادامه دهد.[۳۱]

حرفهٔ موسیقی[ویرایش]

در سال ۱۹۷۷ یانی به گروه راک کِمیلیِن (آفتاب‌پرست) مستقر در شهر مینیاپولیس پیوست، و با بنیادگذار و درامر این گروه، چارلی اَدمز برای مدت ۴ سال به اجرا پرداخت،[۱][۲۸][۳۲] بگونه‌ای که همکاری این دو تا سال ۲۰۱۰ و پس از آن نیز ادامه یافته‌است.[۳۳] پس از اجرای تورهایی با کِمیلیِن طی سالهای ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۴،[۳۳] یانی به لس آنجلس نقل مکان کرد تا روی موسیقی خودش کار کند. وی در این دوره، موسیقی چند پروژهٔ سینمایی و تبلیغاتی را نیز انجام داد.[۱۱][۳۴]

دههٔ ۱۹۸۰ تا اوایل ۱۹۹۰: پدیداری و شناخت[ویرایش]

در سال ۱۹۸۰ یانی اولین آلبوم خود را به نام آپتیمیستیک با استفاده از تجارب گروه کِمیلیِن و با تمرکز روی موسیقی الکترونیک ضبط کرد،[۱][۲۲] که به دلیل سبک و پرداخت متفاوت موسیقی در زمان خود با استقبال مواجه نشد.[۲۸] این آلبوم بعدتر توسط اتلنتیک رکوردز در ۱۹۸۴، و پرایوت میوزیک در ۱۹۸۹ بازنشر داده شد.[۳۴]

یانی در سال ۱۹۸۷ گروه موسیقی خود را تشکیل داد و در ۱۹۸۸ با ترکیبی دربردارندهٔ جان تِش به عنوان نوازنده کیبورد و چارلی ادمز به عنوان درامر، توری را در شهرهای مختلف آمریکا آغاز نمود؛ و در طی این تور آلبوم‌های نخستین خود یعنی کلیدهای انگارش، خاسته از سکوت، و روزهای کِمیلیِن را معرفی کرد.[۱۱][۲۲] یکی از نتایج مهم این تور اجرا همراه با ارکستر سمفونی دالاس، ضبط ویدئویی آن و در ادامه بازخوردهای مثبتی از آن اجرا بود که از نگاه یک منتقد دالاس تایمز هِرالد، به شناخت عمومی یانی کمک زیادی کرد.[۲۲] گفته می‌شد ظهور یانی «به بهترین وجه ممکن همزمان» شده بود با افزایش محبوبیت موسیقی‌سازی معاصر.[۲۲]

نوازشگاه هرودِس آتیکوس واقع در آکروپولیس شهر آتن، مکان کنسرت فراگیر یانی، یانی، زنده در آکروپولیس، که در ۰۱۹۹۳-۰۹ سپتامبر ۱۹۹۳ در کشور زادگاه وی یونان برگزار گشت.

حضور یانی در رسانه‌ها و تلویزیون در سال‌های بعد به شناسایی و پذیرش عمومی او انجامید؛[۳۵] به ویژه با حضور وی در مجله مردم[۳۶] و نیز در برنامه تلویزیونی اوپرا وینفری که با پشتیبانی و همراهی لیندا اِوَنز، بازیگر آمریکایی، همراه بود.[۳۵][۳۷] یانی از سال ۱۹۸۹ با اِوَنز در رابطه بود.[۲۲][۳۸] با این وجود، حضورهای بعدی در تلویزیون، فروش بالای آثار ضبط شده و ویدئویی، و کنسرت‌های متعدد طی سال‌های بعد شناخت او را فراتر از رابطه‌اش با اِوَنز گسترش داد.[۳۸]

آلبوم شهامت رویاپردازی، که در سال ۱۹۹۲ انتشار یافت، اولین آلبومی از یانی بود که نامزد جایزه گرمی شد.[۱۱] قطعهٔ «آریا» در این آلبوم آهنگی است برمبنای دونوازی گُل (از اپرای لاکمه، ۱۸۸۳) ساختهٔ لئو دِلیبِس، آهنگساز فرانسوی. استفاده یانی از این آهنگ در یک آگهی شرکت بریتیش اِروِیز که برندهٔ جایزه شد،[۲۲] به آن محبوبیت بخشید. آلبوم در زمان من که با ساز غالب پیانو در ۱۹۹۳ منتشر شد و آلبوم مورد علاقهٔ یانی است،[۲۸] دیگر آلبوم وی است که نامزد جایزه گرمی شده‌است.[۱۱]

دههٔ ۱۹۹۰: آکروپولیس، کنسرت‌های جهانی، فرسودگی و ازسرگیری[ویرایش]

کنسرت فراگیر[۸][۲۷] یانی، یانی، زنده در آکروپولیس، در ۰۱۹۹۳-۰۹ سپتامبر ۱۹۹۳ در نوازشگاه هرودِس آتیکوس دو هزار ساله واقع در آکروپولیس شهر آتن اجرا و فیلم‌برداری شد. یک آلبوم و یک ویدیو از این کنسرت با قالب سیستم ویدئو خانگی در ۱۹۹۴ منتشر شد.[۱۱] آکروپولیس اولین آلبوم زنده یانی بود، که وی در آن از گروه اصلی خود همراه با چینش کامل شصت نفره‌ای از ارکستر فیلارمونیک سلطنتی لندن استفاده نمود.[۱۱] تنظیم و رهبری ارکستر را شهرداد روحانی، موسیقی‌دان ایرانی، برعهده داشت.[۳۹][۴۰]

بدون وجود هیچ‌گونه پشتیبانی مالی خارجی، یانی تولید آکروپولیس را با به خطر انداختن ۲ میلیون دلار پس‌انداز شخصی خودش سرمایه‌گذاری کرد[۸] تا از این راه هم جایگاه هنری خود را ارتقا بخشیده باشد[۲۷] و هم پس از ۲۰ سال دوری از کشورش «به مردم یونان با آنچه درخور آنان است ادای دین» کرده باشد.[۲۸] ویدیوی حاصل از این کنسرت از شبکهٔ پی‌بی‌اس آمریکا پخش و به یکی از محبوب‌ترین برنامه‌های آن تبدیل شد، چنان‌که نیم میلیارد نفر در ۶۵ کشور آن را تماشا کرده‌اند.[۱۱][۴۱] ویدیوی آکروپولیس همچنین با فروشی بیش از ۷ میلیون نسخه در دنیا عنوان دومین کنسرت موسیقی ویدئویی پرفروش تاریخ را (پس از تریلر مایکل جکسون[۱۰]) به‌دست آورده‌است.[۹][۱۱]

در ۰۱۹۹۷-۰۳ مارس ۱۹۹۷ یانی توانست یکی از معدود هنرمندان غربی باشد که در تاج محل در هند کنسرتی را اجرا و ضبط کرده‌است.[۴۲] به دنبال آن یانی در ۰۱۹۹۷-۰۵ مه ۱۹۹۷ اجراهایی را در شهر ممنوعه در شهر پکن در کشور چین انجام داد، و بدین سان عنوان اولین هنرمند غربی معاصر که مجوز اجرا در این مکان تاریخی را گرفته از آن خود کرد.[۴۲] این دو رخداد با یکدیگر آلبوم زنده و ویدیوی ستایش را تشکیل دادند که در ۰۱۹۹۷-۱۱ نوامبر ۱۹۹۷ انتشار یافت.[۴۲]

پس از مذاکرات طاقت‌فرسا[۲۸] برای کسب مجوز اجرا در تاج محل و شهر ممنوعه در سال ۱۹۹۷، جدایی از لیندا اِوَنز در اوایل ۱۹۹۸، و پس از آن به سرانجام رساندن یک تور طولانی سراسر دنیا در ۱۹۹۸، یانی حرفه موسیقی خود را متوقف کرد.[۳۷][۴۳] یانی بعدها عنوان کرد که افسرده شده بود، و برای سه ماه به یونان نزد والدینش بازگشته بود، پیش از آنکه تصمیم به به سفر دور دنیا بگیرد.[۳۷] برای مدت ۲ سال یانی هیچ مصاحبه‌ای انجام نداد، و بعدها توضیح داد: «سفر کردم. می‌خواستم نگرش مردمان دیگر را از زندگی ببینم. می‌خواستم رؤیای آمریکایی را ترک کنم.»[۳۷]

دههٔ ۲۰۰۰: پس از یک درنگ، دورنماهای تازه[ویرایش]

در سال ۲۰۰۰، پس از درنگی دو ساله، یانی اولین آلبوم استودیوی خود طی هفت سال گذشته را با نام اگر می‌توانستم به تو بگویم منتشر کرد. این آلبوم به رتبه ۲۰ در جداول مجله بیلبرد دست یافت و در اولین هفتهٔ انتشار ۵۵۰۰۰ نسخه فروش کرد، که بیشترین فروش آغازین برای آلبوم‌های یانی به حساب می‌آید.[۳۷] یانی از آن به عنوان آلبومی آرام برای «گوش دادن» و کمتر نمایشی نسبت به آلبوم‌های کنسرت زنده مانند زنده در آکروپولیس یا ستایش یاد می‌کند.[۴۴] وی توضیح می‌دهد که خودش تمامی صداهای آلبوم را، شامل آوازهای ظاهری، از طریق دستکاری صدا و به صورت الکترونیک در استودیوی خود خلق کرده‌است.[۴۴]

موسیقی حاضر در آلبوم سال ۲۰۰۳ یانی، قومیت، نمایانگر بسیاری از فرهنگ‌های جهان است، و یانی گفته‌است در این آلبوم از عنصر «قومیت» برای بازتاب رنگ و زیبایی و یک اجتماع چندفرهنگی استفاده شده‌است.[۴۵] این آلبوم در زمانی نزدیک به انتشار خودزندگی‌نامه یانی به نام یانی با واژگان (به انگلیسی: Yanni in Words) عرضه شد.[۴۵]

پس از شش سال، و برای اولین بار در حرفه خود، یانی در همکاری با ریک وِیک از خوانندگانی در آلبوم یانی، صداها استفاده کرد.[۴۶] هفته‌ها پیش از انتشار این آلبوم در تاریخ ۰۲۰۰۹-۰۵-۲۴ ۲۴ مه ۲۰۰۹ با برچسب دیزنی پرل متعلق به شرکت ضبط والت دیزنی رکوردز، شبکهٔ پی‌بی‌اِس ویدئویی از کنسرت صداها پخش کرد که در ۰۲۰۰۸-۱۱ نوامبر ۲۰۰۸ در شهر آکاپولکو کشور مکزیک برگزار شده بود. انتشار آلبوم پیش از توری صورت گرفت که تهیه‌کنندگی آن را یکی از زیربخش‌های پِرل به نام بوئِناویستا کانسرتز برعهده داشت.[۴۶]

آلبوم یانی مکزیکَنیزیمو، که در نوامبر سالگرد جشن‌های دویست ساله مکزیک در ۲۰۱۰ منتشر شد، بزرگداشتی نسبت به این کشور با برداشت یانی از موسیقی مردمی آن بود.[۴۷] یانی در این آلبوم با په‌په آگوئیلار خواننده-آهنگساز، و لوسِرو خواننده-هنرپیشه همکاری داشت.[۴۷]

دههٔ ۲۰۱۰: طراحی آواهای تازه، و بازگشتی به تورهای جهانی[ویرایش]

یانی به همراه ارکستر و خوانندگان خود روی صحنه. هنگام اجرا، یانی زمان خود را بین دو دسته کیبورد الکترونیک و یک پیانوی آکوستیک تقسیم، و ارکستر خود را رهبری می‌کند.[۴۸]

آلبوم حقیقت لمس اولین آلبوم یانی با محتوای جدید طی هشت سال گذشته بعد از قومیت بود و در ۰۲۰۱۱-۰۲ فوریه ۲۰۱۱ منتشر شد.[۱۱] محتوای متنوع حقیقت لمس بازتابی از تأثیرات سبک‌های‌سازی معاصر، الکترونیک، و سینمایی بود که به رگه‌هایی از پاپ، عصر نو، و موسیقی جهان‌گذار می‌کرد.[۴۹] هرچند یانی گفته‌است که حقیقت لمس با آزمایش روی طراحی‌های جدید آواها آغاز شد،[۹] ولی جیمز کریستوفر مانگِر از وب‌گاه آل‌میوزیک بر این عقیده است که این آلبوم، یانی را در حال بازگشت به ریشه‌های‌سازی خود به تصویر می‌کشد، و باید به مذاق هواداران موسیقی اواسط دههٔ ۱۹۹۰ او خوش بیاید.[۵۰] سه آهنگ از پانزده قطعهٔ غالباً‌سازی آلبوم، دربردارندهٔ ترانه‌هایی با اجرای خوانندگان یانی، صداها هستند.[۵۰]

در ۰۲۰۱۲-۰۴ آوریل ۲۰۱۲ یانی لوح فشردهٔ صوتی و تصویری از آلبوم زنده یانی، زنده در ال‌مورو، پوئرتوریکو را منتشر کرد، که در دو کنسرت فضای خارجی در ۱۶ و ۰۲۰۱۱-۱۲-۱۷ ۱۷ دسامبر ۲۰۱۱ ضبط و فیلم‌برداری شده بودند. محل برگزاری کنسرت، زمین‌های دِژ سَن فِلیپ دِل مورو («اِل‌مورو») واقع در سَن‌خووان، مرکز ایالت پوئرتوریکو بود، که یک مکان میراث جهانی یونسکو است.[۵۱] کنسرت‌های ضبط شده از ۰۲۰۱۲-۰۳ مارس ۲۰۱۲ توسط شبکهٔ پی‌بی‌اِس پخش شدند. تولید این اثر دهمین همکاری یانی با این سازمان بود.[۵۱]

یانی در ۰۲۰۱۳-۰۲-۰۹ ۹ فوریه ۲۰۱۳ به مناسب سال نو چینی در برنامه ویژهٔ جشنوارهٔ بهاری تلویزیون مرکزی چین (با ۷۰۰ میلیون بیننده در سال[۵۲]) با چانگ جینگ، هنرمند نوازندهٔ سنتور چینی (زیثر)، اجرا داشت.[۵۳] این اولین سالی بود که تلویزیون مرکزی چین از هنرمندان خارجی برای اجرا دعوت به عمل آورده بود.[۵۲]

در تورهای سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ یانی، خوانندگانی متمایز از یانی، صداها مربوط به سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹ شرکت داشتند، هرچند فهرست آهنگ‌های اجرا شده غالباً‌سازی بودند.[۵۴]

یانی در ۰۲۰۱۴-۰۳ مارس ۲۰۱۴ طی یک همکاری با پلاسیدو دومینگو، خوانندهٔ تِنور اپرا، و ریک ویک تهیه‌کننده، هفدهمین آلبوم استودیوی خود را با نام اینسپیراتو (از ایتالیایی به فارسی، الهام گرفته) منتشر ساخت.[۵۵] ویژگی برجستهٔ این آلبوم، اجرای آوازی همچون یانی، صداها در پنج سال قبل بود. در اینسپیراتو گروهی از خوانندگان اپرایی سرشناس بازسازی‌های آهنگ‌هایی از یانی را اجرا کردند که وی پیش از آن در طول حرفه خود منتشر کرده بود. در این آلبوم عناوین و اشعار آوازها غالباً به زبان ایتالیایی هستند.[۵۵]

در روزهای ۳۰ و ۳۱ ۰۲۰۱۵-۱۰ اکتبر ۲۰۱۵، یانی دو کنسرت در زمین‌های اطراف اهرام مصر و ابوالهول بزرگ جیزه اجرا کرد، که نخستین اجرای وی در مصر به حساب می‌آید.[۱۸] این دو کنسرت شامل آتش‌بازی و نیز پخش ویدئویی توسط اسکات کلی به‌عنوان فرمانده ایستگاه فضایی بین‌المللی می‌شدند،[۱۸][۵۶][۵۷] و همچنین با قالب وضوح بالای ۴کی برای پخش‌های بعدی از شبکهٔ پی‌بی‌اس ضبط شدند.[۵۸] برای القای حس امنیتی پایدار پس از انقلاب مصر (۲۰۱۲–۲۰۱۱)، نیروی امنیتی مصری‌ای به تعداد ۳۰۰۰ نفر امنیت محدودهٔ کنسرت را به‌عهده گرفتند.[۱۹]

در ۰۲۰۱۵-۱۲ دسامبر ۲۰۱۵، یانی آهنگی به‌نام «هفت میلیون رؤیا» برای ویدئویی برای ناسا به مناسبت پانزدهمین سالگرد ایستگاه فضایی بین‌المللی ساخت.[۵۹]

یانی در ۰۲۰۱۶-۰۱ ژانویه ۲۰۱۶ هجدهمین آلبوم استودیویی خود را با نام آسایشی احساس‌برانگیز منتشر کرد. از این روی که این آلبوم با استفاده از سینث‌سایزرها، ضرب‌آهنگ‌های برنامه‌ریزی شده و صداهای الکترونیک ساخته شده بود، گفته می‌شد «برگردان کاملی» به آلبوم‌های اوایل دههٔ ۱۹۸۰ یانی باشد.[۶۰]

از سال ۲۰۱۰ به بعد، یانی تورهای بین‌المللی خود را با اجراهایی در بیش از سی کشور در پنج قاره، شامل (به ترتیب الفبا) آرژانتین، آلمان، اردن، ارمنستان، اسرائیل، امارات متحده عربی، اوکراین، ایالات متحده (شامل پوئرتوریکو)، بحرین، برزیل، بریتانیا، بلاروس، بلغارستان، پاناما، تایلند، ترکیه، تونس، جمهوری چک، چین، روسیه، رومانی، سریلانکا، سنگاپور، شیلی، عربستان سعودی،[۶۱] عمان، قطر، کاستاریکا، کانادا، کره جنوبی، کویت، لبنان، لهستان، مجارستان، مصر، مکزیک، و هند برگزار نموده‌است.[۶۲]

تأثیرپذیری‌ها، موسیقی، و کنسرت‌ها[ویرایش]

تأثیرپذیری‌های موسیقایی[ویرایش]

یانی از کودکی با گوش دادن به ایستگاه‌های رادیویی از آفریقای شمالی، کشورهای عربی، و اروپا با انواع گسترده‌ای از سبک‌های موسیقی ارتباط برقرار کرده بود.[۳] او دیده بود که «هیچ ایستگاه راک یا کلاسیک تخصصی وجود نداشت—هر ایستگاهی همه جور موسیقی پخش می‌کرد».[۳] گفته می‌شود که موسیقی یانی بازتابی از برخوردهایش با فرهنگ‌های مختلف جهان[۲۴][۲۶] و نمودگر فلسفه «یک دنیا، یک‌نفر» وی است.[۲۴] بدین روی، جِفری کاچمارچیک از مجموعهٔ بوث نیوزپیپرز الهامات گلچین شدهٔ موسیقی یانی را عاملی برای موفقیت او دریافته بود: «گام‌های خاورمیانه‌ای و شرقی و میزان‌های ترکیبی یانی آنقدر جالب توجه به گوش می‌رسند که طرفداران میانه‌روی او را بفریبند، ولی نه آنچنان وفادار به اصالت راک که افرادی را که با تأکیدهای ضربی راک بزرگ شده‌اند سردرگم کنند.» و افزود که برخی آهنگ‌های خاص «شما را با این حس باقی می‌گذارند که انگار همین الآن یک ذره درام فلزی یا بوزوکی یونانی یا کوتوی ژاپنی یا احتمالاً هر سه را با هم شنیده‌اید.»[۶۳]


موسیقی یانی از جمله از موسیقی آسیا، آمریکای لاتین، خاورمیانه، و نیز از موسیقی کلاسیک، راک اَند رول، و الکترونیک، تأثیر پذیرفته‌است.[۹] یانی بیان کرده‌است که دههٔ ۱۹۷۰، همراه با سازهای الکترونیک و فناوری جدید خود، به ویژه در آن مرحله از حرفه‌اش تأثیرگذار بوده‌است، و اینکه حتی آلبوم اخیرش، حقیقت لمس (۲۰۱۱)، با آزمایش کردن طراحی‌های تازه صدا آغاز گشت.[۹] او به خاطر آشنایی خیلی زودهنگام در زندگی با موسیقی کلاسیک — گوش دادن به باخ در سن ۸ سالگی[۳۴] — تعدادی از آهنگسازان و پیانیست‌های دوران کلاسیک را از موارد تأثیرگذار بر خود برمی‌شمرد، و در این بین از بتهوون به عنوان موسیقی‌دان دلپسند،[۷] و از شوپن به عنوان «مورد علاقه شماره ۲» یاد می‌کند.[۳۴] او همچنین گفته بود که گذشته از موسیقی کلاسیک همچون موتزارت و باخ، از گروه‌های راک اَند رول مانند زِپلین، پیپل!، و بلَک سَبَث نیز تأثیر دیده بود.[۳۴]

یانی توضیح داده که «بیشترین تأثیری که از موسیقی گرفته‌ام کار بر روی (موسیقی) فیلم بود،... و بیشتر آن موسیقی سازی،» و از علاقه‌اش برای کارهای جری گُُلداسمیت و جان ویلیامز صحبت کرده بود.[۳۴] کِلی جَسپِر از آگِستا کرانیکل بیان کرده که بیشتر موسیقی یانی از نوع‌سازی است، که نشان می‌دهد یانی پنداشته بود فقدان شعر چیزی است که اجازه می‌دهد موسیقی‌اش محبوبیت بین‌المللی پیدا کند.[۷] یانی در ادامه گفته بود: «در بیشتر آهنگ‌های من شعری وجود ندارد، تا تمام پیام از طریق ضرب‌آهنگ، ملودی، و آواها رسانده شود، و من فکر می‌کنم این چرایی گذر موسیقی از مرزها و امکان رفتن به کشورهای مختلف باشد.»[۷] «دروغ گفتن با موسیقی سازی، اگر غیرممکن نباشد، کار بسیار دشواری است، به این خاطر که این نوع موسیقی تنها با احساسات سر و کار دارد.»[۴۴] او همچنین گفته‌است که واژگان در منطقه متفاوتی از مغز فعالیت می‌کنند،[۲۹] و اینکه اشعار «معمولاً آهنگ را در جعبه قرار می‌دهند.»[۱۰]

با این وجود، یانی همراه با چهار خوانندهٔ اصلی در یانی، صداها (۲۰۰۸–۲۰۰۹)،[۴۶] و با دو خواننده در تورها (۲۰۱۰–۲۰۱۲) و کنسرت‌ها (۰۲۰۱۱-۱۲ دسامبر ۲۰۱۱) و نیز لوح فشرده صوتی و تصویری (۲۰۱۲) یانی، زنده در اِل‌مورو، پوئرتوریکو به اجرا پرداخت.[۵۴] در پایان سال ۲۰۱۱ یانی خاطر نشان کرد که موسیقی‌سازی را بیشتر ترجیح می‌دهد «چونکه بازتر است، ولی صدای انسان نیز می‌تواند گویاترین ساز شناخته شده برای آدمیان باشد. در آن قدرتی نهفته‌است.»[۱۰] یانی با اشاره به تجربیات خلاقانه‌اش در پروژهٔ ۲۰۰۹ صداها، عنوان کرد که «هرچند بیشتر موسیقی‌ای که می‌نویسم‌سازی است، دوست دارم از صدای انسان نیز به عنوان‌سازی دیگر استفاده کنم.»[۶۴]

سبک‌های موسیقی متمایز از جنبش روحانی «عصر نو»[ویرایش]

خطوط روی نقشه‌ها

این خطوط واقعاً وجود ندارند. آن‌ها — کاملاً — ساختگی هستند، و این توهم را که ما همه به نوعی با هم فرق داریم تداوم می‌بخشند. من فکر می‌کنم دنیا جای خیلی بهتری می‌بود اگر که ما یک روز، دیگر وانمود نمی‌کردیم که این خطوط وجود دارند و به جای تفاوت‌هایمان روی شباهت‌هایمان تمرکز می‌کردیم.

صحبت‌های پایانی کنسرت،
یانی، زنده در آکروپولیس
۰۱۹۹۳-۰۹ سپتامبر ۱۹۹۳

در عین اینکه یانی گفته‌است عصر نو «بیشتر تعریفی روحانی است تا تعریفی موسیقایی»،[۲] گفته می‌شود موسیقی وی همچنان که شتابی پررونق‌تر به خود می‌گرفت توسط جنبش عصر نو «اتخاذ شده‌است».[۲][۹] موسیقی او سازی معاصر نیز نامیده شده‌است[۲] و به عنوان «ادغامی از جاز، موسیقی جهان، کلاسیک، و سافت راک با استفاده از سازها» توصیف گشته‌است.[۸] با این وجود یانی از زودهنگام، دست کم از ۱۹۸۸، از برچسب‌هایی نظیر «یونانی» و «عصر نو» پرهیز می‌نمود، و تأکید داشت که «وقتی کسی از عصر نو می‌گه، من اون چیزی یادم می‌آید که موقع جارو کردن خونه در پس‌زمینه گوش می‌دهید. من نمی‌خوام به مخاطب آرامش ببخشم؛ من می‌خوام اون‌ها رو درگیر کنم، علاقه‌مندشون کنم.»[۳] در سال ۱۹۹۴، یانی در حالی که میان کار خود و آنچه سایرین موسیقی حس و حال محیطی خوانده‌اند تمایز قائل می‌شد، اشاره کرد: «عصر نو موسیقی کنترل شده‌تر و آروم‌تری رو نشون می‌ده. موسیقی من می‌تونه ضرب‌آهنگ زیاد، انرژی زیاد، و حتی قومیت زیادی داشته باشه.»[۶۵]

یانی در سال ۲۰۱۲ خاطرنشان کرد که هرگز علاقه‌ای به دسته‌بندی هنر یا برچسب‌گذاری نداشته، و افزود که همواره موسیقی را ساخته «تا درس‌هایی را که آموخته‌ام و تجربه‌هایی که در زندگی به دست آورده‌ام را با صداقت بازتاب دهم.»[۹] برای مثال، تحصیل روان‌شناسی در دانشگاه بر موسیقی یانی تأثیرگذار بود: «هنگامی که موسیقی خلق می‌کنم، این موسیقی بازتابی از روح من، تجربه‌های من در زندگی، و روابط من با مردم و فرهنگ‌های دیگر است. روان‌شناسی، و فهمیدن اینکه ما به عنوان انسان‌ها در این دنیا چه کسی هستیم، در تقریباً هر تفکر خلاقانه‌ای که من دارم حاضر است.»[۹]

مسیری نامتعارف در حرفهٔ موسیقی[ویرایش]

سبک موسیقی یانی برای بیشتر برنامه‌های رادیویی یا شبکه‌های موسیقی تلویزیون نامناسب می‌نمود.[۶][۳۷] در سال ۲۰۱۲ یانی اهمیت شبکه پی‌بی‌اس را در حرفه خود بیان کرد، و گفت که این شبکه «همیشه به من اجازه می‌داد تا موسیقی خودم رو بدون هیچ سانسور یا نفوذی ارائه کنم، و من رو تشویق می‌کرد هنرمندی باشم که الآن هستم،» و نیز این شبکه «بخش بزرگی از حرفه من برای بیشتر از ۲۰ سال بوده.»[۶۶]

یانی برای شناساندن خود مسیری نامتعارف را پی گرفت؛ به عنوان مثال، پس‌انداز شخصی خود را برای سرمایه‌گذاری رخدادهای مکان‌های تاریخی نظیر کنسرت‌های آکروپولیس در ۱۹۹۳ به خطر انداخت، قطعات ویژه‌ای برای شبکه‌های عمومی تلویزیون تولید کرد، به تنهایی در استودیوی شخصی ساخت خودش در خانه موسیقی خلق می‌کرد، و نیز بسیاری از وظایف تهیه و تولید را خودش انجام می‌داد؛ و به این ترتیب از صنعت موسیقی رایج‌گذار می‌کرد.[۳۷] در سال ۲۰۰۰، دیوید سیگل از روزنامهٔ واشینگتن پست نوشت که یانی «استعاره‌ای زنده از موفقیت براساس معیارهای خود است، یعنی رؤیای هر آمریکایی با اندیشه‌ای که یا نادیده گرفته شده یا به سُخره.»[۳۷]

موسیقی[ویرایش]

در اواخر دههٔ ۱۹۸۰، در مروری که از آغاز حرفهٔ یانی در روزنامهٔ دالاس تایمز هِرالد منتشر شد، کنسرتی که یانی با ارکستر سمفونی دالاس اجرا کرد «روح‌بخش، تکان دهنده، و الهام‌بخش» توصیف شد.[۲۲] در سال ۱۹۹۵، دان هِکمَن از روزنامهٔ لس‌آنجلس تایمز نوشت که موسیقی یانی «پایه در ملودی‌های عاشقانهٔ شیفته‌کننده‌ای دارد که با ضرب‌آهنگ‌های پرانرژی مدیترانه‌ای برجسته شده‌اند.»[۳۸] در بررسی موشکافانه‌تری استیو مِتکَف از روزنامهٔ هارتفورد کورِنت در «واسازی» موسیقی یانی آورد که موسیقی وی «از دیدگاه هارمونیک، از اجزایی ساخته شده که در بسیاری از قطعات موسیقی کلاسیک اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم یافت می‌شود. ذاتاً تونال است، گاه‌وبیگاه ته‌رنگی از آواهای ناهماهنگ ملایم دارد، گاهی اوقات از لحاظ ضرب‌آهنگ سرزنده است، در نخستین گوش‌سپاری گیرا است، و آشکارا احساس‌برانگیز است. موسیقی یانی دو حس پایه دارد: خرامان و قهرمانانه همراه با نت‌های فرازنواخت رزمی، و به گونهٔ خیال‌انگیزی ژرف‌اندیشانه. … نوعی پیوند صلح‌آمیز میان موسیقی پاپ و موسیقی کلاسیک که راحت احساس می‌شود.»[۴]

اخیراً، مارک دِمینگ از آل‌میوزیک ساخته‌ها و اجراهای یانی را اینطور ترسیم کرد که «حس چشمگیری از درام، پویایی، و عاشقانگی» را دارا هستند، و نوشت که یانی «سبک اجرایی مسلطی» دارد.[۱] راب گَرِت در روزنامهٔ نَشنال نگاشت که یانی در تولید موسیقی خود «تمام قواعد را بطور کلی به دو گونه می‌شکند— قهرمانانه و کوبنده یا فراگیر و بازتابنده.»[۶۷] در سال ۲۰۱۲، هَوی گِرَپِک از روزنامهٔ پام بیچ پست[۶۸] خاطرنشان کرد که «تعداد اندکی هنرمند معاصر با حس بی‌همتایی از موسیقی و سبک حقیقی خودشان وجود دارد. مقایسهٔ موسیقی عصر نو با راک کلاسیک آسان نیست، اما برای یانی، ممکن است.»[۶۹] یانی ترکیب موسیقی الکترونیک سینث‌سایزر را با ارکستر سمفونی کامل محبوبیت بخشید.[۲۵]

یانی، که «هنرمند حقیقی جهانی» نامیده شده‌است،[۲۵] از موسیقی‌دانانی با ملیت‌های گوناگون استفاده نموده‌است، و انواعی از سازهای جالب توجه را از جاهای مختلف دنیا از دیدیگِریدوی استرالیایی تا چارانگوی پِرویی همراه با ارکستر کلاسیک، بخش ضرب‌آهنگ راک، و کیبوردهای الکترونیک خود به کار گرفته‌است.[۸] موسیقی وی «آمیزه‌ای از گلچین نواهای قومی، از ترانه‌های بومی آمریکا تا ضرب‌آهنگ‌های آفریقایی و هارمونی‌های آسیایی» توصیف گشته‌است.[۲۷] پیش از کنسرت‌های سال ۲۰۱۵ خود در اهرام مصر، یانی عنوان کرد که احساسات در سرتاسر دنیا یکسانند، و اینکه موسیقی عمدتاً‌سازی وی می‌تواند این احساسات را به مردم در هر جایی برساند چراکه این موسیقی زبان را دور می‌زند.[۷۰]

جان اِل. موزِر از روزنامهٔ مورنینگ کال نوشت که «روندها می‌آیند و روندها می‌روند،» اما موسیقی یانی «به نظر می‌رسد که از روندها سرپیچی می‌کند و… انگار که موسیقی‌ای برای تمام دوران است.»[۳۴] موزر در مصاحبهٔ خود با یانی از وی پرسید که آیا او عمداً سعی می‌کند چیزی خلق کند که «برای همیشه ماندگار خواهد بود، دربرابر چیزی که قرار است بلافاصله فقط ۱ میلیون نسخه بفروشد،» و یانی پاسخ داد که «شما هرگز نمی‌تونید (هدفمند) هنر ماندگار خلق کنید… بنابراین نمی‌تونید این رو در ذهن داشته باشید.»[۳۴] در عوض، یانی در حین توصیف فرایند خلاقانهٔ خود توضیح داد که دانش وی از موسیقی و سازها و تجربه‌اش از فرهنگ‌های متفاوت «(همچون) اجزای سازندهٔ سرآغاز زندگی است که به هم می‌رسد و خود را آشکار می‌کند و پدیدار می‌شود؛ و روان است. بی‌دردسر است.»[۳۴]

محبوبیت یانی و موفقیت‌اش در تلویزیون‌های همگانی با دیدگاه برخی منتقدین در تضاد کامل بوده‌است.[۴] چندی از انتقادات شدیدتر بطور خلاصه یانی را به عنوان «خودنمایی بی‌استعداد» توصیف کرده‌اند که موسیقی‌اش بار فکری کمی دارد، در حالی که چکیدهٔ نظرات طرفدارانش این است که یانی «هنرمندی کاملاً اصیل است که معنویت ژرفش، گونه‌ای بی‌همتا از موسیقی را آفریده‌است.»[۴]

یانی استفاده از «دست‌نویس موسیقایی» که از هنگام کودکی طراحی و کامل کرده را به جای بکارگیری نت‌نویسی سنتی ادامه می‌دهد،[۲۷][۲۹] و فردی را استخدام می‌کند تا فرایند ملال‌آور نوشتن نمودارهای نت رایج را برای اعضای ارکستر انجام دهد.[۴۴] حتی با این وجود، از آنجایی که موسیقی حوزه‌ای شنیداری است، یانی می‌بایست آنچه را که نمی‌توان از طریق نوشتار بیان کرد، به موسیقی‌دانان آموزش دهد.[۴۴]

یک فکر یگانه

هر چیز بزرگی که تاکنون برای انسانیت رخ داده به صورت یک فکر یگانه در ذهن یک‌نفر آغاز گشته‌است؛ و اگر هر کدام از ما قادر به همچین تفکری باشد، پس همهٔ ما چنین ظرفیت و توانایی را داریم، زیرا ما همه یکسان هستیم.

صحبت‌های پایانی کنسرت،
یانی، زنده در ال‌مورو، پوئرتوریکو
۰۲۰۱۱-۱۲ دسامبر ۲۰۱۱

کنسرت‌ها[ویرایش]

هَوی گِرَپِک از روزنامهٔ پام بیچ پست[۶۸] دربارهٔ یکی از اجراهای یانی در ۰۲۰۱۲-۰۴ آوریل ۲۰۱۲ خاطرنشان کرد که این نمایش یک نمایش یک-نفره با کیبورد نبود، بلکه تک‌نوازی‌های فردی طولانی را در کانون توجه قرار داده بود و جلوه‌گر استعدادهای اعضای گروه یانی بود، و اینکه یانی «دوست دارد این فرصت را به آنان بدهد تا جداگانه بدرخشند.»[۶۹] جِفری کاچمارچیک از مجموعهٔ بوث نیوزپیپرز عنوان کرد که «یانی موسیقی‌دانان همراه خیلی خوبی دارد - همیشه داشته‌است.»[۶۳] علاوه بر آن، یانی با استفاده از چندین کیبورد قابل تعویض که هر کدام به دیگری متصل است به صدا تنوع می‌بخشد، به این صورت که نواختن هر کیبورد می‌تواند باعث شود سایر کیبوردها هم نت‌های متناظری را بنوازند و در نتیجه سازهای گوناگون شبیه‌سازی شوند.[۷۱]

کنسرت‌های یانی، که از جهت نورپردازی و سایر جنبه‌های فنی شناخته شده هستند،[۷۲] برای نورپردازی یک نمایش به بیش از ۲۰۰۰ اشارهٔ زمانبندی نیاز دارند.[۷۳] طراح نورپردازی دیرین یانی در سال ۲۰۱۳ خاطرنشان کرد که نورپردازی به شکلی حساس با خود موسیقی یانی زمان‌بندی می‌شود، با کسر میزانهای گوناگون آن همساز می‌شود، و در ادامه اظهار کرد که از آنجاییکه یانی بیشتر در مکان‌های نمایشی اجرا می‌کند تا تالارهای سرپوشیده، نورپردازی می‌تواند رنگ و حرکات ظریف را شامل شود.[۷۴] نورپردازی همچنین بر تکنوازی‌های اعضای گروه و نیز بر لحظات بخصوص در کنسرت‌ها تکیه می‌گذارد.[۷۴]

جِفری کاچمارچیک از مجموعهٔ بوث نیوزپیپرز با اشاره به «نورپردازی عالی» یانی روی صحنه و «طنین فراوان میان تماشاگران» خاطرنشان کرد که کنسرت یانی «می‌تواند تجربه‌ای سرخوش‌کننده باشد.»[۶۳]

در اوایل سال ۲۰۱۷ یانی تور خود را با عنوان «شامگاهی در گفتگو با یانی»[۷۵] یا «گفتگویی صمیمی با یانی»[۷۶] آغاز نمود که در آن پرسش‌های حضار و مشارکت روی صحنه برنامه را هدایت می‌کردند، و یانی بدون گروهش پیانو می‌نواخت.[۷۵][۷۶]

هنگام کنسرت‌های زنده، اعضای گروه یانی به صورت فردی در کانون توجه قرار می‌گیرند.[۶۳][۶۹]
با مینگ فریمن نوازنده کیبورد 
با لاورن یلنکوویچ خواننده 
با لیزا لَوی خواننده 
با مری سیمپسن و ساموئل یروینیان نوازندگان ویولون 
با چارلی آدامز درامر 

افتخارات، جوایز و سربلندی‌ها[ویرایش]

یانی علاوه بر اجرا در مکان‌های تاریخی مانند تالار سلطنتی آلبرت (لندن؛ ۱۹۹۵ و ۲۰۱۴)،[۷۷] مجوز اجرا در محل‌های برجستهٔ دنیا نظیر آکروپولیس شهر آتن (یونان؛ ۱۹۹۳)، تاج محل (آگرا، هند؛ ۱۹۹۷)، شهر ممنوعه (پکن، چین؛ ۱۹۹۷)، برج خلیفه (دبی، امارات متحده عربی؛ ۲۰۱۱)،[۱۲] کاخ کرملین (مسکو، روسیه؛ ۲۰۱۱)،[۱۳] دِژ سَن فِلیپ دِل مورو (مکان میراث جهانی یونسکو «اِل‌مورو» واقع در سَن‌خووان، پوئرتوریکو، قلمروی ایالات متحده؛ ۲۰۱۱)،[۱۴] شهر باستانی جبییل (مکان میراث جهانی یونسکو، لبنان؛ ۲۰۱۳)،[۱۵] تئاتر رومی کارتاژ (تونس، تونس؛ ۲۰۱۴)،[۱۶] کاخ لاکشمی ویلاز (وادودارا، هند؛ ۲۰۱۵)،[۱۷] اهرام مصر و ابوالهول بزرگ جیزه (مصر؛ ۲۰۱۵)،[۱۸][۱۹] و جبل القلعه (اردن؛ ۲۰۱۶)[۲۰] را به‌دست آورده‌است.

همچنان که موسیقی یانی با شکوفایی موسیقی عصر نو در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به محبوبیت دست می‌یافت، از طریق پخش در شبکه‌های رادیویی موسیقی جایگزین، حضور در تلویزیون‌های همگانی، آگهی‌های تلویزیونی، و نیز تورهای موسیقی بین‌المللی شهرت بیشتری به‌دست می‌آورد.[۱] موسیقی یانی در نمایش‌های تلویزیونی و رخدادهای ورزشی پخش شده از تلویزیون شامل قهرمانی لیگ ملی فوتبال ایالات متحده (سوپر بُول)، رقابت‌های ورزشی پخش شده از شبکه نُه استرالیا (واید ورلد آو اسپرتس)، قهرمانی تنیس آزاد ایالات متحده، گلف آزاد ایالت متحده، تور دو فرانس، قهرمانی اسکیت جهان، و بازی‌های المپیک استفاده شده‌است.[۱۱][۲۲][۲۳] او برای برنامه ورلد نیوز نَو شبکهٔ اِی بی سی نیز موسیقی ساخته بود.[۶]


آهنگ آکرویالی/ایستادن در جنبش یانی از طرف ژورنال جامعه سلطنتی پزشکی (۰۲۰۰۱-۰۴ آوریل ۲۰۰۱) دربردارندهٔ اثر موتزارت دانسته شد، زیرا ترکیب آن از لحاظ ضرب‌آهنگ، ساختار، هم‌آوایی ملودیک و هارمونیک و قابلیت پیش‌بینی مشابه سونات شماره ۴۴۸ موتزارت است، ویژگی‌هایی که پنداشته می‌شود در کاهش حملات صرع و بهبود کارایی تجسم فضایی مؤثر باشند.[۷۸]

یانی هنگام تور ۰۲۰۱۱-۱۰ اکتبر ۲۰۱۱ خود در چین عنوان اولین هنرمند غربی را به‌دست‌آورد که دعوت به پذیرش یک توله (خرس) پاندای غول‌پیکر از طرف پایگاه پژوهشی پرورش پاندای غول‌پیکر چِنگدو شده‌است، «امتیازی که… معمولاً برای کشورها محفوظ است تا اشخاص.»[۷۹] «مقامات رسمی از طرف پایگاه پژوهشی از این موسیقی‌دان دعوت کردند تا حیوان را به فرزندخواندگی بپذیرد، و بیان کردند که این تصمیم‌گیری از روی الهام و هماهنگی‌ای که از موسیقی وی سرچشمه می‌گیرد، انجام شده‌است.»[۸۰] یانی پاندا را «سانتورینی» - هم‌نام با جزیره‌ای در یونان - نام نهاد، و توضیح داد که «واژهٔ یونانی ایرینی به معنای «صلح» است.»[۷۹][۸۰]

در ۰۲۰۱۳-۰۲ فوریه ۲۰۱۳ یانی و سلین دیون اولین هنرمندان غربی بودند که برای اجرا (جداگانه) در برنامه ویژهٔ جشنوارهٔ بهاری تلویزیون مرکزی چین - با ۷۰۰ میلیون بیننده در سال - به چین دعوت شدند.[۵۲][۵۳][۸۱]

مجله بیلبُرد یانی را ششمین «هنرمند آلبوم عصر نو» ۲۰۱۴ لقب داد.[۸۲] از او در همین لیست در سال ۲۰۱۲ (با رتبه ۵)، ۲۰۱۱ (رتبه ۱)، ۲۰۱۰ (رتبه ۴)، ۲۰۰۹ (رتبه ۳)، ۲۰۰۷ (رتبه ۴)، و ۲۰۰۶ (رتبه ۴) نام برده شد.[۸۲]

آلبوم‌های شهامت رویاپردازی (۱۹۹۲) و در زمان من (۱۹۹۳) از یانی نامزد جایزه گرمی برای بهترین آلبوم عصر نو شده‌اند.[۱۱]

ویژه‌برنامه‌های یانی، زنده در آکروپولیس و ستایش از شبکهٔ پی‌بی‌اِس برای دستاورد برجسته فردی در نورپردازی (الکترونیک) برای سریال درام، سریال متفرقه، سریال کوتاه، فیلم، یا ویژه‌برنامه نامزد جایزه امی به ترتیب در سال‌های ۱۹۹۴[۸۳] و ۱۹۹۸[۸۴] شده‌اند.

دست کم شانزده آلبوم یانی رتبهٔ نخست را در دسته‌بندی «آلبوم عصر نوی برتر» مجلهٔ بیلبُرد به‌دست آورده‌اند، که بیشتر از هر هنرمند دیگری بجز جیم بریکمَن و مَنهیم استیم‌رولِر است.[۲۱]

یانی علاوه بر اخذ مدرک کارشناسی در رشتهٔ روان‌شناسی از دانشگاه مینه‌سوتا در سال ۱۹۷۶،[۱۱] یک دکترای افتخاری علوم انسانی از همین مؤسسه در ۰۲۰۰۴-۰۵-۰۶ ۶ مه ۲۰۰۴ دریافت نمود.[۲۶][۳۱][۸۵]

فعالیت‌های نیکوکارانه و انسان‌دوستانه[ویرایش]

یانی از سال‌های آغازین حرفه خود با پی‌بی‌اس در تلاش‌های این شبکه برای جمع‌آوری کمک‌های مالی همکاری داشته‌است،[۷۷] و بنا بر گزارش‌ها بیش از ۱۳ میلیون دلار برای این سازمان جمع‌آوری نموده‌است.[۲] تولید یانی، زنده در ال‌مورو، پوئرتوریکو (۲۰۱۲) دهمین همکاری یانی با شبکهٔ پی‌بی‌اِس بود.[۵۱]

یانی در تلاش‌های حفاظت از محیط زیست صندوق جهانی طبیعت یاری رسانده‌است،[۸۶] بدین ترتیب که پشتیبانی مالی یک برنامه نمادین «بسته پذیرش پاندا» را عهده‌دار شد و در آن ۵۰٬۰۰۰ دلار کمک‌های اهدایی را تضمین کرد.[۸۷][۸۸] یانی سخنگوی ناسا نیز بوده‌است.[۸۶]

خودزندگی‌نامه[ویرایش]

خودزندگی‌نامه یانی، یانی با واژگان، که همراه با دیوید رِنسین نگارش شد، هم‌زمان با انتشار آلبوم قومیت یانی در ۰۲۰۰۳-۰۲ فوریه ۲۰۰۳ منتشر شد. این کتاب در تاریخ ۰۲۰۰۳-۰۳-۰۲ ۲ مارس ۲۰۰۳ عنوان پرفروش‌ترین کتاب روزنامهٔ نیویورک تایمز را در دسته‌بندی غیرداستانی از آن خود کرد.[۸۹]

موسیقی‌شناسی[ویرایش]

آلبوم‌های اصلی استودیویی[ویرایش]

این فهرست دربردارندهٔ آلبوم‌های گردآوری و بازنگری مانند «بهترین‌ها…» نیست.
سال عنوان آلبوم دسته‌بندی عصر نو
مجله بیلبُرد
(اوج)[۹۰][۹۱][۹۲]
۲۰۰ برتر
مجله بیلبُرد
(اوج)[۹۰][۹۱][۹۳]
یادداشت
۱۹۸۴ آپتیمیستیک
۱۹۸۶ کلید تخیل
۱۹۸۷ از روی سکوت
۱۹۸۸ روزهای آفتاب‌پرست ۲
۱۹۸۹ نیکی نانا ۲
۱۹۹۰ بازتاب احساس ۱ ۲۹
۱۹۹۱ در جشن زندگی ۳ ۶۰
۱۹۹۲ جرئت آرزو ۲ ۳۲ نامزد جایزه گرمی (سبک عصر نو)[۱۱]
۱۹۹۳ در زمان من ۱ ۲۴ نامزد جایزه گرمی (سبک عصر نو)[۱۱]
۱۹۹۴ احترام
۱۹۹۷ کنسرت یانی در آکروپولیس
۲۰۰۰ اگر می‌توانستم به تو بگویم ۱ ۲۰
۲۰۰۳ قومیت ۱ ۲۷
۲۰۰۹ یانی، صداها (زبان انگلیسی) ۱ ۲۰ دومین و پنجمین آلبوم پرفروش عصر نو، به ترتیب سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰.[۹۴]
به رتبه ۲۰ برترین آلبوم‌های اینترنتی بیلبُرد صعود کرد.[۹۰]
یانی، صداها (زبان اسپانیولی) ۲ به رتبه ۵ برترین آلبوم پاپ لاتین بیلبُرد و
رتبه ۱۳ برترین آلبوم لاتین بیلبُرد صعود کرد.[۹۰]
۲۰۱۰ یانی مکزیکنیزیمو ۲ هفتمین آلبوم پرفروش عصر نو سال ۲۰۱۱.[۹۵]
قطعات یکسانی با آلبوم شور من برای مکزیک (۲۰۱۲) دارد.
۲۰۱۱ حقیقت لمس ۱ ۹۱ پرفروش‌ترین آلبوم عصر نو سال ۲۰۱۱.[۱۱][۹۵]
دهمین آلبوم پرفروش عصر نو سال ۲۰۱۲.[۹۴]
۲۰۱۲ شور من برای مکزیک ۷ قطعات یکسانی با آلبوم یانی مکزیکنیزیمو (۲۰۱۰) دارد.
۲۰۱۴ اینسپیراتو ۱ یازدهمین آلبوم پرفروش عصر نو سال ۲۰۱۴.[۹۴]
۲۰۱۶ آسایشی احساس‌برانگیز ۱ ۱۷۳

تورهای کنسرت و آلبوم‌های زنده[ویرایش]

سال تور / آلبوم دسته‌بندی عصر نو
مجله بیلبُرد
(اوج)[۹۰][۹۱]
۲۰۰ برتر
مجله بیلبُرد
(اوج)[۹۰][۹۱]
یادداشت[۶۲]
۱۹۸۷ خاسته از سکوت
۱۹۸۸ روزهای کمیلین
۱۹۹۰ بازتاب‌های شور
۱۹۹۱ انقلابی در صدا
۱۹۹۲ شهامت رویاپردازی
۱۹۹۳ یانی زنده،
کنسرت‌های سمفونیک ۱۹۹۳
۱۹۹۴ زنده در آکروپولیس ۱ ۵ به دنبال کنسرت‌های آکروپولیس سپتامبر ۱۹۹۳ منتشر شد
یانی زنده،
کنسرت‌های سمفونیک ۱۹۹۴
۱۹۹۵ یانی زنده،
کنسرت‌های سمفونیک ۱۹۹۵
تالار سلطنتی آلبرت
۱۹۹۷ ستایش ۱ ۲۱ تاج محل و شهر ممنوعه
۲۰۰۳–۴ قومیت ۱ ۲۷ رتبه‌بندی بیلبُرد مربوط به آلبوم استودیویی است
۲۰۰۶ یانی زنده! رویداد کنسرت ۱ ۸۴ کنسرت ۲۰۰۴؛
پرفروش‌ترین آلبوم عصر نو هر دو سال ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷[۹۴]
به رتبه ۶ برترین آلبوم مستقل بیلبُرد (۲۰۰۶) صعود کرد.[۹۰]
۲۰۰۸–۹ یانی صداها ۱ ۲۰ رتبه‌بندی بیلبُرد مربوط به آلبوم استودیویی است
۲۰۱۰ یانی در کنسرت آمریکای جنوبی (سپتامبر) و پوئرتوریکو (نوامبر)
۲۰۱۱ مکزیک (ژانویه)، پاناما (فوریه)،
و ایالات متحده (مارس–مه)
اروپای شرقی و آسیا (اکتبر–نوامبر)
یانی زنده در اِل‌مورو،
پوئرتوریکو
۱ ۱۰۹ دسامبر ۲۰۱۱؛ موضوع لوح فشرده صوتی و تصویری ۲۰۱۲؛
پنجمین آلبوم پرفروش عصر نو سال ۲۰۱۲.[۹۴]
۲۰۱۲ شامگاهی با یانی مکزیک، ایالات متحده، کانادا (مارس–اوت)،
و شیلی، آرژانتین، برزیل (سپتامبر–اکتبر)
۲۰۱۳ جهان بدون مرز خاور میانه، چین، اروپای شرقی (مارس–ژوئیه)
تور جهانی مکزیک، پوئرتوریکو، شرق ایالات متحده
۲۰۱۴ آمریکای شمالی و جنوبی، اروپا، خاور میانه، جنوب آسیا، آفریقای شمالی
۲۰۱۵ رؤیای یک مرد هند،[۱۷] چین، مصر،[۱۸] امارات متحده عربی
۲۰۱۶ تور آمریکای شمالی آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی، اردن،[۲۰] امارات متحده عربی[۶۷]
۲۰۱۶ کنسرت رؤیایی: زنده از اهرام بزرگ مصر ۱ دو کنسرت، در تاریخ‌های ۳۰ و ۰۲۰۱۵-۱۰-۳۱ ۳۱ اکتبر ۲۰۱۵[۹۶]
۲۰۱۷ شامگاهی در گفتگو با یانی ایالات متحده،[۷۵] کویت[۹۷]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ ۱٫۶ ۱٫۷ ۱٫۸ ۱٫۹ دِمینگ، مارک. «زندگی‌نامهٔ یانی»(انگلیسی)‎. آل‌میوزیک. آل میدیا نت‌ورک، ۲۰۱۱ یا ۲۰۱۲. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۴-۲۹ ۲۹ آوریل ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۱ ۱۱ دسامبر ۲۰۱۷. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ پاکِت، جفری لی. «یانی از نزدیک: موسیقی‌دان شناخته شده برای اجرا در مکان‌های سِتُرگ کاخ لوئیسویل را نیز دوست دارد»(انگلیسی)‎. نشریهٔ کوریِر. وِز جکسِن، ۰۲۰۱۲-۰۴-۲۶ ۲۶ آوریل ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۲۰۱۲-۰۴-۲۹ ۲۹ آوریل ۲۰۱۲. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ وِیجِر، گرِگ. «هنرمندان سبک‌های گوناگونی را به موسیقی عصر نو می‌افزایند»(انگلیسی)‎. لس‌آنجلس تایمز. راس لوینسوهن، ۰۱۹۸۸-۱۲-۰۲ ۲ دسامبر ۱۹۸۸. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۷-۰۶ ۶ ژوئیه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۱ ۱۱ دسامبر ۲۰۱۷. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ مِتکَف، استیو. «برای کمک به شناخت، تجزیه و تحلیل می‌کنیم»(انگلیسی)‎. هارتفورد کورِنت. اَندرو جولیِن، ۰۱۹۹۵-۰۶-۲۵ ۲۵ ژوئن ۱۹۹۵. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۷-۰۹ ۹ ژوئیه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۱ ۱۱ دسامبر ۲۰۱۷.  همچنین صفحهٔ ۲ با این نسخهٔ بایگانی شده.
  5. یانی و دیوید رِنسین. یانی با واژگان. نیویورک: میرَمَکس، ۲۰۰۳. صفحات ۱۰ و ۱۷. شابک ‎۱-۴۰۱۳-۵۱۹۴-۸. «نام [خانوادگی] ما، کریسومالیس، به معنای موی طلایی است. و نیز در انگلیسی نام من به معنای جان است،... اگر بخواهید «دربارهٔ» من صحبت کنید، به من با اسم یانیس اشاره می‌کنید.» 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ کَتلین، راجر. «هنرمندان عصر نو برچسبی نو می‌خواهند»(انگلیسی)‎. هارتفورد کورِنت. اَندرو جولیِن، ۰۱۹۹۲-۰۴-۲۶ ۲۶ آوریل ۱۹۹۲. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۷-۱۱ ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۲ ۱۲ دسامبر ۲۰۱۷.  همچنین صفحهٔ ۲ با این نسخهٔ بایگانی شده.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ ۷٫۳ جَسپِر، کِلی. «یانی موسیقی جهان را به نزد طرفداران «آگِستا» می‌آورد»(انگلیسی)‎. آگِستا کرانیکل. ویلیام موریس، ۰۲۰۱۲-۰۵-۲۲ ۲۲ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۵-۲۲ ۲۲ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۲ ۱۲ دسامبر ۲۰۱۷. 
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ ۸٫۲ ۸٫۳ ۸٫۴ ۸٫۵ کات، گرِگ. «هفت میلیون طرفدار یانی نمی‌تواند بیخود باشد، یا شاید هم؟»(انگلیسی)‎. شیکاگو تریبون. بروس دُلد، ۰۱۹۹۸-۰۲-۱۵ ۱۵ فوریه ۱۹۹۸. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۷-۰۶ ۶ ژوئیه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۲ ۱۲ دسامبر ۲۰۱۷.  همچنین صفحهٔ ۲ و صفحهٔ ۳.
  9. ۹٫۰۰ ۹٫۰۱ ۹٫۰۲ ۹٫۰۳ ۹٫۰۴ ۹٫۰۵ ۹٫۰۶ ۹٫۰۷ ۹٫۰۸ ۹٫۰۹ ۹٫۱۰ ۹٫۱۱ بِرنِت، ریچارد. «از آکروپولیس تا آمریکا، یانی همچنان در صدر دنیا جای دارد»(انگلیسی)‎. روزنامهٔ مونترآل (گَزِت). ۰۲۰۱۲-۰۶-۱۴ ۱۴ ژوئن ۲۰۱۲. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۶-۱۴ ۱۴ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۲ ۱۲ دسامبر ۲۰۱۷. 
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ ۱۰٫۲ ۱۰٫۳ ۱۰٫۴ کلانگ‌بون‌کرونگ، مانتا. «در اوج با یانی»(انگلیسی)‎. روزنامهٔ ملیت (تایلند). ۰۲۰۱۱-۱۰-۱۳ ۱۳ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۷-۰۶ ۶ ژوئیه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۳ ۱۳ دسامبر ۲۰۱۷. 
  11. ۱۱٫۰۰ ۱۱٫۰۱ ۱۱٫۰۲ ۱۱٫۰۳ ۱۱٫۰۴ ۱۱٫۰۵ ۱۱٫۰۶ ۱۱٫۰۷ ۱۱٫۰۸ ۱۱٫۰۹ ۱۱٫۱۰ ۱۱٫۱۱ ۱۱٫۱۲ ۱۱٫۱۳ ۱۱٫۱۴ ۱۱٫۱۵ ۱۱٫۱۶ ۱۱٫۱۷ ۱۱٫۱۸ بِکیت، دیا. «تور آمریکای شمالی یانی، حقیقت لمس»(انگلیسی)‎. صدای آمریکا. ۰۲۰۱۲-۰۱-۲۳ ۲۳ ژانویه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۱-۲۹ ۲۹ ژانویه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۳ ۱۳ دسامبر ۲۰۱۷. 
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ بیندو سورش، رای. «برج خلیفه: مکان اجرای باشکوه بعدی یانی»(انگلیسی)‎. امارات ۲۴/۷. ۰۲۰۱۱-۰۹-۲۱ ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۱. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۷-۰۶ ۶ ژوئیه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۳ ۱۳ دسامبر ۲۰۱۷. 
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ «کنسرت یانی در روسیه، ۰۲۰۱۱-۱۱-۰۱ ۱ نوامبر ۲۰۱۱»(انگلیسی)‎. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۲۰۱۱-۱۲-۱۸ ۱۸ دسامبر ۲۰۱۱.  همچنین این صفحه.
  14. ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ «یانی در ژوئن در سی‌مَک خواهد نواخت»(انگلیسی)‎. فینگر لِیکس تایمز. ۰۲۰۱۱-۱۲-۱۲ ۱۲ دسامبر ۲۰۱۱. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۱-۱۲-۱۸ ۱۸ دسامبر ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۳ ۱۳ دسامبر ۲۰۱۷.  همچنین این صفحه (اسپانیولی) به تاریخ ۰۲۰۱۱-۰۹-۲۳ ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۱ با این نسخهٔ بایگانی شده به تاریخ ۰۲۰۱۱-۱۲-۱۸ ۱۸ دسامبر ۲۰۱۱.
  15. ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ گاندور هِرت، مایا. «یانی، مرد نیم-ارکستر و نیم-رهبر ارکستر»(فرانسه)‎. روزنامهٔ لوریِنت لوژو. ۰۲۰۱۳-۰۷-۰۲ ۲ ژوئیه ۲۰۱۳. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۳-۰۷-۰۲ ۲ ژوئیه ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۴ ۱۴ دسامبر ۲۰۱۷.  همچنین مرکز میراث جهانی یونسکو.
  16. ۱۶٫۰ ۱۶٫۱ زاین، ایمِن. «تونس: یانی، «موسیقی‌دان دیوانه»ای که قلب و جان ما را تسخیر کرده‌است»(فرانسه)‎. لِکونومیست مغربن. ۰۲۰۱۴-۰۷-۲۳ ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۴. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۴-۰۷-۲۴ ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۴ ۱۴ دسامبر ۲۰۱۷. 
  17. ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ ۱۷٫۲ «نابغهٔ موسیقی، یانی، شرکت‌کنندگان جشن وادادورا را مسحور می‌کند»(انگلیسی)‎. زد نیوز ایندیا. ۰۲۰۱۵-۰۱-۲۴ ۲۴ ژانویه ۲۰۱۵. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۵-۰۱-۲۵ ۲۵ ژانویه ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۴ ۱۴ دسامبر ۲۰۱۷. 
  18. ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ ۱۸٫۲ ۱۸٫۳ ۱۸٫۴ «تصاویر: یانی مصر باستانی را با موسیقی باشکوهش زنده می‌کند»(انگلیسی)‎. البوابه. ۰۲۰۱۵-۱۱-۰۱ ۱ نوامبر ۲۰۱۵. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۵-۱۱-۰۲ ۲ نوامبر ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۴ ۱۴ دسامبر ۲۰۱۷.  همچنین این ویدیو.
  19. ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ ۱۹٫۲ «۳۰۰۰ نیروی امنیتی مسؤول فراهم کردن امنیت «کنسرت رویایی» یانی در اهرام»(انگلیسی)‎. کایرو پست. الیوم السابع، ۰۲۰۱۵-۱۰-۲۲ ۲۲ اکتبر ۲۰۱۵. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۵-۱۰-۲۳ ۲۳ اکتبر ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۴ ۱۴ دسامبر ۲۰۱۷. 
  20. ۲۰٫۰ ۲۰٫۱ ۲۰٫۲ فِریج، مؤاث. «یانی امیدوار است موسیقی‌اش در کنسرت آغازین امشب حق قلعهٔ تاریخی اردن را ادا کند»(انگلیسی)‎. البوابه. ۰۲۰۱۵-۰۹-۲۵ ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۵. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۶-۰۶-۲۶ ۲۶ ژوئن ۲۰۱۶. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۵ ۱۵ دسامبر ۲۰۱۷. 
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ کالفیلد، کیث. «جابجایی‌های جدول ۲۰۰ برتر بیلبورد»(انگلیسی)‎. بیلبورد. لین سیگِل، ۰۲۰۱۶-۰۲-۱۲ ۱۲ فوریه ۲۰۱۶. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۶-۰۲-۱۳ ۱۳ فوریه ۲۰۱۶. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۵ ۱۵ دسامبر ۲۰۱۷. 
  22. ۲۲٫۰ ۲۲٫۱ ۲۲٫۲ ۲۲٫۳ ۲۲٫۴ ۲۲٫۵ ۲۲٫۶ ۲۲٫۷ ۲۲٫۸ ۲۲٫۹ هِکمَن، دان. «فلسفهٔ آوا: شخصیت برجستهٔ عصر نو، یانی، بر کاوش موسیقایی‌اش، کشمکش‌های سیاره [زمین]، و اجرا در ایوان پارتنون می‌اندیشد»(انگلیسی)‎. لس‌آنجلس تایمز. راس لوینسوهن، ۰۱۹۹۳-۰۶-۱۳ ۱۳ ژوئن ۱۹۹۳. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۷-۲۰ ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۴ ۱۴ دسامبر ۲۰۱۷. 
  23. ۲۳٫۰ ۲۳٫۱ مایِرز، اَلِکس. «حرف زدن دربارهٔ جانی [میلر] کافیست. آیا این آخرین گلف آزاد ایالت متحده است که موسیقی یانی را پخش می‌کند؟ داستان پشت یکی از عالی‌ترین آهنگ‌های متن ورزشی»(انگلیسی)‎. گلف دایجست. ۰۲۰۱۴-۰۶-۱۲ ۱۲ ژوئن ۲۰۱۴. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۴-۰۶-۱۳ ۱۳ ژوئن ۲۰۱۴. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۴ ۱۴ دسامبر ۲۰۱۷.  همچنین این صفحه با این نسخهٔ بایگانی شده.
  24. ۲۴٫۰ ۲۴٫۱ ۲۴٫۲ ۲۴٫۳ ۲۴٫۴ سیکلِر، لیندا. «یانی خطاب به ساوانا:«نمی‌تونم برای دیدنتون صبر کنم»»(انگلیسی)‎. ساوانا مورنینگ نیوز. مایک ترِینِر، ۰۲۰۱۲-۰۵-۲۶ ۲۶ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۵-۲۶ ۲۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۴ ۱۴ دسامبر ۲۰۱۷. 
  25. ۲۵٫۰ ۲۵٫۱ ۲۵٫۲ ۲۵٫۳ «موسیقی‌دان معروف در دنیا، یانی، به‌زودی در هند اجرا خواهد داشت»(انگلیسی)‎. دیلی نیوز اَند اَنَلِسیس ایندیا. ۰۲۰۱۵-۰۱-۲۲ ۲۲ ژانویه ۲۰۱۵. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۵-۰۱-۲۲ ۲۲ ژانویه ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۵ ۱۵ دسامبر ۲۰۱۷. 
  26. ۲۶٫۰ ۲۶٫۱ ۲۶٫۲ فرنسیسکو، مالی. «بزن بریم: دور دنیا با یانی»(انگلیسی)‎. روزنامهٔ چنهسن. ۰۲۰۱۲-۰۴-۲۸ ۲۸ آوریل ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۲۰۱۲-۰۴-۲۹ ۲۹ آوریل ۲۰۱۲. 
  27. ۲۷٫۰ ۲۷٫۱ ۲۷٫۲ ۲۷٫۳ ۲۷٫۴ ۲۷٫۵ مک‌کالاک، کرِیگ. «یانی قهرمان موسیقی‌سازی عصر نو است»(انگلیسی)‎. صدای آمریکا. ۰۲۰۰۳-۰۶-۱۵ ۱۵ ژوئن ۲۰۰۳. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۷-۱۰ ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۵ ۱۵ دسامبر ۲۰۱۷. 
  28. ۲۸٫۰ ۲۸٫۱ ۲۸٫۲ ۲۸٫۳ ۲۸٫۴ ۲۸٫۵ ۲۸٫۶ یانی و دیوید رِنسین. یانی با واژگان. نیویورک: میرَمَکس، ۲۰۰۳. شابک ‎۱-۴۰۱۳-۵۱۹۴-۸. 
  29. ۲۹٫۰ ۲۹٫۱ ۲۹٫۲ «زندگی‌نامهٔ یانی»(انگلیسی)‎. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۷-۱۰ ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۶ ۱۶ دسامبر ۲۰۱۷. 
  30. دلاگارزا، ماریا. «برتری‌های فریبندهٔ یانی» ‎(انگلیسی)‎. نیوز سِنتینِل (مایکل کرایستمَن)، ۰۲۰۰۴-۰۳-۱۱ ۱۱ مارس ۲۰۰۴. 10143A590B0C184F. 
  31. ۳۱٫۰ ۳۱٫۱ ۳۱٫۲ کریسومالیس، یانی. «متن سخنرانی یانی در تاریخ ۰۲۰۰۴-۰۵-۰۶ ۶ مه ۲۰۰۴ در دانشگاه مینه‌سوتا هنگام دریافت مدرک افتخاری»(انگلیسی)‎ (PDF). دانشگاه مینه‌سوتا، ۰۲۰۰۴-۰۵-۰۶ ۶ مه ۲۰۰۴. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۲۰۰۷-۰۷-۰۴ ۴ ژوئیه ۲۰۰۷. 
  32. دِمینگ، مارک. «زندگی‌نامهٔ یانی در بیلبورد»(انگلیسی)‎. بیلبورد. لین سیگِل، بعد از انتشار اینسپیراتو در سال ۲۰۱۴. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۲۰۱۵-۰۶-۲۵ ۲۵ ژوئن ۲۰۱۵. 
  33. ۳۳٫۰ ۳۳٫۱ لاونجِز، تام. «گذشتهٔ راک یانی ابرستاره در «منطقه»[شهرنشین ایندیانای شمال غرب]»(انگلیسی)‎. تایمز آو نورث‌وِست ایندیانا. کریس وایت، ۰۲۰۱۶-۰۱-۲۸ ۲۸ ژانویه ۲۰۱۶. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۶-۰۵-۱۱ ۱۱ مه ۲۰۱۶. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۸ ۱۸ دسامبر ۲۰۱۷. 
  34. ۳۴٫۰ ۳۴٫۱ ۳۴٫۲ ۳۴٫۳ ۳۴٫۴ ۳۴٫۵ ۳۴٫۶ ۳۴٫۷ ۳۴٫۸ موزِر، جان اِل.. «در گفتگو با یانی: نماد موسیقی جهان از تأثیرپذیری‌ها، کاستی‌های شهرت، و آینده‌اش حرف می‌زند»(انگلیسی)‎. مورنینگ کال. رابرت یورک، ۰۲۰۱۲-۰۶-۲۲ ۲۲ ژوئن ۲۰۱۲. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۶-۲۵ ۲۵ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۱۸ ۱۸ دسامبر ۲۰۱۷. 
  35. ۳۵٫۰ ۳۵٫۱ سَندِرز، لیندا. «فروش اشتیاق»(انگلیسی)‎. انترتینمنت ویکلی. تایم، ۰۱۹۹۱-۰۱-۱۸ ۱۸ ژانویه ۱۹۹۱. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۷-۲۱ ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۲۸ ۲۸ دسامبر ۲۰۱۷. 
  36. گلیاتو، تام. «از کریستل تا سعادتمند»(انگلیسی)‎. پیپل. تایم، ۰۱۹۹۰-۱۱-۲۶ ۲۶ نوامبر ۱۹۹۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۲۰۱۲-۰۷-۲۱ ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۲. 
  37. ۳۷٫۰ ۳۷٫۱ ۳۷٫۲ ۳۷٫۳ ۳۷٫۴ ۳۷٫۵ ۳۷٫۶ ۳۷٫۷ سیگِل، دیوید. «یانی برگشته — و آمادهٔ در آغوش کشیدن دسته‌جمعی دنیاست»(انگلیسی)‎. لس‌آنجلس تایمز. راس لوینسوهن، ۰۲۰۰۰-۱۰-۲۴ ۲۴ اکتبر ۲۰۰۰. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۷-۲۰ ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۲۸ ۲۸ دسامبر ۲۰۱۷.  همچنین صفحهٔ ۲ با این نسخهٔ بایگانی شده.
  38. ۳۸٫۰ ۳۸٫۱ ۳۸٫۲ هِکمَن، دان. «یانی تازه‌وارد نیست: از مهاجری ناشناس تا ابرستاره‌ای با ارکستر پاپ سفر درازی بود، هرچند یادگیری ادامه دارد»(انگلیسی)‎. لس‌آنجلس تایمز. راس لوینسوهن، ۰۱۹۹۵-۰۵-۲۷ ۲۷ مه ۱۹۹۵. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۷-۲۰ ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۲۹ ۲۹ دسامبر ۲۰۱۷. 
  39. ۳۹٫۰ ۳۹٫۱ ۳۹٫۲ ویلدرِن، جاناتان. «مروری بر زنده در آکروپولیس»(انگلیسی)‎. آل‌میوزیک. آل میدیا نت‌ورک، ۱۹۹۴ به بعد. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۷-۲۳ ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۳۰ ۳۰ دسامبر ۲۰۱۷. 
  40. بارکِن، اِلیوت رابرت. موفقیت در آمریکا: مرجعی بر اقوام برجستهٔ آمریکایی. ABC-CLIO، ۲۰۰۱. شابک ‎۹۷۸۱۵۷۶۰۷۰۹۸۷. 
  41. ماهر، جک. «یانی در تماشاخانهٔ رِد راکس در ژوئیه به اجرا خواهد پرداخت»(انگلیسی)‎. شبکهٔ ۹. ۰۲۰۱۲-۰۵-۲۱ ۲۱ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۲۰۱۲-۰۵-۲۲ ۲۲ مه ۲۰۱۲. 
  42. ۴۲٫۰ ۴۲٫۱ ۴۲٫۲ چو، هِنری. «یانی درهای «شهر ممنوعه» را می‌گشاید»(انگلیسی)‎. لس‌آنجلس تایمز. راس لوینسوهن، ۰۱۹۹۷-۰۵-۳۰ ۳۰ مه ۱۹۹۷. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۷-۰۴ ۴ ژوئیه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۳۱ ۳۱ دسامبر ۲۰۱۷. 
  43. جُول، رایِن. «یاران صمیمی، یانی و لیندا اِونز، از هم جدا می‌شوند»(انگلیسی)‎. ئی!. ۰۱۹۹۸-۰۱-۲۷ ۲۷ ژانویه ۱۹۹۸. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۷-۰۶-۲۸ ۲۸ ژوئن ۲۰۱۷. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۷-۱۲-۳۱ ۳۱ دسامبر ۲۰۱۷. 
  44. ۴۴٫۰ ۴۴٫۱ ۴۴٫۲ ۴۴٫۳ ۴۴٫۴ رایت، کَرول. «یونانی مرموز: یانی اسرارآمیز رموز موفقیتش را درمیان می‌گذارد»(انگلیسی)‎. بارنز اند نوبل. سال ۲۰۰۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۲۰۱۲-۱۲-۱۰ ۱۰ دسامبر ۲۰۱۲. 
  45. ۴۵٫۰ ۴۵٫۱ «یانی تور بلندپروازانه‌اش را ارائه می‌کند»(اسپانیولی)‎. ترا نتورکس. ۰۲۰۰۷-۰۴-۰۴ ۴ آوریل ۲۰۰۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۲۰۱۲-۰۷-۱۵ ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۲. 
  46. ۴۶٫۰ ۴۶٫۱ ۴۶٫۲ کوهِن، جاناتان. «یانی «صداها» را به دیزنی می‌آورد»(انگلیسی)‎. مجلهٔ بیلبورد. لین سیگِل، ۰۲۰۰۸-۱۱-۱۴ ۱۴ نوامبر ۲۰۰۸. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۷-۰۹ ۹ ژوئیه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۸-۰۱-۰۳ ۳ ژانویه ۲۰۱۸.  خوانندگان نِیثِن پَچِکو، کلوئی، اِندِر تامِس و لزلی میلز هستند.
  47. ۴۷٫۰ ۴۷٫۱ «یانی بهترین گردآوری از موسیقی‌های فولکلور مکزیکی را اجرا می‌کند»(اسپانیولی)‎. UnionRadio.net، ونزوئلا. ۰۲۰۱۰-۱۰-۱۸ ۱۸ اکتبر ۲۰۱۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۲۰۱۲-۰۷-۱۴ ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۲. 
  48. بوچاک، گَری. «مرور کنسرت | یانی: هنرمند و ارکستر در نمایشی مثبت ارائه می‌شوند»(انگلیسی)‎. کلمبوس دیسپچ. بردلی هارمون، ۰۲۰۱۲-۰۵-۰۹ ۹ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۶-۱۶ ۱۶ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۸-۰۱-۰۴ ۴ ژانویه ۲۰۱۸. 
  49. اُلسِن، جان پی.. «بررسی آلبوم «حقیقت لمس» از یانی»(انگلیسی)‎. نیو اِیج میوزیک ورلد. ۰۲۰۱۱-۰۱-۲۴ ۲۴ ژانویه ۲۰۱۱. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۷-۱۷ ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۸-۰۱-۰۵ ۵ ژانویه ۲۰۱۸. 
  50. ۵۰٫۰ ۵۰٫۱ مانگِر، جیمز کریستوفر. «مروری بر حقیقت لمس»(انگلیسی)‎. آل‌میوزیک. آل میدیا نت‌ورک، حدود ۲۰۱۱. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۷-۱۷ ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۸-۰۱-۰۵ ۵ ژانویه ۲۰۱۸. 
  51. ۵۱٫۰ ۵۱٫۱ ۵۱٫۲ «یانی: زنده در اِل مورو»(انگلیسی)‎. کِی‌پی‌بی‌اس. ۰۲۰۱۲-۱۰-۳۱ ۳۱ اکتبر ۲۰۱۲. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۲-۰۶-۲۰ ۲۰ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۸-۰۱-۰۷ ۷ ژانویه ۲۰۱۸. 
  52. ۵۲٫۰ ۵۲٫۱ ۵۲٫۲ «سلین دیون «مو لی هُوا» را برای تلویزیون مرکزی چین در جشن سال نو خواهد خواند»(انگلیسی)‎. چاینا تایمز. ۰۲۰۱۳-۰۲-۰۱ ۱ فوریه ۲۰۱۳. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۲۰۱۳-۰۲-۰۸ ۸ فوریه ۲۰۱۳. 
  53. ۵۳٫۰ ۵۳٫۱ «جشنوارهٔ بهاری ۲۰۱۳ تلویزیون مرکزی چین»(چینی و انگلیسی)‎. چاینا دیلی. ۰۲۰۱۳-۰۲-۰۸ ۸ فوریه ۲۰۱۳. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۳-۰۲-۰۸ ۸ فوریه ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۸-۰۱-۰۷ ۷ ژانویه ۲۰۱۸. 
  54. ۵۴٫۰ ۵۴٫۱ کراوِیرو، رودریگِز. «در نمایشی در سائوپائولو، یانی پیانیست می‌رود تا به موفقیتی در حرفه‌اش دست یابد»(پرتغالی)‎. برزیلین مِیل. ۰۲۰۱۰-۰۹-۲۳ ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۲۰۱۰-۰۹-۲۴ ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۰.  از خوانندگان با نام‌های لیزا لَوی و اَن مک‌کورمَک (متفاوت از یانی، صداها) نام می‌برد. همچنین رجوع کنید به بایگانی‌های وب‌گاه یانی از صفحهٔ هنرمندان در تاریخ ۰۲۰۱۰-۱۱-۱۰ ۱۰ نوامبر ۲۰۱۰، صفحهٔ تورها در ۰۲۰۱۰-۰۹-۱۲ ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۰، و صفحهٔ هنرمندان در ۰۲۰۱۱-۰۱-۲۷ ۲۷ ژانویه ۲۰۱۱ که حکایت از اجرای لیزا لَوی و لاورن یلنکوویچ خواننده در اجرای پوئرتوریکو و اجراهای بعدی در مکزیک، کانادا، ایالات متحده، اروپای شرقی، و آسیا دارند.
  55. ۵۵٫۰ ۵۵٫۱ «اینسپیراتو»(انگلیسی)‎. آل‌میوزیک. آل میدیا نت‌ورک، حدود ۲۰۱۴. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۴-۰۳-۲۹ ۲۹ مارس ۲۰۱۴. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۸-۰۱-۰۸ ۸ ژانویه ۲۰۱۸. 
  56. پاتِل، نیل وی.. «پیامی از فضای بیرون کنسرت یانی را قطع می‌کند»(انگلیسی)‎. اینوِرس. ۰۲۰۱۵-۱۱-۰۳ ۳ نوامبر ۲۰۱۵. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۵-۱۱-۰۴ ۴ نوامبر ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۸-۰۳-۱۶ ۱۶ مارس ۲۰۱۸. 
  57. اِیپریل، موسکارا. «پیامی از دوست یانی از فضا!»(انگلیسی)‎. البوابه. ۰۲۰۱۵-۱۱-۰۳ ۳ نوامبر ۲۰۱۵. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۵-۱۱-۰۴ ۴ نوامبر ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۸-۰۳-۱۶ ۱۶ مارس ۲۰۱۸. 
  58. «یانی کنسرتی تاریخی در اهرام بزرگ مصر اجرا می‌کند»(انگلیسی)‎. برادوِی وُرلد. ۰۲۰۱۵-۱۱-۰۵ ۵ نوامبر ۲۰۱۵. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۵-۱۱-۰۷ ۷ نوامبر ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۸-۰۳-۲۴ ۲۴ مارس ۲۰۱۸. 
  59. «ویدیوی ناسا در بزرگداشت سالگرد ایستگاه فضایی»(انگلیسی)‎. وال‌استریت جورنال. ۰۲۰۱۵-۱۲-۲۷ ۲۷ دسامبر ۲۰۱۵. بایگانی‌شده در ۰۲۰۱۵-۱۲-۲۷ ۲۷ دسامبر ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۰۲۰۱۸-۰۳-۲۴ ۲۴ مارس ۲۰۱۸. 
  60. Sculley, Alan (July 8, 2016). "Yanni, playing at Sands, re-embraces electronic instrumentation". The Morning Call (mcall.com). Archived from the original on July 8, 2016. 
  61. "Yanni: 'Saudis will help country take its rightful place in the world'". Arab News. December 9, 2017. Archived from the original on December 9, 2017. ... concerts in Jeddah, Riyadh and Dhahran. 
  62. ۶۲٫۰ ۶۲٫۱ WebCite and Wayback Machine archives of concert tour schedules on MTV, concerttour.org, pollstar, concertful, and/or bandsintown. Find specific WebCite archive dates using drop-down list in upper right. ● Wayback Machine archives are at the Internet archive (archive.org).
  63. ۶۳٫۰ ۶۳٫۱ ۶۳٫۲ ۶۳٫۳ Kaczmarczyk, Jeffrey, "Yanni leaves DeVos Performance Hall audience hungry for more in Monday's appearance in Grand Rapids" (WebCite archive), Booth Newspapers (Grand Rapids, Michigan) (mLive.com), May 8, 2012.
  64. Downey, Kevin, "Yanni talks 'Touch' and returning to instrumental music" (WebCite archive), The Arizona Republic, July 11, 2012.
  65. Heckman, Don, "Trends: New Age Enters a New Phase: Call it what you want, but the sound of Yanni and his similarly minded pals ... is reaching far beyond its old image of ambient mood music" (WebCite archive), Los Angeles Times, February 27, 1994.
  66. Moehlis, Jeff, "Interview: Yanni" (WebCite archive), interview referenced in Santa Barbara Noozhawk July 24, 2012 after being posted in Music-Illuminati July 16, 2012.
  67. ۶۷٫۰ ۶۷٫۱ Garratt, Rob (September 25, 2016). "Greek superstar Yanni: 'My music is not just for entertainment – it goes beyond that'". The National (United Arab Emirates). Archived from the original on September 26, 2016. 
  68. ۶۸٫۰ ۶۸٫۱ https://en.wikipedia.org/wiki/The_Palm_Beach_Post
  69. ۶۹٫۰ ۶۹٫۱ ۶۹٫۲ Grapek, Howie, "Yanni makes classic rock fan appreciate new-age style" (link updated 2012-07-24), (WebCite archive of original link), "The Palm Beach Pulse" (PBPulse) section of The Palm Beach Post, April 18, 2012.
  70. "Greek superstar talks music at Cairo conference" (WebCite archive), Al Bawaba, Al-Ahram Publishing House, October 29, 2015.
  71. "Yanni: Master Class - Keyboard techniques and sound design". Yanni "Master Class" series. July 29, 2016. Archived from the original on October 6, 2016. 
  72. Burke, David, "Yanni brings world of experience to concert" (WebCite archive), Quad-City Times, May 3, 2012.
  73. Muhlfriedel, Marina (July 31, 2016). "The Magic of Concert Lighting with Bud Horowitz, Lighting Designer for Yanni". Harman (interviewing). Archived from the original on August 4, 2016. 
  74. ۷۴٫۰ ۷۴٫۱ "On the Road | Bud Horowitz, Production Designer/LD for Yanni" (WebCite archive), Projection, Lights and Staging News (PLSN), February 2013 issue.
  75. ۷۵٫۰ ۷۵٫۱ ۷۵٫۲ BWW News Desk (February 7, 2017). "State Theatre presents An Evening In Conversation With Yanni and his Piano". Broadway World. Archived from the original on February 8, 2017. 
  76. ۷۶٫۰ ۷۶٫۱ Ferak, John (October 30, 2017). "Yanni's Sold Out Rialto Concert Considered Rousing Success". Patch Media. Archived from the original on October 31, 2017. 
  77. ۷۷٫۰ ۷۷٫۱ Olsen, John P. , "Yanni Concert – Live on PBS" (WebCite archive), New Age Music World, February 29, 2012.
  78. ۷۸٫۰ ۷۸٫۱ "The Mozart effect" (live link is outdated, but WebCite archive of 2012-07-06 contains specific reference to this song), Epilepsy Action (epilepsy.org.uk), date unspecified, after its citation to April 2001 Journal of the Royal Society of Medicine article, but before September 2010 "update" date. Archive in the Wayback Machine.
  79. ۷۹٫۰ ۷۹٫۱ ۷۹٫۲ Davidson, Mike (reporting), "Greek musician Yanni adopts panda." (WebCite archive--video on left; click on "(Transcript)" on right), Reuters, October 12, 2011.
  80. ۸۰٫۰ ۸۰٫۱ ۸۰٫۲ "Greek musician Yanni adopts panda" (WebCite archive), Sky News Australia, October 12, 2011.
  81. "CCTV Gala line-up unveiled" (WebCite archive), English-language part of China Network Television, February 9, 2013.
  82. ۸۲٫۰ ۸۲٫۱ "Best of 2012 / New Age Album Artists", بیلبورد (مجله). To see previous years' listings, manually change the 4-digit year in the URL to the desired year (Billboard archives go back to 2006 only). • (Archives for 2015, 2014, 2013, 2012, 2011, 2010, 2009, 2008, 2007 and 2006)
  83. "Yanni: Live At The Acropolis / PBS / Awards & Nominations" (WebCite archive), Emmys.com, 1994.
  84. "Yanni: Tribute / PBS / Awards & Nominations" (WebCite archive), Emmys.com, 1998.
  85. "Time to Commence Fewer Rich and Famous Speakers Grace Graduation Ceremonies, but the Smiles of Newly Minted Alumni Shine as Brightly as Ever" (WebCite archive), St. Paul Pioneer Press, May 8, 2004.
  86. ۸۶٫۰ ۸۶٫۱ Ellwood, Pip, "Yanni to play first UK date in 19 years" (WebCite archive), Entertainment Focus Music News, November 19, 2013.
  87. "Adopt a WWF & Yanni “Santorini” Panda" in the "Gift Center" of the World Wide Fund for Nature (World Wildlife Fund) (WWF) website. Accessed 2014-01-22. WebCite archive of 2012-04-09.
  88. http://www.yanni.com/
  89. "Best Sellers: March 2, 2003 / Nonfiction" (WebCite archive), The New York Times, March 2, 2003.
  90. ۹۰٫۰ ۹۰٫۱ ۹۰٫۲ ۹۰٫۳ ۹۰٫۴ ۹۰٫۵ ۹۰٫۶ Yanni / Billboard albums (WebCite archives of 2012-04-29 and 2012-06-20), Allmusic's listing of Billboard's album data, sorted by peak.
  91. ۹۱٫۰ ۹۱٫۱ ۹۱٫۲ ۹۱٫۳ "Billboard Legacy | Billboard 200 Albums of the Year...", Billboard, (WebCite archives on 2014-05-29 of first and second pages for Yanni).
  92. "Yanni / Chart History / New Age Albums". Billboard.com. Archived from the original on April 7, 2016. 
  93. "Yanni / Chart History / Billboard 200". Billboard.com. Archived from the original on April 8, 2016. 
  94. ۹۴٫۰ ۹۴٫۱ ۹۴٫۲ ۹۴٫۳ ۹۴٫۴ Links to Billboard 's "Best of (year) / New Age Albums" for 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, and 2012.
  95. ۹۵٫۰ ۹۵٫۱ "Best of 2011 / New Age Albums" (WebCite archive), Billboard (magazine). حقیقت لمس کردن listed at No. 1, Yanni Mexicanisimo at No. 7. Downloaded and archived 2011-12-30.
  96. "El sueño de Yanni verá la luz el próximo 3 de junio (Yanni's dream will be released on June 3)". Review New Age. May 31, 2016. Archived from the original on June 1, 2015. 
  97. Houti, Nermin (April 26, 2017). "Yanni". Al Anba (Kuwait). Archived from the original on April 26, 2017. 

کتاب‌شناسی[ویرایش]

  • یانی با دیوید رِنسین، یانی با واژگان، میراماکس/هایپِریون، نیویورک، ۲۰۰۳.
  • وینتِرز، کِلی، زندگی‌نامهٔ یانی (۲۰۱۴)، انتشارات گِیل، منتشر شده در encyclopedia.com (بایگانی).

پیوند به بیرون[ویرایش]