یاسمن آریانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
یاسمن آریانی کلات
ملیتمردمان ایرانی
شناخته‌شده برایپویش چهارشنبه‌های سفید
مجازات(های) جزایی۵ سال حبس تعزیری
خویشاوندانمنیره عربشاهی

یاسمن آریانی فعال کمپین چهارشنبه‌های سفید و زندانی سیاسی اهل ایران است. او به دلیل اعتراض علیه حجاب اجباری و در ارتباط با پویش چهارشنبه‌های سفید فروردین ۱۳۹۸ توسط مأموران امنیتی حکومت جمهوری اسلامی بازداشت شد[۱][۲] و پس از محاکمه به ۵ سال حبس تعزیری محکوم شد.[۳]

بازداشت و محاکمه[ویرایش]

یاسمن آریانی در تاریخ ۱۷ اسفندماه ۱۳۹۷ برابر با ۸ مارس ۲۰۱۹ در روز جهانی زن به همراه مادرش «منیره عربشاهی» کلیپی از خود در فضای مجازی منتشر کرده‌است که در آن به دادن گل به زنان محجبه در متروی تهران می‌پرداختند. در پی این اقدام، یاسمن آریانی، ۲۱ فروردین در کرج و مادرش که روز ۲۲ فروردین برای پیگیری وضعیت فرزندش به بازداشتگاه وزرا در تهران مراجعه کرده بود، ازسوی مأموران امنیتی بازداشت شدند. ایشان در روز ۳۰ فروردین ۱۳۹۸ به زندان قرچک ورامین منتقل شده و جلسه دادگاه‌شان بدون حضور وکیلشان «امیر رئیسیان» برگزار شد.[۳][۴]

برخورد با معترضان به حجاب اجباری[ویرایش]

یاسمن آریانی در کنار صبا کردافشاری در ارتباط با کشف حجاب بابت مخالفت با حجاب اجباری به این احکام محکوم شدند. سازمان عفو بین‌الملل گزارش داد که در سال گذشته حداقل ۳۹ نفر در ایران در ارتباط با اعتراض به این مقوله بازداشت شده‌اند. وزارت خارجه ایالات متحده آمریکا بازداشت کردافشاری را محکوم و این بازداشت‌ها را نقص حقوق شهروندی قلم‌داد کرد.[۵]

واکنش‌ها به بازداشت[ویرایش]

ما رژیم ایران را به خاطر محکومیت یاسمن آریانی، منیره عربشاهی و مژگان کشاورز به ۵۵ سال حبس به خاطر اعتراض به قوانین حجاب اجباری صرفاً از طریق توزیع گل محکوم می‌کنیم." این بیانیه افزوده‌است: "ما از تمامی کشورها می‌خواهیم تا این نقض فاحش حقوق را محکوم کنند.

— وزارت امور خارجه آمریکا، ۲۴ مرداد ۱۳۹۸ برابر با ۱۵ آگوست ۲۰۱۹[۶]
  • سازمان عفو بین‌الملل نسبت به بازداشت یاسمن آریانی و دو تن دیگر واکنش نشان داده و این عمل را محکوم کرد. این سازمان حقوق بشری، ضمن فرستادن نامه‌ای در تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۹۸ به ابراهیم رئیسی رئیس قوه قضائیه جمهوری اسلامی، خواستار آزادی فوری یاسمن آریانی، منیره عربشاهی و مژگان کشاورز شد. این سازمان در وبسایت رسمی خود از کاربران خواسته‌است آنها نیز با فرستادن نامه‌های خود به ابراهیم رئیسی خواستار آزادی آنها شوند.[۷]
  • سازمان عفو بین‌الملل انگلستان، روز دوشنبه ۲۴ تیر ۱۳۹۸ با انتشار بیانیه‌ای از سه زندانی معترض به حجاب اجباری حمایت کرد. این سازمان اعلام کرد که مقامات حکومت ایران با قطع ارتباط «منیره عربشاه»، «یاسمن آریانی» و «مژگان کشاورز» با دنیای بیرون، حبس انفرادی بلند مدت و تهدید خانواده‌های بازداشت‌شدگان، می‌خواهند آنها را به اعتراف تلویزیونی وادار کنند.[۸]

امضاء بیانیه ۱۷ نفری[ویرایش]

یاسمن آریانی همراه با ۱۷ تن از زنان زندانی سیاسی اقدام به انتشار بیانیه‌ای در اعتراض به حبس زنان دارای فرزند نمودند و اینکار را مصداق «جدایی انداختن میان مادر و فرزند» وصف کردند. در این بیانیه به اسامی افرادی چون نازنین زاغری و فرنگیس مظلوم مادر سهیل عربی اشاره شده‌است که پیشتر توسط مقامات جمهوری اسلامی بازداشت شده بودند. آن‌ها با اشاره به این مسائل، نظام جمهوری اسلامی ایران را «حاکمیتی زن‌ستیز» خواندند.[۹]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «خبر فارس دربارهٔ بازداشت «یاسمن آریانی»». انصاف‌نیوز. ۲۳ فروردین ۱۳۹۸. دریافت‌شده در ۳۱ اوت ۲۰۱۹.
  2. د «یاسمن آریانی، فعال مدنی بازداشت شد» مقدار |نشانی= را بررسی کنید (کمک). صدای آمریکا. ۲۲ فروردین ۱۳۹۸. دریافت‌شده در ۱ سپتامبر ۲۰۱۹.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «یاسمن آریانی و منیره عربشاهی؛ ۱۶ سال زندان به‌خاطر گل دادن به زنان». ایران اینترنشنال. ۱۰ مرداد ۱۳۹۸. دریافت‌شده در ۳۱ اوت ۲۰۱۹.
  4. «سه معترض به حجاب اجباری در ایران «مجموعاً به ۵۵ سال زندان محکوم شده‌اند»». رادیوفردا. ۱۰ مرداد ۱۳۹۸. دریافت‌شده در ۱ سپتامبر ۲۰۱۹.
  5. «آمریکا مجازات حبس صبا کرد افشاری را 'غیرعادلانه' خواند» (به انگلیسی). ۲۰۱۹-۰۸-۳۰. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۸-۳۰.
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ «آمریکا زندانی شدن معترضان به حجاب اجباری را محکوم کرد». بی‌بی‌سی فارسی. ۱۵ آگوست ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱ سپتامبر ۲۰۱۹.
  7. «عفو بین‌الملل در نامه به رئیسی خواستار آزادی فوری یاسمن آریانی، مژگان کشاورز و منیره عربشاهی شد». صدای آمریکا. ۱۸ تیر ۱۳۹۸. دریافت‌شده در ۱ سپتامبر ۲۰۱۹.
  8. «عفو بین‌الملل انگلستان بیانیه‌ای در حمایت از منیره عربشاهی، یاسمن آریانی و مژگان کشاورز صادر کرد». صدای آمریکا. ۲۵ تیر ۱۳۹۸. دریافت‌شده در ۱ سپتامبر ۲۰۱۹.
  9. «بیانیه ۱۷ زن زندانی سیاسی در حمایت از مادران معترض». ایران اینترنشنال. ۲۰۱۹-۱۰-۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۰-۱۶.