یاراحمدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

یاراحمدی یکی از طوایف لر {شاخهٔ لک } می‌باشد. سکونت گاه اصلی این طایفه سیلاخور لرستان بوده است اما همکنون در سراسر کشور پراکنده می‌باشند.

اصالت[ویرایش]

طایفهٔ یاراحمدی یکی از طوایف پنج گانهٔ ایل باجولوند می‌باشد که نسب آنها به «یاراحمد» پنجمین فرزند باجول می‌رسد. دیگر طوایف باجولوند عبارتند از:

۱- سگوند

۲-دالوند

۳-قائدرحمت

۴-آروان

البته ایل بیرانوند که برادر ایل باجولوند می‌باشد نیز تیره ای به نام یاراحمد دارد اما تعداد آن‌ها نسبت به یاراحمدی‌های باجولوند بسیار کمتر است

مشاهیر[ویرایش]

امیر امنع خان یاراحمدی[ویرایش]

حاج «محمدخان یاراحمدی» فرزند حاج احمدخان که ابتدا به لقب پدرش «سردار منصور» و از سال ۱۲۹۸ هجری شمسی لقب «امیرامنع» از طرف قوام‌الدوله به دستور احمدشاه قاجار برای وی در نظر گرفته شد، از بزرگان لرستان و بروجرد در اواخر عصر قاجار و دوران حکومت پهلوی به شمار می‌رفت.

در سال‌هایی که هرج و مرج و بی‌قانونی برخی نقاط لرستان را فرا گرفته بود (به‌خصوص بین سال‌های ۱۲۸۵ تا ۱۳۰۵ هجری خورشیدی) که دلیل اصلی آن نیز ضعف حکومت مرکزی قاجار و سوءاستفاده برخی یاغیان در سراسر کشور و بعضاً در حدود لرستان کنونی بود، محمدخان امیرامنع که فردی متمکن و سرشناس و از بزرگان طایفه یاراحمدی به شمار می‌رفت، همراه با تفنگ‌چیانش به در تأمین امنیت مردم بروجرد همت گمارد و بعضاً همراه با نیروهای حکومتی همچون پالکونیک «فیلی‌پُف» روس و سرهنگ امیراحمدی (سپهبد بعدی) در سرکوب برخی عشایر متمرد یا یاغیان اطراف شهر تلاش بسیار نمود.

امیرامنع که از ملاک بزرگ بروجرد به شمار می‌رفت دارای چند پسر از جمله علی‌اکبرخان، نصرت‌الله‌خان، حبیب‌الله‌خان، موسی‌خان، حسین‌قلی‌خان، هادی‌خان، مهدی‌خان بود که با تأسیس اداره ثبت احوال بروجرد در دی‌ماه ۱۳۰۵ نام خانوادگی «امیریاراحمدی» را برای خود برگزیدند.

فرزندان امیرامنع با توجه به شرایط آن روز بروجرد و لرستان، به نسبت در ناز و نعمت زندگی می‌کردند و اسباب رفاه برای آنان فراهم بود، لذا ضرب‌المثل: مگر پسر امنع هستی؟" از آن‌جا بین مردم باب شد.

مرحوم حاج محمدخان امیرامنع یاراحمدی ۱۲ اسفند ۱۳۲۷ هجری خورشیدی در سن ۸۳ سالگی درگذشت و در قم به خاک سپرده شد.