یاخته قطبیده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مرحله‌های نخست تقسیم جنین پستانداران.
یاخته‌های قطبیده: (a) مرحلهٔ دو یاخته‌ای، (b) مرحلهٔ چهار یاخته‌ای، (c) مرحله هشت یاخته‌ای، (d)، و (e) مرحلهٔ توته. (اقتباس: از یک نقاشی توسط آلن تامسون)(z.p. Zona striata. p.gl).

یاختهٔ قطبیده انگلیسی: Polar body یک یاختهٔ کوچک هپلوئید است که به‌طور همزمان با اووژنز، به عنوان یک یاختهٔ تخمک شکل می‌گیرد اما به صورت تخمکی که توانایی باروری ندارد. هنگامی که برخی از یاخته‌های پلوئیدی در حیوانات بعد از میوز، تقسیم درون‌یاخته‌ای در آن‌ها صورت می‌گیرد تا ایجاد تخمک کنند، گاهی اوقات تقسیم نا متقارن می‌شوند. بیشتر سیتوپلاسم به یاختهٔ دختر تعلق می‌گیرد که به تخم یا تخمک تبدیل می‌شود، در حالی که یاخته‌های قطبیدهٔ کوچکتر مقدار کمی از سیتوپلاسم را دریافت می‌کنند. این کوچک‌ترها اغلب در پروسهٔ خزان یاخته‌ای می‌میرند و ناپدید می‌شوند، اما در بعضی موارد آن‌ها باقی می‌ماند و می‌توانند در چرخهٔ زندگی ارگانیسم نقش مهمی داشته‌باشند.[۱]

یاخته‌های قطبیده ابتدا در اوایل سدهٔ بیستم شناسایی و مشخص شدند.

منابع[ویرایش]

  1. Schmerler, S.; G.M. Wessel (2011). "Polar bodies—more a lack of understanding than a lack of respect". Mol. Reprod. Dev. 78: 3–8. doi:10.1002/mrd.21266. PMC 3164815Freely accessible. Retrieved May 24, 2012.