گیتی امیرخسروی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
گیتی امیرخسروی
نام اصلیکاتیا پوگینا
نام مستعارگیتی امیرخسروی
گیتی پوگینا
تولد۱۲۷۴ خورشیدی
ملیتروس
سبک‌(ها)موسیقی کلاسیک
استاد(ها)آرتور روبینشتاین
ساز(ها)پیانو
سازهای برجسته
پیانو
شاگرد(ها)مصطفی کمال پورتراب
علت معروف‌شدننخستین و تنها رئیس زن هنرستان عالی موسیقی
از نخستین پیانیست‌های زن در ایران

گیتی امیرخسروی (زادهٔ ۱۲۷۴ خورشیدی) نوازنده پیانو، تنها رئیس زن هنرستان عالی موسیقی ایران و موسیقی‌دان روس تبار بود.

زندگی هنری[ویرایش]

گیتی امیرخسروی با نام اصلی «کاتیا پوگینا» در سال ۱۲۷۴ شمسی متولد شد. او تحصیلات خود را در زمینه موسیقی کلاسیک در روسیه به پایان برد. وی از شاگردان «آرتور روبینشتاین» بود. او از سال ۱۳۲۵ به عنوان کارشناس موسیقی به استخدام وزارت فرهنگ درآمد.[۱] وی همسر «رضاقلی خان امیرخسروی» بود.[۲]

گیتی امیرخسروی از سال ۱۳۲۲ به عنوان ناظر فنی و استاد پیانو در هنرستان عالی موسیقی به تدریس پیانو پرداخت.[۱] در سال ۱۳۳۵ با کناره‌گیری «بهاءالدین بامشاد» از سرپرستی هنرستان عالی موسیقی، به ریاست آن هنرستان منصوب شد و تا سال ۱۳۳۸ ریاست هنرستان عالی موسیقی را بر عهده داشت.[۳]

وی در تابستان سال ۱۳۳۶ به جهت مطالعات هنری به اتریش سفر کرد و در سال ۱۳۳۸ از سوی اداره کل هنرهای زیبا به منظور انتخاب چند استاد موسیقی برای هنرستان عازم سوئیس، اتریش و بلژیک شد.[۱]

او در سال ۱۳۳۹ برای ریاست کنسرواتوار آزاد انتخاب شد و از سال ۱۳۴۵ به عنوان مشاور فنی منصوب گشت. وی در سال ۱۳۵۰ بازنشسته شد.[۱] از او به عنوان نخستین پیانیست‌های زن در ایران یاد می‌شود.[۴] وی با هنرمندان بزرگی همچون «یاشا هایفتز» برنامه مشترک اجرا کرده‌است.[۵] از جمله شاگردان او می‌توان به «مصطفی کمال پورتراب» اشاره نمود.[۶]

پیکر گیتی امیرخسروی در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شده‌است.[۷]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ «گیتی امیرخسروی». هنرستان موسیقی. ۱۳۹۳/۰۴/۰۲. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  2. واهه خوجایان (تابستان ۱۳۹۵ شماره ۷۶). «خاطراتی از نخستین فعالیت‌ها در زمینهٔ موسیقی کلاسیک غربی در ایران». فصلنامه فرهنگی پیمان. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  3. «برگهائی از تاریخ موسیقی ایران (از ۱۲۹۰ تا ۱۳۷۳ هجری شمسی)». حوزه هنری.
  4. زهره رجب‌نیا (شماره: ۵۵۹۵ ۱۰ اسفند ۱۳۹۲). «ظهیرالدوله زیرغبار فراموشی». روزنامه ایران. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  5. ترجمه علیرضا سید احمدیان. «ورود پیانو به ایران». تبیان.
  6. تحقیقی احمدی. «نگاهی به زندگی و آثار استاد مصطفی کمال پورتراب». ویستا /روزنامه قدس.
  7. «ظهیرالدوله زیرغبار فراموشی». مرکزر دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. ۱۳۹۲/۱۲/۱۰. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)

منابع[ویرایش]