گونتر رال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Günther Rall
Bundesarchiv Bild 146-1990-021-09A, Günther Rall.jpg
Günther Rall with his Ritterkreuz
زاده ۱۰ مارس ۱۹۱۸(1918-03-10)
گاگناو، Baden، امپراتوری آلمان
درگذشته ۰۴ اکتبر ۲۰۰۹ میلادی (۹۱ سال)
باد رایشنهال
تابعیت  آلمان نازی
 آلمان غربی
سازمان/شاخه نیروی هوایی آلمان نازی (ارتش آلمان نازی)
لوفت‌وافه (ارتش آلمان)
سال خدمت 1936–45
1956–75
درجه Major (Wehrmacht)
Lieutenant General (Bundeswehr)
بخش JG 52، JG 11 و JG 300
فرمان‌های داده Gruppenkommandeur III./JG 52 and II./JG 11
جنگ‌ها

World War II

نشان‌ها Ritterkreuz mit Eichenlaub und Schwertern
Bundesverdienstkreuz
فعالیت‌های دیگر Inspekteur der Luftwaffe der Bundeswehr, ناتو military attaché

گونتر رال متولد ۱۰ مارس ۱۹۱۸ سومین خلبان برجسته لوفت وافه است که در ۶۲۱ مأموریت خود به ۲۷۵ پیروزی دست یافته است. او هشت بار مورد هدف قرار گرفت و سه بار زخمی شد.

زندگی نامه[ویرایش]

گونتر رال در شهر گاگناو در منطقه جنگل سیاه متولد شد و پدرش یک تاجر بود در سال ۱۹۳۶ به دانشکده افسری درسدن رفت و به تشویق یکی از دوستانش به نیروی هوایی پیوست و در دو سال بعد فارغ التحصیل شد وی نخستین رزم خود را در نبرد فرانسه تجربه نمود بعد از موفقیت های او در نبرد فرانسه او به عنوان فرمانده اسکادران هشتم در نبرد بریتانیا شرکت کرد ولی موفق نبود سپس او را به جبهه شرق منتقل کردند و او بسیار موفق کار کرد و نقش های تعیین کننده ای برای تسخیر جزیره کرت و مبارزه با نیرو های شوروی و طی پنج روز اسکادران به فرماندهی او موفق به نابودی ۵۰ هواپیمای روسی شد.در ۲۸ نوامبر ۱۹۴۱ ۳۷امین پیروزی خود را به دست آورد اما خود نیز به شدت مجروح شد او بسیار سعی کرد تا فرود بیاید ولی نتوانست و سقوط کرد خدمه ی یک تانک آلمانی او را از میان لاشه های هواپیما نجات دادند عکس برداری از او نشان می داد که کمر او از سه نقطه شکسته است و دیگر نمی‌تواند به خلبانی ادامه دهد اما پس از یک سال او دوباره به صحنه ی نبرد بازگشت و موفق به افزایش رکورد های خود به ۱۰۱ پیروزی رساند و در سپتامبر همان سال او مفتخر به دریافت صلیب شوالیه و در ماه نوامبر موفق به دریافت برگ بلوط از طرف شخص آدولف هیتلر نایل شد.سپس او در طی چند سال موفق به رسیدن به درجه ی سرگردی و کسب نشان شمشیر طلا شد او در یکی از نبرد ها با نیروی های آمریکایی درگیر شد و موفق به ساقط کردن هواپیمای یکی از خلبانان معروف آمریکا شد ولی خود نیز آسیب دید و برای مدت ها بستری شد.

بعد از جنگ[ویرایش]

بعد از جنگ وی به اسارت نیرو های آمریکایی در آمد و پس از آزادی به آلمان برگشت و چون کاری نتوانست پیدا کند مدتی هیزم فروشی کرد و سپس در شرکت زیمنس مشغول به کار شد در سال ۱۹۵۶ به ارتش پیوست و به درجه ی ژنرالی رسید.سرانجام او در ۴ اکتبر ۲۰۰۹ درگذشت.

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیا انگلیسی