گوردانا سیلیانوفسکا
گوردانا سیلیانوفسکا-داوکوفا | |
|---|---|
Гордана Сиљановска-Давкова | |
سیلیانوفسکا در سال ۲۰۲۵ | |
| رئیس جمهور مقدنیه شمالی | |
| آغاز به کار ۱۲ مه ۲۰۲۴ | |
| نخستوزیر | طلعت جعفری هریستیان میکوسکی |
| پس از | استیوو پنداروفسکی |
| عضو مجلس مقدونیه شمالی | |
| دوره مسئولیت ۴ اوت ۲۰۲۰ – ۱۲ مه ۲۰۲۴ | |
| حوزه انتخاباتی | I electoral district |
| وزیر سیار | |
| دوره مسئولیت ۱۷ اوت ۱۹۹۲ – ۲۰ دسامبر ۱۹۹۴ | |
| نخستوزیر | برانکو کریونکوفسکی |
| عضو کمیسیون قانون اساسی مجلس جمهوری مقدونیه | |
| دوره مسئولیت ۲۵ نوامبر ۱۹۹۰ – ۱۷ اوت ۱۹۹۲ | |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | Gordana Siljanovska ۱۱ مهٔ ۱۹۵۳ (۷۲ سال) اوهرید, مقدونیه, یوگسلاوی |
| حزب سیاسی | سازمان انقلابی داخلی مقدونیه - حزب دموکراتیک برای وحدت ملی مقدونیه |
| همسر(ان) | بلاگوجا داوکوف |
| فرزندان | ۲ |
| محل تحصیل | Ss. Cyril and Methodius University in Skopje University of Ljubljana (PhD) |
گوردانا سیلیانوفسکا-داوکوفا (مقدونی: Гордана Сиљановска-Давкова؛ متولد ۱۱ مه ۱۹۵۳) استاد حقوق دانشگاه و حقوقدان مقدونیهای است که از مه ۲۰۲۴ به عنوان رئیسجمهور مقدونیه شمالی خدمت میکند.[۱]
اوایل زندگی و تحصیلات
[ویرایش]گوردانا سیلیانوفسکا-داوکوفا در ۱۱ مه ۱۹۵۳ در اوهرید، مقدونیه سوسیالیستی، یوگسلاوی (که اکنون مقدونیه شمالی است) متولد شد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در اسکوپیه به پایان رساند. او در سال ۱۹۷۸ از دانشکده حقوق دانشگاه اس. سیریل و متودیوس اسکوپیه فارغالتحصیل شد و مدرک کارشناسی ارشد خود را نیز از آنجا دریافت کرد. او از پایاننامه خود با عنوان «خودمختاری محلی - بین هنجارها و واقعیت» در دانشگاه لیوبلیانا دفاع کرد و مدرک دکترای خود را در سال ۱۹۹۴ دریافت کرد.[۲]
شغل
[ویرایش]او در سال ۱۹۸۹ استادیار رشته سیستمهای سیاسی در دانشکده حقوق اسکوپیه و در سال ۱۹۹۴ دانشیار حقوق اساسی و سیستمهای سیاسی شد. او در سال ۲۰۰۴ به درجه استاد تمام رسید و از آن زمان تاکنون به تدریس دروس حقوق اساسی، سیستمهای سیاسی و سیستمهای سیاسی معاصر و خودگردانی محلی پرداخته است. او عضو کمیسیون قانون اساسی مجلس جمهوری مقدونیه (۱۹۹۰–۱۹۹۲) و وزیر بدون سمت در کابینه اول برانکو کرونکوفسکی (۱۹۹۲–۱۹۹۴) بود. او همچنین کارشناس سازمان ملل و معاون رئیس گروه خودگردانی محلی مستقل شورای اروپا بود. او به عنوان عضو کمیسیون ونیز (۲۰۰۸–۲۰۱۶) خدمت کرد، جایی که در کمیسیونهای فرعی نهادهای دموکراتیک، قوه قضائیه، آمریکای لاتین و شورای عدالت اساسی خدمت کرد. او نویسنده حدود ۲۰۰ مقاله علمی در مورد حقوق اساسی و نظام سیاسی است.[۳]
در کنفرانس VMRO-DPMNE در استروگا، او به عنوان نامزد حزب در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۹ معرفی شد. پس از نامزدی، او قول داد که در صورت پیروزی، همهپرسی دوم را آغاز کند و نام قدیمی کشور را بازگرداند. او از استیوو پنداروفسکی شکست خورد.
سیلیانوفسکا دوباره در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۴ نامزد شد. این بار، او پنداروفسکیِ فعلی را با اختلاف زیادی شکست داد و اولین زنی شد که به عنوان رئیسجمهور مقدونیه شمالی انتخاب شد.
چند روز قبل از مراسم تحلیف، سیلیانوفسکا از اصلاح توافقنامه همسایگی خوب با بلغارستان از سال ۲۰۱۷ حمایت کرد و با گنجاندن بلغاریها در قانون اساسی این کشور، که شرطی است که بدون آن مقدونیه شمالی نمیتواند عضو اتحادیه اروپا شود، مخالفت کرد. در این مراسم، دیمیتار گلاوچف، نخستوزیر موقت بلغارستان، اظهار داشت که بلغارستان دیگر هیچ مصالحهای با مقدونیه شمالی نخواهد کرد. رئیسجمهور رومن رادف پاسخ داد که تغییر قانون اساسی مقدونیه و احترام به حقوق بلغاریها و همچنین توقف نفرتپراکنی علیه بلغارستان در آنجا ضروری است.[۴]
ریاست جمهوری (۲۰۲۴–تاکنون)
[ویرایش]سیلیانوفسکا در ۱۲ مه ۲۰۲۴ به عنوان رئیسجمهور سوگند یاد کرد. او در سخنرانی افتتاحیه خود متعهد به «زنانه کردن» و «اروپایی کردن» کشور شد و بر نقش زنان در مقدونیه شمالی تأکید کرد. با این حال، وقتی به جای نام رسمی «مقدونیه شمالی» از کشورش به عنوان «مقدونیه» نام برد، جنجال به پا کرد. این باعث شد که سوفیا فیلیپیدو، سفیر یونان، به نشانه اعتراض جلسه را ترک کند. وزارت امور خارجه یونان متعاقباً اعلام کرد که اقدامات سیلیانوفسکا نقض توافقنامه پرسپا است و روابط بین دو کشور و همچنین الحاق مقدونیه شمالی به اتحادیه اروپا را به خطر میاندازد، در حالی که نخستوزیر کیریاکوس میتسوتاکیس این اظهارات را «غیرقانونی و غیرقابل قبول» خواند. اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اتحادیه اروپا، نیز پس از تبریک به سیلیانوفسکا-داکووا برای سمت جدیدش، انتخاب کلمات او را مورد انتقاد قرار داد و چشمانداز پیوستن مقدونیه شمالی به اتحادیه اروپا را منوط به رعایت توافقنامه پرسپا دانست. در پاسخ به این واکنشها، دفتر او اعلام کرد که او به تعهدات بینالمللی کشور احترام خواهد گذاشت، اما گفت که او «حق دارد از نام مقدونیه به عنوان یک حق شخصی برای شناسایی خود استفاده کند.»
پس از آنکه VMRO-DPMNE پس از انتخابات پارلمانی مقدونیه شمالی در سال ۲۰۲۴، اکثریت کرسیها را در مجلس مقدونیه شمالی به دست آورد، سیلیانوفسکا-داوکوفا در ۶ ژوئن از هریستیجان میکوسکی، رهبر VMRO-DPMNE، خواست تا دولت جدیدی تشکیل دهد.
زندگی شخصی و دیدگاهها
[ویرایش]او با بلاگوجا داوکوف ازدواج کرده و دو فرزند دارد. همسرش بلاگوجا وکیل است و آنها بیش از ۴۰ سال است که با هم زندگی میکنند.
از سال ۲۰۱۷–۲۰۱۸، او به عنوان یک چهره عمومی، با تصویب قانون گسترش زبان آلبانیایی مخالفت کرد. او توافقنامه پرسپا که بین یونان و مقدونیه شمالی برای حل اختلاف نامگذاری مقدونیه امضا شده است را «نقض قوانین ملی» و «نقض جدی حقوق بشر جمعی و فردی شهروندان مقدونیه» میداند. او مخالف توافقنامه همسایگی خوب امضا شده با بلغارستان است که داوکووا آن را غیرمتقابل میداند و مخالف به رسمیت شناختن بلغاریها در مقدونیه شمالی به عنوان یک اقلیت قومی رسمی است که الزامی است که توسط اتحادیه اروپا برای عضویت این کشور در این بلوک تعیین شده است.
منابع
[ویرایش]- ↑ «Претседателка». Претседател на Република Северна Македонија (به مقدونی). دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۲-۲۳.
- ↑ Марина. «Уште пет лица фатени во обид да го сликаат гласачкото ливче - Република». republika.mk (به مقدونی). دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۲-۲۳.
- ↑ Dimoski, Angel (2024-05-12). "Gordana Siljanovska-Davkova – North Macedonia's first female president". Mia.mk (به انگلیسی). Retrieved 2025-12-23.
- ↑ «ВМРО-ДПМНЕ ќе ја кандидира Силјановска-Давкова на претседателските избори». Нова Македонија (به مقدونی). ۲۰۱۹-۰۲-۱۶. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۲-۲۳.

