گوآنتانامرا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Problems playing this file? See ویکی‌پدیا:راهنمای رسانه.

«گوانتانامِرا» (به اسپانیایی: Guantanamera) ترانهٔ ملی‌گرایانه کوبایی، سروده خوزه مارتی، رهبر جنبش استقلال کوبا در مبارزه با امپراتوری اسپانیا است.[۱] نام ترانه برگرفته از شهر گوانتانامو و خطاب به به دختری روستایی که اهل آن شهر است.[۲]

ترانه گوانتانامرا، توسط خوزیتو فرناندز[۳] و بر اساس شعری از خوزه مارتی در کتاب اشعار ساده[۴] ساخته و تنظیم شد. این اشعار خطاب به دختری روستایی از «گوآنتانامو» نوشته شده‌اند.[۵]

این ترانه اسپانیولی، نخستین‌بار در سال ۱۹۶۳ میلادی، در اجرایی زنده در تالار کارنگی، توسط گروه فولک آمریکایی دِ ویورز اجرا شد، اما در پی اجرای دوباره ترانه توسط گروه فولک راک آمریکایی سندپایپرز در سال ۱۹۶۶ به شهرت جهانی رسید. این ترانه تاکنون توسط خوانندگان مطرحی از جمله خولیو ایگلسیاس، جون بایز، جیمی بافت، سیلیا کروز، بابی دارین، ژو دسن، مسلم ماقمایف، خوزه فلیسیانو، وایکلف ژان، ترینی لوپز، لوپه، نانا موسکوری، تیتو پوئنته، پیت سیگر و گروه‌هایی چون بوئنا ویستا سوشیال کلاب و جیپسی کینگز بازخوانی و اجرا شده‌است.

ترجمه شعر[ویرایش]

مردی صادقم از سرزمینی که نخل در آن می‌روید

و می‌خواهم پیش از آنکه بمیرم

اشعارم را از قلبم بیرون بیفشانم.

شعرم به رنگ سبز روشن است

و به رنگ یاسمن سوزان،

شعرم گوزنی زخمی است

به جستجوی پناهگاهی در کوهسار.

می‌خواهم سرنوشتم را

با تهی دستان زمین یکی کنم

لالائی زمین برایم

از زمزمه دریا دلپذیرتر است.

به آن‌ها طلای ناب عطا کن

که وقت گدازش، می‌تابد و می‌درخشد،

و به من، جنگل بی‌انتها،

وقتی که خورشید در آن غروب می‌کند.

هر ژانویه و ژوئن،

گل رُز سفید می‌کارم برای دوستی که دست صمیمیت به دستم می‌دهد

و برای نادوستان نابکار،

که قلبم را، که با آن زنده‌ام، جریحه دار می‌کنند،

نه خار و نه گَزَنه،

که رُز سفید می‌کارم.

آرزومندم دنیا را از دروازه طبیعی اش ترک کنم

با مرکبی پوشیده از برگهای سبز،

نه آنکه در تاریکی بگذارندم

همچون خائنان.

من زیبایم

و همچون زیبایان، رو به سوی آفتاب خواهم مُرد.[۶]

پانویس[ویرایش]

  1. Sports of the Times; A Century-Old Ringside Cry, The New York Times
  2. Cheal, David (March 13, 2015). "The Life of a Song: 'Guantanamera'". Financial Times. Financial Times Ltd. Retrieved May 22, 2016. His chorus sings the praises of a guajira (peasant woman) from Guantánamo (the Guantanamera of the title)
  3. Joseíto Fernánde
  4. Versos Sencillos
  5. از دور بر آتش / گاه‌نوشته‌های رضا علامه‌زاده
  6. ترانه زیبای گوانتانامِرا
    Yo soy un hombre sincero
    De donde crece la palma
    Y antes de morirme quiero
    Echar mis versos del alma
    Guantanamera, guajira, Guantanamera| Mi verso es de un verde claro
    Y de un carmín encendido
    Mi verso es de un ciervo herido
    Que busca en el monte amparo
    Guantanamera, guajira, Guantanamera | Cultivo una rosa blanca
    En julio como en enero
    Para el amigo sincero
    Que me da su mano franca
    Guantanamera, guajira Guantanamera | Y para el cruel que me arranca
    El corazón con que vivo
    Cardo ni ortiga cultivo
    Cultivo la rosa blanca
    Guantanamera, guajira Guantanamera | Con los pobres de la tierra
    Quiero yo mi suerte echar
    El arroyo de la sierra
    Me complace más que el mar
    Guantanamera, guajira Guantanamera