گلیکوزوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

گلیکوزوری (به انگلیسی: Glycosuria) به عارضه دفع و پیدایش گلوکز در ادرار اطلاق می‌شود. بطور معمول، ادرار حاوی گلوکز نیست، زیرا کلیه‌ها قادر به بازیابی تمام گلوکز فیلتر شده به جریان خون هستند. گلیکوزوری تقریباً همیشه با قند خون بالا و اغلب به علت دیابت درمان نشده ایجاد می‌شود. به ندرت گلیکوزوری به علت مشکلات کلیه در بازجذب قند رخ می‌دهد، که این عارضه گلیکوزوری کلیوی نامیده می‌شود.[۱] گلیکوزوری باعث از دست دادن بیش از حد آب بدن به وسیله ادرار و در نتیجه منجر به کم آبی بدن می‌شود، فرآیندی که به آن دیورز اسموتیک اطلاق می‌گردد.

منابع[ویرایش]

  1. Rose, Burton; Rennke, Helmut (1994). Renal pathophysiology - the essentials (1st ed ed.). Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins. p. 194. ISBN 0-683-07354-0.