گلو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسیespañol
Throat
Throat Diagram.png
Diagram of the Human Throat.
شناسه‌ها
دورلندز
/السویر
Throat
اف‌ام‌اِی 228738
واژگان کالبدشناسی

گلو بخش درونی گردن و گذرگاه نوشیدنی‌ها و خوردنی‌ها و هوا از روزنهٔ دهان به درون بدن است.

فرهنگ دهخدا[ویرایش]

[ گ ُ / گ َ ] (اِ) در اوستا گَرَه (گردن، قصبةالریه )(از حاشیه ٔ برهان قاطع، معین ). حلق . حلقوم، مجرای غذا و دم در درون گردن : قسمت جلوی گردن که در قدام مهره های گردنی قرار دارد. (منتهی الارب ) : راست گویی که در گلوش کسی پوشکی را همی بمالد گوش .

زبانزد[ویرایش]

  • توی گلوش گیر کرده.

همچنین در ادبیات عام، گلو را با نام خرخره نیز می شناسند. مثال هایی از این واژه : تا خرخره توی قرض گیر کردن خرخره کسی را جویدن : کنایه از میزان عصبانیت

منابع[ویرایش]

  • لغتنامه دهخدا
Garganta
Throat anatomy diagram es.svg
Diagrama vertorial de una garganta humana.
Medical X-Ray imaging EJE04 nevit.jpg
Rayos X mostrando la garganta.
Latín gula
jugulum
Enlaces externos
FMA 228738
[editar datos en Wikidata]

En anatomía, la garganta es la parte frontal del cuello. Es conocida como faringe la porción del cuello en donde pasa el bolo alimenticio y el aire inspirado. La garganta contiene varios vasos sanguíneos, músculos de la faringe, la tráquea y el esófago. El hioides es el único hueso ubicado en la garganta de los mamíferos.

La garganta es un área vulnerable en la mayoría de los animales, y corresponde a un lugar típico en el cual atacan los depredadores a su presa. La estrangulación y asfixia son dos tipos de ataques dirigidos particularmente en contra de la garganta.