گلو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیespañol
Throat
Throat Diagram.png
Diagram of the Human Throat.
شناسه‌ها
دورلندز
/السویر
Throat
اف‌ام‌اِی 228738
واژگان کالبدشناسی

گلو بخش درونی گردن و گذرگاه نوشیدنی‌ها و خوردنی‌ها و هوا از روزنهٔ دهان به درون بدن است.

فرهنگ دهخدا[ویرایش]

[ گ ُ / گ َ ] (اِ) در اوستا گَرَه (گردن، قصبةالریه )(از حاشیه ٔ برهان قاطع، معین ). حلق . حلقوم، مجرای غذا و دم در درون گردن : قسمت جلوی گردن که در قدام مهره‌های گردنی قرار دارد. (منتهی الارب ) : راست گویی که در گلوش کسی پوشکی را همی بمالد گوش .

زبانزد[ویرایش]

  • توی گلوش گیر کرده.

همچنین در ادبیات عام، گلو را با نام خرخره نیز می شناسند. مثال‌هایی از این واژه : تا خرخره توی قرض گیر کردن خرخره کسی را جویدن : کنایه از میزان عصبانیت

منابع[ویرایش]

  • لغتنامه دهخدا
Garganta
Throat anatomy diagram es.svg
Diagrama vertorial de una garganta humana.
Medical X-Ray imaging EJE04 nevit.jpg
Rayos X mostrando la garganta.
Latín gula
jugulum
Enlaces externos
FMA 228738

En anatomía, la garganta es la parte frontal del cuello. Es conocida como faringe la porción del cuello en donde pasa el bolo alimenticio y el aire inspirado. La garganta contiene varios vasos sanguíneos, músculos de la faringe, la tráquea y el esófago. El hioides es el único hueso ubicado en la garganta de los mamíferos.

La garganta es un área vulnerable en la mayoría de los animales, y corresponde a un lugar típico en el cual atacan los depredadores a su presa. La estrangulación y asfixia son dos tipos de ataques dirigidos particularmente en contra de la garganta.