گلومروپورفیری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بافت گلومروفیری (گلومروپورفیری ) جزئی از بافت ها در سنگ های آذرین می باشد . در سنگ شناسی آذرین بافت ها را براساس نحوه قرار گیری کانی ها و رابطه آنها با یکدیگر و دیگر اجزا سنگ به چند گروه تقسیم بندی می کنند در این دسته بندی بافت هایی نظیر بافت پورفیری ،ویتروفیلی،بافت های ردیف شده و بافت گلومروفیری جز گروه بافت های ناهمسان دانه طبقه بندی می شوند این بافت های که همگی حاوی بلور های دانه درشت در زمینه ای از شیشه یا بلور های دانه ریز هستند جز خصوصیت های بارزی هستند که در سنگ های آذرین بیرونی ( آتشفشانی ) به چشم می خورد . در زمین‌شناسی واژه گلومروپورفیریتیک یا کومولوفیریتیک به خوشه‌های مجزایی از فنوکریست‌های هم‌جنس اطلاق می‌شود. این بافت در سنگ‌های پورفیری آتشفشانی یافت می‌شود. خوشه‌های فنوکریست معلق بر اثر نیروی کشش سطحی به هم می‌چسبند.[ویرایش]

منابع[ویرایش]