گلبن کازرونی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گلبن کازرونی
درگذشت ۱۲۷۰
کازرون
پیشه شاعر، عارف

حاج محمدکاظم کازرونی ملقب به گلبن کازرونی (متولد کازرون) شاعر و عارف بنام ایرانی است. وی در سن چهارده سالگی به قصد تحصیل از کازرون عازم هندوستان و عراق و شام و حجاز شد و در هفتاد سالگی به کازرون بازگشت و به عبادت و ارشاد مردم پرداخت.

آثار[ویرایش]

وی دوازده جلد کتاب تألیف کرد از جمله گلشن اسرار و یسرالناس (سیرالناس) و دیوان اشعار.

درگذشت[ویرایش]

گلبن در حدود سال ۱۲۷۰ در کازرون درگذشت و در محلی به نام حاج کاظمی (در جوار آرامگاه ناصر دیوان کازرونی) به خاک سپرده شد. تنها تاریخ شوال سال ۱۲۳۹ در گلشن اسرار دیده می‌شوداما آخرین تاریخ موجود در دیوان وی مربوط به سال فوت علی‌قلی‌خان حاکم کازرون (۱۲۶۶ ق) است و ثابت می‌کند که وی در این سال در قید حیات بوده است. بنای آرامگاه گلبن در شمال حیاط وسیعی، در محله‌ای که به نام او به «حاج کاظمی» مشهور بوده، قرار داشته است. در دو طرف این آرامگاه دو اتاق کوچک ساخته بودند که در یکی از آن‌ها ناصردیوان که به وی ارادت فراوان داشت، مدفون بوده است. این آرامگاه را در سال‌های اخیر ویران کردند.

منابع[ویرایش]