گز (یکا)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

گز از واحدهای قدیمی طول است. در قرن یازدهم هجری قمری، یک گز شاهی بنا بر گفته ژان شاردن برابر ۹۴٫۷۴۵ سانتی متر و بنا بر گفته فریر معادل ۹۵ سانتی متر بود. امروزه در ایران چند نوع از گز وجود داردمثلا گز 5متر و 63 سانتی متری که در بهبهان رایج می باشد.[۱]

قبل از اینکه در ایران سیستم استاندارد بین‌المللی متریک رایج شود از گز برای محاسبه طول و عرض استفاده می شد. گز استاندارد یکسانی نداشت و ممکن بود از شهری به شهر دیگر تفاوت کند همانطور که من واحد سنجش ایران در مقابل کیلو استاندارد یکسانی نداشت من تبریز با من مشهد و تهران متفاوت بود.

منابع[ویرایش]

  1. هینس والتر.(۱۳۶۸). اوزان و مقیاس در اسلام. ترجمه و حواشی غلامرضا ورهرام. تهران: موسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی. ص ۹۹(مترجم)