گز (یکا)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

گز از واحدهای قدیمی طول است. در قرن یازدهم هجری قمری، یک گز شاهی بنا بر گفته ژان شاردن برابر ۹۴٫۷۴۵ سانتی متر و بنا بر گفته فریر معادل ۹۵ سانتی متر بود. امروزه در ایران فقط نوعی از گز و آن هم ۱۰۴ سانتی متر وجود دارد.[۱]

قبل از اینکه در ایران سیستم استاندارد بین‌المللی متریک رایج شود از گز برای محاسبه طول و عرض استفاده می شد. گز استاندارد یکسانی نداشت و ممکن بود از شهری به شهر دیگر تفاوت کند همانطور که من واحد سنجش ایران در مقابل کیلو استاندارد یکسانی نداشت من تبریز با من مشهد و تهران متفاوت بود.

منابع[ویرایش]

  1. هینس والتر.(۱۳۶۸). اوزان و مقیاس در اسلام. ترجمه و حواشی غلامرضا ورهرام. تهران: موسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی. ص ۹۹(مترجم)