گز (یکا)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

گز از واحدهای قدیمی طول است. در قرن یازدهم هجری قمری، یک گز شاهی بنا بر گفته ژان شاردن برابر ۹۴٫۷۴۵ سانتی متر و بنا بر گفته فریر معادل ۹۵ سانتی متر بود. امروزه در ایران فقط نوعی از گز و آن هم ۱۰۴ سانتی متر وجود دارد.[۱]

قبل از اینکه در ایران سیستم استاندارد بین‌المللی متریک رایج شود از گز برای محاسبه طول و عرض استفاده می شد. گز استاندارد یکسانی نداشت و ممکن بود از شهری به شهر دیگر تفاوت کند همانطور که من واحد سنجش ایران در مقابل کیلو استاندارد یکسانی نداشت من تبریز با من مشهد و تهران متفاوت بود.

منابع[ویرایش]

  1. هینس والتر.(۱۳۶۸). اوزان و مقیاس در اسلام. ترجمه و حواشی غلامرضا ورهرام. تهران: موسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی. ص ۹۹(مترجم)