گریس کولیج

گریس کولیج
بانوی اول ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت ۲ اوت ۱۹۲۳ – ۴ مارس ۱۹۲۹
پس از	فلورنس هاردینگ
پیش از	لو هنری هوور
بانوی دوم ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۹۲۱ – ۲ اوت ۱۹۲۳
پس از	Lois Irene Kimsey Marshall
پیش از	Caro Blymyer Dawes
اطلاعات شخصی
زاده	Grace Anna Goodhue ۳ ژانویهٔ ۱۸۷۹ برلینگتون، ورمانت
درگذشته	۸ ژوئیهٔ ۱۹۵۷ (۷۸ سال) نورتهامپتون، ماساچوست
آرامگاه	Plymouth, Vermont
حزب سیاسی	جمهوری‌خواه
همسر(ان)	کالوین کولیج
فرزندان	جان و کلوین
محل تحصیل	دانشگاه ورمانت

گریس آنا کولیج (انگلیسی: Grace Anna Coolidge؛ نام خانوادگی پیش از ازدواج: گودهیو؛ ۳ ژانویهٔ ۱۸۷۹ – ۸ ژوئیهٔ ۱۹۵۷) از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۹ به‌عنوان همسر کالوین کولیج، سی‌امین رئیس‌جمهور ایالات متحده، بانوی اول ایالات متحده بود. او پیش‌تر از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۳ بانوی دوم ایالات متحده و از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۱ بانوی اول ماساچوست بود.

کولیج در برلینگتون، ورمونت به دنیا آمد و در همان‌جا بزرگ شد. او در دانشگاه ورمانت تحصیل کرد و در آنجا از بنیان‌گذاران شعبهٔ انجمن پای بتا فی در دانشگاه بود. سپس به نورث‌همپتون، ماساچوست رفت تا در مدرسهٔ کلارک برای ناشنوایان تدریس کند. او در نورث‌همپتون با کالوین کولیج آشنا شد و آن دو در سال ۱۹۰۵ ازدواج کردند. آن‌ها دو پسر داشتند. گریس در نورث‌همپتون ماند تا از فرزندانشان مراقبت کند، در حالی که فعالیت سیاسی همسرش در بوستون پیشرفت می‌کرد. پس از آنکه کولیج در سال ۱۹۲۱ به‌عنوان معاون رئیس‌جمهور انتخاب شد، خانواده به واشینگتن دی.سی. نقل مکان کردند و پس از مرگ وارن جی. هاردینگ در سال ۱۹۲۳، وارد کاخ سفید شدند.

کولیج در دوران بانوی اول بودن فعال بود و هر سال میزبان هزاران مهمان می‌شد و به‌طور منظم به نمایندگی از رئیس‌جمهور در مراسم عمومی حضور می‌یافت. او به دلیل توانایی‌اش در جلب نظر و صمیمیت با مهمانان، محبوب و مورد احترام بود. انتخاب‌های او در زمینهٔ پوشش نیز در میان زنان آمریکایی تأثیرگذار بود؛ او انواع کلاه‌ها را می‌پوشید و گونه‌های ساده‌تر و متین‌تری از طرح‌های رایج آن زمان را انتخاب می‌کرد. کولیج خود را از بانوان اول پیش از خود که در فعالیت‌های سیاسی مشارکت داشتند، دور نگه می‌داشت، هرچند به‌طور غیرعلنی به حمایت از گروه‌های زنان و ناشنوایان علاقه‌مند بود. او احساس می‌کرد نقش بانوی اول آزادی او را محدود کرده است؛ به باور او، این نقش بر علایق شخصی‌اش اولویت داشت و همسرش نیز محدودیت‌ها و قواعد بسیاری را بر او تحمیل می‌کرد. مرگ پسر کوچک‌ترش در سال ۱۹۲۴ تأثیر عمیقی بر او گذاشت، هرچند تنها چند هفته از وظایف خود به‌عنوان میزبان کاخ سفید فاصله گرفت. در آخرین سال دورهٔ بانوی اولی، کولیج به بیماری کلیوی مبتلا شد که برای مدتی او را ناتوان کرد.

کولیج‌ها در سال ۱۹۲۹ به نورث‌همپتون بازگشتند و گریس در آنجا به انتشار شعر و مقاله‌های خودزندگی‌نامه‌ای پرداخت. پس از مرگ همسرش در سال ۱۹۳۳، مستقل‌تر شد و سفرهایی را آغاز کرد. کولیج از مشارکت ایالات متحده در جنگ جهانی دوم حمایت می‌کرد و هنگامی که ایالات متحده وارد جنگ شد، خانهٔ خود را در اختیار یگان زنان نیروی دریایی ایالات متحده قرار داد. او تا زمان مرگش در سال ۱۹۵۷ همچنان در هیئت‌مدیرهٔ مدرسهٔ کلارک و برنامه‌های مربوط به ناشنوایان فعالیت داشت.

منابع

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Grace Coolidge». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۵.
• «Grace_Coolidge». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ آوریل ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۵. {{cite web}}: بیش از یک پارامتر |تاریخ بایگانی= و |archivedate= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |نشانی بایگانی= و |archiveurl= داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)