گره ترکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
گره ترکی که در یک قالی ریزبافت استفاده شده است

گره ترکی گره زدن به شیوه ترکی یکی از انواع گره‌های موجود در بافت قالی است. ظرافت فرش بجز به نوع پرز که متشکل از پشم، ابریشم و یا اختلاطی از این دو باشد، به نوع گره آن نیز بستگی دارد. بافت دو گره یا گره ترکی که از ابتدا مخصوص بافندگان تبریزی بوده و امروزه در مناطق دیگر نیز رایج است، به این صورت است که نخ از روی دو تار و از کنار آنها به عقب برده می‌شود و سپس از داخل تارها به جلو برگشته و محکم می‌شود.

این روش وقت زیادی می‌خواهد و مخصوص قالی‌های ریزبافت و نقشه‌های ظریف با رنگ‌های متنوع و خطوط نازک است. در این روش، امکان بی گره بافی یا جفت بافی (که نوعی بی نظمی در بافت یا تقلب است) وجود ندارد.

به همین دلیل، این قالی‌ها بعلاوه ظرافت بی‌اندازه، بسیار محکمند و به این سادگی‌ها نخ نما نمی‌شوند. از طرفی این گره آن قدر محکم است که می‌شود پرزهای فرش را چنان قیچی کرد که به کوتاهی مخمل شوند و با پا خوردن بیشتر، نقش‌ها و ظرافت گره‌ها بیشتر نمایان شود. به همین دلیل مشهور است که قالی کرمان که با گره ترکی بافته می شود هر چه پا بخورد نه تنها هیچ آسیبی نمی بیند بلکه مرغوب تر نیز می شود. فرش قم، تبریز، اصفهان و کرمان ترکی بافند؛ یعنی هم ظریف اند، هم بسیار زیبا و بسیار محکم و بادوامند و البته گران. اغلب فرش‌های دستباف، با گره‌های ترکی بافته می‌شوند.

گره ترکی نزد بافندگان ایلات ترکمن و آذربایجان، و روستاهای اطراف همدان رواج دارد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

قالی

منابع[ویرایش]

بافت قالی[پیوند مرده]