گرمای واپاشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
قطعه‌ای از ایزوتوپ پلوتونیم-۲۳۸ که به دلیل تولید انرژی واپاشی همواره به صورت سرخ و درخشنده است. از این ماده در مولد گرما-الکتریکی ایزوتوپی و باتری‌های هسته‌ای استفاده می‌شود.

گرمای واپاشی(به انگلیسی: Decay heat) به گرمای تولید شده طی فرایند واپاشی هسته‌های پرتوزا و تولید پرتوهای آلفا، بتا و گاما گفته می‌شود. این انرژی در رآکتورهای هسته‌ای آزاد شده و منجر به تولید گرما و انرژی الکتریکی می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]